Een kwestie van smaak?

Ik heb een bizarre voorkeur voor de bekers waar ik thee uit drink. Ze moeten en beetje bol zijn, niet van die rechte kanten. En de wanden niet te dik. En zeker niet klein.

Voor de thee op het werk heb ik lange tijd gezocht naar de juiste beker en kocht daarvan gelijk twee. 

Dit is ook deels de reden dat ik in de horeca liever koffie drink. Thee uit een klein kopje is gewoon niet lekker. Aan koffiebekers stel ik weer andere eisen, maar ook dan vind ik een klein kopje eigenlijk niet fijn. Voor thee is in de horeca en het algemeen elders dan thuis/werk glas in vaak al beter dan porcelein. Gelukkig krijg je tegenwoordig munt- of gemberthee in een groot glas. Dat voelt en drinkt wel goed. 

In ons appartement in Sardinië zijn de bekers recht met dikke wanden en ik merk dat ik daardoor minder thee drink. In ons huisje in Portugal waren nieuwe grote bekers één van de eerste nieuwe dingen die ik kocht, tot verwondering van man, die geen thee drinkt en de voor- en afkeur niet snapt. (wel als het over bierglazen gaat, trouwens)  Misschien moet ik maar een 'perfecte' beker voor mezelf kopen, die altijd meegaat in de koffer. Net als de thee, waar ikook al een sterke voorkeur voor heb. 

Ik had mezelf eigenlijk nooit als zo'n pietlut voorgesteld.

Voorbeelden van mijn favoriete bekers. Linksonder de theebeker voor het werk. Rechtsonder de theebeker thuis. Middenonder leek ook geschikt, maar is net twee slokken te klein. De bovenste drie zijn koffiebekers. Linksboven thuis, beide rechts op het werk. 

De rechte beker in Sardinië, die dus minder goed bevalt, hoewel ik alláng blij ben dat er bekers zijn en niet alleen te)( kleine kopjes.

Ik drink wat af

 "Moet jij niet enorm veel plassen?", vroeg een collega mij laatst, toen ik voor de tweede keer op het heetwaterknopje van onze koffieautomaat drukte. In mijn theebeker passen namelijk twee normale hoeveelheden water. Wat men normaal vindt dan. Ik vind één zo'n bekertje echt veel te weinig voor thee. Dat is een goede hoeveelheid voor koffie, niet voor thee. 

Ik drink inderdaad wat af. Op het werk 's morgens eerst drie tot vier kopjes koffie en vervolgens de rest van de dag thee. De thee die ons gratis aangeboden wordt van het werk kan mij niet bekoren, dus koop ik mijn eigen thee. Er staat een doos vol op mijn kantoor. Voor overleggen elders neem ik zelf zakjes mee. En een grotere beker. 

 

Ooit, toen ik veel last had van RSI, was de arbo-coördinator blij met mijn drinkgewoonte. Veel drinken is, inderdaad, ook veel plassen en daardoor neem je dus regelmatig pauzes van je computerwerk; eerst om thee in te schenken en vervolgens om het vocht weer kwijt te raken. Hoewel ik eigenlijk meestal na het toiletteren naar de keuken loop om nieuwe thee te pakken. Maar dat is goed om RSI te voorkomen. Het had me dus kennelijk niet direct geholpen, maar inmiddels is er ook gekeken naar werkhouding, bureau is aangepast, en daarmee gaat het beter. Zoals alle pijnpunten in mijn lichaam blijft het een zwakke plek, dat wel.  

Het rare, vind ik zelf, is dat het wc-bezoek  niet elke dag even frequent is. De ene dag een keer per uur en de andere dag rond het middaguur voor het eerst. Ik gooi dit, nog steeds, op hormonen, aangevuld met wat ik de avond ervoor heb gegeten. 

Maar dat is dus het antwoord op de vraag van mijn collega: "Ja, ik moet enorm vaak plassen. En dat is goed voor me, dus blijf ik lekker theedrinken."  

Net iets anders

 Ik had één voornemen. Hier schreef ik een blog over, want dan houd je zoiets sneller vol, toch? En als he het opschrijft is het waar. Dat betreffende voornemen, het boekje Creative Flow dagelijks bijhouden, hield ik drie dagen vol. Buiten bloemen tekenen en insecten zoeken gaat lastig in januari. 

En.. ik had iets anders, dat ik wél redelijk volhoud en dat ook creatief is: op instagram ontdekte ik #caffeesketch2025. De hele maand januari je kopje koffie (of thee of iets anders dat je die dag dronk) tekenen en dat plaatsen op instagram. 

Dit is op meerdere manieren goed voor mij. 
Zo moet ik (van mezelf) m'n tekening wel posten, ook als het geen kunstwerk is of het zelfs erg slecht vind. En... ook al maak ik geen kunstwerk, ik teken wél. Ook andere deelnemers maken niet per se hele mooie tekeningen, maar heel veel ook wel. Het is gewoon enorm leuk om alle schetsen en kunstwerken door te scrollen. 

Tijdens het tekenen kwam ik erachter waar ik niet zo goed in ben en welk materiaal het beste werkt. Binnenkort begint de tweede tekencursus en daarin gaan we werken met waterverf, begreep ik. Dat is mooi, want daar valt voor mij nog een hoop te leren, terwijl ik het er altijd zo mooi (en makkelijk) uit vind zien. 

Ik kwam er wél achter dat elke dag een tekening voor mij kennelijk niet te doen is. Hoewel ik het leuk vind, ben ik een aantal avonden per week gewoon te moe om ook nog te gaan tekenen. En als op m'n vrije dagen al wat gepland staat, is het ook lastig(er). Ik besloot aardig voor mezelf te zijn en dit gewoon goed te vinden, te accepteren zoals het is, in plaats van boos te worden op weer een mislukt voornemen. Het is me tenslotte alláng bekend, dat iets elke dag doen een opgave voor me is. Zelfs lezen. 

Wat maakte ik al wel? Kijk maar.

En ja, ik heb inderdaad een hoop verschillende bekers, zowel thuis als op het werk. 

Inmiddels loop ik trouwens bijna een week achter, dus vandaag moet er getekend worden. Er moet wel een stokje achter de deur blijven, natuurlijk. 

Een heetwaterkraan

Ik wilde er al langer één, een heetwaterkraan, maar toen we in lockdown gingen en thuis moesten werken, leek het steeds praktischer. Werken deed ik voornamelijk aan de eettafel, maar overleggen op een studeerkamer boven. Tijdens overleggen zijn er dan vaak tien minuten pauze. In die tien minuten moest ik naar de wc, uiteraard, maar ook thee zetten. Dus eerst moest er water koken. En dan moest die thee ook nog trekken. Ondertussen had man tijdens zijn overleggen last van de herrie van de waterkoker. 

Inmiddels zijn we ruim twee jaar verder. Thuiswerken doe ik al niet meer, mijn wens voor een heetwaterkraan bleef, net als de geluidsoverlast van de waterkoker, want man werkt nog wel thuis. Maar mèn, wat zijn die dingen duur. Dat bleef een hobbel. Totdat er twee dingen samen kwamen: geld vanwege de aardbevingen en een aanbieding voor een heetwaterkraan. Niet de bekende, waar in elk reclameblok reclame voor gemaakt wordt,  maar eentje die een stuk goedkoper is. 

Maar goed, ik wilde niet een besluit nemen over een plaatje op internet, dus wij op pad om kranen te vergelijken. Dat bleek lastig. De kranenspecialist vlakbij was gesloten voor particulieren (?) en de keukenspecialist ernaast, waar deze kranen ook te koop zouden zijn, heeft een verbouwing van een paar maanden. Daarna waren we weer welkom, aldus een vriendelijke dame die even bij de deur kwam. Dat mag je toch hopen.

Ja, er zijn in Groningen nog meer aanbieders, maar mijn accu van de fiets was bijna leeg, dus zover kon ik op dat moment niet fietsen. Thuis gaf ik man groen licht de goedkopere kraan te bestellen, (man is hier in huis degene die dit soort dingen regelt en dat gaat heel goed) want eigenlijk kost dat gesjouw me best wat energie. En die heb ik momenteel niet echt op voorraad.

Het installeren werd nog een uitdaging. Ja, daar hadden wij een monteur voor besteld. De eerste meldde zich via email af, nadat we een hele morgen op hem hadden zitten wachten, want had een spoedklus. De tweede wilde met liefde 's avonds komen, maar strandde met pech langs de weg. Deze vrolijke jongeman kwam dus een avondje later. Hij had nog nooit deze kraan geïnstalleerd, maar gelukkig lukte het wel. 

En nu is hij er dan: de kraan. 

Is het handig? JA! Het is wel wennen. De manier waarop je kokend water pakt, is best lastig en daar moet ik nog handigheid in krijgen. (na de eerste keer had ik een zere pols.. ai) Je pakt het in elk geval niet per ongeluk. Nog steeds wil ik man 's avonds, als hij even opstaat, vragen om water voor me op te zetten. Dat hoeft niet meer! Ik merk dat ik een logische volgorde in bepaalde activiteiten had. Eerst water opzetten, dan dit/dat doen. Dan water opschenken en tijdens het laten trekken nog even iets anders doen. Deze reeks is nu ingekort. Het went snel. Ik zie echt de voordelen, waar ik met thuiswerken zeker wat aan gehad zou hebben, maar nu is het ook gewoon fijn. 

En er staat nog steeds af en toe thee koud te worden op het aanrecht, dat nog 'even' moest trekken. Sommige dingen veranderen dan weer niet, hoewel dat met een stapje minder niet zo vaak meer voorkomt. Hoop ik.

Ziehier de kraan. En ja, ik heb er even grijs karton achter gezet, want wat erachter staat is een rommeltje dat niet alleen afleidt maar waardoor je ook de kraan niet zo goed ziet. 

Thee

Ik keek wel een beetje raar, een tijdje terug. Ik zat in een leuk cafétje en bestelde een thee. Kreeg ik daar een zandloper bij. 'Huh?' Ik mocht m'n (losse) thee pas uit het water halen, wanneer de zandloper helemaal doorgelopen was. Voor de smaak. 

Ik ben zelf iemand, die met losse hand kookt. Ja, ik volg globaal een recept, maar als er iets niet in huis is, vervang ik dat met iets anders. Meestal gooi ik allerlei ingrediënten bij elkaar, inclusief kruiden, en het eten varieert qua smaak van 'mwoah', naar 'hm, ja, lekker' tot 'oh heerlijk!' (hoe heb ik dat gemaakt??) 

Als ik koffie zet, zijn dat ongeveer 4 scheppen, de ene keer wat voller dan de ander, met water tot ongeveer een streepje. Thee net zo. Ik drink wel losse thee, maar ik hussel wat in het zeefje, ik weet niet precies hoeveel, het water is soms alweer van de kook af en ja, het komt voor dat ik het pas opdrink als het koud is. Vind ik ook lekker. 

Qua smaak ben ik dus niet zo heel erg kritisch. Kleffe supermarktcake of een dessert met klontjes, ik kan ervan genieten. Een zandloper naast de thee zetten, daar heb ik bewondering voor. Die inzet voor een goed product met steeds dezelfde smaak. De smaak die door leren en ervaring er als 'de beste' uit is gekomen. En voor die specifieke beste smaak dan steeds weer gaan. 

En nu werd ik laatst opmerkzaam gemaakt op het vak 'Theesommelier'. Intrigerend. Dat schijnt moeilijker te zijn dan wijnsommelier. (dit citaat kan ik dan weer niet terugvinden) En in plaats van louter de goede wijn kopen en (op een bepaalde manier bij een bepaald gerecht) schenken, moet je elke thee op z'n eigen manier bereiden. Ik weet dat er een waterkoker is, waar je thee tot een bepaalde temperatuur kunt verwarmen. Dat is dan dus ideaal, denk ik. Ik doe nu kokend water bij zwarte thee en iets afgekoeld water bij groene. Ongeveer. Globaal. Tot zover gaat mijn kennis. 

Ik ben dus niet zo kritisch. Niet kritisch, wel gek op thee. En thuis drink ik alleen nog maar losse thee. Op het werk meestal de duurdere thee, die ik zelf meeneem. En ik zou graag het verschil eens meemaken tussen 'ja, lekker thee' of 'oh wow, wat smaakt déze thee lekker!' (en ik weet hoe hij is gemaakt!)

Afijn, ik ben me nu dus aan het oriënteren. Heb nog geen prijzen bekeken. Of aantal cursusdagen/-jaren. Ik durf niet. Gewoon een beetje googlen op 'waar' en 'wat houdt het in'. Ik zie wel steeds bij de informatie staan "wat kun je worden met deze opleiding", maar daar gaat het mij helemaal niet om. Een carrière switch zit er voor mij toch niet meer in. Waarschijnlijk is dus eerst een workshop veel handiger. Om te zien of het wat voor mij is. Of het aan mij besteed is, of dat ik beter een beetje uit losse hand thee in ongeveer kokend water kan mikken. 

Ja, zou ik wel meer willen weten. Misschien word ik dan wel kritisch op m'n theesmaak. Misschien zit ik over een (paar) jaar ook wel met een zandloper naast m'n thee. Misschien ook wel niet. 

Het zaak je waar ik zat was trouwens Black and Bloom in Groningen. Een koffiespeciaalzaak.