Herinneringen aan de vakantie (blog de zomer door)

Ik weet niet welke de eerste was, ik gok dat witte huisje uit Portugal dat ook aan Spanje doet denken, maar inmiddels hebben we een hele verzameling koelkastmagneten van onze vakantiebestemmingen. En niet alleen van onze vakanties, ook zoon neemt wel eens wat mee. Uit Griekenland en Rome, bijvoorbeeld. Daar waren man en ik nog niet.(tafeltennis in Rome volgend jaar!) Ik zie er ook nog één tussen, die van de koelkast van m'n ouders komt. En als ik zo kijk mis ik ook nog bestemmingen. Hmm.

Vroeger had ik klederdracht poppetjes uit allerlei windstreken. Ik denk dat dát begon met poppetjes die m'n vader meebracht van zeereizen. Of zou het de Volendamse zijn geweest, de we kregen van opa en oma? Een hele plank vol hadden m'n zus en ik op een gegeven moment. Zelf kozen we ze uit in Italië, Spanje (een mooie flamencodanseres) en Frankrijk, van wat ik nog weet. 

Man vond die verzameling maar raar en toen we gingen samenwonen, deed ik ze weg. Niet ver weg. Naar zijn moeder, die ze ook bleek te verzamelen en er heel blij mee was. Zelf had ik ook niet echt een idee meer waar ik ze neer wilde zetten en eigenlijk zaten ze al 2 verhuizingen in een doos. 

Maar kennelijk is er toch behoefte aan een souvenir. Een tastbare herinnering. Iets dat zegt "daar ben ik geweest" als je alleen de afbeelding of vorm ziet. Dat je in de keuken even weg kan dromen bij het bootje uit Porto en het fijne lang weekend dat we daar hadden, of over de warme en zonnige dag in Berlijn met Duitse vrienden. En zo wordt onze koelkast dus steeds voller. Gelukkig is het een grote koelkast, dus we kunnen nog even vooruit.

Dit was alweer de laatste blog naar aanleiding van een opdracht van Blog de zomer door. Jammer. Misschien moet ik m'n eigen uitdaging maar eens gaan verzinnen. 

Tijd gaat snel als je...

 Uitstelt!

Dat begint bij mij 's morgens al, gelijk na de wekker. Wanneer ik nog éven blijf liggen en er zomaar ineens een half uur voorbij is. 

De rest van de dag gaat het gewoon door en zo volgt de week en de maand. 

Niet met alles, uiteraard. Genoeg zaken moeten dagelijks zo niet wekelijks gedaan en die gebeuren ook gewoon. Soms wat later, want ja, uitstellen, maar het gebeurt. 

Dan zijn er zaken als 'even een kaartje sturen naar Y' of 'deze week bel ik even naar X'. Vervolgens knipper ik 2x met de ogen en zijn we 3 weken verder, ligt het kaartje nog in de schappen van de winkel (of in mijn tas, daar liggen ook kaartjes voor alle gelegenheden, maar nét niet dat kaartje voor Y) en is X nog niet gebeld. En het is dan niet dat ik niet aan X en Y gedacht heb. Nee, dagelijks, bijna elk uur schiet het door m'n hoofd dat ik 'zometeen' even dat kaartje moet pakken. Of bellen. 

Gelukkig ben ik hier niet de enige in. Ik hoor het veel om mij heen, dat de tijd zo snel gaat. Zo zou X  mij, nadat ik hem eindelijk belde, de week erna terugbellen. Dat is ook alweer 2 weken geleden. 

Er zijn mensen, die minder uitstellen. Die zeggen "maar dan bel je toch gelijk als je eraan denkt?". Klinkt mooi. En logisch. Maar ik bedenk dat soort dingen op de fiets, onder de douche of in bed. 'Te vroeg om te bellen', 'niet tijdens de lunch', 'straks als ik hiermee klaar ben' en 'Nu is het echt te laat' zijn de momenten waarop ik aan een telefoontje denk. Medicijnen bestel ik dus ook altijd pas op het laatste moment, wanneer ik echt echt écht toe ben aan nieuwe en uitstellen geen optie meer is. Gelukkig hoef je niet meer per se 's morgens rond een bepaalde tijd te bellen. Hopeloos was dat.  

Tijd gaat ook snel als ik op social media kijk of spelletjes doe op de telefoon. Er zijn een aantal puzzels, waar ik een dagelijks uitdaging doe. Op mijn vrije dagen begin ik daarmee in bed en voor ik het weet is er een uur voorbij. En nu heb ik een nieuw spelletje zonder reclame. Dus geen moment waarop ik denk "ja, heb ik wel genoeg enthousiasme gezien over 20 kg afvallen in 2 weken zonder sport of dieet" (ik snap niet dat zo'n reclame mag) of teasers voor andere spelletjes. En dit spelletje is echt verslavend. Gelukkig zit ik regelmatig 'zonder levens', maar die worden binnen een half uur weer aangevuld. En daarvan krijg je een melding. Gek genoeg stel ik dus iets anders uit om dat spelletje weer te gaan doen en stel ik niet het spelletje uit. 

Tja, en dan post je ineens een blog pas op de zaterdag, die op dinsdag al in het hoofd zat en makkelijk uitgetypt had kunnen worden. Woensdag was hij bijna klaar, maar donderdag is voor de WOT en die wilde ik niet óók nog uitstellen, hoewel hij wel een dag later kwam. 

Gelukkig zijn er ook andere, meer memorabele momenten dat de tijd snel gaat. Tijdens vakanties, waarbij ik de telefoon vaak wegleg. Als ik een boek lees. Tijdens avonden met vrienden. Als ik een stukje ga fietsen. Maar over het algemeen is een week zo voorbij. 

Wanneer de tijd niet zo snel gaat is tijdens 'sporten', of m'n half uurtje op de hometrainer. Maar.. ik heb het deze week wél gedaan en niet uitgesteld.

Welke bloggers volg ik (en waarom?)

Toen ik dit blog begon, als onderdeel van een cursus, zette ik onder het kopje 'bloggers die ik volg' mijn medecursisten. Inmiddels heb ik deze weggehaald, omdat ze óf niet meer schreven óf waren verhuisd naar een andere bloggersite en ik heb geen idee waarheen. Jammer, want ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe het met ze gaat en of ze nog schrijven. Daarnaast had ik een kopje 'bloggers met fibromyalgie die ik volg', daarna werd dit 'bloggers met chronische pijn' of zoiets.

Ook op mijn andere blog heb ik zo'n rijtje staan. Vooral van bloggers die net als ik begonnen met een 'zeven dagen bloggen' uitdaging, geloof ik, maar ook met blogs waar ik via via terecht kwam en ik wel leuk vond. Deze week besloot ik eens te kijken wie er van al deze blogs eigenlijk nog actief zijn en wie ik eigenlijk nog zou volgen, want heel eerlijk? Zelf klik ik die blogs vrijwel nooit meer aan. In de tijd dat ik zelf vrijwel niet blogde is dat verwaterd. 

Aan de andere kant ben ik door de WOT en nu Blog de Zomer Door wel weer andere leuke bloggers tegengekomen. Dus tijd voor een update? 

Margje
De blog die ik al vanaf het begin volg, misschien al voordat ik mijn eigen blog had, is Margje. Margje begon op Libelle/Sanoma geloof ik. Ze is een leuke spontane vrouw met twee (inmiddels volwassen) kinderen en een aardige man. Ze speelt in een toneelgroep, leest, reist, kijkt Boer zoekt vrouw en af en toe heeft ze een winactie. 

Margje is daarnaast ook nog een geweldig lieve vriendin, die ik buiten de blog ook 'volg'. 

Huize Weltevree
Terwijl ik dit schrijf, denk ik ineens aan een andere lieve vriendin, wiens blogs ik via Facebook lees. Zij verdient uiteraard ook een plekje op deze lijst. Monique is een moeder van 5, leerkracht en begon haar eigen bedrijf Koala Educatie, voor opvoed- en leerondersteuning (erg kort door de bocht).

Leven met een beperking
Jacqueline van Salami stinkt en Maxlaadvermogen zijn twee bloggers die ik 'tegenkwam' toen ik zocht naar bloggers met pijn. Beide hebben ze Ehlers-Danos en maken gebruik van een rolstoel. Beide kunnen ze heel goed verwoorden met welke obstakels ze in het dagelijks leven te maken hebben. Ze bloggen niet meer heel actief, maar hun blogs zijn zeker de moeite waard. 

Leonie van Sugerframe heeft niet alleen fibromyalgie maar leeft ook, net als mijn oudste, met een conversiestoornis. Haar blog is niet meer zo heel actief, maar ik volg haar ook op twitter, waardoor ik nog redelijk op de hoogte ben van hoe het gaat.

Rianne van Koffie Digitalix schrijft over haar leven en werk en de avonturen van Toet & Co, te weten Toet, Rozifantje en Moeltje aka de Boyz. Haar blogs zijn altijd het lezen waard. (ik was haar even kwijt, toen ze van omgeving wisselde en ik even wat minder blogde, maar dankzij de webloggerlijst vond ik haar weer)

Fibromyalgieblog volg ik eigenlijk niet echt, maar is de eerste hit op google, wanneer je zoekt op blogger + fibromyalgie, dus ik vond dat deze bij de lijst moest. Nathalie geeft tips en reviews over allerlei onderwerpen betreffende leven met fibromyalgie. Misschien moet ik haar gewoon maar gaan volgen.

WOT
Via de Webloggerlijst ontdekte ik de WOT. Wat een leuk concept! En zo ging ik Verwondervrouw, Karin Blogt en Paul wekelijks lezen. Door de WOT komt er ook ineens wat digitaal verkeer op deze blog. Geen doel op zich, wel leuk. 

Naast deze personen volg ik ook nog 'blogcollecties'. Bloggersites, waar meerdere mensen op bloggen of links van hun blogs op achterlaten. Deze gaan vrijwel allemaal (deels) over bloggen met pijn en/of fibromyalgie. Zelf laat ik wel eens een link achter op de Fibroblogger directory. Wanneer ik tijd heb, kijk ik natuurlijk ook op de webloggerlijst of blogtrommel voor blogs. Helaas hebben sommige mensen zoveel reclames op hun site, dat ik ze direct weer wegklik, hoewel hun blog leuk is.

Ik zou echt willen dat ik tijd en energie had om alle leuke blogs die er zijn te lezen, maar in de dagelijkse realiteit kan ik deze bloggers al niet bijhouden. Er staan ook nog artikelen op Hebban hè! Ja, ook blogs. Over boeken uiteraard. En er zijn ook gewoon boeken te lezen. Bovenstaande blogs staan nu in elk geval keurig op rij hiernaast, zo blijf ik vanaf nu hopelijk weer een beetje bij.

Zomervakantieactiviteiten #blogzomerdoor

Vakanties zijn bij mij meestal niet actief. Nu niet en ze zijn het ook nooit zo geweest. Mijn ouders waren meer van de strandvakanties met af en toe een plaatsje bekijken en dat is ook eigenlijk wel helemaal mijn vakantie. Zonder strand, tegenwoordig, omdat man daar niet zo van houdt, maar als het maar warm is. 

Tijdens zo'n vakantie vroeger heb ik wel gesurfd en haalde zelfs een windsurfdiploma! Ik heb ook een keer de waterski's onder gehad, maar dat was doordat m'n zus meer van actie hield en een groepje vrienden opduikelde die waterskieden. Ook is er tijdens vakantie wel eens een zeilbootje gehuurd.

Verder is activiteit tijdens vakantie voor mij vooral wandelen en zwemmen. En wandelen dan bijvoorbeeld in de steden die we bezoeken, zoals Porto en Lissabon. De lange wandelingen langs de Douro en Taag waren achteraf voor m'n voeten dan weer niet zo'n goed idee, maar wat was het mooi. En actief!

Mijmerend over vakanties en Portugal, herinner ik me ook ineens de waterpolotoernooien, die we hielden en uiteraard het Internationaal Tafeltennistoernooi O'Barao. Internationaal, want er deden een Belg en een Portugees mee. Man won dat toernooi uiteindelijk met een biertje in z'n linker- en een koekenpan in z'n rechterhand. De koekenpan moest hij gebruiken als batje, dat was zijn 'handicap', omdat de rest anders helemaal geen punten scoorde tegen hem. Dat leverde hilarische taferelen en een blessure aan z'n elleboog op.

Maar verder? Nee, verder geen actieve activiteiten. Geen spectaculaire manieren om van bergen af te komen, zoals canyoning, skiën of abseilen. Hier hoef ik niet eens over na te denken. Wel zijn we naar een muziekfestival en optredens geweest in Lissabon. Ook vrij actief, toch En leuk! En ook wel weer relaxed.

Waar ik écht over na heb moeten denken of ik het écht wel wilde en wat ik toch heb gedaan, hoe eng ik het ook vond, was de kabelbaan. In Lissabon. En het was mooi, een handige manier om je te verplaatsen ook, maar het blijft eng. Voor mij tenminste. Hoe mooi ook, het blijft iets waar ik een volgende keer echt weer over na moet denken of ik het wel of niet zal doen. 

 

Tot zover mijn heldenverhaal. 

De blog is geschreven naar aanleiding van Ik blog de zomer door van met-k.com

Epifanie (blog de zomer door)

Ik meldde mij aan voor Ik blog de zomer door van Met-K.com. (weer) Een stok achter de deur om de zomer bloggend door te komen. Als je je aanmeldt, krijg je elke week een schrijfopdracht toegestuurd en dan heb je een week om je blog te schrijven. Een week! Dat moet lukken, dacht ik. 

De zomervakantie
Sommige mensen hebben tijdens vakantie ineens een helder gevoel en ze weten, vanaf nu gaat het hélemaal anders. Ze zien iets of iemand tijdens hun vakantie, er is een belevenis die alles in een ander daglicht zet en vanaf nu volgen ze hun (nieuwe) droom. 

Ik ben niet één van die mensen. 

Ik geniet tijdens vakantie, doe zo min mogelijk. Lees boeken, bekijk een stad, zit gezellig op terrasjes en doe energie op voor 'het echte leven' dat onherroepelijk weer zal komen. Dat echte leven is ook niet zo heel erg actief, maar bestaat natuurlijk wel uit regelmaat met werk, sport (nu even niet) en vrijwilligerswerk. En boeken. 

Het enige dat ooit dicht bij in de buurt van zo'n Aha-erlebnis kwam, was mijn realisatie dat ik wat aan m'n conditie moest gaan doen toen ik in Frankrijk een berg niet opkwam. In 2017 was dat. Gelukkig bleek tijdens een uitje naar Monaco, een paar dagen later, dat het op zich wel meeviel, maar daarna ben ik wel gaan wandelen en..., nouja dat heeft niet echt geholpen hè. Wel een tijdje, uiteraard, maar na 2018 ging het bergafwaarts. 

Afgelopen vakantie zat ik wel te wachten op een Eureka! moment. Tijdens de vier weken Portugal had ik twee keer hoofdpijn. Van die twee keer lag het één keer heel duidelijk aan teveel alcohol, de andere keer kan dat laatste likeurtje de dag ervoor ook mede de oorzaak zijn geweest. Hoe kwam het dat ik van minimaal twee keer migraine per wéék naar nog geen twee keer migraine per máánd ging? Lag het aan de medicatie, waar ik vlak voor m'n vakantie mee begon? Was het het matige alcoholgebruik (om de paar dagen een paar wijntjes) waar ik de ultieme ontspanning van kreeg? Portugal en het huisje zelf? Geen idee. Maar thuisgekomen werd ik al snel weer met hoofdpijn wakker.

Toen kreeg ik een soort van epifanie ná de vakantie. Zou (een deel van) mijn hoofdpijn kunnen liggen aan een te lichte slaapkamer? We hebben namelijk geen gordijnen en zeker met zonnig weer is dat 's morgens vroeg al heel licht. En juist aan de kant waar het licht vandaan komt, zit mijn hoofdpijn. 

Hmmm, wat te doen. 

Ik besloot tot een test-case en kocht slaapmaskers. Ja, gelijk twee, zoals ik wel vaker doe, omdat ik slecht ben in keuzes maken. Eén van katoen en één van zijde, dat klinkt wel luxe en dus passend bij zo'n masker. Na een week is nog lastig te zeggen of het daadwerkelijk helpt, maar ik ben nog niet weer met het gevoel van spijkers boven m'n rechteroog wakker geworden. Zou het echt zó simpel zijn? 

Overigens was deze blog al eerder af, maar ik had er een week voor en een beetje spreiding is wel fijn. WOT ging voor op donderdag.