Spam

 Ik vind het leuk om te bloggen en heel erg leuk om reacties te krijgen, maar helaas heb ik ineens last van een spammert. Ene Paulina Lesniak vindt het nodig om steeds hetzelfde berichtje onder allerlei blogs te zetten. Ik ben druk bezig met verwijderen, maar ga dus ook wat aan de reactiemogelijkheid doen. 

Ik moet nog even uitzoeken wat de mogelijkheden zijn, want ik heb waarschijnlijk te weinig tijd om steeds reacties te gaan goedkeuren, zoals Aaf van Zuinigaan dat doet. Maar helemaal geen reactiemogelijkheid, is ook niet leuk. Ik hoopte dat er een mogelijkheid zou zijn voor een 'ik ben geen robot', afvinkhokje, maar die kan ik niet vinden. 

De originele spam

Codes en tekens (ascii)

Vroeger, voordat internet overal op de werkplek beschikbaar was en WordPerfect 5.1 het standaard tekstverwerkingsprogramma, had ik 'm altijd wel ergens paraat: de ascii codetabel. Hoe? Dat weet ik niet meer. Was het een boekje of een papiertje, had ik het opgeslagen of had iemand het me gegeven, géén idee. We spreken inmiddels ook over ruim dertig jaar terug, tenslotte. Maar één ding is zeker, zodra ik ergens een nieuwe werkplek had, zorgde ik dat ik de tabel paraat had. Misschien nam ik hem wel mee op m'n eigen floppydisk. 

Tegenwoordig, in Windows, kun je bij je tekstverwerkingsprogramma Word natuurlijk gewoon klikken op [invoegen] en dan heb je een knop [symbolen Ω*] en daaronder kun je dan weer het symbool dat je zoekt aanklikken. Simpel, maar het is af en toe wel even zoeken en als je de ascii code weet, kun je met de combinatie linker Alt + cijfers op je numeriek toetsenbord, dat symbool veel sneller produceren. En wanneer ik eens ergens op internet wil reageren, ga ik nu dus ook eerst naar Word, invoegen symbool waarna ik het weer kopieer. Best omslachtig. 

Van de week zocht ik het °, want ik wilde ergens °C neerzetten. Nu blijkt dat bij de symbolen die combinatie °C ook staat en ik vroeg me af of ik dit ook met ascii voor elkaar kon krijgen. Spoiler: dat lukt niet. Mij niet tenminste. Maar zo kwam ik wel weer bij de ascii tabel terecht. Een aantal kende ik nog, zoals de ƒ, die had ik aan het begin van mijn computer- en WordPerfect-tijd nog veel nodig, en de ±. Van de pijltjes wist ik ongeveer waar ze zaten, dus dat was altijd een rijtje afgaan, tenzij ik in één keer de goede had. 

Tekens op letters, zoals de é en de ö zijn op een gewone pc in een 'gewoon' document makkelijk te plaatsen, maar ø niet zo. Er is wel een combinatie, maar voordat ik die weer bij elkaar gezocht heb... Bij weblogger kun je de meeste tekens gelukkig ook bovenin vinden, maar nu heb ik mijn tabel weer. Zo blij. ☺

 Wat we trouwens bij WordPerfect ook hadden, was een tabel die je onder of boven je toetsenbord kon leggen, met de functies van de functietoetsen F1 t/m F12. Bijna elke toets had tot wel drie verschillende functies. De meest gebruikte wist je natuurlijk uit je hoofd, zoals opslaan en printen (F5 en shift-F7?) Kun je de functietoetsen hier nog voor gebruiken? Waarschijnlijk wel, maar ik doe alles met de muis. 

* ik heb dus 2 tabellen gevonden en bij de ene tabel is het Ω-teken Alt-234, maar op bovenstaande tabel krijg je bij die combinatie Û. Hmm Gelukkig gebruik ik dat teken niet veel, want Ω staat er niet bij. Bij die andere tabel zit ook het ≥ en ≤. en ik zie nog meer verschillen. Kennelijk heeft die andere tabel meer wiskundige symbolen. Nouja, het meeste dat ik nodig heb is er, maar die verschillen zijn raar. 

NB: ook raar dat Alt-252 de ³ geeft en Alt-253 de ². Grappenmakers.   

 

Dip

De bloghoppers zagen het misschien al; het schrijven zit weer in een dipje. Niet alleen het schrijven/bloggen, trouwens, ook het lezen gaat momenteel niet zo snel, maar dat is pas volgende week bij het  maandoverzicht te zien. Zonder bloghop was de blog wel heel stil geweest. 

Eigenlijk heb ik nooit een verklaring voor de ups en downs van mijn blog. Waarom lukt schrijven soms maandenlang dagelijks en krijg ik andere maanden niet eens maandelijks wat uit het toetsenbord? 

Het is niet dat er de afgelopen maanden niets gebeurde. Het beschrijven en opschrijven van deze gebeurtenissen, het aaneen rijgen van woorden tot een leuke blog, dat lukte gewoon niet. In december was het druk met kinderen over de vloer, en vele andere familieleden, in verband met de verjaardag van ons kleinkind en kerst. In januari was het redelijk rustig, maar februari stond tot nu toe in het teken van een familiefeestje, dat we op Valentijnsdag bij ons thuis hielden. Huis moest opgeruimd, tuinkamer leeg, er stond een tent van steigermateriaal in de tuin... Ik hoefde niets te doen hoor, alleen meedenken af en toe en koffie zetten op de avond zelf. Uiteindelijk doe je toch wat meer als een dergelijke feest in je eigen huis plaatsvindt, maar echt, niet heel veel meer. Het is vooral dat het niet rustig was.  

Wat overbleef na het feest

 Maar, vanwege dat feest kwam oudste ook weer over uit Londen en ik haalde hen op van Schiphol. Met de trein en vanwege daltarief nam ik een omweg. 

"Huh?" hoor ik je denken. "Waarom dat? Wie wil er nu langer in de trein zitten dan nodig?" 

Nou, oudste kwam om 20.40 uur aan op Schiphol. Voor daltarief moet je voor 16.00 uur of na 18.30 uur reizen, dus óf ik was tweeënhalf uur te vroeg op het vliegveld, of een half uur te laat. Gelukkig heb ik bookcrossing als hobby. Ik pakte een tas met boeken, stapte in Zwolle uit de trein naar Schiphol en in de trein richting Utrecht/Den Haag. Van Utrecht vervolgde ik m'n reis via Amsterdam naar Schiphol. Daar arriveerde ik nog steeds veel te vroeg of dit keer 'mooi op tijd'. Het is maar hoe je het ziet. Op alle stations waar ik was, liet ik een boek achter voor de 52-52 uitdaging. Tweeënvijftig boeken in tweeënvijftig plaatsen. 

De afgelopen maanden stonden natuurlijk ook in het teken van het winterweer hier in het Noorden. Hierdoor fietste ik ineens een stuk minder. Naar en van werk was al wel genoeg, vond ik zelf. Als we al naar het werk gingen. Tijdens het fietsen komen er vaak blogideeën in me op. Dus misschien is de winter ook nog een reden tot niet schrijven. Liefst geef ik sneeuw en ijs van álles de schuld, maar wanneer je meer binnen zit vanwege gladheid, zou je kunnen lezen, natuurlijk. Zou je denken. Lekker op de bank onder een dekentje, kopje thee erbij... het kwam er toch minder van. 

Afijn, afgelopen weekend las ik twee boeken uit (in één daarvan was ik al drie weken bezig) dus die dip lijkt eerst voorbij. Vanmorgen ben ik weer begonnen met een langere route fietsen en hier staat een blog. Ik heb goede hoop dat de dip(jes) voorlopig weer voorbij is (zijn).

 

 

Mijn online leven en community's

Jaren, vele jaren, terug begon mijn online leven op het Vivaforum. Ja, ik kom er nu maar eens eerlijk voor uit. In die tijd kon je een keer per week kijken en alsnog alle nieuwe berichten lezen. Dat deed ik niet hoor, de pagina werd dagelijks bekeken. Er ontstond al snel een verslaving. 

De beginjaren van het Vivaforum stonden vooral in het teken van informatie en lol. Heel veel lol. Ik denk gelijk aan kastelen en kabouters, die voetreizen maakten en iedereen in de weg liepen. Tranen met tuiten heb ik gelachen. 

Naast het forum kwam er een blog. Iets serieuzer, met dezelfde naam als ik gebruikte op het forum. Nee, je hoeft niet te zoeken, deze bestaat niet meer. Software veranderde en na een tijdje snapte ik er niets meer van, werd er nog meer veranderd en kon ik mijn eigen schrijfsels zelfs helemaal niet meer vinden. Dit was mede doordat ik er, na een korte opleving, eigenlijk helemaal niet meer naar keek. 

Naast forum en blog kwamen er socials. Eerst Hyves, toen Facebook, Instagram en Twitter. Wat er met Hyves gebeurde, is natuurlijk bekend. Die is ter ziele. Twitter heb ik ook weer verlaten en nu vind je me op Bluesky. Intussen was ook deze blog gestart. Kennelijk kan ik het niet laten. 

En het werd nog drukker. Hebban kwam en die heeft nu óók een forum. Zo gezellig! En Bookcrossing ook al. Ook gezellig. 

Helaas heb ik geen tijd om al die socials allemaal bij te houden. Dat weet ik al sinds het Vivaforum en m'n eerste blog. Zodra het gezellig wordt bij de één, verdwijn ik enigszins bij de ander. Indertijd won het Vivaforum. Eén van de redenen dus, dat het blog toen rustiger werd. 

Momenteel ben ik weer erg actief bij de blogs. Voel me ineens onderdeel van weer een community. De blogs worden gelezen en er wordt gereageerd (zo leuk!), er zijn nieuwe volgers en mensen zetten me op hun eigen blogrol. Gezelligheid! Maar hierdoor raak ik helaas de community's van Bookcrossing en het Hebbanforum een beetje kwijt. 

Ik kan mij niet splitsen en de online wereld is té leuk. Keuzes moeten er gemaakt. Deze maak ik niet bewust. Momenteel blog ik veel, tijdens het fietsen komt er vanalles in me op, dus staat deze community bovenaan. Maar het kan zo zijn dat de boekenfora binnenkort ineens weer de aandacht hebben. Want daar worden ook leuke dingen geschreven, die mijn interesse hebben. (ja, boeken, duh)

Weet dan dat ik jullie dan niet vergeet. I'll be back. En misschien vind ik ooit een manier om een en ander te combineren. Wanneer ik niet meer werk, bijvoorbeeld. Voorlopig lijkt de focus in elk geval op het blogleven te liggen. 

Naast online leven is er natuurlijk ook nog leven

 

Het blijft geen feest

Elke dag bloggen, dat houd ik maar even vol. Dat weet ik natuurlijk wel. Binnenkort zal het elke week of zelfs elke maand weer een uitdaging worden. Maar voor nu gaat het lekker. 

Wat erg leuk is van meer bloggen is meer bloggers lezen. Vind ik dan hè. Inmiddels zijn er weer een paar 'blogs die ik volg' aan de lijst toegevoegd. Andere bloggers lees ik via de blogs die ik volg. Zuinigaan heeft bijvoorbeeld een hele lijst op haar blog. Enkele daarvan volg ik inmiddels ook, en die hebben weer een andere lijst die ze volgen en waar het ook leuk toeven is. Zo klik ik lekker door. Ondertussen vergeet ik niet de webloggerlijst te checken. 

Enige nadeel? 

Er gaat zoveel tijd in zitten. Tijd die wel besteed is, maar tijd die ook op een andere manier besteed had moeten kunnen worden. En daarom probeer ik mezelf in te houden met wie ik volg. Maarja, doorklikken doe je al snel. 

Andere blogs hebben dan ook weer leuke ideeën, waardoor ik frequenter zal blijven bloggen. Zoals de creatieve bloghop van Conny's quilts en creaties. De hele winter elke twee weken een creatieve blog. Dat aangevuld met de maandelijkse boekenblog, maakt toch  maar mooi dat hier minimaal drie keer per maand iets nieuws staat. En hopelijk blijven er losse flodders in me op komen die zich aaneen rijgen tot weer een blog. Er staan er ook al een aantal in concept, maar naast bloggen zit fietsen me momenteel kennelijk erg hoog. En om daar de blog nou gelijk mee vol te plempen, dat kan beter gedoseerd worden.

Maar goed, voor vandaag staat er weer een blog. 

 

 (Er schoot gisteren op de fiets nog een leuke losse flodder door m'n hoofd, waarover ik zou kunnen schrijven. Deze uitgewerkte losse flodder zou dan hier staan in plaats van deze blog, maar helaas... losse flodders hebben de neiging zich ook weer losjes uit mijn ideeëngeheugen te verwijderen, zonder dat ik ook maar een fractie terug kan halen van waar de flodder überhaupt over ging)

Bloggers uit Groningen

Op deze 28e augustus, de dag van het Gronings Ontzet, een ware feestdag, een blogje over het zoeken naar bloggers uit deze mooie stad.  

Feest in Stad!

Zoals ik al eerder schreef: wanneer ik actiever blog, lees ik ook weer meer op blogs en ga ik uiteindelijk ook op zoek naar bloggers met wie ik wat gemeen zou kunnen hebben. Eerder al zocht ik bloggers met Fibromyalgie, dit keer zocht ik naar bloggers uit Groningen. 

Lastig?

    Moeilijk?

            Niet te doen? 

Oh, als ik zoek op Bloggers Groningen komen er pagina's op google met blogs uit Groningen, maar dat zijn marketingblogs. Elk bedrijf z'n eigen blog. Of influencers. Ook daar heb ik niets mee. Ik woon al best lang in Groningen en weet de meeste mooie plekjes wel te vinden. Vervolgens zijn er nog blogs van mensen die Groningen bezoeken en/of bezocht hebben en veel fotografen. Logisch, want Groningen is een bezoek en het fotograferen waard, maar ik zoek wat meer tekst en mensen die hier leven. 

Hand in eigen boezem
Heel eerlijk: deze blog kwam ook niet voorbij bij de zoekopdracht. Bij de zoekopdracht fibromyalgie + blog, staat deze blog op zoekpagina twintig of nog verder, maar met zoekopdracht Groningen niet. Inmiddels heb ik een poging gedaan dat ergens te beïnvloeden, dat dan weer wel. 

Huize Tavenier

Misschien moet Groningen ook wat vaker genoemd worden in de blog, dus bij deze: In dit huis, Huize Tavenier, werd ik geboren, net als heel veel andere Groningers. 

 

 

  

Bloggen in golven

Hoera, het blog leeft! Nu dan. Ineens is er inspiratie die het toetsenbord weer uitrolt, zo het wereldwijde web op. 

Er zitten altijd verhalen in mijn hoofd. Een stemmetje is continue aan het 'praten' en vertelt wat ik zie en wat ik zou willen doen. Of wat dan ook. Misschien is het ook wel meer dan één stem. Vroeger, toen ik nog bedden opmaakte in een hotel, was dit nog erger. Dagelijks schreef ik brieven van gemiddeld zes kantjes naar een vriendin. Geen idee meer wat daar allemaal instond, want zoveel beleefde ik nou ook weer niet, maar het hoofd is nooit stil. 

Ik ging ervan uit dat bloggen vooral gebeurde in vakantietijd. Tijdens drukke werkweken is het hoofd meer bezig met dagelijkse zaken, maar nu, nu het vakantie is en op het werk rustig, nu komt er weer vanalles in mij op. Toch zijn de drukke blogtijden niet alleen in de zomer, zie ik als ik scrol door de blogs. Kennelijk komt inspiratie niet alleen in een rustige(r) tijd, maar gaat de inspiratie op en neer. Met golven. Net zoals met het tekenen en de planten en de rest van mijn hobby's. 

Wanneer ik actiever blog, lees ik ook ineens meer andere blogs. Eigenlijk wel jammer dat ook dat in golven komt, want er zijn heel veel leuke blogs. 

Er staan nu in elk geval allemaal blogs in concept, klaar om te posten en omdat ik niet weet hoelang deze golf nou weer blijft, wil ik ze toch een beetje spreiden. Maar niet teveel, want dan zijn sommige zaken misschien weer achterhaald. En ik hoop natuurlijk op nóg meer inspiratie, zodat het blog wat meer blijft leven. 

Afijn, golven dus 

 

Mooi hè 

 

Wat was dat leuk!

Op zoek naar een bepaalde foto, scrol ik soms door mijn andere blog. Die met die foto's, zeg maar. Zo ook van de week, voor de bonusfoto bij het migraine-blog. Al scrollend kwam ik uiteraard langs de vele foto's met de Sonny Angels, waarmee ik een jaar lang een dagelijkse foto maakte. Of dat in elk geval probeerde. Scrollen door dat blog is een gezellige reis langs de Herinneringlaan* (Memory lane ja, haha**). 

Een 365-dagenproject. Het blijft toch kriebelen, maar het lukt me nooit. Niet elke dag een tekening, zelfs geen krabbel. Niet elke dag wat (voor mezelf) opschrijven of een foto, zelfs niet zonder dat ik ze plaats (want waarom en waarvan zou je elke dag een foto maken). Waarom wil ik het dan zo graag? Voor de herinneringen? Het terugscrollen? Het idee dat ik elke dag actief even wat anders doe dan een spelletje op de telefoon of op de bank voor de tv hangen? 

Oh, dat klinkt eigenlijk wel als een goede reden 

Dat andere blog begon zelfs als een 365-dagen project. Elke dag óf een tekening óf een foto óf een blog maken, wat variatie, me niet vastleggen bij één medium. Dit was nog voor de smartphone, dus een foto maken ging ook echt met de camera. Nét iets meer werk, maar dat was niet de reden dat ik het niet volhield. Instagram begon bij mij ook ooit als een 365-dagenproject, tenslotte. Net iets makkelijker, er hoeft geen foto overgezet te worden, geen blog geactiveerd, ook niets geworden. 

Dus blijft de vraag, waarom steeds die drang?  

• Ik ben elke dag even met wat leuks bezig
• Ik bekijk de wereld om me heen anders, want 'is dit een projectmoment' 
• Terugkijken is leuk (dus eigenlijk doe ik het ook voor later?)

Waarom lukt het niet? 

• Het blijft lastig iets élke dag te doen
• Het is lastig elke dag iets nieuws te verzinnen en als ik nu weer begin, zullen er waarschijnlijk herhalingen komen met het project in 2023. Werkplek, boek, plantje, etc. 
• Soms lukt het gewoon niet door gebrek aan inspiratie of leuke activiteiten, zie vorig punt

Of ik nou eigenwijs ben of dat het getuigt van een zeker doorzettingsvermogen, waarschijnlijk ga ik het binnenkort (uitstellen, nog een reden dat het niet lukt) weer proberen.  

En kijk nou...

Op m'n werk zit wel een heel leuk poppetje dat uitermate geschikt zou kunnen zijn voor een foto-per-dag projectje. Ze zit er al een tijdje. Eigenlijk al langer dan dat ik een geschikt poppetje zoek. Hoe opmerkzaam is dat van mij. 

Ze is wat warm gekleed, want eigenlijk is ze een kerstpoppetje. Misschien is het een idee om een paar van dit soort poppetjes te maken, één voor elk seizoen. Zet me gelijk weer aan het werk om iets anders te doen dan spelletjes op de telefoon of tv kijken. Of... waarschijnlijk maak ik de poppetjes terwijl ik tv kijk.  

 Het voelt nu al als een leuk project-idee dat niet uitgevoerd gaat worden, maar als ik over een (paar) jaar terugscrol door dit blog, dan is het wel een leuke herinnering. 

* Leuke naam voor een blog! 

 * * AI zegt: "Memory lane" kan op verschillende manieren in het Nederlands vertaald worden, afhankelijk van de context. De meest voorkomende vertaling is "een reis door het verleden" of "een tocht/wandeling langs herinneringen". Een meer letterlijke, maar minder gebruikelijke vertaling is "het geheugenlaantje". 

#WOT: Einde

Gisteren deelde Irene op Twitter dat ze per direct ophield met de WOT. Erg jammer vond ik dat, maar ik snapte het wel. Er leek niet veel reactie meer op haar WOT te komen en het 'waar doe ik het allemaal voor' gevoel zal steeds meer de boventoon zijn gaan voeren (ik vul hier maar even in). Zelf heb ik geprobeerd het zoveel mogelijk bij te houden, maar dat lukte niet altijd. En als ik wel schreef, vergat ik wel eens de link van mijn WOT onder haar blog te zetten, dus leek het voor haar of er geen respons was.

Na haar mededeling heb ik er nog over gedacht om het WOT-stokje over te nemen, maar ik ben bang dat ik hierin al snel verstek zal laten gaan. Om met Stuif es in te spreken "Dit is het einde... (dat doet de deur dicht)"

Einde: het einde zelfst.naamw. Uitspraak:   [ˈɛində] Verbuigingen:   einde|n, einde|s (meerv.) 1) plaats waar iets ophoudt Voorbeeld:   `aan het einde van de oprijlaan`Antoniem:   begin Synoniemen:   eind (1), end (1), uiteinde, ...Gevonden op https://www.woorden.org/woord/einde

Ik vind het jammer. Begrijpelijk maar jammer. (en ik val in herhaling)

Ik moet nu ook mijn eigen blogactiviteiten weer even onder de loep nemen en wat aanslingeren. De laatste tijd hing mijn blog van WOT's aan elkaar. Makkelijk misschien. Ik schreef wel andere stukjes, maar deze postte ik niet. Waarom niet? Omdat ik het zeurposts vind. Ik ben moe, ik heb pijn en boehoe wat heb ik het moeilijk. In zo'n blog heb ik geen zin. En m'n leven is ook niet continue moeilijk, maar dat zijn dan wel de zaken die ik uit typ, kennelijk. Nouja, verder hangt mijn leven ook vooral van werk, lezen en bezoekerscentrum aan elkaar. Niet echt inspirerend misschien. 

Maar goed, ik moet wat. Dit blog wil ik houden, tenslotte. 

Een tijdje terug heb ik al eens ergens een 'journal prompt-lijst' gekopieerd. Dat is een lijst met ideeën voor posts. Een soort eigen lijst met woorden, waar ik een post aan kan wijden, zeg maar. Mijn eigen WOT, maar dan op elke willekeurige dag. Nadat ik die lijst nog eens doornam, bleek ik er toch minder mee te kunnen dan ik gehoopt had, dus ik zoek verder. Of mogelijk stel ik er zelf eentje samen. En misschien krijg ik wel volgers op mijn Write On Willekeurigedagvandeweek. (WOW)

Het énige dat ik dan nog moet doen, is niet vergeten dat het alweer zover is. Weken vliegen voorbij. Maanden ook. En goede ideeën worden nog wel eens vergeten. Een 'boek van de maand'-post bijvoorbeeld. Verdwenen onder een stapel nog te lezen boeken, ben ik bang. (daar liggen wel meer goede ideeën)

Hóe ik het ga invullen, daar ga ik nog mee aan het werk, maar voor eerst is dit dus wat er speelt. Mocht iemand denken "hee, waar is de WOT van deze week?"

Welke bloggers volg ik (en waarom?)

Toen ik dit blog begon, als onderdeel van een cursus, zette ik onder het kopje 'bloggers die ik volg' mijn medecursisten. Inmiddels heb ik deze weggehaald, omdat ze óf niet meer schreven óf waren verhuisd naar een andere bloggersite en ik heb geen idee waarheen. Jammer, want ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe het met ze gaat en of ze nog schrijven. Daarnaast had ik een kopje 'bloggers met fibromyalgie die ik volg', daarna werd dit 'bloggers met chronische pijn' of zoiets.

Ook op mijn andere blog heb ik zo'n rijtje staan. Vooral van bloggers die net als ik begonnen met een 'zeven dagen bloggen' uitdaging, geloof ik, maar ook met blogs waar ik via via terecht kwam en ik wel leuk vond. Deze week besloot ik eens te kijken wie er van al deze blogs eigenlijk nog actief zijn en wie ik eigenlijk nog zou volgen, want heel eerlijk? Zelf klik ik die blogs vrijwel nooit meer aan. In de tijd dat ik zelf vrijwel niet blogde is dat verwaterd. 

Aan de andere kant ben ik door de WOT en nu Blog de Zomer Door wel weer andere leuke bloggers tegengekomen. Dus tijd voor een update? 

Margje
De blog die ik al vanaf het begin volg, misschien al voordat ik mijn eigen blog had, is Margje. Margje begon op Libelle/Sanoma geloof ik. Ze is een leuke spontane vrouw met twee (inmiddels volwassen) kinderen en een aardige man. Ze speelt in een toneelgroep, leest, reist, kijkt Boer zoekt vrouw en af en toe heeft ze een winactie. 

Margje is daarnaast ook nog een geweldig lieve vriendin, die ik buiten de blog ook 'volg'. 

Huize Weltevree
Terwijl ik dit schrijf, denk ik ineens aan een andere lieve vriendin, wiens blogs ik via Facebook lees. Zij verdient uiteraard ook een plekje op deze lijst. Monique is een moeder van 5, leerkracht en begon haar eigen bedrijf Koala Educatie, voor opvoed- en leerondersteuning (erg kort door de bocht).

Leven met een beperking
Jacqueline van Salami stinkt en Maxlaadvermogen zijn twee bloggers die ik 'tegenkwam' toen ik zocht naar bloggers met pijn. Beide hebben ze Ehlers-Danos en maken gebruik van een rolstoel. Beide kunnen ze heel goed verwoorden met welke obstakels ze in het dagelijks leven te maken hebben. Ze bloggen niet meer heel actief, maar hun blogs zijn zeker de moeite waard. 

Leonie van Sugerframe heeft niet alleen fibromyalgie maar leeft ook, net als mijn oudste, met een conversiestoornis. Haar blog is niet meer zo heel actief, maar ik volg haar ook op twitter, waardoor ik nog redelijk op de hoogte ben van hoe het gaat.

Rianne van Koffie Digitalix schrijft over haar leven en werk en de avonturen van Toet & Co, te weten Toet, Rozifantje en Moeltje aka de Boyz. Haar blogs zijn altijd het lezen waard. (ik was haar even kwijt, toen ze van omgeving wisselde en ik even wat minder blogde, maar dankzij de webloggerlijst vond ik haar weer)

Fibromyalgieblog volg ik eigenlijk niet echt, maar is de eerste hit op google, wanneer je zoekt op blogger + fibromyalgie, dus ik vond dat deze bij de lijst moest. Nathalie geeft tips en reviews over allerlei onderwerpen betreffende leven met fibromyalgie. Misschien moet ik haar gewoon maar gaan volgen.

WOT
Via de Webloggerlijst ontdekte ik de WOT. Wat een leuk concept! En zo ging ik Verwondervrouw, Karin Blogt en Paul wekelijks lezen. Door de WOT komt er ook ineens wat digitaal verkeer op deze blog. Geen doel op zich, wel leuk. 

Naast deze personen volg ik ook nog 'blogcollecties'. Bloggersites, waar meerdere mensen op bloggen of links van hun blogs op achterlaten. Deze gaan vrijwel allemaal (deels) over bloggen met pijn en/of fibromyalgie. Zelf laat ik wel eens een link achter op de Fibroblogger directory. Wanneer ik tijd heb, kijk ik natuurlijk ook op de webloggerlijst of blogtrommel voor blogs. Helaas hebben sommige mensen zoveel reclames op hun site, dat ik ze direct weer wegklik, hoewel hun blog leuk is.

Ik zou echt willen dat ik tijd en energie had om alle leuke blogs die er zijn te lezen, maar in de dagelijkse realiteit kan ik deze bloggers al niet bijhouden. Er staan ook nog artikelen op Hebban hè! Ja, ook blogs. Over boeken uiteraard. En er zijn ook gewoon boeken te lezen. Bovenstaande blogs staan nu in elk geval keurig op rij hiernaast, zo blijf ik vanaf nu hopelijk weer een beetje bij.

#WOT: bloggen

De WOT van deze week is bloggen. Volgens mij heb ik daar de afgelopen maanden/jaren meerdere keren over geschreven. Eigenlijk weet ik zo geen aanvulling daarop. En dan ben ik ook nog te laat. 

Bloggen: het schrijven van een online artikel

Het bloggen gaat de laatste tijd niet zo goed. Na een periode van bijna dagelijks of toch in ieder geval wekelijks, bloggen, hangt deze blog nu van WOT's aan elkaar. Dat is goed, want zo blijft hij enigszins actief, toch? 

Buiten het openbare oog staan er ook een aantal blogs in concept. Blogs die ik wel schreef, maar waarvan ik nog niet weet of ik ze wil publiceren. Bloggen is voor mij toch ook een soort dagboek en, net als bij een dagboek, daarom soms ook te privé. Andere keren vraag ik me af of het onderwerp wel interessant is voor een openbaar blog (niet dat het veel gelezen wordt), vind ik het teveel gezeur of kan ik er geen goede vorm aan geven. Vraag ik me af wat ik nou eigenlijk wilde zeggen en óf ik wel wat wilde zeggen.

Bloggen, soms is het een flow, soms een strijd. Zelfs het fotoblog gaat even niet zo goed en ook op m'n boekenblog loop ik weer achter met het maandoverzicht. Het enige eigenlijk dat ik daar momenteel nog post. Maar, aangezien ik weet dat mijn inspiratie zomaar op kan duiken, dat er zomaar iets kan komen waar ik wat over kwijt wil en dat schrijven toch blijft kriebelen, blijf ik bloggen. 

Waarom ik blog? Ik vind het leuk. En dat er af en toe mensen lezen én nog reageren ook. Dat men de tijd neemt naar mijn blog te gaan, dat vind ik fantastisch. Daarvoor probeer ik toch om leuke dingen op een 'gezellige' manier te (blijven) schrijven. 

Gewoon een
ongerelateerde foto van een slapende ijsbeer

  Doe je mee?

#WOT of Write on Thursday. Een Engelse aanduiding voor iets wat ik op een Nederlands blog (Verwondervrouw voorheen Ipixitude) vond. Het idee is elke donderdag een blog te schrijven over het woord van die dag, dat door @ireenbertholee verzonnen wordt.  (vanwege omstandigheden zal Karin tijdelijk de WOT verzorgen)

Zal ik?

Het afgelopen jaar heb ik meer geschreven dan daarvoor. Ik schreef ook over schrijven en of ik wel of niet gelezen wordt of wilde worden. Daarnaast was er mijn zoektocht naar andere blogs en bloggers. 

Inmiddels ben ik er wel voor mezelf uit dat ik hier op blogspot blijf. Ik ken het, het schrijft lekker en wat maakt het me verder ook uit. Professioneel ga ik toch niet worden hier of elders. (tenzij iemand mijn schrijfstijl heel erg leuk vindt en me professioneel wil inhuren. U roept maar!) 

Andere bloggers heb ik ontdekt via blogtrommel en nu webloggerslijst.nl. Hier staan verschillende bloggers op ingeschreven en de meest recente blog, van al die bloggers bij elkaar, staat bovenaan. Leuk en afwisselend.

En nu twijfel ik dus dáár weer over. Zal ik mijzelf erbij aanmelden? Waarom eigenlijk niet? Valse bescheidenheid? Mezelf niet op de voorgrond willen dringen? 

"Waar ik mijzelf al niet druk over maak" zegt de 'andere' stem in mijn hoofd. Uiteraard is aanmelden niet 'op de voorgrond dringen'. Het is gewoon aanmelden op een lijst, waar velen met mij staan. Sommigen vind ik leuk te lezen, anderen een stukje minder. Daar kan ik dus gewoon tussen komen te staan. Sommigen zullen het leuk vinden om van mij te lezen, anderen weer minder. Hoe spannend kan dat zijn? 

Dit pingpongt dus al een tijdje door m'n hoofd. Nu ik het opgeschreven heb, is de kans wel groter dat ik me ook echt ga aanmelden, denk ik. Wel jammer dat ik juist de laatste tijd weer minder schrijf. Gelukkig is er nog de WOT (die ik daar ook heb ontdekt)

#WOT Bevreesd

 Nou, het lijkt erop dat ik een thema heb gevonden voor de donderdag, namelijk #WOT. 

WAT??

#WOT of Write on Thursday. Een Engelse aanduiding voor iets wat ik op een Nederlands blog (Ipixitude) vond. Het idee is elke donderdag een blog te schrijven over het woord van die donderdag, dat door Ipixitude verzonnen wordt. Meerdere mensen doen mee, begreep ik. Vandaag mijn eerste #WOT

Bevreesd: 1) bang, 2) angstig

Hoewel ik me er niet continue van bewust ben, ben ik eigenlijk altijd bang dat er iets met de kinderen is. Of met mijn man, maar die is dichterbij, dus weet ik beter hoe het met hem gaat. Gevoelsmatig. Soms ben ik ook gewoon bang, dat het contact met de kinderen steeds meer zal verwateren. Gelukkig zijn er tegenwoordig genoeg mogelijkheden om contact te houden en hoeven we niet meer te wachten op een brief of telefoontje. 

Soms ben ik ook bang dat één van mijn vele pijntjes iets ernstig zal blijken te zijn. Vooral de pijntjes rond m'n middenrif, zoals Tietze, waarvan de pijn zich rond de hartstreek manifesteert. Dat is gewoon een spannende plek voor mij. Voor iedereen waarschijnlijk. 

Verder zie ik mezelf niet echt als een angsthaas, als er maar geen spinnen in de buurt zijn. Daar gruwel ik toch wel van, hoewel ik de kleintjes steeds beter kan hebben. Ik ga ondanks alles vrij vrolijk en welgemoed door het leven. Ik kan wel bang zijn, dat ik mij voor iets opgegeven heb, dat ik niet zal kunnen. Zoals het schrijven van een boekbespreking (hier kom ik nog wel eens op terug) of elke week een blog schrijven voor #WOT.

Zo'n spinnenweb is dan wel weer mooi om te zien

Lijstjes? Lijstjes!

Het is september en de herfst zit weer in de maand. Een terugkerend thema voor mij én (dus) op deze blog, want ik heb er helemaal geen zin in, in herfst en winter. Nooit eigenlijk. Op verschillende manieren heb ik mijzelf in het verleden daarom geprobeerd op te peppen. 

Zo begon ik in 2016 met een serie Count your blessings, elke maand op de 21e gepost, en het jaar daarop met een serie Hier word ik vrolijk van. Die laatste kwam meer hap snap en had als voordeel dat ik geen lijstje van vijf hoefde dingen hoefde te maken. Op zich ben ik altijd wel vrolijk en blij, maar één keer per maand vijf 'blessings' benoemen bleek nog een hele klus. Het nadeel van mijn 'vrolijke' blogs, was dat ze dus niet per se op een bepaald tijdstip hoefden te verschijnen en het (daardoor?) niet echt van de grond kwam. 

Dus, en nu

Naast geklaag over pijn en regen en kou is het natuurlijk altijd fijn te lezen dat jullie blogger ook nog leuke dingen ziet in het leven. Bovendien lees ik op Blogtrommel dat lijstjespost hartstikke populair zijn en dus mogelijk meer lezers opleveren. Nadeel voor mij is dus dat het best lastig kan zijn die lijstjes te produceren. En dan ook nog op een leuke en originele manier hè, je trekt niet zomaar lezers. 

Een ander voordeel van weer een 'Hoe helpen we Ria de winter door'-blog is een regelmatig thema. Ik noemde het al eerder, geloof ik, maar het lijkt me leuk en handig, een paar thema's. Zo heb ik m'n favoriete boek van de afgelopen maand al twee keer gepost, bijvoorbeeld. En met meer thema's kan er ook meer regelmaat komen, ook als ik geen inspiratie heb. Wie weet, misschien ga ik zelfs plannen!

Nu is alleen nog de vraag of ik zegeningen ga tellen of vertellen wat mij opvrolijkt in donkere en koude dagen. Maak ik een nieuw thema, of haal ik een oude uit het stof. Maak ik lijstjes of schrijf ik voor de vuist wat weg. Ik denk er nog even over. 

Voor de vindbaarheid en leesbaarheid had ik van deze blog natuurlijk ook in lijstjesvorm kunnen gieten. De voor en tegens van een thema op een rijtje. Zo kom ik al schrijvend en schrappend de winter door.

Zonnebloemen maken mij altijd vrolijk, maar deze waren wel snel treurig hoor 

Overstappen? Het blogger dilemma

Uiteindelijk blijkt waarschijnlijk dat deze blog, vol mitsen en maren, niet geschreven (en al helemaal niet online gezet) had hoeven worden

Ik zit er al langer over te denken, een blog met in het webadres een eenvoudiger naam. Bij de vormgeving van Blogger staat dat dat kan, maar.. ooit, toen ik deze blog begon, kon ik ook een kleine wijziging in het webadres doorvoeren, aldus Blogger, maar toen was ik wel alles kwijt. Kon ik de blog opnieuw gaan inrichten. Daar heb ik nu niet zo'n zin in. Toen ging het nog maar om drie blogs en de lay-out.

Als ik tóch m'n blog opnieuw zou moeten maken, zou het ook nog via een andere host kunnen. Wordpress lijkt bij de meeste mensen favoriet. 

Hoe kwam ik tot blogger?
Jaren echt járen geleden hoorde ik over bloggen, geen idee meer via wat of hoe, en kwam op een community dat web-log.com heette. Geloof ik. Alleen van web-streepje-log ben ik nog zeker. Het was een eenvoudig programma, maar iedereen wilde meer en beter en anders, en de site werd steeds trager en (voor mij) ingewikkelder. Ook doordat ik niet regelmatig blogde, raakte ik de feeling met de pagina kwijt. En het werd traaaaag. Helaas ben ik ook de blog kwijtgeraakt. Er stonden toch leuke stukjes op, vooral over activiteiten met m'n kinderen (en ik was niet eens een mamablogger). Voor deze blog gebruikte ik niet mijn naam, maar een nick, die ik ook elders op internet gebruik. (nee, ik zeg niet welke) Ik leerde hiervan wel dat niet alles wat je op internet zet, honderden jaren op internet terug te vinden blijft.

Nieuwe blog
In mei 2011 zag ik op Twitter bij een blogger de uitdaging om te gaan bloggen. Een blogrevival. Een week lang elke dag een blog, was het idee, om bloggen (weer) onder de aandacht te brengen. Ik zocht kort naar blogmogelijkheden en stuitte op blogger. Zo startte ik mijn nieuwe blog, met de bedoeling van een multimediaal 365-dagen project. Multimediaal als in: schrijven, tekenen en fotograferen. Elke dag wat plaatsen uit die categorieën. Ja, dat lukte natuurlijk niet, 365 dagen elke dag wat posten. Het werd mijn fotoblog, gestimuleerd door een foto-per-dag project elders op internet. (maar dat ligt al een tijdje stil)

Deze blog
Vanuit mijn werk kreeg ik de mogelijkheid de cursus Blogs en Columns schrijven te gaan doen. Voor deze cursus moest je een nieuwe blog aanmaken, liefst in Blogger. Liefst met een onderwerp. Met angst en beven besloot ik te gaan schrijven over mijn leven met pijn. Eigenlijk wilde ik hier helemaal niet mee/over bekend zijn op internet, maar voor de duur van de cursus kon ik dat wel doen. Eventueel daarna de blog op 'niet zichtbaar' zetten. Irritant genoeg werden we tijdens de cursus, een half jaar later, gestimuleerd om een blog in Wordpress te maken. Daar had ik toen totaal geen zin meer in. Deze blog was er, ik had dus al eens problemen gehad met een naamsverandering, het was wel goed. 

Wat ik las over Wordpress vond ik ook helemaal niet toegankelijk en bijna alle Wordpress blogs lijken op elkaar. Achtergrondkleur wit, indeling vrijwel hetzelfde. Vaak schitterende foto's, dat moet ik nageven, maar wel in één bepaalde stijl. Blogger leek mij prettiger. Mijn lerares fronste eens bij zoveel eigenwijsheid, maar kon hier eigenlijk niets tegenin brengen. Zij had de initiële tekst over de voorwaarden voor een blog niet geschreven, maar was het hier duidelijk niet mee eens. Ze heeft nog wel gezegd dat een witte achtergrond professioneler zou zijn. En mooier. Maarja, dat is ook maar een mening (en ik was dus eigenwijs) en professioneel is deze blog immers niet.

En nu
Maar goed, nu ik zoek op blogs, vind ik mijn webadres niet meer zo handig of fijn. (als je me zoekt met trefwoord blog+fibromyalgie, sta ik op pagina 26 ofzo, na bedrijven die hun producten en diensten voor fibromyalgie aanbieden... als je me überhaupt al vindt*). En ik wil nog wel eens wat wijzigingen in de lay-out, maar dat gaat niet zo makkelijk (m'n Twitterfeed ernaast plaatsen, bijvoorbeeld) Nog steeds ben ik niet laaiend enthousiast over Wordpress, maar wat dan?

Via Blogtrommel (dé website met informatie voor bloggers) zie ik wel hoe je een blog binnen vijf minuten van Blogger naar Wordpress kunt overzetten. (maar vertrouw ik erop dat ik dan niets kwijt ben?) Op een andere blog van een blogger die al overstapte, lees ik dat je beter vindbaar bent, maar ook makkelijker gebruik kunt maken van verschillende (google-)plug-ins. Wat best raar is. Oh, en hij is weken bezig geweest met overzetten, dus wie zegt dat ik het inderdaad in vijf minuten kan? En alle heen en weer verwijzingen in de blog, die moet ik dan opzoeken en wijzigen?

Wat misschien ook nog kan is een nieuwe blog aan te maken, mijn favoriete (fibromyalgie-)blogs over te zetten en verder een link naar dit blog te doen. Ik kijk ondertussen ook nog naar andere mogelijke hosts of, misschien, helemaal een eigen domein? (eng!)(waarom ook?)

Rustig aan
Afijn, het hoeft niet direct hier en nu, maar hoe meer er op deze blog bijkomt, hoe meer er overgezet moet worden. Dus misschien is snel beslissen ook wel zo handig. Aan de andere kant lees ik net (ook) bij Blogtrommel, dat Blogger misschien door veel bloggers niet voor vol aangezien wordt, maar dat hij het eigenlijk wel een goede site vindt voor gratis bloggen. En ik zie bij een andere, gerenommeerde, blogger dat er veel meer mogelijk is nu met lay-out. Zij is blogster van het eerste uur (1998) en zit nog steeds op blogger! Of, nouja, sinds 2007. Kun je dan 'nog steeds' zeggen? Kennelijk is ook onder meer doorgewinterde bloggers overstappen op bijvoorbeeld Wordpress niet zo vanzelfsprekend.

Geld ga ik waarschijnlijk niet uitgeven aan bloggen. Tenslotte wil ik er geen geld mee verdienen. En ik zou kunnen beginnen uit te zoeken of ik mijn blog op een andere manier beter te vinden kan maken. (en nog steeds vraag ik me af: wil ik dat? Is dat echt nodig?)

En zo zou het maar zo kunnen dat deze hele blog niet geschreven had hoeven worden, maar ik heb wat rondgekeken, me georiënteerd, en een en ander op een rijtje gezet. Een meer 'eigen' webadres, dat ga ik toch  nog eens onderzoeken. 

 

 (zoekend op gratis afbeeldingen voor bij dit blog, omdat mijn creativiteit even op reis was, snap ik nu wel waar al die mooie foto's op de Wordpress-blogs vandaan komen en hoe het komt dat die allemaal hetzelfde lijken)

*als je zoekt op blog + Ria + fibromyalgie sta ik bovenaan!

Het beste boek van de maand

Tussen een hele rij blogideeën, die ik zo her en der opdeed, stond onder andere "schrijf wat je mooiste boek is en waarom". 

Mijn mooiste boek. Één boek?

Kijk, dat kan ik dus niet hè. Bij Hebban mocht je ooit een toplijst maken met je vijfentwintig mooiste boeken. Inmiddels mag je er vijftig van maken en nog is dat eigenlijk niet genoeg. (ondanks dat ik er nog maar achtentwintig* op heb staan) De boeken die ik in deze lijst zette, waren niet alleen boeken die ik heel mooi vind, maar die ook voor een periode in mijn leven stonden. Zoals Winnetou, een serie die ik las en herlas en herlas. De nummer één in mijn lijst is Nevelen van Avalon door Marion Zimmer Bradley. Het verhaal van Koning Arthur vertelt vanuit de vrouwen, met een hoop oud geloof erin verwerkt. 

Wanneer ik mijn lijst bekijk, is dat waarschijnlijk niet het mooiste boek dat ik ooit las, maar het vertelt wel een verhaal dat veel indruk op mij maakte op een bepaald moment in mijn leven.

Afijn, mijn allermooiste boek allertijden benoemen? Ik kan het niet. Maar... wat ik wél kan doen, is elke maand hier eens stukje plaatsen over het mooiste boek dat ik afgelopen maand las. Tenminste, dat zou je denken. Sowieso plaats ik elke maand op Hebban een overzicht van mijn gelezen boeken van de afgelopen maand. De mooiste daaruit kiezen, hoe moeilijk kan dat zijn? Nou... 

Om te beginnen las en luisterde ik afgelopen maand veertien boeken. Dat is zelfs voor mij veel, maar er zaten een paar dunnetjes tussen. Er was ook een leuke variatie aan boeken; eigentijdse en historische romans, informatief over voeding en waargebeurde verhalen, zoals Etta Palm. 

En de winnaar is...
Na lang twijfelen kies ik toch voor Eilandpost door Mary Ann Shaffer.
Door middel van briefwisselingen wordt het verhaal verteld van het eiland Guernsey in de tweede wereldoorlog. Heftige verhalen. Maar ook mooie. Dit boek stond al lange tijd bij mij in de kast. Ik kreeg hem via bookcrossing en wilde hem graag lezen, voordat ik hem weer doorgaf. Even heb ik uiteindelijk getwijfeld hem zonder lezen door te geven, maar wat ben ik blij dat ik hem las! 

 

Een goede tweede was Birk van Jaap Robben. Een intens verhaal van een jongen die opgroeit met zijn moeder en een oude buurman op een eiland bij Noorwegen. Robben weet het gevoelsleven van zo'n jongen mooi te beschrijven. Dat was al duidelijk in het boek Zomervacht, dat ik ook van hem las.

In het kader van bloggen en plannen: dit zou dus een maandelijks terugkerend thema kunnen zijn.

*naar aanleiding van deze blog ben ik wat boeken toe gaan voegen, maar op het moment van schrijven waren het er achtentwintig

Bewondering

Ik vind het zo knap. Ik heb nu verschillende blogs gelezen en zie vaak dat mensen hun blogs plannen. Ik kan dat niet, plannen. Of, regulier plannen, dat kan ik niet. Mijn reis plannen, als ik ergens op een bepaalde tijd moet zijn, kan ik uitstekend. Een maaltijd plannen of m'n dag (nouja, dat gaat misschien nog wel eens mis). In het verleden natuurlijk ook van alles rond en met m'n gezin, al dat soort plannen lukte best.

Maar dan m'n blog. De laatste tijd gaat het weer hard. Dagelijks komt er wat op het scherm en dat post ik ook dagelijks. Dit zou ik natuurlijk over een aantal dagen/weken kunnen uitsmeren, maar dat doe ik niet. Want daar zijn m'n blogs niet zo geschikt voor, volgens mij. Het is ad hoc wat er in m'n hoofd rondgaat en opkomt. IK ben daar niet geschikt voor. Andere bloggers melden vol zelfvertrouwen dat er elke week op die en die dag en dat tijdstip een nieuwe blog staat. Daarvoor ben ik niet gestructureerd genoeg.

Er staan overigens wel een aantal conceptblogs klaar, maar op de één of andere manier is het nooit hét moment deze te posten. Of ze voldoen nog niet aan mijn idee van een blog dat 'af' is. Bij andere kan ik de woorden niet vinden om te zeggen wat ik nou écht met dat blog bedoel. 

"Gelukkig" kom ik ook veel blogs tegen waar (de laatste tijd) weinig op geschreven wordt. Gelukkig, omdat de planners dus kennelijk uitzondering zijn en ik niet zozeer. Jammer, want er zitten leuke blogs tussen, die inmiddels niet meer actief zijn. Had ik ze maar eerder ontdekt. 

Van Disabled Diva's blog heb ik laatst een aantal blogideeën gekopieerd, waarmee ik misschien wil gaan plannen, maar ik ben nog niet verder dan het kopiëren van de ideeën. Ook al een stap. Misschien moet ik ze ook eens door gaan kijken. Ideeën opdoen.

En wie weet, misschien ga ik ook ooit m'n social media plannen. Daar zijn online een heleboel planners voor. Maar ik kan natuurlijk ook gewoon m'n uitwisbare schriftjes voor gebruiken. 

(Heel eerlijk? Omdat ik ineens allerlei gedachten had over bloggen, heb ik deze blog vooruit gepland en ondertussen bijna dagelijks wat aangepast)

Bloggen, blogger, blogs

Bloggen is leuk, maar andere blogs lezen ook. Door allerlei omstandigheden (vooral ook veel activiteiten elders op het wijde web, boeken, werk, kinderen, boeken, moe, spelletjes op de telefoon en boeken) ging ik steeds minder blogs lezen. Best jammer. En toen ik weer op zoek ging naar blogs, kon ik ze eigenlijk niet zo goed vinden. Tot gisteren. 

Geen idee waarom het  nu ineens wel lukte met de zoekterm 'blogs' op Google, maar ik kwam op de blog van blogtrommel.com en ontdekte deze blog met 'Niet de populairste blogs' Hier blijkt maar weer dat een niet populaire blog niet per se saai of niet leuk is. (hoop ik dan toch, want ik sta zelfs niet op díe lijst). 

Er is een kopje met 'blogcollecties' en daar is zelfs een kopje 'Bloggers uit het Noorden'. Wat valt mij daar op? Veel (aangemelde) Noordelijke bloggers bloggen over Beauty, Food and Lifestyle. Sterker nog, na een langduriger zoektocht naar blogs, blijkt dat heel veel mensen (vrouwen!) hierover bloggen. En dan staan ze ook gezellig bij elkaar in de rijtjes 'welke blogs lees ik het meest', met allemaal dezelfde soort foto's. Wel mooie foto's trouwens, maar niet mijn ding verder. (over Food wil ik nog nadenken, maar niet op een dergelijke blog) Daarnaast heb je de 'mommy's'. Echt, het zijn vaak mooie foto's en vast leuke verhalen, maar ik haak af.

Waarschijnlijk zocht ik in het verleden te specifiek. Ik zoek al een tijdje naar meer bloggers met fibromyalgie. Dat lukt niet zo goed. Ik kijk al wel wekelijks op de Fibro Blogger Directory, waar verschillende bloggers over de wereld wekelijks hun post kunnen plaatsen (doe ik soms ook). Nu ga ik dus maar wat breder lezen. Zelf blog ik tenslotte ook niet alleen over fibro. (ik blog weer over andere dingen, die geen mens interesseren, haha)

Om de lijst met niet populairste blogs nu niet kwijt te raken, maak ik er zelf maar een blogje over. Blogtrommel heeft ook nog een soort startpagina, met veel blogs. Heel veel blogs. Ik ben nog wel even bezig met nieuwe favorieten te vinden.

 

Dagelijks bloggen?

Vroeger, ooit, niet zo heel lang geleden, kon je bovenin de blogs van blogspot kiezen voor [volgende].  Hierdoor kwam je terecht op willekeurige blogs van willekeurige mensen over willekeurige onderwerpen. Soms interessant, soms helemaal niet, soms zelfs in een taal die ik niet kan lezen, maar dan ging ik weer door. Naar de volgende dus. Op een gegeven moment kwam ik vaak in een 'loop', met steeds dezelfde blogs en dan was het tijd weer wat anders te gaan doen.

Tegenwoordig is deze mogelijkheid er niet meer, voor zover ik kan zien. Jammer, want hoe kom ik nu terecht bij willekeurige blogs over willekeurige onderwerpen? Ik begon met de googlezoektocht 'blogs', om maar eens simpel te beginnen.  

Wat bleek? Zo kom je dus bij  mensen die bloggen over bloggen en hoe interessant ook, dat zocht ik niet. Dacht ik. Want zo kwam ik ook bij redenen waarom mensen bloggen, tips voor bloggen en bij Elja Daae. Zij heeft een tijdje dagelijks geblogd. Dit trok mijn aandacht. Ik vind het zó knap. Niet alleen dagelijks bloggen, maar ook jarenlang daar inspiratie en energie voor hebben. Jeetje, hoe doe je dat? Nou, daar heeft ze gelukkig weer blogs over. 

Ooit, in 2011, startte ik bloggen met het idee van een 365-dagenproject. Dit idee kwam door (weer) een andere blogster, die mensen opriep dit een week vol te houden. Bescheiden en enthousiast als ik ben, wilde ik dit gelijk een jaar lang doen. Niet alleen een geschreven blog, soms een foto of een tekening. Gewoon, wat me bezighoudt. En nouja, ik kreeg die eerste week al amper vol, geloof ik, dus een jaar bleek wat hoog gegrepen. (het is wel leuk die eerste blogs weer terug te lezen, voor mij dan) Daarna probeerde ik wekelijks bloggen of fotoblogs, via een wereldwijde "fotoprompt" voor een foto per dag.

Sinds die tijd heb ik af en aan geblogd en geschreven. Niet alles komt ook publiekelijk online. Soms omdat ik het onderwerp toch niet passend vond. Soms doordat ik de juiste woorden niet kon vinden om mijn verhaal over te brengen. Dit jaar begon ik voor mezelf ook weer met een dagboek, om écht dingen van me af te schrijven. Dit lukte redelijk, totdat m'n moeder overleed en het schrijven niet lukte. Best raar, want zo'n moment is het eigenlijk juist heel goed om dingen op te schrijven. Voor verwerken, om later terug te lezen en om dingen (letterlijk) voor jezelf op een rijtje te zetten. 

Deze blog begon eigenlijk als 'bijblog', gestart vanwege een cursus bloggen. Niet als 'hoofdblog', want hoe zou ik nou dagelijks/wekelijks over leven met pijn kunnen schrijven en kan ik m'n andere blogactiviteiten dan hier wel kwijt. Passen de foto's per dag hier wel, bijvoorbeeld, vroeg ik mij af.

Inmiddels is dit m'n enige, af en toe actieve, blog. Deze, en m'n boekenblog op Hebban, waar ik in elk geval elke maand deel wat ik gelezen heb. En nu zit ik er toch weer over te denken dagelijks te gaan bloggen met stukjes over mijn leven (dat natuurlijk altijd met pijn is, ook als ik het niet noem), foto's en wie weet, af en toe een tekening. Hier, niet op m'n andere blog, die ik inmiddels m'n Fotoblog noem.

 Verstandig zou natuurlijk zijn om me voor te nemen om dit wekelijks te doen. Of twee keer per week. Of twee keer per maand. Maar verstandig zijn, vind ik best lastig. En moet ik bovendien in het dagelijks leven al op zoveel fronten. Laat ik hier mijn onverstandige zelf maar lekker zijn. Waar ik wel een beetje bang voor ben: verwordt dagelijks schrijven niet tot een dagboek en hoe voorkom ik dat. Is dat erg, juist niet of moet ik ook actuele onderwerpen bedenken om over te bloggen. Om me heen kijken, wat er zoal gebeurt in de wereld (en dat is genoeg). Beleef ik wel genoeg voor dagelijks bloggen, of moet ik toch eens weer op zoek naar een leven. 

Als ik enthousiast ben, heb ik niet altijd zin om mezelf af te remmen. Zeker hier niet in. Wat maakt het tenslotte uit, dat het dagelijks/wekelijks/maandelijks bloggen weer wat verwaterd. Daae zegt ergens dat je bij een dagelijks blog niet elke keer een heel lang verhaal hoeft te schrijven. De lat niet te hoog hoeft te leggen. Laat ik dat in het achterhoofd houden. En het is toch leuk zolang het leuk is? 

Of zolang IK het leuk vind, want, ja sorry lezer, ik schrijf toch vooral voor mezelf.  En mogelijk dus een tijdje weer frequenter. En ga ik nog lezen bij andere blogs, voor inspiratie. Waar schrijven ze over, met welke frequentie en hóe houden ze het vol. 

Appelbloesem Groninger Kroon

Kijk, ik begin alvast met een mooie foto van afgelopen vrijdag, van de bloesem in mijn appelboom. Dat wordt appeltaart dit najaar!

Goede gewoontes

 "Ik doe niet aan goede voornemens, ik ga gewoon door met de goede gewoontes die ik al heb en probeer het niet zo goede gewoontes zo veel mogelijk te beperken". Dat is al jaren mijn motto bij de jaarwisseling. En ook dit jaar sta ik hier volledig achter, maar... 

1 januari is natuurlijk wél een goed moment om die goede gewoontes af te stoffen, te kijken hoe het daar nou mee staat en eventueel beginnen een nieuwe goede gewoonte in te laten slijten. Bovendien ben ik gék op lijstjes met bijvoorbeeld voornemens. Ook als ik daar vervolgens niets mee doe. Dus, hier komt het.

Welke gewoontes wil ik behouden? 

Hersengymnastiek
Laat ik beginnen met behouden wat ik inmiddels al bijna anderhalf jaar dagelijks doe: Duolingo Portugees. Mijn reeks is net iets langer dan een jaar nu! Conversaties in het Portugees gaan me voorlopig nog niet lukken, maar ik heb er plezier in! Ik zou me voor kunnen nemen om nu eens écht die online cursus op te pakken, die man en ik zijn begonnen, maar dat neem ik me elke week al voor. 

Daarnaast doe ik sinds de zomer van 2019 elke dag een 'puzzel van de dag' met sudoku en een woordpuzzel op m'n telefoon. En ik lees. Een hoop. Met mijn mentale sport zit het wel goed dus.

Beweging
Ook hier: vooral doorgaan. Met m'n horloge en met de ommetjes app ter stimulans en controle. 

Wat kan beter?

Dagboek
Het eerste dat ons verteld werd bij de cursus Sterk met Pijn is het belang van een dagboek. Dus ik deed wat ik altijd doe, als ik denk aan een dagboek: ik kocht een nieuw schriftje, stiften en stickers. Ik versierde de boel en was er helemaal klaar voor. Vervolgens hield ik het nog geen wéék uit. 
Dit keer begint anders. Géén nieuw boekje, maar gewoon verder waar ik gebleven ben. Of in een online document. Ik zit tenslotte elke dag wel achter computer of met iPad. Mijn man hield het afgelopen jaar vol, waarom ik niet? 

In het verlengde van deze goede gewoonte stof ik ook gelijk deze blog weer af. Regelmatig schrijven, het lijkt er weer in te zitten. Er rollen weer zinnen door m'n hoofd, die opgeschreven willen worden. de blog helpt me, meer dan een dagboek, om dat wat me bezig houdt op te schrijven. Met lijstjes als dit als bijvoorbeeld. We gaan zien hoe het loopt, maar kijk, de tweede blog van het jaar is al een feit. 

Gezond eten
In de basis eet ik gezond. Dit weet ik, doordat ik regelmatig een tijdje bijhoud op voedingscentrum.nl wat ik eet. Daardoor zie ik of mijn voeding genoeg bouwstoffen, vitamines en mineralen bevat. Hoe het zit met de energie-inname en wat eventuele alternatieven zijn. Natuurlijk versloft dat weer. Het bijhouden niet meer dagelijks, één handje nootjes worden er twee, of toch én nootjes én chocolade. Nouja, het is wel handig om dit regelmatig onder de aandacht te houden. 

Bewust ademen 
Nee, geen meditatie, maar zoiets. Slechts vijf minuten per dag, bijgehouden met een timer, zodat ik niet steeds hoef te checken hoelang ik al zit. (zijn er nu nóg maar 10 seconden voorbij..) De houding hoeft niet specifiek, het kan spontaan ergens op de dag. De eerste keer vond ik de tijd snel voorbij gaan. De tweede keer had ik de timer niet goed gezet en deed ik het waarschijnlijk al langer, de tijd van een reclameblok (en die zijn láng!). Maar goed, een nieuwe gewoonte van vijf minuten per dag, dat moet snel ingesleten zijn, toch? Wat ik al deed was elke ochtend bij het wakker worden even bewust ademen. Laat ik daar maar mee doorgaan. 

Dry january
Niet dat ik zoveel drink, maar toch heb ik me met een aantal vriendinnen aangemeld bij Ikpas.nl. Hiermee wil ik vooral de reden van mijn drinken onder de loep nemen en of ik nou wel of niet wil minderen of zelfs stoppen. Want zijn die paar glaasjes per maand nou echt een probleem? Hier denk ik nog even over en kom ik op terug. 

Dus, tot zover mijn voornemens die geen voornemens zijn. Of, zoals mijn zoon ook al zei: goede gewoontes, die ik mij eigenlijk elke dag voorneem om vanaf mórgen (of maandag, of de eerste van de nieuwe maand..) te gaan doen. En gedeeld met de rest van de wereld. Als dat geen motivatie is.