#WOT: sikkeneurig

"Ria is het zonnetje van de administratie", zo zei mijn stagebegeleider 30 jaar terug. "Behalve als het regent. Dan is ze wat sikkeneurig." 

Sikkeneurig: ‘chagrijnig zijn, lusteloos zijn’.
[bron met mooie uitleg: https://onzetaal.nl/schatkamer/lezen/uitdrukkingen/sikkeneurig]

Mogelijk gebruikte hij een ander woord. 'Niet te genieten' is misschien meer van toepassing, wanneer ik net in de stromende regen gefietst heb. En die stage was op een half uur fietsen, gedurende een oktobermaand met (in mijn herinnering) alleen maar regen. Mijn mentale zonnetje kwam waarschijnlijk pas na de eerste koffiepauze op, maar dan was ik ook vrolijk. Tot ik in die stromende regen weer naar huis moest. 

Niet alleen van regen word ik sikkeneurig. Ik kan ook hellig worden, wanneer mensen (op het werk) van procedures af proberen te wijken en daarmee mij werk in de schoenen willen schuiven, dat op hun bordje hoort. Niet altijd is het fout om van procedures af te wijken en ik wil best wel eens wat voor een collega doen, maar iets afschuiven, omdat je zelf ook niet zo goed weet hoe het op te lossen of daar gewoon geen zin in hebt, terwijl dat wel bij jouw werk ('taakomschrijving') hoort, daar kan ik niet zo goed tegen. Dat aapje houd je maar lekker op je eigen schouders. 

"Ria wat zie je eruit, regent het?", lachte laatst een collega, toen ik met de gelijkenis van een verzopen kat het pand betrad. Niet goed voor mijn humeur. Helemaal niet goed voor mijn humeur. Dat heb ik hem ook, in hele nette bewoordingen hoor, verteld.  Waarna hij natuurlijk nog harder moest lachen en andere collega's op mijn natte verschijning attendeerde. 

Ach, ik kan wel tegen een grapje en ja, ik snap de lol. Toch was ik een tijdje sikkeneurig.

Zo'n aapje wil ik wel op m'n schouder

 

Doe je mee?

#WOT of Write on Thursday. Een Engelse aanduiding voor iets wat ik op een Nederlands blog (Verwondervrouw voorheen Ipixitude) vond. Het idee is elke donderdag een blog te schrijven over het woord van die dag, dat door @ireenbertholee verzonnen wordt.  (vanwege omstandigheden zal Karin tijdelijk de WOT verzorgen)

 

#WOT: Humor

 "Vrouwen hebben geen humor, want als ze humor zouden hebben, zouden ze zich doodlachen om mannen"

Vroeger had ik lange tijd een vrouwenagenda. Deze agenda's hadden altijd een thema en één keer was dat humor. Eigenlijk houd ik niet van een polariserende man-vrouw opmerkingen, maar deze vond ik wel grappig. En ik heb wél humor. Dat vind ik niet alleen, want regelmatig moeten mensen lachen om mijn opmerkingen. Dat zit het wel goed, toch? 

Humor is volgens Van Dale “dat wat grappig, geestig, om te lachen is”. Wie humor heeft, heeft “oog en gevoel voor vrolijkmakende tegenstrijdigheden tussen voorkomen en bedoeling of betekenis van zaken” of, actiever, “de neiging het vrolijkmakende in gebeurtenissen het meest te doen uitkomen”
vandale.nl

Vaak zie ik ergens de humor van in. Dat wordt me niet altijd in dank afgenomen. "Jij zit me ook altijd uit te lachen", schreeuwde iemand een keer boos naar me. En op dat moment was ik niet eens de enige die moest lachen. Het had wel een vervelende ruzie tot gevolg. 

Mijn man heeft dezelfde humor. Ik denk wel dat dat ons bij elkaar gebracht heeft, ooit, vroeger. Want wat is er nou fijner dan samen kunnen lachen? (ja, ik kan nog wel iets bedenken, maar in het openbaar, zeg maar) Samen kunnen lachen, dezelfde humor hebben, het maakt dat je je thuis kunt voelen bij iemand. Je bent samen vertrouwd. Het klikte ook gelijk bij de wederzijdse families door deze zelfde soort humor. 

We denken niet overal hetzelfde over, qua humor. Het is niet altijd feest. Er zijn zeker dingen die ik hilarisch vind en man niets aan. Minions bijvoorbeeld. Andersom komt minder vaak voor. 

Onze kinderen hebben onze humor meegekregen. Logisch, zou je kunnen zeggen. Toen de oudste in therapie was, werden we erop gewezen dat we moeilijke onderwerpen misschien wat te makkelijk afdeden met humor. Dat zou kunnen. Humor helpt je met complexe emoties om te gaan, is mijn ervaring. We hebben daarna wel geprobeerd hierop te letten, maar mijn gedachtes gaan over het algemeen alle kanten op en associëren dat het een lieve lust is. En zo associeer ik dus ook de humoristische kant op, zelfs wanneer iets moeilijk is.  

Humor die ik niet altijd om te lachen vind, is bepaalde 'platte' humor. Ik wil niet zeggen 'mannenhumor' want ik geloof dus niet in de strakke man-vrouw verdelingen, maar bijvoorbeeld Jackass, Roasts en VI zijn niet aan mij besteed. Ook niet aan mijn man, trouwens. 

(Wat zeker een aanslag op mijn humor en humeur is, is de migraine die ik vanmiddag kreeg.. gelukkig kon ik toch nog een blog formuleren. Tenminste, ik hoop dat ik eea logisch geformuleerd heb)

Doe je mee?
#WOT of Write on Thursday. Een Engelse aanduiding voor iets wat ik op een Nederlands blog (Machtige Muizenissen voorheen Ipixitude) vond. Het idee is elke donderdag een blog te schrijven over het woord van die dag, dat door @ireenbertholee verzonnen wordt.  

Count your blessings (1)

Het werd voor mij bekend bij Oprah, het 'count your blessings' idee. Elke dag 5 dingen opschrijven, waar je dankbaar voor bent en je leven wordt een stuk mooier. Of je leert beter omgaan met tegenvaller doordat je je ook richt op de positieve zaken. Zoiets. Ik heb er het geduld niet voor, dagelijks zulke lijstjes maken, maar probeer wel af en toe stil te staan bij de mooie dingen die ik heb. Ondanks alles heb ik het niet tenslotte slecht.

Als tegenhanger voor mijn jaarlijks klaagfestijn over herfst en winter, de kou, wind en nattigheid, wat ik dit jaar dus niet wil doen, bedacht ik dan maar eens op te schrijven waar ik wél blij mee ben. Elke maand op de 21e, is de planning (want dan is het nog zoveel maanden tot..) Wat gaat er goed? Waar ben ik blij mee?

Mijn 5 'blessings' voor deze herfst:

Familie
Laat ik lekker klef beginnen: mijn gezin. Ik heb het getroffen met een fijne man en leuke pubers, al zeg ik het zelf. Dagelijks geniet ik van hun aanwezigheid om mij heen, de grapjes en de knuffels, ze zijn een bron van liefde en plezier. Daarnaast leven mijn ouders nog in (redelijk) goede gezondheid, kan ik het goed vinden met mijn zus en zie ik mijn schoonfamilie graag. (en dat schrijf ik niet alleen, omdat er af en toe één meeleest)
Al met al heb ik het met mijn familie enorm getroffen.

Werk
Mijn baan is niet de leukste van de wereld, maar ook lang niet de vervelendste. Het fijne is ook, ik héb werk, en daar ben ik heel blij mee. Werk betekent naast geld en sociale contacten, ook een regelmaat, die ik goed kan gebruiken. Het haalt me van de bank, zeg maar, en gelukkig houd ik het goed vol.

Omgeving
Ik woon in een groene wijk, waar ik dagelijks geniet van vogels, bloemen, vlinders en bijtjes, tijdens mijn wandeling met de hond. Rond deze tijd van het jaar komen de spectaculaire herfstkleuren weer aan de bomen en allerlei paddenstoelen uit de grond. In een park wandelen is een stuk prettiger dan tussen huizen en langs wegen, het nodigt zeker uit om naar buiten te gaan, dus ik ben er blij mee.

Gezondheid
Ja, dat lijkt misschien wat raar om blij mee te zijn, op een blog dat in het teken staat van een chronische aandoening. Met die aandoening ben ik natuurlijk ook niet zo blij, maar er zijn zoveel ergere dingen! In feite kan ik goed leven met wat ik heb en het staat oud(er) worden ook niet in de weg. Ik doe nog steeds leuke dingen, steeds meer zelfs, en ondanks pijn en andere kwaaltjes voel ik me momenteel best goed.

Het weer
Jaaaa, ik mag van mezelf niet klagen over het weer, maar deze heerlijke nazomer mag ik natuurlijk wel als een blessing zien!