Leesoverzicht juni

Normaliter werk ik na elk gelezen boek het blog even bij, maar deze maand vergat ik een paar. Dus nadat het blog online was, kwam ik erachter dat er nog twee boeken misten! Snel offline gehaald en later bijgewerkt. Tien boeken gelezen! Geen wonder dat er wat minder tijd was voor het blog(gen).

Wat las ik zoal deze maand? 

The secret of secrets - Dan Brown

Mijn idee was niet dat ik al snel in dit boek zou beginnen. Vijfendertig euro in de boekwinkel, bijna eenentwintig euro digitaal en nog niet in de online bieb. Het boek moest maar even wachten. En toen lag hij voor bijna dertien pond in een Engelse supermarkt. Hardcover. Sja... laat dat maar eens liggen. Wás misschien toch beter geweest, want het is een dikke pil van 675 pagina's. Dat is lastig lezen (vasthouden voor mij) én lastig meenemen voor tussendoor. Daarom was hij niet uit voordat ik vorige maand in een leesclubboek moest beginnen. Begin deze maand ging hij toch al snel uit. 

In het boek is Robert Langdon met zijn vriendin Katherine Solomon in Praag (ja, nieuw land) waar zij een lezing geeft over een baanbrekend onderwerp. Het boek dat ze schreef is nét klaar en ligt bij de uitgeverij om geredigeerd te worden. En dan gebeurt er vanalles. Uiteraard. Het is wel een boek van Dan Brown. 

Het onderwerp van het boek van Katherine Solomon is baanbrekend en grensverleggend op het gebied van de menselijke geest. De manier waarop wij dingen waarnemen en waar zouden kunnen nemen. Brown gaat hier diep op in. Ik kan me voorstellen dat dit onderwerp te ver gaat voor veel mensen, die het boek daarom minder waarderen dan anderen. Voor mij ligt het in het verlengde van veel boeken van Stephen King. Volgens Brown bestaan alle onderzoeken, experimenten en technische resultaten die in het boek beschreven zijn. Intrigerend. 

Het is een spannend verhaal, vlot geschreven, waarin veel dingen in elkaar passen. Er wordt veel verteld over de geschiedenis van Praag zelf. Soms had dat wel iets minder gemogen, maar mocht je nog een citytrip naar deze stad willen maken, is dit boek aan te bevelen om je in te lezen over bezienswaardigheden. Er zit zelfs een plattegrond voorin, wat weer een mooie check is voor de Hebban Checklist. 

Het zen tekenboek - Michelle Dujardin
Dit boek heb ik al een tijd in huis en ook al eens gelezen. Dat maak ik op uit het feit dat er zinnen onderstreept zijn. Dit keer lees ik het boek gelijk helemaal uit, voordat ik aan de oefeningen begin. Als ik me goed herinner ben ik de vorige keer (dertien jaar terug!) gestopt bij de eerste oefening en dat was nog niet eens het zen tekenen. 

Grappig genoeg sluit veel theorie in het boek aan op het boek van Brown, betreffende waarnemen en hersenen. Zen tekenen gaat uit van observeren en tekenen, vooral met je rechter hersenhelft. Niet denken en oordelen, kijken naar je object en dat tekenen, zonder naar de papier te kijken. Een uitdaging op zich. Met je rechter hersenhelft teken je meer wat je ziet, met je linker hersenhelft wat je dénkt te zien. Dujardin vertelt over neurologe Jill Bolte Taylor, die een hersenbloeding kreeg in haar linker hersenhelft en hierdoor ontdekte dat ze met rechts de wereld veel meer en ánders waarnam. Zoals ook verteld wordt in The secret of secrets dus. Fascinerend. 

Dertien jaar terug nam mijn linker hersenhelft het in elk geval over, voordat ik überhaupt de rechter een kans gaf. Nu is er het vaste voornemen het dit keer anders te doen. En dat lukt redelijk/matig. Ondertussen onderdruk ik met grote kracht (en tegenzin) de neiging hier speciaal een nieuw schetsboekje voor te kopen. Eerst alle andere lege pagina's in half gevulde boekjes vullen. Ik voel me sterk. (dit zei ik ook al in m'n blog over het reisdagboekje en ik ben nog steeds sterk! Maar m'n dagelijkse schetsboek is inmiddels wel bijna vol, dus dan mag ik weer)

Will Moogley Agência de Fantasmas (Will Moogley Spokenbureau) Pierdomenico Baccalario
"Ria leest zelfs boeken in het Portugees!", zegt een vriendin in een groepsapp, wanneer anderen in de app het nut van Duolingo minder enthousiast benoemen. 

Goh ja, ik lees in het Portugees, dat zeg ik. Ondertussen ligt het laatste boek waar ik aan begon al ruim een half jaar op m'n nachtkastje. Een kinderboek, dus niet echt dik. Af en toe lees ik één pagina. Soms een hoofdstuk. Vaak moet ik teruglezen wat er nou eigenlijk gebeurde. Zo kom ik er natuurlijk nooit 'in'. 

Begin deze maand stonden er vijf boeken op mijn 'lees ik nu'-plank. Dan Brown was daar één van, de verhalenbundel van Tom Hanks ook en dit boek. Tijd om deze plank wat minder vol te maken. Tijd om deel één van Will Moogley uit te lezen. (waarna ik deel twee op de plank zal zetten, dus echt leger wordt het er niet van, maar oké)

Tijdens het lezen gaat mijn begrip op en neer. Soms lees ik een pagina en heb ik géén idee wat ik nou las. Bij het overlezen van dezelfde pagina vallen er dan wat kwartjes. Andere keren gebruik ik toch maar weer google translate. Achterin het boek heb ik een woordenlijst aangelegd. Deze had ik eerst op een apart papiertje, toen in een schrift, nu in het boek. 

Het boek gaat over Will Moogley, die in een wolkenkrabber in New York leeft en van z'n oom Alvin een spokenuitzendbureau erfde. Het gaat niet zo goed met het uitzendbureau en wanneer Will met z'n vriend Tupper de klandizie wil opvoeren, merkt hij dat hij concurrentie heeft in de arrogante Fullerton. Hier gaan ze op een kwajongensmanier mee om. Leuk boek en eindelijk uit. Ook een luek boek, overigens. 

Heeft iemand Charlotte Salter gezien - Nicci French
Terwijl ik nog druk bezig was (in m'n hoofd) om m'n 'lees ik nu'-plank leger te maken, popte de herinnering [Leesclub] op in m'n agenda. De thrillerleesclub koos dit keer voor een (niet al te) nieuw boek van Nicci French. (als ze niet al te nieuw zijn, staan ze in de online bieb). Meestal wel goed voor een aantal uur leesvermaak, dus die mocht best wel even op de 'lees ik nu'-plank staan. Is er toch ook snel weer vanaf. 

Heeft iemand Charlotte Salter gezien is het eerste deel van de serie met rechercheur Maud O'Conner. Deel 2 en 3 van deze serie heb ik al gelezen (en deel 4 is net uit), maar ik dacht dat deze daar achteraan kwam in plaats van ervoor. Gedurende het boek heb ik mezelf dus een beetje op m'n kop geslagen, dat ik niet meer wist wat er eerder met Maud was gebeurd. Dat bleek niet nodig. 

Het verhaal begint in 1990, wanneer in Charlotte Salter verdwijnt en gaat verder in 2022. Pas op tweederde van het boek komt Maud erbij, maar dan komt er ook (eindelijk) tempo in. Ik vond het een spannend boek. Vlot geschreven en gelezen, zoals de meeste boeken van Nicci French. Het is een kunstje dat ze goed beheersen, maar dat maakte het niet saai. De ontknoping was verrassend. 

Zielsgeheim - Sharon Bolton
Het was lang geleden dat ik een boek van Bolton las en tijdens het lezen vraag ik me af waarom? Haar boeken zijn altijd spannend, ze zou een favoriet moeten zijn! 
In dit boek wordt veel gerefereerd aan Jack the Ripper. Het speelt zich af rond de woning van mijn oudste in Londen en op een gegeven moment wordt er zelfs een moordenaar achtervolgd door de straat van de nursery van mijn kleinzoon! Het komt wel heel dichtbij! 

Tegen mijn oudste zeg ik vaak als grapje dat er altijd lijken drijven in de Theems, want ja, dat zijn de boeken die ik lees. Maar Bolton bevestigt in dit boek dat er inderdaad regelmatig lijken drijven in de Theems. Oeps.

Maar goed, het boek. Spannend, met plotwendingen en een gedegen onderzoek naar de historie van The Ripper. Al met al een heerlijk boek. 

Petit Café du Bonheur - Ilja Gort
Het zomerleesboek van dit jaar. Een leuke vlotte feelgood. Ik las nog nooit een boek van Gort, dit is wel een leuke binnenkomer. 

En Frankrijk! Dat land had ik nog niet. 

Uncommon type - Tom Hanks
Een boek dat ik ooit kocht op Gatwick Airport. In april begon ik er aan in, vlak voordat we op vakantie gingen dus, maar het zijn verhalen dus kon ik er best in stoppen om later mee door te gaan. 

Verhalenbundels, ik ben er eigenlijk niet zo van. Ben je lekker aan het lezen, is het verhaal afgelopen en het volgende verhaal gaat ineens over hele andere mensen. Het boek even wegleggen was dus wel een goed idee. Deze maand probeerde ik steeds tussen twee boeken een verhaal (of twee) te lezen. Het zijn ; 'charmante' verhalen (aldus de achterflap over normale mensen en gezinnen. Geen opzienbarende of heel spannende gebeurtenissen, met zekere humor geschreven. Wel een fijn boek om te lezen. 

Een leuk detail is, dat in elk verhaal een typemachine voorkomt. Hanks vertelt in zijn voorwoord dat hij typemachines spaart (hij heeft er heel veel) en dat hij ze daarom in het boek terug laat komen. Aan het eind van het boek wil ik ook weer een typemachine, want er worden zulke leuke ideeën beschreven wat je ermee kunt doen! Waarschijnlijk toch beter van niet. 

Het boek stond al een tijdje in de kast, dus ik kan weer een luek-boek afstrepen.  Voor de checklist: een verhalenbundel.

Het eerlijkheidspact - Jade Vening
Een aankondig op Hebban, een leesclub. De eerste zin van de boekbeschrijving: "Laura heeft ADHD maar wil normaal zijn..." de nieuwe buurman is van de structuur.  Ik heb geen (diagnose) ADHD, maar zo af en toe komt mijn gedrag redelijk in de buurt van wat mensen beschrijven. Ook op vragenlijsten scoor ik hoog. Reden voor mij om me in te schrijven voor deze leesclub, ook al is het een feelgood, niet echt mijn genre. Ga ik mezelf herkennen of juist helemaal niet? 

Het duurde even voordat ik het boek daadwerkelijk in bezit had. UPS en de uitgeverij HarperCollins meldden beide dat het er op woensdag 'aan het eind van de dag' zou zijn. Aangezien ik 'het eind van de dag' een wat wazige tijdsaanduiding vond, zat ik vanaf één uur te wachten. Om vijf uur werd ik ongedurig en om half tien vroeg ik me af of ik nou wel of niet naar bed kon gaan. Uiteindelijk toch maar wel. 

Dan de volgende dag, misschien... toen ook donderdag 's avonds het boek nog niet gearriveerd was, klikte ik maar weer eens op de track en trace. Tot mijn verbazing bleek ik het boek geweigerd te hebben! Dat was zeker toen ik de deur niet open deed omdat er niet aangebeld werd. Ofzo. Dus stuurde ik gelijk een boze mail naar HarperCollins. Zij reageerden gelukkig zeer correct en stuurden direct een nieuw exemplaar. Deze werd op zaterdag bezorgd. En omdat ik niet thuis was die zaterdag, zette de bezorger hem achter een bloempot bij de voordeur. Gelukkig stond hij daar zondags ook nog. 

Inmiddels was ik al begonnen in Ik zal de wereld breken van Lex Noteboom, heb Mezza boek van deze maand. Ik loop met de boeken van de maand enigszins achter, dus een inhaalslag leek me wel nodig. Het is een dikke pil en dus ook nog niet uit, wanneer het leesclubboek eindelijk binnen is. Aangezien de eerste leesclubvragen pas in juli gesteld gaan worden, besluit ik eerst dit boek uit te lezen. 

Omdat het een dikke pil is, schafte ik het digitale exemplaar aan. Is goedkoper, ligt beter in de hand en, ohja, de boekenkast moest leger, niet voller. (😁) Ik zal de wereld breken is een thriller dat zich afspeelt in de toekomst. Hij begint in onze tijd, maar gaat al snel verder in een tijd dertig jaar verder. Daarom vind ik het wel even teleurstellend dat een (vooraanstaand) persoon als Marokkaan aangeduid wordt. Echt? Dan nog steeds? Zó 2026!

Af en toe wil ik even terug naar de proloog. Dan is een boek van papier eigenlijk handiger, maar natuurlijk kan dat op een e-reader ook. In het boek worden de (mogelijke) gevaren van vergevorderde technologieën en digitale identiteiten verweven met complotten en goede bedoelingen. Als je niet meer kunt bewijzen wie je bent, besta je dan nog? Aan de andere kant komen ook voordelen van de technologie aan bod. Voor mensen met handicaps, bijvoorbeeld. Wel mooi dat dat ook uitgelicht wordt.

Al met al een spannende thriller, waarin je van links naar rechts geslingerd wordt. De bijzondere toekomst van mijn provincie vind ik wel leuk gevonden. 

Bij de Hebban Checklist kan ik 'boek met perspectief op de toekomst' afstrepen, maar ook 'boek met plant op de cover'. 

Toen was Het eerlijkheidspact echt aan de beurt. Enigszins huiverig begin ik eraan. Ga ik het wel leuk vinden? Binnen de kortste keren zit ik in het verhaal. Herkenning? Jazeker! Gelijk in het begin al met 'niet op woorden kunnen komen en hersenmist', iets wat voor mij niet duidt op ADHD maar fibromyalgie en migraine, maar dat terzijde. Ik ben chaotisch, maar nog nét niet zo chaotisch als Hannah in het boek. Gelukkig. 

Het verhaal klinkt voorstelbaar, nouja, het is een feelgood tenslotte. Chaotische vrouw met rustige en gestructureerde buurman starten een pact om elkaar te helpen meer als de ander te worden. Zij minder flapuit en vergeetachtig, hij juist opener. Dit leidt tot allerlei verwikkelingen, die heerlijk beschreven zijn. Het is een boek waarin ik bij de ene pagina zat te huilen, om bij de volgende pagina weer te zitten grinniken of zelfs hardop lachen. Je leest het verhaal chronologisch afwisselend vanuit Hannah en Bram. Bij Hannah voel je echt de drukte en chaos in haar hoofd, terwijl je leest. Bij Bram de voorzichtigheid en terughoudendheid. Goed gedaan. 

Al met al heb ik zeer genoten van dit boek. Nu wachten op de vragen van de leesclub online en een recensie schrijven. 

Son - Thomas Enger en Johana Gustawsson
Ook het Mezza boek van de maand mei is een thriller. Deze speelt zich af in Noorwegen. Dat land las ik dit jaar nog niet. Komt dat allemaal even lekker uit!

Het is een spannend boek, een echte Scandinavische thriller. Kari Voss, psycholoog en adviseur bij de politie, verliest haar zoon op z'n zevende verjaardag. Zeven jaar later komen er twee meisjes op gruwelijke wijze om het leven. Zij waren vriendinnen van Kari's zoon. Zijn vriendje lijkt de dader. Het vriendje, dat ook als laatste haar zoon in leven zag. Kari heeft zich gespecialiseerd in het lezen van non-verbale lichaamstaal en twijfelt. Langzamerhand komen er allerlei geheimen aan het licht in deze kleine gemeenschap vlak onder Oslo. 

Kari is de hoofdpersoon in het verhaal, maar je leest ook vanuit het perspectief van andere personages. Ondanks goede alibi's lijkt op een gegeven moment iedereen wel reden en mogelijkheid te hebben gehad, om de meisjes te vermoorden. Maar wie is de dader? 

De laatste zin van het boek doet mij vermoeden dat er nog een vervolg komt. 

Alles voor de reis - Adriaan van Dis
Deze maand heb ik een abonnement genomen op bookchoice. Ik twijfelde al langer. Regelmatig kreeg ik een code voor een gratis maand proberen. Acht boeken, waarvan ik er meestal maar één of twee lees. Deze maand was er geen code voor gratis abonnement, maar wel boeken die ik mogelijk zou willen lezen. Een jaarabonnement is nog geen vier euro per maand. Een e-boek kost meestal al meer. De andere boeken zijn dus bonus, als ik er tenminste één lees. De e-reader staat vol met ongelezen boeken, die ik via de gratis abonnementen verzamelde, netjes onderverdeeld in de verschillende genres. Dat zoekt wat makkelijker. 

Deze Van Dis is het bookchoiceboek van de maand, om het abonnement te rechtvaardigen. Op de laatste junidagen begin ik eraan, in de hoop 'm nog uit te krijgen. 

Van Dis beschrijft reizen die hij samen met zijn geliefde maakte, terwijl hij aan haar sterfbed zit. Hij kan mooi schrijven, dat is bekend. Met enkele woorden schetst hij een verhaal. Toch heeft het bij mij een nare nasmaak. Zijn liefde is namelijk met iemand anders getrouwd. De Ander, zo noemt hij hem. Die ander weet wel/niet over de relatie met Van Dis. Aan het eind van het boek leert Van Dis dat zijn geliefde tegen de Ander zei dat ze met vriendinnen was, terwijl ze eigenlijk met hem was. Tijdens de crematie is er een kant voor Van Dis en de Ander in de zaal. 

Net als in het boek Schaduwweduwe van Christine Visser voelt dit verhaal als een roep om erkenning. 'Ik was er ook!' schreeuwt Van Dis bijna uit in dit boek. 'Ze hield ook van mij!'

Wanneer iedereen in een driehoeksverhouding ervan weet en ermee instemt, heb ik er geen problemen mee. Dan kan ook zo'n verhaal. Maar dit voelt als een soort trap na, die niet had gehoeven. Soms kun je ervoor kiezen een memoire niet uit te geven, maar gewoon voor jezelf te schrijven. 

Mooste boek deze maand
Dat was de leesmaand juni. Een goede leesmaand, met veel mooie boeken. Welke vond ik het mooist? Lastig. Qua spanning zaten Secret of Secrets, Zielsgeheim en Son goed. Nicci French is natuurlijk ook altijd een lekkere doorlezer. Tegen de verwachting in, heb ik ook enorm genoten van Het Eerlijkheidspact. Er springt dus niet één boek uit. Misschien is negatieve zin en dat is dan Van Dis, het laatste boek. 

Juni was een warme maand, wat ik heerlijk vind. Dat het een goede leesmaand zou worden, had ik niet verwacht. En dan begint morgen juli al. Zijn we over de helft van het jaar. Komt er een vakantie aan. Het lijkt erop dat de challenge dit jaar gehaald gaat worden. 

 Statistieken na deze maand
10 boeken gelezen deze maand, dus totaal nu 40 van de voorgenomen 75 gelezen
2 boeken uit eigen kast, brengt het totaal op 12 
3 nieuwe landen, maakt totaal 16 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
 

Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.

Leesoverzicht mei

Begin mei gingen we naar Sardinië, dus begon ik met boeken die zich daar afspelen. Helaas geen boeken in Alghero maar Cagliari, maar dat mocht de pret niet drukken. 

Madame Agnese - Milena Agus
Dit was gelukkig geen dik boek. Het verhaal wordt verteld door een meisje van veertien en gaat voornamelijk over de uitspattingen van haar buurvrouw, Madame. Het taalgebruik en de manier waarop alles beschreven wordt, staat me op den duur enorm tegen, maar, het is een dun boek, dus hij ging uit. 

Steek door het hart en De zevende maan - Piergiorgio Pulixi
Het eerste deel van deze serie, Het eiland van de zielen, las ik vorig jaar oktober. Waar ik toen tegenaan liep, speelt ook bij deze boeken. Er is bij mij inmiddels een haat-liefde verhouding voor deze schrijver ontstaan. Zijn verhalen zijn spannend, maar de manier waarop hij mensen neerzet, niet eens alleen de vrouwen, en steeds weer beschrijft, irriteert me. Lengte, huidskleur en omvang worden teveel benadrukt. De dikke rechercheur is ook echt steeds aan het eten. De lange vrouwelijke rechercheur heeft niet gewoon handen, maar steeds weer 'handen als kolenschoppen' of 'mannelijk grote handen'. Daarnaast wordt in één alinea een persoon bij voornaam, achternaam én functie benoemd, soms ook nog naar herkomst. En dan heb ik niet altijd paraat, wie er nou uit Napels of Milaan kwam. 

Toch, als je daar allemaal omheen en doorheen leest, zijn het spannende verhalen! Deze spelen niet alleen af op Sardinië, maar ook in Milaan en op andere plekken in Italië. Dus nam ik de schrijfwijze voor een groot deel voor lief (naast wat dramatisch zuchten hier en daar) en kijk uit naar het volgende deel. 

Na deze boeken verliet ik Sardinië, zowel lezend als in het echt, en bezocht ik een volgend land. Fysiek ging ik naar Londen. Ik las..

De furie - Alex Michaelides
Dit verhaal leek me spannend, een whodunit a lá Agathe Christie. Volgens de verteller is dat het niet, maar als er negen mensen op een eiland zitten en er wordt er één vermoord, lijkt het er wel erg op. De vertelwijze is bijzonder en soms wat warrig. Mijn vermoeden van de dader wordt aan het eind bevestigd, maar wel op een geheel andere wijze dan verwacht. 

Nieuw land: Griekenland. 

In Londen kocht ik The secret of secrets van Dan Brown en hier begon ik ook gelijk in. Deze maand kreeg ik dit omvangrijke boek niet uit, want tussendoor las ik..

Het gezoem van bijna alles - Coco Schrijber
Een boek voor m'n leesclub. Ik weet niet of ik het anders opgepakt zou hebben. Het is (nog niet) te krijgen bij de online bieb, dus schafte ik het aan. En in het begin had ik daar wel even spijt van, want het duurde lang bij mij, voordat het boek me echt begon te raken. Het is geen dik boek, 222 pagina's (op de e-reader), maar na een dag lezen, was ik nog maar op pagina 127. En toen las ik voor het slapen gaan nog 'even' een paar bladzijdes en ging het bijna uit. Uit zelfbescherming toch maar weggelegd en vooral benieuwd hoe het af zou lopen. 

Uiteindelijk vond ik vooral het middenstuk boeiend. Het eind is veel hap-snap en verwarrend. Onrustig, door elkaar en niet helemaal duidelijk. 

Bij de leesclub waren de meningen verdeeld. Ik was dus niet heel enthousiast, een ander was er niet doorheen gekomen maar anderen vonden het juist wel een mooi boek. Zo konden we nog over verschillende situaties napraten, wat we raar vonden, wat onverklaarbaar en wat juist weer wel mooi. 

 Statistieken na deze maand
5 boeken deze maand, dus totaal nu 29 van de voorgenomen 75 gelezen
Geenboek uit eigen kast, houdt het totaal op 10 
2 nieuwe landen, maakt totaal 13 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
De checklist heb ik ook deze maand niet bijgehouden, binnenkort maar weer eens doen. 

Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.

Leesoverzicht april

"Dit boek moet je gaan lezen", zei mijn zus meer dan veertig jaar terug. "Het is dun en hilarisch" Heel geschikt voor de Nederlandse boekenlijst dus. Over het algemeen hebben m'n zus en ik dezelfde humor, maar ik vond De Avonden van Gerard 't Reve helemaal niet hilarisch. Ik vond het doodzaai en kwam er niet doorheen. Probeerde het verschillende keren en gaf het op. Uit dat ik op het proefwerk over existentialisme en dit boek wel een voldoende haalde, bleek wel dat ik het boek wel snápte. Kon een scene uitleggen, waar ik nog niet aan toegekomen was. 

Bij Hebban is april sinds jaar en dag de 'Lees Eens Wat Anders'-maand (LEWA). Door Hebban lees ik al zo breed, dat 'wat anders' lastig te vinden is. Toen kwam De Avonden dus bij me op. Helaas is deze niet bij de online bieb te lezen en een boek aanschaffen, dat ik al twee keer niet uitlas, dat gaat me even te ver. Hoewel hij bij de boekenbalie niet eens zo duur blijkt te zijn. Een medelezer van mijn leesclub zei, naar aanleiding van mijn opmerkingen over dit boek, dat je het eigenlijk in december moet lezen, de dagen dat het boek zich afspeelt. Dus.. mogelijk lees ik in december ook nog eens wat anders. Nu even niet. 

Maar wat anders lees ik dan?

Cleopatra - Saari El-Arifi
Dit boek kocht ik om verschillende redenen. Zo leek het verhaal me interessant, speelt het zich af in Egypte, een land dat ik niet zo vaak lees, en ziet het er ook nog eens schitterend uit. Daarom kon ik het tijdens de Boekenweek niet laten liggen. 

In het boek vertelt Cleopatra haar verhaal over haar leven. Dit leven is al vaak beschreven, maar voornamelijk door mannen en die bezagen (en bezien) een vrouw aan de top toch anders dan dat zo'n vrouw daadwerkelijk is. Zo werd Cleopatra een heks, hoer en verraadster genoemd. Door die mannen, natuurlijk. Om een hoer te zijn, hoef je maar met één man te slapen zonder getrouwd te zijn. Die man? Die is/was gewoon een man. Duh. 

Cleopatra was een slimme en ambitieuze vrouw. Ze sprak en schreef zeven talen, maakte van Egypte een bloeiende natie, opende ziekenhuizen en kreeg ook nog eens vijf kinderen. Toch wordt er vaak alleen over haar uiterlijk gesproken. En dat ze die kinderen met getrouwde mannen kreeg. Romeinen ook nog. Julius Caesar en Marcus Antonius. Niet de minste! Natuurlijk zeggen mannelijke geschiedschrijvers graag dat haar successen te danken waren aan die mannen en niet aan haar intellect en kunde. 

Ik leerde weer wat geschiedenis door dit boek. Geschiedenis over de vrouw Cleopatra in plaats van het mooie mensvormige aanhangsel van Julius Caesar en Marcus Antonius. Ook wat geschiedenis van Egypte, logisch, en het Romeinse Rijk. 

Met het boek en de schrijfstijl had ik in het begin wat moeite. Daardoor kwam ik er moeilijk in. Maar al snel werd het interessanter en ja, dat is haar leven ook, natuurlijk. De schrijfstijl bleef wat kinderlijk. 

Afijn, voor de checklist is deze auteur jonger dan ik, las ik nog nooit een boek van haar en volgens mij ook nog nooit een boek dat in Egypte afspeelt. Drie keer 🗸

Warme Oorlog - Marcel Houtzager
Houtzager is de man van een vriendin en vroeg me zijn boek te lezen. Het is een bijzonder en origineel verhaal over een eigenzinnige man, die als spion door Afrika reist. Het boek is geschreven in 2001 en zodoende komen er nog wereldleiders in voor, waarvoor ik nu even in m'n herinnering moest graven. En.. er was nog geen euro. 

Marcel Houtzager is een kunstzinnig man, die zich nu vooral bezighoudt met schilderen. Hij maakt portretten in opdracht. Hij vroeg mij zijn boek te lezen. Ik kan het verder nergens vinden online, dus aanraden wordt lastig. 

De bijenhouder van Aleppo - Christy Lefteri
Een van de boeken die ik kocht voor m'n verjaardag. Een bekroond boek. Een emotioneel boek ook. Gelijk in het begin begonnen de waterlanders bij mij al te komen. En door de beelden op tv van andere oorlogen, kon ik eerst nier verder lezen. 

Dus begon ik eerst in

Het duistere meer - Sarah Bailey
Ook een boek dat ik kocht in de boekenweek, het was een aanbieding en rolde zo in het mandje, en dat ik vervolgens las voor de thrillerleesclub. Goed dat ik de leesclub had, want de bijenhouder had me een beetje in een leesdip gekregen en dat is natuurlijk altijd jammer. 

Dit boek haalt me wel uit m'n dip, maar ik vind 'm wel lastig. Er is heel erg veel drama in het leven van de hoofdpersoon, en dat wil de schrijfster graag allemaal in de eerste hoofdstukken duidelijk maken. Verder gaat het verhaal, met uitgebreide beschrijvingen, af en toe van links naar rechts en terug. 

Hoewel het concept voor spanning er is, wil de echte spanning bij mij niet komen. Ja, natuurlijk wil ik weten wie de moord gepleegd heeft en hoe alles in elkaar valt, maar bepaalde dingen zag ik ook al van verre aankomen. En een aantal dingen irriteerden me enorm. Daarnaast klopten er zaken volgens mij niet. 

Nouja, al met al wel een leuk boek om te lezen, als zou je dat uit mijn commentaar niet opmaken, maar toch blijf ik met een mweh-gevoel achter. Er had meer in gezeten en er had wat uitgelaten kunnen worden. Ook hoef je volgens mij geen vliegtuig naar een grote stad te nemen, als je vanuit je achtertuin het vuurwerk van diezelfde stad kunt zien. (irritatiepuntje)

Een andere deelnemer aan de leesclub merkte nog op dat de vertaling ook wel wat te wensen overliet. Dat kan ook storend zijn bij het lezen. Mij valt het meestal niet op, maar in dit boek inderdaad wel. 

Het verhaal speelt zich overigens af in Australië. Een nog niet gelezen land dit jaar. 

Na dit boek ga ik weer verder met De bijenhouder van Aleppo. Het schiet niet echt op, omdat ik het niet wil lezen. En toch weer wel. Het boek vertelt van ellende en hoop. De tweede helft lees ik uiteindelijk toch in een (zaterdag-)avond uit. Af en toe leg ik het weg en speel ik een spelletje op m'n telefoon. Even afleiding van de moeilijkheden en het verdriet. Even niet verder willen lezen, als de schrijfster hint naar weer een nare gebeurtenis. Al met al een aangrijpend verhaal en mooi geschreven. 

Hoewel Nuri en Afra een reis maken door verschillende landen, neem ik toch Syrië als land van het boek. Dat land is de basis van het hele verhaal. De basis van de reis. De basis van Nuri, Afra, de kleine Sami en de bijen. De basis, die door bommen vernield werd. 

Na dit boek was het echt wel tijd voor wat luchtigers, dus haalde ik De verwarde cavia, terug op kantoor van Paulien Cornelisse uit de kast. Dit bracht me precies wat ik zocht. Prietpraat, kantoorkarikaturen en opmerkingen over opmerkelijk taalgebruik. Heerlijk. Dit keer werd er wat minder nadruk gelegd op het feit dat Cavia een Cavia is en dus niet overal bij zou moeten kunnen, volgens mij. 

Broers - Carolijn Visser
Mijn eerste 'boek van de maand' van dit jaar. Na de cavia kon ik het aan, zeg maar. Ik verwachtte een boek met veel oorlog, want daarover wordt steeds verteld, maar dat valt erg mee. Eigenlijk gaat het gewoon over de geschiedenis van de vader van Visser en zijn broers, nog een stukje opa en oma, die de stamoudsten zijn. Het is een kunstzinnige en creatieve familie, die ook veel in contact is geweest met bekende kunstenaars van naoorlogs Nederland. Op den duur werd het me wel teveel opsomming van feiten, maar het schets wel een mooi beeld van Nederland in de jaren vijftig. En ik heb wat geleerd over kunst, in elk geval over de kunstenaars Visser. Het verwarde me wel af en toe dat ze het de ene keer over haar vader en moeder had en ze de andere keer Ar en Sophie noemde. 

Het was even zoeken na dit boek. Neem ik een boek dat deze week nog uitgaat of neem ik een boek, dat mee kan op vakantie en daar achtergelaten kan worden. Ik koos voor het laatste. 

Uncommon type van Tom Hanks  kocht ik met korting op Gatwick Airport. Daar is een 'gevaarlijke' winkel voor de boekliefhebbers, met altijd aanbiedingen met 'de tweede halve prijs'. Dit boek stond sinds het uitkwam al op m'n 'wil ik lezen'-lijst, dus die aanbieding kwam goed uit. En het boek kwam zo mee. 

Al lezend kwam ik erachter dat er nog een derde optie is. Het is een verhalenbundel, dus ik kan ook gewoon een paar verhalen lezen en dan het boek thuislaten.  Dat is waarschijnlijk hoe het zal gaan. Deze maand komt het boek in elk geval niet meer uit, dus eigenlijk behoort het niet tot het overzicht. 

Op naar mei!

 

 Statistieken na deze maand
6 boeken deze maand, dus totaal nu 24* van de voorgenomen 75 gelezen
1 boek uit eigen kast, maakt een totaal van 10 
3 nieuwe landen, maakt totaal 11 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
In totaal nu 21 van de 52 categorieën afgevinkt van de Hebban checklist, denk ik. Ik heb dat even niet zo bijgehouden deze maand. 

Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.

Leesoverzicht maart

 Maart 
De maand van de lente 🌷 en de Boekenweek 📚. 

Vroeger hielden deze twee evenementen wat meer met elkaar verband dan tegenwoordig. Met een jarige moeder op de eerste lentedag en een jarige zus aan het eind van de maand, was het kopen van een cadeauboek in de Boekenweek wel handig. En indertijd mocht je met het boekenweekgeschenk nog een dagje gratis reizen. Daarvan maakten m'n zus en ik dan dankbaar gebruik; voor onze verjaardag een dagje op stap. 

Mijn moeder leeft inmiddels een aantal jaren niet meer en m'n zus en ik lezen voornamelijk digitaal. Niet dat ik dus geen boeken kocht tijdens de boekenweek. Naast de buit die ik eerder beschreef, kocht ik ook nog twee digitaal, maar geen boek meer voor m'n zus. 

Maar wat las ik deze feestelijke lentemaand?

Het wonder van het Noorden - Annemarie Ros
Dit jaar had ik nog geen boek gelezen, dat zich afspeelde in Nederland. Eigenlijk weet ik niet eens of dat uitzonderlijk is of de gewone gang van zaken. Nu dus een boek dat zelfs in mijn stad speelt (checklist ✓) 

Het wonder van het Noorden gaat over Margaretha, een jonge vrouw die zich laat inmetselen bij de Sint Maartenskerk in Groningen. Een recluse werd dat genoemd. Of ingemetselde of kluizenaar. Een bijzonder fenomeen, wat vroeger vaker gebeurde. Er zijn zelfs vrouwen die daarmee beroemd werden. Eén daarvan komt ook in het boek voor: Jutta van Hoei. Volgens mij 'ken' ik het fenomeen, doordat ik erover las in De Klokkenluider van de Notre Dame, maar dat weet ik niet zeker. Wel in een soortgelijk boek. Toen had ik de indruk dat een dergelijke vrouw echt ingemetseld was en haar cel niet uit kon, maar Jutta reisde dus wel en ook Margaretha kan haar cel verlaten.

Margaretha heeft meer vrijheden, dan ik me bij een recluse voorstelde. Ze kan op bezoek bij anderen en ook bij haar mogen mensen binnen. Ze heeft zelfs een bovenverdieping, waar ze niet zichtbaar is. Natuurlijk is het altijd maar de vraag of het middeleeuwse leven in een hedendaags boek goed is weergegeven, maar zoals het beschreven is, lijkt het redelijk realistisch. Het verhaal was interessant en het leefde, net als de personages. Het het met Margaretha verder gaat, moet je zelf maar lezen, want ik ben bang teveel weg te geven. 

Waar ik m'n hoofd alleen niet omheen krijg is hóe je een cel aan de Martinikerk (toen Sint Maartenskerk) kunt maken, van waaruit je de Brede Merckt (nu Grote Markt) én het Martinikerkhof kunt zien. 

Elsewhere - Gabrielle Zevin
Dit boek kocht ik op een vliegveld, tweede boek gratis. Zo'n boek loopt zo mee. Een andere boek van Zevin Morgen en Morgen en Morgen, vond ik heel bijzonder, dus naar dit boek was ik ook benieuwd. Helaas zag ik, uit m'n ooghoek ergens, wat negatieve opmerkingen en daarom stond het al een tijdje in de kast. Nadat ik het boek registreerde voor bookcrossing, zag een bookcrossinggenoot hem op mijn boekenplank en was geïnteresseerd. Nu had ik ineens een reden om het boek toch sneller op te pakken. 

En wat was dat fijn. Het is een bijzonder verhaal. Liz komt plotseling te overlijden en belandt in Elsewhere, een plek waar de doden heengaan. Verder wil ik niet teveel over het plot vertellen, maar het was een fijn boek om te lezen. Jammer dat ik me eerst tegen liet houden door een mogelijk wat negatievere recensie. Waarschijnlijk was het niet de smaak van de betreffende persoon. Dat kan ik me ook wel weer voorstellen. Een dergelijk verhaal moet je wel liggen.

Het is duidelijk dat dit boek een luek is en voor de checklist vind ik de cover roze genoeg om deze categorie af te vinken. 

Aardedonker zonder sterren - Stephen King
Tot mijn verbazing vond ik dit boek in de kast, ongelezen, tussen de andere boeken van Stephen King. Ongelezen??! Hoedan? Daar moest maar snel verandering in komen. 

Het boek bevat vier verhalen. Ik houd daar meestal niet zo van, misschien was hij daarom nog ongelezen, maar het is wel weer een categorie op de checklist ✓. 

Het zijn heel verschillende verhalen, met een donker randje. Geen horror met vreemde buitenaardse wezens of mystieke gebeurtenissen. Nee, de horror zit in het menselijke gedrag. 

Het eerst bevalt me het minst. Speelt zich af in 1930 en vertelt een verhaal uit 1922 op het platteland van de Verenigde Staten. Een hard leven, wat onenigheid in de familie en droogte op het land. Voer voor extreem gedrag.  

Het tweede verhaal is erg heftig, terwijl het zo kabbelend begint met een aardige dame, die boeken schrijft en een lezing gaat houden. Na een heftige gebeurtenis draait het hele verhaal. 

Het derde verhaal heeft een beetje weg van een eerder verhaal van King. Wat wil je doen voor een beter leven, als dat het leven van iemand anders verpest? Sommigen gaan hier ver in. Hier kwam wel een beetje mystiek bij kijken, trouwens. 

In het laatste verhaal ontdekt een vrouw, na jaren van gelukkig huwelijk, een vreselijk geheim van haar man. Hoe ga je met zoiets om? King heeft wel een idee. 

Nadat ik dus wat stroef door het eerste verhaal kwam, las ik de rest in één dag uit. Het zijn vrij lange verhalen, dus het voelde als drie dunne boekjes, drie keer compleet wat anders. Maar het boek moest uit, want er moest een leesclubboek gelezen worden. 

Niets is waar - Lisa Jewell
Een boek voor m'n thrillerleesclub, dat ik anders niet zo snel opgepakt zou hebben, denk ik. Het is een origineel verhaal, waarin de spanning goed opgebouwd wordt vanuit verschillende perspectieven. Je hebt Josie en Alix, die op dezelfde dag in hetzelfde ziekenhuis geboren zijn. Alix maakt een podcast en Josie wil daar graag aan meedoen. Af en toe is er een 'terugblik uit de toekomst' met de beschrijving van afleveringen en beelden van een Netflixserie. Bijzondere invalshoeken dus. En plotwendingen, dat ook. Niet is waar, is zéker waar en niets is ook wat het lijkt.

Waar alle leesclublezers over vielen, is dat er volgens de schrijfster in 1974 een Uber besteld wordt, terwijl het bedrijf pas sinds 2009 bestaat (ik zocht het op). Slordig van schrijfster en/of vertaler. Verder was door de plottwisten soms onduidelijk wie nou wat wel of niet gedaan heeft, maar dat maakt zo'n verhaal ook weer leuk. Want wat is nou wáár. 

Piaggio - Henk Groen  
Het boekenweekgeschenk van dit jaar en aangezien Hebban hier een challenge mét prijs aan verbond, las ik 'm nu al. Het zijn maar weinig pagina's, dus in een avond uit. Lekker tussendoor. En gelijk de categorie 'een dun boek' afgevinkt ✓. 

Het verhaal is verder niet erg hoogstaand, maar leest lekker weg. 

Narcis - Judith Fanto
Een boek voor mijn andere leesclub, waarin we meer literaire boeken lezen. Het is altijd een beetje afwachten hoe ik die vind. Dit boek gaat volgens de beschrijving deels over de tweede wereldoorlog, en daar heb ik eigenlijk niet zo'n zin meer in, maar speelt zich af in Oostenrijk. Check, nieuw land. ✓

In het boek De Minibieb, dat ik vorige maand las, onderstrepen de hoofdpersonen mooie zinnen in de boeken die ze lezen. Ik kende dit niet en had ook nooit de behoefte. Maar, of dit nou een speciaal boek was of dat Erin en James iets bij mij aanzwengelden, voor het eerst kreeg ik die neiging wel. Wat een mooi boek is Narcis. Wat een mooie en speciale zinnen. Maar.. ik las hem digitaal, dus onderstrepen zat er niet in. (ja, kan wel, maar is digitaal toch anders).

Het boek is een 'coming of age' roman en gaat over Hermann, zoon van een Oostenrijkse sergeant en een Nederlands meisje. Wanneer hij naar Oostenrijk verhuist, krijgt hij daar een aparte vriendengroep, met wie hij elke zomer op vakantie gaat. Dan wordt Hitler verkozen en ziet de toekomst voor elk van deze vrienden anders uit. Misschien schaf ik het boek nog eens op papier aan, om alsnog strepen te kunnen zetten. 

En dat was de leesmaand alweer. Het laatste weekend was druk, dus las ik niet veel. Het boek dat ik lees, gaat ook niet zo snel. 

 Statistieken na deze maand
6 boeken deze maand, dus totaal nu 18 van de voorgenomen 75 gelezen
2 boeken uit eigen kast, maakt een totaal van 9 
2 nieuwe landen, maakt totaal 8 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
In totaal nu 20 van de 52 categorieën afgevinkt van de Hebban checklist

Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.

Leesoverzicht februari

Niet te geloven dat februari alweer voorbij is. De lente komt eraan! 

Hebban werkt vanaf nu samen met Mezza voor een boek van de maand. Uiteraard wil ik ze blijven lezen, maar het boek van februari, Broers in naoorlogs Nederland van Carolijn Visser, zit volgende maand bij de selectie van Bookchoice en ik heb nog een gratis abonnement daar. Dus lees ik het boek volgende maand. 

Dit las ik wel

Gebroken engelen - Karin Slaughter
Slaughter is een koningin van de thrillers geloof ik? Wanneer ik een leesdip heb, zijn haar boeken meestal geschikt om mij weer aan het lezen te krijgen. Soms leg ik ze toch even weg, omdat haar slachtoffers nogal gruwelijke dingen meemaken. 

Ook dit boek leg ik met moeite weg. En wanneer ik 's avonds niet in slaap kan komen, besluit ik 'm ook maar gewoon uit te lezen. Dat doe ik niet vaak meer. Zeker niet op zondagavond. Maar als ik toch wakker lig... de laatste tijd gaat inslapen op zondagavond meestal moeilijk, dan maar mét boek wakker liggen. 

Het is een spannend verhaal over meisjes, die vermist raken en vermoord teruggevonden worden. Alles wijst op één dader, maar als thrillerlezer ben je natuurlijk gewend dat er plottwisten zijn. Halverwege het boek heb ik een vermoedelijke dader op het oog en ik blijk gelijk te hebben. De ontknoping is vervolgens ook op een klassieke manier, dus een beetje voorspelbaar. Toch komen er op het laatst nog andere twisten, die ik dan weer niet aan zag komen. 

Al met al een spannend boek. Verenigde Staten kan ik afvinken als land. 

En.. over afvinken gesproken, voor de Hebbanchecklist*: Het boek past bij de categorie "een boek waarin femicide een rol speelt" en "een boek van iemand met hetzelfde gender als jij" maar dat is eigenlijk een aanname. Oh, en Slaughter is ook jonger dan ik ben, maar dat zijn tegenwoordig heel veel auteurs. 

Het laatste verhaal van Jamie Gunn - Thomas Olde Heuvelt
Dit boek kocht ik vorig jaar in de voorverkoop, in de hoop hem samen met anderen als eerste op m'n leeslijst te kunnen zetten. Helaas ging er wat fout bij de bezorging (postnl zei dat er bezorgd was, maar ik vond nergens een boek) dus kreeg ik mijn exemplaar een week later. Sindsdien lag hij op plankje bij de bank, klaar om te pakken en te lezen.. waarom dan pas nu? Ik denk dat ik een beetje bang was dat hij tegen zou vallen.. 

Het is een spannend verhaal, goed geschreven (ik denk op een gegeven moment dat ik een King lees) maar toch gaat het niet snel. Heel eerlijk? Af en toe leg ik 'm weg, omdat ik niet wil weten wat er gaat komen. Spannend dus. Dan komt er nog een drukke week tussendoor.  

Aan het eind raakt hij me een beetje kwijt, maar toch is het zeker een aanrader. 
Hebban checklistcategorieën: Olde Heuvelt is jonger dan ik ben. 

De pinguïnlessen - Tom Michell
Dit boek nam ik mee van de boekwissel op Amsterdam Centraal, enkel en alleen omdat het zich in Argentinië afspeelt, een land waar ik bij mijn weten nog nooit in een boek was. Voor de landenchallenge dus en dat is ook een categorie voor de checklist

Maar het boek is zeker ook de moeite waard. Ergens in de jaren zeventig vindt een jonge Engelsman een levende pinguïn op het strand, tussen allemaal dode, met olie besmeurde soortgenoten. Hij besluit de pinguïn mee te nemen, schoon te maken en weer vrij te laten, maar zo makkelijk komt hij er niet van af. Het schoonmaken blijkt al niet makkelijk, maar de pinguïn wil niet terug de zee in en loopt weer met hem mee. Dus besluit hij hem eerst maar te houden. Een lief en vermakelijk verhaal.  Dat is echt het leuke van mijn landenchallenge, dat ik boeken lees die ik normaliter niet op zou pakken. Naast het verhaal over Juan Salvado (Johannes de geredde) vertelt Michell ook nog wat over het Zuid Amerika in die tijd, wat hij op zijn reizen tegenkomt. 

Voor de Hebbanchecklist past dit boek onder andere in de categorie 'Een land dat ik nog nooit las' en 'Een waargebeurd verhaal'.  

Het boek was in een zondag uit. 

De minibieb - Tessa Bickers
Deze zag ik vorig jaar in de boekwinkel staan en moest natuurlijk mee naar huis. Belevenissen rond een minbieb! Dat het een feelgood is, nam ik maar voor lief. 

Het boek is een roman als "You've got mail", de film met Tom Hanks en Meg Ryan. En daar houd ik eigenlijk niet zo van. Maar de levens van de hoofdpersonen worden goed leesbaar geschreven. Ze hebben geen van beide een fijne jeugd gehad en communiceren nu met elkaar door middel van boeken in een minibieb. Ze beginnen met Engelse literatuur, waar ik niet zo enthousiast over was. Jane Austen en Wuthering Heights. Maar door wat ze in en over de boeken schrijven, zou ik ze bijna toch oppakken. Kan ik er ook in lezen wat hun zo aanspreekt? Een boek dat niet mijn genre is en me aanspoort om boeken te gaan lezen, die ook niet mijn genre zijn. Toch knap. En het leest zo lekker weg, dat hij in februari nog uitging. Dat had ik niet verwacht. Misschien is feelgood wel mijn genre, af en toe.  

Dit boek speelt zich overigens in hetzelfde deel van Londen af als Als je van mij bent en Het Vlees, die ik beide vorige maand las. Tevens globaal de omgeving waar mijn oudste woont. Misschien ga ik de volgende keer wel op zoek naar deze specifieke minibieb. Volgens het nawoord bestaat deze echt. 

Geen nieuw land dus, maar wel een luek. 
Hebban checklistcategorieën: Schrijfster heeft mijn gender (denk ik), gaat over een (mijn) hobby en de hoofdpersoon is geen held. 

De huilende molenaar - Arto Paasilinna
Van dit boek vond ik twee exemplaren in m'n minibieb, beide zo te zien ongelezen en met andere cover. De omschrijving maakte me wel nieuwsgierig en het speelt zich af in Finland, mooi voor de landenchallenge. Tegen mijn verwachting in ging ook dit boek nog deze maand uit. 

Het is een bijzonder verhaal, dat niet al te lang na de tweede wereldoorlog afspeelt. Een molenaar komt in een klein dorp wonen. Iedereen vindt dat fijn, want ze kunnen wel een werkende molen gebruiken. Alleen, deze goede man huilt af en toe als een wolf en doet dieren na. Dit vinden mensen zo apart, dat ze hem op laten nemen in een gekkenhuis. Ik moet zeggen dat de molenaar ook nog wel andere eigenaardigheden heeft, maar dit verdiende hij niet. Tijdens het lezen raakte ik dus wel enigszins gefrustreerd, door de behandeling van deze bekrompen gemeenschap. 

Hebban checklistcategorieën onder andere: een boek dat ik gratis kreeg en een boek waarin de hoofdpersoon geen held is. 

Statistieken na deze maand
5 boeken deze maand, in totaal 2 van de voorgenomen 75 gelezen
2 boeken uit eigen kast, maakt een totaal van 7 
3 nieuwe landen, maakt totaal 8 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
17 van de 52 categorieën afgevinkt van de Hebban checklist

 Nog een leuk plaatje: 

Opmerkelijk: deze maand kocht ik geen boeken (Wat??) Maar... in maart is er natuurlijk de boekenweek, dus haal ik dat vast wel in. Ik verheug me er nu al op. 

 * Klik hier voor de officieuze Hebban Checklist: 

De eerste boeken van het jaar: leesoverzicht januari

Nieuwjaarsdag begon ik in een nieuw boek. Dat komt niet vaak voor, meestal is het laatste boek van december ook het eerste boek van januari. Dit keer dus niet. 

Ook dit jaar zijn er weer een paar lees-challenges, waaraan ik mij geconformeerd heb. Laat ik daar dit eerste overzichtsblog mee beginnen. 

Wat zijn de leesplannen voor 2026?

• 75 boeken lezen, waarvan:
• 24 boeken uit eigen kast (lezen uit eigen kast = LUEK)
• boeken die zich afspelen in 24 verschillende landen
• 12 Hebban-boeken-van-de-maand, als Hebban daar tenminste ook dit jaar aan doet. 
• 5 boeken van een Franstalige schrijver (ja, je komt nog eens een uitdaging tegen, onderweg) 
• 4 boeken in het Portugees 
• boeken waarmee ik de officieuze Hebban Checklist af kan vinken, altijd een leuke uitdaging, die meestal niet helemaal lukt. Ik kies er wel voor om meerdere categorieën af te vinken met één boek, wanneer dat mogelijk is. 

Op zich moet dit te doen zijn. Bijna al deze doelen lukten vorig jaar ook, dus waarom nu niet, tenslotte. De uitdaging 'boeken van Franstalige schrijvers' is nieuw, kwam ik tegen op het Hebbanforum, en is uitstekend in te passen in de landenchallenge. Ook in een aantal Afrikaanse landen is Frans de voertaal. Mijn boeken in eigen kast zijn hier nog niet op gecontroleerd. 

Ik ben bezig met een kinderboekenserie in het Portugees, het zijn drie boekjes, die wil ik eind dit jaar uit hebben. En dan is er nog een boekje van De Vijf in het Portugees, die op de LUEK stapel ligt. 

Wat las ik dan deze maand?

 

Op de eerste dag van het nieuwe jaar begon ik in Northern Lights, van de serie His Dark Materials van de schrijver Philip Pullman. Het eerste deel van een serie boeken die ik van m'n schoonzoon kreeg. Volgens hem was deze serie wel wat voor mij en hij had gelijk. Op deel één volgende gelijk deel twee, The Subtle Knife. Halverwege deel drie, The Amber Spyglass, moest ik even plaats maken voor een leesclubboek. 

Het is een fantasy-serie. De hoofdpersoon is het meisje Lyra. Zij groeit op in Oxford en wanneer er ineens kinderen verdwijnen, gaat zij mee op de zoektocht naar het noorden om deze kinderen te vinden. Het verhaal speelt zich af in parallelle werelden. Een leuk detail vind ik dat iedereen in Lyra's wereld een dæmon heeft; een dier dat aan de mens verbonden is, waarmee de mens gevoelens deelt. Bij kinderen kan de dæmon nog veranderen van uiterlijk. Op een bepaald moment, ergens tijdens de puberteit, blijft het dier in één vorm, die vaak wat zegt over het karakter van z'n mens. 

Het is een stormachtig verhaal. Tenminste, op sommige momenten heb ik een gevoel van storm in  m'n hoofd. Tijdens stormen (duh) maar ook tijdens bepaalde gevechten. Andere momenten zijn weer heel rustig. Vooral in het laatste boek zijn er verschillende perspectieven en ook de meeste werelden.  

Ik geniet van de serie, maar het leest niet altijd even makkelijk door. Daar is de migraine, die tussendoor komt, misschien ook wel debet aan. 

Met deze boeken streep ik gelijk drie lueks af. Niet echt een land, hoewel ik 'fantasyland' misschien als joker in kan zetten.  

Het Vlees - David Szalay  
Het betreffende leesclubboek. Een boek dat zich qua sfeer een beetje plaatst tussen Forrest Gump (ze zeggen heel vaak 'oké') en Stoner. De hoofdpersoon lijkt alles maar te laten gebeuren en vertoont weinig initiatief en emotie. Z'n leven dobbert wat door, maar hij maakt ook heftige veranderingen mee. 

Elk hoofdstuk begint na een sprong in de tijd. Dat had ik niet direct door, totdat er een heel onverwachte sprong is, waarna ik even teruglees om te kijken of ik wat gemist heb. 

De dames van de leesclub waren wisselend enthousiast. Sommigen hebben er van genoten, anderen vonden de hoofdrolspeler vlak en leeg. Ik was helaas niet bij de leesclub, vanwege de migraine, maar behoorde tot de laatste groep.  

Het verhaal speelt zich af in Hongarije en het Verenigd Koninkrijk. Voor mijn landenchallenge kies ik voor Hongarije, omdat ik waarschijnlijk nog wel meer boeken zal lezen die zich in het VK afspelen. 

Als je van mij bent - Michael Robotham 
Dit boek lees ik voor mijn thrillerleesclub. De hoofdpersoon, Philly McCarthy, is een politieagente bij de Londense politie. Ze is ook de dochter van een crimineel. Ze woont en werkt in een deel van Londen waar mijn oudste gaat wonen en dat ik daardoor ook al enigszins ken. Eigenlijk had ik dit boek dus vorig jaar september moeten lezen, toen ik zelf ook in die omgeving verbleef. Zelfde metrostations, zelfde straten en misschien wel dezelfde AirBNB. Ze loopt ook door hetzelfde park waar István, uit Het Vlees, hardloopt en in gedachten zie ik ze langs elkaar lopen. 

Het verhaal zit vol spanning, dreiging komt van alle kanten. Hoe verder het verhaal vordert, hoe meer mogelijke daders er zijn. Sommige gebeurtenissen of handelingen vonden we als leesclub niet echt logisch. Zelf viel ik in eerste instantie over Philly's 'oude vader', die 60 wordt. Zoals hij beschreven wordt, zou ik hem eerder 70 schatten. Robotham schrijft als man een vrouwelijke hoofdrol en op zich doet hij dat goed. Beter dan ik de laatste tijd in boeken tegenkwam. Maar juist daarom stoorde het één van mijn medelezers, dat hij toch een inconsequente politieagente neerzet. Regelmatig schreeuwden we in ons hoofd "Nee, doe dat nou niet!!", zoals je dat ook wel eens naar de tv wilt roepen.

Al met al een fijn boek, niet Robothams beste, aldus een andere medelezeres die veel van hem las, maar lekker spannend en ook wel eens frustrerend. 

Met dit boek heb ik het Verenigd Koninkrijk dus ook al te pakken voor m'n landenchallenge. 

Ik ben een kat - Soseki Natsume
Een kitten loopt koud en hongerig een huis binnen. In eerste instantie wordt hij er steeds weer uitgegooid, maar vanwege z'n vasthoudendheid mag hij blijven. Dan begint een observatie van de mensen in zijn omgeving. 

Vorig jaar kwam dit boek met me mee, toen ik zag dat het zich in Japan afspeelt. Jeej, een nieuw land. Nu kwam ik erachter dat het geschreven is in 1904!  

In het begin is het wel een intrigerend verhaal. Een moderne vertaling, dus goed leesbaar. De kat (zonder naam) schetst de omgeving en de mensen met wie hij leeft. Langzamerhand gaat het vooral over het 'baasje' en de vrienden van het baasje en wanneer deze verzanden in lange gesprekken over het uiterlijk van een buurtbewoonster, wordt het wat langdradig. Mogelijk mis ik een clou, dat kan. 

Luek 4, het schiet lekker op. 

De Kalahari avondschool - Alexander McCall Smit
Deel 4 van Het eerste vrouwen detectivebureau met Mme Ramotswe in de hoofdrol. Een cosi crime dat zich afspeelt in Botswana. Ik las al andere delen van deze serie, maar nooit op volgorde. Dat maakt op zich niet zoveel uit, denk ik. Het is ook al een tijdje gelezen, dat ik een boek uit deze serie las, dus maakt het niet zoveel uit. Deze vond ik vorig jaar in een minibieb. 

Op zich is het wel raar dat een Schotse mannelijke schrijver, geboren in Rhodesië het tegenwoordige Zimbabwe, verhalen schrijft met een zwarte vrouw in Botswana in de hoofdrol. Het zal ook wel met een aantal clichés geschreven zijn, maar het leest wel lekker weg. Mme Ramotswe is een gezellige vrouw, met oog voor haar medemens en haar omgeving en duidelijke richtlijnen hoe een man of vrouw behoort te leven. In dit boek zat niet echt veel spanning, niet eens echt veel crime.  

Het weeshuis in de azuurblauwe zee - T.J. Klune 
Toen van de week het netwerk op het werk het een tijdje niet deed, en ik dus niets kon doen, besloot ik dan maar een boek bij de online bieb te lenen. Dat werd dit boek. Het staat in de Grote Vriendelijke 100 (100 mooiste kinderboeken) challenge van 2024 en daardoor al even op mijn wil-ik-lezen-lijstje in de app van de online bieb. 

Wat een bijzonder betoverend boek! Geen wonder dat deze in die lijst staat. Slecht voor je nachtrust is hij wel, want het is moeilijk wegleggen en 'nog één hoofdstuk' is al snel gedacht en gelezen, waarna je eigenlijk verder wilt... 

 

Statistieken na de eerste maand
8 van de voorgenomen 75 gelezen
5 boeken uit eigen kast
4 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden) 

De checklist van Hebban heb ik nog niet bekeken.  

Leesoverzicht december

 De laatste boeken van een (af)wisselend leesjaar. Na een hele rustige leesmaand in november, nu toch weer wat meer boeken. Om te beginnen de laatste Hebban-van-de-maand-boeken.

 

De Perzen - Sanam Mahloudji
Het boek van de maand oktober. In het boek worden vrouwen van een familie gevolgd, waarvan een deel uit Perzië vluchtte, terwijl anderen achterbleven. De familie stamt af van een invloedrijke man in Iran en heeft derhalve veel geld en in het oude Iran ook aanzien. Terwijl de vrouwen die naar Amerika vluchtten genieten van een grotere vrijheid dan ze in Iran hadden, wordt de vrijheid van de achterblijvende moeder en dochter juist steeds meer beperkt. 

Ik kende deze geschiedenis van Iraanse vluchtelingen niet. Door het boek leerde ik over het land en een aantal Perzische gebruiken. Een bijzonder boek. Ik ben blij dat ik wachtte met lezen, totdat ik in de stemming was voor een dergelijk indrukwekkend verhaal. 

Nieuw land nummer 22 was Iran/Perzië.  

De DallerGut dromenwinkel - Miye Lee 
Volgens Hebben valt dit boek van de maand november in het genre Healing Fiction. Na lezen snap ik enigszins wat hiermee bedoeld wordt, maar qua verhaal bracht het me niet zoveel. Het is op zich een mooi verhaal, onder andere enigszins over traumaverwerking door dromen, maar voor mij iets te 'zoet' met veel eendimensionale karakters. 

Van het boek vond ik de cover het mooist. 

Stad O. - Koen Caris 
Het laatste boek van de maand van dit jaar. Een dystopisch verhaal, dat zich afspeelt in het jaar 2050 in een Utopische stad, waarin geen criminaliteit, armoede of vervuiling is. Bethe en Tobias zijn uitverkorenen, die hier mogen wonen. Ze hebben een goed leven, veel beter dan hun leven voor Stad O.. Tobias werkt bij Martha, de lokale fabriek, en Bethe werkt als lerares. Ze zijn gelukkig, maar langzamerhand krijgt Bethe twijfels over het leven dat ze leiden. 

Op zich is het een bijzonder en intrigerend verhaal. Het leest ook makkelijk, maar blijft me niet altijd boeien. Het einde vind ik gewoonweg onbevredigend. 

Emily Wildes compendium der verloren verhalen - Heather Fawcett
Twee keer stond ik met de Engelse uitgave van dit boek in handen. De eerste twee boeeken las ik in het Engels en deze uitgave paste daar precies bij. Maar die eerste twee uitgaven zijn via bookcrossing alweer naar andere eigenaren, dus echte noodzaak om deze aan te schaffen was er niet. Daarom besloot ik de online bieb te checken en daar was de Nederlandse uitgave beschikbaar. Hoeraa!

Het boek gaat verder waar deel twee stopte. Emily en Wendell betreden zijn rijk. Deze blijkt aangetast te worden door een vloek van Wendells stiefmoeder. Emily duikt in de boeken om een oplossing te zoeken. 

Heerlijke fantasie vind ik dit. Ik heb er erg van genoten. 

Het vreemde en aangrijpende leven van Prita Barsacu - Iulian Bocai
Een boek dat zich afspeelt in Roemenië en daardoor afgelopen jaar als extra meekwam uit de boekwinkel. Geen dik boek, dus nog mooi te lezen voor het eind van het jaar, om de landenchallenge vol proberen te krijgen. Het is in een dag uit. 

Het verhaal gaat over Prita, die opgroeit in een arm dorpje in Roemenië. In een omgeving van verwaarlozing en geweld, vindt hij zijn eigen weg. Soms waren zinnen of families zo opgebouwd, dat ik het verband kwijt dreigde te raken. Uiteindelijk is het een melancholisch verhaal met naar het einde toe wat hoop. 

Met dit boek kom ik op drieëntwintig landen. Nog één te gaan om mijn persoonlijke landenchallenge te halen. Daarom wil ik snel De Postzegelverzamelaar van Nicolas Feuz lenen bij de online bibliotheek, maar m'n abonnement blijkt verlopen en betalen met Ideal lukt ineens niet. Stress! Gelukkig lukt de vijfde poging toch. Pff.. 

De Postzegelverzamelaar speelt zich af in Zwitersland. Het begint met een gruwelijke marteling van een man, ergens in Zwitersland. In een kamer ernaast bevindt zich een vrouw. Na twee prologen begint het verhaal. Er wordt een bebloed pakketje gevonden in een postbus. 

Hoewel verhaal spannend en origineel is en het plot op zich verrassend, komt het ook wat ongeloofwaardig op me over. Ik kan niet ingaan op waarom ik dat vind, want dan verklap ik het plot. Er zitten ook scenes en verhaallijnen bij, die voor mijn gevoel overbodig zijn.  

Het boek is voornamelijk geschreven vanuit het perspectief van een vrouw, maar geschreven door een man en dat merkte ik al snel. Er is, weer eens, veel aandacht voor het overgewicht van deze vrouw. Ergens is het van belang in het verhaal, maar het had minder benoemd kunnen worden. Er had ook gefocust kunnen worden op haar gebrek aan conditie, wat mij betreft. 

Vanwege de schrijfstijl kreeg het boek drie sterren van mij. Vanwege het plot verdiende het misschien wel een ster meer. 

Ook dit boek is een dag uit en daarmee haal ik mijn doel van vierentwintig landen! 🎉

Deze maand las ik geen boek uit eigen kast. Voor de rest van de statistieken maak ik nog een aparte blog. Het is de jaarafsluiting, tenslotte. 

 

Leesoverzicht van november

Doordat m'n vrije tijd de afgelopen maand vooral in bezit genomen werd door Bones, las ik niet zoveel. Pas toen ik een boek moest lezen voor m'n leesclub, kreeg het virus weer een beetje vat op me. Toch las ik uiteindelijk maar drie boeken. 

Welke waren dat? 

Dag en nacht - Romy Hausmann
Een boek voor m'n leesclub dus. Het speelt zich af in Duitsland en verrassend genoeg was ik daar al lezend nog niet geweest, dus ook een nieuw land!

Het is een spannend verhaal over een vrouw, die in een afgesloten huisje in het bos gevangen wordt gehouden door een man. Er zijn ook twee kinderen. Het hele verhaal lees je vanuit Lena, de vrouw, Hannah, de dochter en Mathias, de vader van Lena. Het begint bij de ontsnapping van Lena en Hannah uit het huisje. Ik wil er verder niet teveel over vertellen, want het kan maar zo dat ik teveel vertel. 

Maar het boek is spannend en origineel. De dader kwam als een verrassing. 

Apotheose - Jeroen Windmeijer en Tjarko Evenboer
Het derde deel van de trilogie met Simon Ryevaar. De eerste delen zijn Openbaring en Revolutie.  

Geheel volgens de traditie van Windmeijer gaat veel van het boek over verhalen uit de bijbel, waar een ander licht op geschenen wordt. Dit keer wordt veel verteld en ontdekt door middel van dialogen, wat makkelijker leest dan gewoon de droge tekst uit de bijbel, zoals in eerdere boeken. 

In dit boek wordt Paulus onder de loep genomen. Wie was hij echt? Wat van de verhalen over hem waren echt? Er wordt een hoop gepuzzeld en ontdekt, terwijl ondertussen een jongeman mensen uitmoord, om te voorkomen dat de 'leugens' ontdekt worden. 

Doordat er weer veel ontdekt en uitgevogeld wordt over Paulus, is de spanning af en toe ver te zoeken, maar ook voor mij, totaal onbekend met bijbelverhalen, is het wel interessant. De echte spanning komt pas op het eind. 

Hoewel Ryevaar naar verschillende landen gaat en ook reizen van zijn vriendin Nova le Temps worden beschrev en, kan ik dit boek niet echt onder een nieuw land scharen. Had ik nog met een boek meerdere landen afgevinkt, zoals ik eerder wel deed, waren er wel landen bij gekomen. 

Goudkust - Suzanne Vermeer
Dit boek nam ik mee van de boekenwissel in Utrecht, afgelopen donderdag. Ik wist dat Apotheose op de terugweg uit zou gaan en ik wilde wel wat te lezen hebben. Bovendien speelt het zich af in Kroatië, een nieuw land dus. 

Het boek gaat over vier vriendinnen en gelijk in het begin erger ik me al aan de karikaturen die neergezet worden. Noa is gewetensvol en werkelijk áltijd de buzzkill. Milou is zweverig en houdt niet op met zweven. Sanne is 'mollig' en doet werkelijk niets anders dan eten of zoeken naar eten. Fleur is degene die in Kroatië woont en waar de vriendinnen heen reizen. Ze lijkt zeer gelukkig met haar grote Kroatische liefde Tibor. 

Eén van de vriendinnen gaat ontvoerd worden, lees ik achterop, maar op pagina 47 ben ik zover dat een eventuele ontvoerder wat mij betreft alle vier de vriendinnen mee mag nemen en ik wens hem veel sterkte. Het komt niet vaak voor, maar ik lees niet verder. Dit boek telt dus ook nergens voor mee. 

Huis voor de dag, huis voor de nacht - Olga Tokarczuk

Tokarczuk is een winnares van de nobelprijs voor de literatuur en dat is een reden waarom ik dit boek oppak. Het tweede boek van de uitdaging "lees een boek van een nobelprijswinnar". Het boek speelt zich af in Polen, dus hoera, ook een nieuw land!

Het verhaal zelf is lastig in het begin, vooral doordat ik begon tijdens m'n leesdip, ik kwam er niet door. Nadat ik de boeken hierboven gelezen had, lukte het weer beter. Het werd nog wel een sprintje, om hem deze maand uit te lezen. 

Het verhaal speelt zich af in een klein stadje in Polen, dat ooit Duits en Tjechisch is geweest. De verteller is een inwoner van het dorpje en schetst de geschiedenis aan de hand van verhalen van inwoners. Inwoners van ooit en van mensen die er nu nog wonen. Ze vertelt over dromen en Marta, haar buurvrouw, die pruiken maakt. De verhalen worden niet in chronologische volgorde verteld. Bewoners uit verhalen komen af en toe zijdelings in andere verhalen weer terug. 

Naast dat het een intrigerend boek is, schrijft Tokarczuk gewoon mooi. Er komen prachtige zinnen in voor. 

Boek van de maand

Het spannendste boek deze maand was zeker Dag en Nacht van Romy Hausmann, maar het mooiste boek was wel Huis voor de dag, huis voor de nacht. 

Ik las deze maand geen boek van de maand van Hebban. Om deze challenge te halen moet ik er in december dus drie lezen. Hopelijk ligt het boek van december mij een beetje. 

Statistieken van de maand:

75 gelezen boeken van de voorgenomen 62

21 landen van de voorgenomen 24

0 luek, dus de stand blijft op 19 van de 25. 

Leesoverzicht van de maand oktober

Afgelopen maand, tijdens onze reis naar Londen, begon ik in Rhinegold van Stephan Grundy. Het boek stond al bijna dertig jaar (ongelezen?) in mijn kast, dus het werd wel eens tijd. De treinreis naar Londen en weer terug is bij elkaar zo'n zeven uur, dus tijd genoeg om lekker op weg te komen met het boek van achthonderdvijftien pagina's in hele kleine lettertjes en ook nog Engelstalig. 

Het lezen ging niet zo snel als ik gehoopt had, met name door die kleine lettertjes. Het verhaal kwam me ook nog eens bekend voor. Eenmaal thuis was ik nog niet eens op pagina honderd. Na een aantal dagen niet gelezen te hebben, besloot ik het boek in de Nederlandse taal, met misschien wat grotere letters, te zoeken. Zo'n exemplaar vond ik niet, maar ik ontdekte wel dat dit boek diverse prijzen gewonnen had. En dat de schrijver, van mijn leeftijd, al een tijdje overleden is. Jeetje.

Om het leesvirus weer een beetje te pakken te krijgen, en omdat er een leesclub aan zat te komen, besloot ik eerst wat andere boeken te lezen, maar deze zéker later weer op te pakken. 

Dus, wat ging ik toen lezen? 

Schaduwweduwe - Christine Visser
Hebban boek van de maand augustus. Een bijzonder verhaal van een vrouw die lange tijd een verhouding had met een getrouwde man. Wanneer deze man overlijdt, rouwt ze als een weduwe, maar ze kan haar verdriet niet delen met de buitenwereld. Ze noemt zich schaduwweduwe. 

Op zich vond ik dit een bijzondere insteek van een eeuwenoud verhaal. Anders dan wat volgens Visser de consensus is, leg ik de blaam van een relatie buiten een relatie bij de vreemdganger, niet bij degene met wie vreemd gegaan wordt. De vreemdganger is degene die een belofte deed aan zijn/haar partner. Toch.. In dit geval is Visser ook bevriend met de vrouw van de man met wie ze een relatie begint. Ze heeft in het huis gelogeerd. Ze dringt aan op een kind en wéét hoeveel verdriet ze hiermee deze vrouw zal doen, schrijft ze. En dan, nadat de man overleden is, schrijft ze dit boek. Dan ben je in mijn ogen niet echt meer een onschuldige buitenstaander, hoe groot je liefde ook was en hoe diep je verdriet ook zit. 

Visser probeert haar schuldgevoel wat weg te poetsen, door te benoemen dat als zij er niet was geweest, er waarschijnlijk wel een andere vrouw zou zijn. Maar hoe groots en wederzijds was hun liefde dan, als zij vervangbaar was?

Een mooi gegeven vind ik het wel, dat een persoon zo'n sterke liefde kan voelen voor twee (of meer) mensen, maar ik zou niet één van die mensen willen zijn. En in het geval van dit boek: Roos, de vrouw van de vreemdganger, ook niet. Visser lijkt het juist wel prettig te vinden. 

Het boek zelf vond ik niet bijzonder goed geschreven. Heden en verleden wisselen elkaar af, maar mij is het niet altijd even duidelijk wanneer het zich precies afspeelt. Vooral niet in de periode na het overlijden. 

 Het Eiland van de zielen - Piergiorgio Pulixi
Dit boek lees ik voor m'n thrillerleesclub. Het speelt zich af op Sardinië, Italië. Een land dat ik al heb. Verrassend, want volgens mij lees ik Italië niet zoveel. 

Het begin leest rommelig. De personages worden op bijzondere wijze beschreven, vooral de vrouwen. Terwijl ik deze beschrijvingen lees, is het me duidelijk dat dit door een man geschreven is, terwijl ik me daar meestal niet mee bezig houd. Ook verderop in het boek komen opmerkingen terug, waarvan ik me niet voor kan stellen dat een vrouw dat zou schrijven. 

Wanneer ik deze eerste hobbel genomen heb, wordt het verhaal spannend en een bedreiging voor m'n nachtrust. Ter bescherming van mezelf blijft de e-reader tegen bedtijd beneden liggen, zodat het uitlezen geen nachtwerk wordt. (de nacht later gebeurt dat alsnog) Het plot neemt nog een verrassende wending en dan ineens is de schrijfwijze weer heel raar. Alsof iemand anders het schrijft. 

Er is nog een open einde en hoewel ik de schrijfwijze niet altijd even prettig vond, ben ik wel benieuwd naar het vervolg, dus mogelijk dat die op de WILL komt. 

Mijn mede leesclublezers waren het voor een groot deel met me eens. Ook wel eens leuk. We hebben ook wel eens dat we heel anders tegenover een boek staan. 

Tyler Green komt nooit meer vrij - Nicci French
Het begin van het boek trekt me gelijk het verhaal in. Voor het eerst sinds tijden weer een boek, die ik vanaf het begin af aan niet weg kan leggen. Een boek vol intriges en mogelijke daders. Een 'Whodonit' à la Agatha Christi; negen personen in een huis en eentje overlijdt. En dat terwijl dat dertig jaar eerder ook al gebeurde met dezelfde personen!

Af en toe erger ik me aan het feit, dat de vrouwelijke rechercheur niet serieus genomen wordt. Waarschijnlijk is dit (nog steeds) de praktijk en dus goed dat het genoemd wordt in het boek. Dat het mij frustreert is niets met wat vrouwen in dergelijke posities kennelijk echt meemaken. 

Geen ander land, geen LUEK, geen leesclubboek. Gewoon even iets waar ik zin in had. Deed me goed.  

Omdat ik nog een paar weken had tot m'n volgende leesclub en geen zin om verder te gaan met Rhinegold, bestudeerde ik m'n LUEK-plank voor mogelijke volgende boeken. Daar staat nog veel Engels op en daar had ik even geen zin in. Ook het boek van de maand trok me nog even niet. 

Dus werd het  Lang leve ons van Claudia de Breij
Een voltreffer. Waarom stond die al zo lang in de kast? Hoewel het boek in 2019 uitkwam, zijn de onderwerpen van de columns nog steeds erg actueel, sommige inmiddels wat dringender. Onderwerpen als het taalgebruik als het gaat over geweld tegen (vooral) vrouwen. Maar ook qua politiek en klimaat is er weinig veranderd. Toch is het geen zwaar boek, want De Breij schrijft op luchtige wijze vol humor. 

  

 

Favoriet van de maand
Moeilijk te zeggen wat mijn favoriete boek was deze maand. Nicci French was echt even weer lekker puzzelen, maar Claudia de Breij was heerlijk genieten. Eén van deze twee dus.  

Alweer voorbij
En dan is het einde van de maand daar. Al een week las ik niet, terwijl ik in drie boeken 'bezig ben'. De leesclub van het begin van de maand is verzet naar komende woensdag en dat boek is nog steeds niet uit. Omdat ik zeeën van tijd had (twee weken) dacht ik in een ander boek te kunnen beginnen, van een Nobelprijswinnares, en die schiet ook al niet op. Rhinegold is er nog en ook het boek van de maand oktober lonkt naar me vanuit de kast. Nu twijfel ik tussen leesclub afzeggen of het leesvirus opnieuw proberen te activeren door mezelf te dwingen te gaan lezen. Dat laatste is misschien wel zo slim. En een leesclub is ook altijd heel gezellig. Zonde om die voorbij te laten gaan vanwege zoiets marginaals als een ongelezen boek. 

Voor de statistieken:
Gelezen boeken dit jaar: 72 (doel was 62)
Gelezen landen: 19 (doel is 24)
Gelezen luek: 19 (doel is 25)