Leesoverzicht mei

Begin mei gingen we naar Sardinië, dus begon ik met boeken die zich daar afspelen. Helaas geen boeken in Alghero maar Cagliari, maar dat mocht de pret niet drukken. 

Madame Agnese - Milena Agus
Dit was gelukkig geen dik boek. Het verhaal wordt verteld door een meisje van veertien en gaat voornamelijk over de uitspattingen van haar buurvrouw, Madame. Het taalgebruik en de manier waarop alles beschreven wordt, staat me op den duur enorm tegen, maar, het is een dun boek, dus hij ging uit. 

Steek door het hart en De zevende maan - Piergiorgio Pulixi
Het eerste deel van deze serie, Het eiland van de zielen, las ik vorig jaar oktober. Waar ik toen tegenaan liep, speelt ook bij deze boeken. Er is bij mij inmiddels een haat-liefde verhouding voor deze schrijver ontstaan. Zijn verhalen zijn spannend, maar de manier waarop hij mensen neerzet, niet eens alleen de vrouwen, en steeds weer beschrijft, irriteert me. Lengte, huidskleur en omvang worden teveel benadrukt. De dikke rechercheur is ook echt steeds aan het eten. De lange vrouwelijke rechercheur heeft niet gewoon handen, maar steeds weer 'handen als kolenschoppen' of 'mannelijk grote handen'. Daarnaast wordt in één alinea een persoon bij voornaam, achternaam én functie benoemd, soms ook nog naar herkomst. En dan heb ik niet altijd paraat, wie er nou uit Napels of Milaan kwam. 

Toch, als je daar allemaal omheen en doorheen leest, zijn het spannende verhalen! Deze spelen niet alleen af op Sardinië, maar ook in Milaan en op andere plekken in Italië. Dus nam ik de schrijfwijze voor een groot deel voor lief (naast wat dramatisch zuchten hier en daar) en kijk uit naar het volgende deel. 

Na deze boeken verliet ik Sardinië, zowel lezend als in het echt, en bezocht ik een volgend land. Fysiek ging ik naar Londen. Ik las..

De furie - Alex Michaelides
Dit verhaal leek me spannend, een whodunit a lá Agathe Christie. Volgens de verteller is dat het niet, maar als er negen mensen op een eiland zitten en er wordt er één vermoord, lijkt het er wel erg op. De vertelwijze is bijzonder en soms wat warrig. Mijn vermoeden van de dader wordt aan het eind bevestigd, maar wel op een geheel andere wijze dan verwacht. 

Nieuw land: Griekenland. 

In Londen kocht ik The secret of secrets van Dan Brown en hier begon ik ook gelijk in. Deze maand kreeg ik dit omvangrijke boek niet uit, want tussendoor las ik..

Het gezoem van bijna alles - Coco Schrijber
Een boek voor m'n leesclub. Ik weet niet of ik het anders opgepakt zou hebben. Het is (nog niet) te krijgen bij de online bieb, dus schafte ik het aan. En in het begin had ik daar wel even spijt van, want het duurde lang bij mij, voordat het boek me echt begon te raken. Het is geen dik boek, 222 pagina's (op de e-reader), maar na een dag lezen, was ik nog maar op pagina 127. En toen las ik voor het slapen gaan nog 'even' een paar bladzijdes en ging het bijna uit. Uit zelfbescherming toch maar weggelegd en vooral benieuwd hoe het af zou lopen. 

Uiteindelijk vond ik vooral het middenstuk boeiend. Het eind is veel hap-snap en verwarrend. Onrustig, door elkaar en niet helemaal duidelijk. 

Bij de leesclub waren de meningen verdeeld. Ik was dus niet heel enthousiast, een ander was er niet doorheen gekomen maar anderen vonden het juist wel een mooi boek. Zo konden we nog over verschillende situaties napraten, wat we raar vonden, wat onverklaarbaar en wat juist weer wel mooi. 

 Statistieken na deze maand
5 boeken deze maand, dus totaal nu 29 van de voorgenomen 75 gelezen
Geenboek uit eigen kast, houdt het totaal op 10 
2 nieuwe landen, maakt totaal 13 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
De checklist heb ik ook deze maand niet bijgehouden, binnenkort maar weer eens doen. 

Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.

Leesoverzicht april

"Dit boek moet je gaan lezen", zei mijn zus meer dan veertig jaar terug. "Het is dun en hilarisch" Heel geschikt voor de Nederlandse boekenlijst dus. Over het algemeen hebben m'n zus en ik dezelfde humor, maar ik vond De Avonden van Gerard 't Reve helemaal niet hilarisch. Ik vond het doodzaai en kwam er niet doorheen. Probeerde het verschillende keren en gaf het op. Uit dat ik op het proefwerk over existentialisme en dit boek wel een voldoende haalde, bleek wel dat ik het boek wel snápte. Kon een scene uitleggen, waar ik nog niet aan toegekomen was. 

Bij Hebban is april sinds jaar en dag de 'Lees Eens Wat Anders'-maand (LEWA). Door Hebban lees ik al zo breed, dat 'wat anders' lastig te vinden is. Toen kwam De Avonden dus bij me op. Helaas is deze niet bij de online bieb te lezen en een boek aanschaffen, dat ik al twee keer niet uitlas, dat gaat me even te ver. Hoewel hij bij de boekenbalie niet eens zo duur blijkt te zijn. Een medelezer van mijn leesclub zei, naar aanleiding van mijn opmerkingen over dit boek, dat je het eigenlijk in december moet lezen, de dagen dat het boek zich afspeelt. Dus.. mogelijk lees ik in december ook nog eens wat anders. Nu even niet. 

Maar wat anders lees ik dan?

Cleopatra - Saari El-Arifi
Dit boek kocht ik om verschillende redenen. Zo leek het verhaal me interessant, speelt het zich af in Egypte, een land dat ik niet zo vaak lees, en ziet het er ook nog eens schitterend uit. Daarom kon ik het tijdens de Boekenweek niet laten liggen. 

In het boek vertelt Cleopatra haar verhaal over haar leven. Dit leven is al vaak beschreven, maar voornamelijk door mannen en die bezagen (en bezien) een vrouw aan de top toch anders dan dat zo'n vrouw daadwerkelijk is. Zo werd Cleopatra een heks, hoer en verraadster genoemd. Door die mannen, natuurlijk. Om een hoer te zijn, hoef je maar met één man te slapen zonder getrouwd te zijn. Die man? Die is/was gewoon een man. Duh. 

Cleopatra was een slimme en ambitieuze vrouw. Ze sprak en schreef zeven talen, maakte van Egypte een bloeiende natie, opende ziekenhuizen en kreeg ook nog eens vijf kinderen. Toch wordt er vaak alleen over haar uiterlijk gesproken. En dat ze die kinderen met getrouwde mannen kreeg. Romeinen ook nog. Julius Caesar en Marcus Antonius. Niet de minste! Natuurlijk zeggen mannelijke geschiedschrijvers graag dat haar successen te danken waren aan die mannen en niet aan haar intellect en kunde. 

Ik leerde weer wat geschiedenis door dit boek. Geschiedenis over de vrouw Cleopatra in plaats van het mooie mensvormige aanhangsel van Julius Caesar en Marcus Antonius. Ook wat geschiedenis van Egypte, logisch, en het Romeinse Rijk. 

Met het boek en de schrijfstijl had ik in het begin wat moeite. Daardoor kwam ik er moeilijk in. Maar al snel werd het interessanter en ja, dat is haar leven ook, natuurlijk. De schrijfstijl bleef wat kinderlijk. 

Afijn, voor de checklist is deze auteur jonger dan ik, las ik nog nooit een boek van haar en volgens mij ook nog nooit een boek dat in Egypte afspeelt. Drie keer 🗸

Warme Oorlog - Marcel Houtzager
Houtzager is de man van een vriendin en vroeg me zijn boek te lezen. Het is een bijzonder en origineel verhaal over een eigenzinnige man, die als spion door Afrika reist. Het boek is geschreven in 2001 en zodoende komen er nog wereldleiders in voor, waarvoor ik nu even in m'n herinnering moest graven. En.. er was nog geen euro. 

Marcel Houtzager is een kunstzinnig man, die zich nu vooral bezighoudt met schilderen. Hij maakt portretten in opdracht. Hij vroeg mij zijn boek te lezen. Ik kan het verder nergens vinden online, dus aanraden wordt lastig. 

De bijenhouder van Aleppo - Christy Lefteri
Een van de boeken die ik kocht voor m'n verjaardag. Een bekroond boek. Een emotioneel boek ook. Gelijk in het begin begonnen de waterlanders bij mij al te komen. En door de beelden op tv van andere oorlogen, kon ik eerst nier verder lezen. 

Dus begon ik eerst in

Het duistere meer - Sarah Bailey
Ook een boek dat ik kocht in de boekenweek, het was een aanbieding en rolde zo in het mandje, en dat ik vervolgens las voor de thrillerleesclub. Goed dat ik de leesclub had, want de bijenhouder had me een beetje in een leesdip gekregen en dat is natuurlijk altijd jammer. 

Dit boek haalt me wel uit m'n dip, maar ik vind 'm wel lastig. Er is heel erg veel drama in het leven van de hoofdpersoon, en dat wil de schrijfster graag allemaal in de eerste hoofdstukken duidelijk maken. Verder gaat het verhaal, met uitgebreide beschrijvingen, af en toe van links naar rechts en terug. 

Hoewel het concept voor spanning er is, wil de echte spanning bij mij niet komen. Ja, natuurlijk wil ik weten wie de moord gepleegd heeft en hoe alles in elkaar valt, maar bepaalde dingen zag ik ook al van verre aankomen. En een aantal dingen irriteerden me enorm. Daarnaast klopten er zaken volgens mij niet. 

Nouja, al met al wel een leuk boek om te lezen, als zou je dat uit mijn commentaar niet opmaken, maar toch blijf ik met een mweh-gevoel achter. Er had meer in gezeten en er had wat uitgelaten kunnen worden. Ook hoef je volgens mij geen vliegtuig naar een grote stad te nemen, als je vanuit je achtertuin het vuurwerk van diezelfde stad kunt zien. (irritatiepuntje)

Een andere deelnemer aan de leesclub merkte nog op dat de vertaling ook wel wat te wensen overliet. Dat kan ook storend zijn bij het lezen. Mij valt het meestal niet op, maar in dit boek inderdaad wel. 

Het verhaal speelt zich overigens af in Australië. Een nog niet gelezen land dit jaar. 

Na dit boek ga ik weer verder met De bijenhouder van Aleppo. Het schiet niet echt op, omdat ik het niet wil lezen. En toch weer wel. Het boek vertelt van ellende en hoop. De tweede helft lees ik uiteindelijk toch in een (zaterdag-)avond uit. Af en toe leg ik het weg en speel ik een spelletje op m'n telefoon. Even afleiding van de moeilijkheden en het verdriet. Even niet verder willen lezen, als de schrijfster hint naar weer een nare gebeurtenis. Al met al een aangrijpend verhaal en mooi geschreven. 

Hoewel Nuri en Afra een reis maken door verschillende landen, neem ik toch Syrië als land van het boek. Dat land is de basis van het hele verhaal. De basis van de reis. De basis van Nuri, Afra, de kleine Sami en de bijen. De basis, die door bommen vernield werd. 

Na dit boek was het echt wel tijd voor wat luchtigers, dus haalde ik De verwarde cavia, terug op kantoor van Paulien Cornelisse uit de kast. Dit bracht me precies wat ik zocht. Prietpraat, kantoorkarikaturen en opmerkingen over opmerkelijk taalgebruik. Heerlijk. Dit keer werd er wat minder nadruk gelegd op het feit dat Cavia een Cavia is en dus niet overal bij zou moeten kunnen, volgens mij. 

Broers - Carolijn Visser
Mijn eerste 'boek van de maand' van dit jaar. Na de cavia kon ik het aan, zeg maar. Ik verwachtte een boek met veel oorlog, want daarover wordt steeds verteld, maar dat valt erg mee. Eigenlijk gaat het gewoon over de geschiedenis van de vader van Visser en zijn broers, nog een stukje opa en oma, die de stamoudsten zijn. Het is een kunstzinnige en creatieve familie, die ook veel in contact is geweest met bekende kunstenaars van naoorlogs Nederland. Op den duur werd het me wel teveel opsomming van feiten, maar het schets wel een mooi beeld van Nederland in de jaren vijftig. En ik heb wat geleerd over kunst, in elk geval over de kunstenaars Visser. Het verwarde me wel af en toe dat ze het de ene keer over haar vader en moeder had en ze de andere keer Ar en Sophie noemde. 

Het was even zoeken na dit boek. Neem ik een boek dat deze week nog uitgaat of neem ik een boek, dat mee kan op vakantie en daar achtergelaten kan worden. Ik koos voor het laatste. 

Uncommon type van Tom Hanks  kocht ik met korting op Gatwick Airport. Daar is een 'gevaarlijke' winkel voor de boekliefhebbers, met altijd aanbiedingen met 'de tweede halve prijs'. Dit boek stond sinds het uitkwam al op m'n 'wil ik lezen'-lijst, dus die aanbieding kwam goed uit. En het boek kwam zo mee. 

Al lezend kwam ik erachter dat er nog een derde optie is. Het is een verhalenbundel, dus ik kan ook gewoon een paar verhalen lezen en dan het boek thuislaten.  Dat is waarschijnlijk hoe het zal gaan. Deze maand komt het boek in elk geval niet meer uit, dus eigenlijk behoort het niet tot het overzicht. 

Op naar mei!

 

 Statistieken na deze maand
6 boeken deze maand, dus totaal nu 24* van de voorgenomen 75 gelezen
1 boek uit eigen kast, maakt een totaal van 10 
3 nieuwe landen, maakt totaal 11 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
In totaal nu 21 van de 52 categorieën afgevinkt van de Hebban checklist, denk ik. Ik heb dat even niet zo bijgehouden deze maand. 

Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.

Boekenweek; de 'buit'

Mijn planning voor vandaag was goed, zo vond ik zelf. Eerst langs een boekwinkel en daarna bij een vriendin lunchen. Een perfecte planning voor een vrije dag. Voor de boekwinkel dacht ik veel tijd nodig te hebben, een uur leek me te kort, dus ging ik ruim voor de afgesproken lunchtijd heen. 

Opgewekt (en nat, want het regende verdorie) liep ik de winkel in en pakte een mandje. Gelijk naast de mandjes was een display met Limbusland van Pieter Koolwijk. Dit boek is dit jaar de keuze voor geef een boek cadeau. Elk jaar is er een goedkope uitgave van een kinderboek. In de winkel kun je dan een exemplaar kopen en achterlaten voor een goed doel, dat de winkel kiest. Je kunt de boeken natuurlijk ook mee naar huis nemen en zelf lezen of cadeau doen. Van der Velde (aan het A-Kerkhof Groningen) schenkt dit jaar de boeken aan het UMCG. Een paar exemplaren belandden gelijk in mijn mandje. 

En toen ging het snel. Binnen een kwartier zat m'n mandje vol en de volgende drie kwartier besteedde ik aan keuzes maken. Nee, nou lieg ik, dat deed ik ook al eerder. Aangezien de boeken die ik tot nu toe dit jaar las voornamelijk door mannen geschreven waren, besloot ik alleen voor schrijfsters te gaan. Daarmee viel een groot aantal boeken al af. Handig! Toch waren er nog heel veel boeken, die niet in m'n mandje zaten, maar daar best wel in hadden gemogen. Ooh.. als ik toch eens rijk was. 

Bij de eerste tafel was het al gelijk raak. Een tafel gewijd aan spanning. Mijn genre dus. En veel schrijfsters, meestal delven ze in dit genre het onderspit. Op deze tafel niet. Mogelijk nog een nawee van Nationale Vrouwendag? Geen idee, maar het kwam goed uit. Het boek 'Het duistere meer' van Sarah Bailey viel me gelijk op. Niet in de laatste plaats door de lage prijs, die pontificaal op het boek geplakt was. In de handgeschreven motivatie bij het boek, kon ik het land niet goed lezen. Bleek Australië te zijn. Een land dat ik dit jaar nog niet las. Goede reden om mee te nemen. Ohja, en de omschrijving klonk ook goed. 

De volgende tafel had Fantasy als genre. Weer veel vrouwelijke auteurs, maar ook erg mooie boeken. Cleopatra stond al op mijn 'wil ik lezen'-lijst en viel me dus gelijk op. Een boek met zo'n mooie spray-edge. Je hebt er niets aan verder, maar het ziet er geweldig uit. De hele fantasy-tafel stond vol met dit soort kunstwerkjes. Toen na online checken bleek dat het boek dezelfde prijs had zonder spray-edge, belandde dit boek in het mandje. Maar ik twijfelde wel. 

Uiteraard ging ik ook op zoek naar het Hebban/Mezza-boek van de maand. En ja, die was er en belandde ook in m'n mandje, maar heeft de schifting niet overleefd. Als ik dan toch een boek koop, dan maar een mooie buitenkant en 'Omdat ik je zie' van Eva Postuma de Boer ziet er niet zo spannend uit. Ja, het is niet dat ik het boek beoordeel op z'n uiterlijk, maar aangezien ik het kopen van papieren boeken wil beperken, wil ik ook echt iets moois kopen als ik daar dan toch voor ga. En Cleopatra staat mooi in de boekenkast. Ook de rug van het boek springt in het oog. 

Afijn, uiteraard ging ook het boekenweek betoog 'Ik zou uw dochter kunnen zijn' van Doortje Smithuijsen mee en natuurlijk kreeg ik het boekenweekgeschenk gratis. Al met al een mooie buit. 

Gelukkig appte vriendin vriendin voor de afgesproken tijd dat ze op weg naar huis was, want langer in de boekwinkel verblijven zou tot meer aankopen kunnen leiden. Snel rekende ik af en vertrok. 

Vriendin heeft kittens. Ze zijn lief en schattig en mooi! En als het goed is hypoallergeen, maar daar merkte ik dan weer weinig van. En dat terwijl ik m'n voorbereidingen getroffen had met medicatie. 

Maar kijk nou toch hoe schattig! Moederpoes leek het maar niets te vinden, dat ik me over haar nageslacht boog. 

De lunch was ook lekker. En van vriendins man kreeg ik een boek mee dat hij zelf schreef. Hij vroeg al eerder of ik interesse had. Ja, natuurlijk! Een boek is altijd goed en ik ben natuurlijk zeer benieuwd hoe hij schrijft. Dit boek komt vast nog wel eens terug in een maandoverzicht en dan lezen jullie ook hoe ik het vond. 

Nou, dit was hem dan, mijn welbestede vrije dag, eerste dag van de boekenweek. Had ik de aanschaf over twee dagen verdeeld, had ik twee boekenweekgeschenken gehad, maar, zoals de verkoper zei, ik kan het boek toch maar één keer lezen. Dan had ik wel iemand anders nog blij kunnen maken met een gratis toegang tot een museum op 22 maart. 

Nu nog zorgen dat deze boeken niet op de 'lees uit eigen kast'-plank van 2027 terecht komen.

Leesoverzicht februari

Niet te geloven dat februari alweer voorbij is. De lente komt eraan! 

Hebban werkt vanaf nu samen met Mezza voor een boek van de maand. Uiteraard wil ik ze blijven lezen, maar het boek van februari, Broers in naoorlogs Nederland van Carolijn Visser, zit volgende maand bij de selectie van Bookchoice en ik heb nog een gratis abonnement daar. Dus lees ik het boek volgende maand. 

Dit las ik wel

Gebroken engelen - Karin Slaughter
Slaughter is een koningin van de thrillers geloof ik? Wanneer ik een leesdip heb, zijn haar boeken meestal geschikt om mij weer aan het lezen te krijgen. Soms leg ik ze toch even weg, omdat haar slachtoffers nogal gruwelijke dingen meemaken. 

Ook dit boek leg ik met moeite weg. En wanneer ik 's avonds niet in slaap kan komen, besluit ik 'm ook maar gewoon uit te lezen. Dat doe ik niet vaak meer. Zeker niet op zondagavond. Maar als ik toch wakker lig... de laatste tijd gaat inslapen op zondagavond meestal moeilijk, dan maar mét boek wakker liggen. 

Het is een spannend verhaal over meisjes, die vermist raken en vermoord teruggevonden worden. Alles wijst op één dader, maar als thrillerlezer ben je natuurlijk gewend dat er plottwisten zijn. Halverwege het boek heb ik een vermoedelijke dader op het oog en ik blijk gelijk te hebben. De ontknoping is vervolgens ook op een klassieke manier, dus een beetje voorspelbaar. Toch komen er op het laatst nog andere twisten, die ik dan weer niet aan zag komen. 

Al met al een spannend boek. Verenigde Staten kan ik afvinken als land. 

En.. over afvinken gesproken, voor de Hebbanchecklist*: Het boek past bij de categorie "een boek waarin femicide een rol speelt" en "een boek van iemand met hetzelfde gender als jij" maar dat is eigenlijk een aanname. Oh, en Slaughter is ook jonger dan ik ben, maar dat zijn tegenwoordig heel veel auteurs. 

Het laatste verhaal van Jamie Gunn - Thomas Olde Heuvelt
Dit boek kocht ik vorig jaar in de voorverkoop, in de hoop hem samen met anderen als eerste op m'n leeslijst te kunnen zetten. Helaas ging er wat fout bij de bezorging (postnl zei dat er bezorgd was, maar ik vond nergens een boek) dus kreeg ik mijn exemplaar een week later. Sindsdien lag hij op plankje bij de bank, klaar om te pakken en te lezen.. waarom dan pas nu? Ik denk dat ik een beetje bang was dat hij tegen zou vallen.. 

Het is een spannend verhaal, goed geschreven (ik denk op een gegeven moment dat ik een King lees) maar toch gaat het niet snel. Heel eerlijk? Af en toe leg ik 'm weg, omdat ik niet wil weten wat er gaat komen. Spannend dus. Dan komt er nog een drukke week tussendoor.  

Aan het eind raakt hij me een beetje kwijt, maar toch is het zeker een aanrader. 
Hebban checklistcategorieën: Olde Heuvelt is jonger dan ik ben. 

De pinguïnlessen - Tom Michell
Dit boek nam ik mee van de boekwissel op Amsterdam Centraal, enkel en alleen omdat het zich in Argentinië afspeelt, een land waar ik bij mijn weten nog nooit in een boek was. Voor de landenchallenge dus en dat is ook een categorie voor de checklist

Maar het boek is zeker ook de moeite waard. Ergens in de jaren zeventig vindt een jonge Engelsman een levende pinguïn op het strand, tussen allemaal dode, met olie besmeurde soortgenoten. Hij besluit de pinguïn mee te nemen, schoon te maken en weer vrij te laten, maar zo makkelijk komt hij er niet van af. Het schoonmaken blijkt al niet makkelijk, maar de pinguïn wil niet terug de zee in en loopt weer met hem mee. Dus besluit hij hem eerst maar te houden. Een lief en vermakelijk verhaal.  Dat is echt het leuke van mijn landenchallenge, dat ik boeken lees die ik normaliter niet op zou pakken. Naast het verhaal over Juan Salvado (Johannes de geredde) vertelt Michell ook nog wat over het Zuid Amerika in die tijd, wat hij op zijn reizen tegenkomt. 

Voor de Hebbanchecklist past dit boek onder andere in de categorie 'Een land dat ik nog nooit las' en 'Een waargebeurd verhaal'.  

Het boek was in een zondag uit. 

De minibieb - Tessa Bickers
Deze zag ik vorig jaar in de boekwinkel staan en moest natuurlijk mee naar huis. Belevenissen rond een minbieb! Dat het een feelgood is, nam ik maar voor lief. 

Het boek is een roman als "You've got mail", de film met Tom Hanks en Meg Ryan. En daar houd ik eigenlijk niet zo van. Maar de levens van de hoofdpersonen worden goed leesbaar geschreven. Ze hebben geen van beide een fijne jeugd gehad en communiceren nu met elkaar door middel van boeken in een minibieb. Ze beginnen met Engelse literatuur, waar ik niet zo enthousiast over was. Jane Austen en Wuthering Heights. Maar door wat ze in en over de boeken schrijven, zou ik ze bijna toch oppakken. Kan ik er ook in lezen wat hun zo aanspreekt? Een boek dat niet mijn genre is en me aanspoort om boeken te gaan lezen, die ook niet mijn genre zijn. Toch knap. En het leest zo lekker weg, dat hij in februari nog uitging. Dat had ik niet verwacht. Misschien is feelgood wel mijn genre, af en toe.  

Dit boek speelt zich overigens in hetzelfde deel van Londen af als Als je van mij bent en Het Vlees, die ik beide vorige maand las. Tevens globaal de omgeving waar mijn oudste woont. Misschien ga ik de volgende keer wel op zoek naar deze specifieke minibieb. Volgens het nawoord bestaat deze echt. 

Geen nieuw land dus, maar wel een luek. 
Hebban checklistcategorieën: Schrijfster heeft mijn gender (denk ik), gaat over een (mijn) hobby en de hoofdpersoon is geen held. 

De huilende molenaar - Arto Paasilinna
Van dit boek vond ik twee exemplaren in m'n minibieb, beide zo te zien ongelezen en met andere cover. De omschrijving maakte me wel nieuwsgierig en het speelt zich af in Finland, mooi voor de landenchallenge. Tegen mijn verwachting in ging ook dit boek nog deze maand uit. 

Het is een bijzonder verhaal, dat niet al te lang na de tweede wereldoorlog afspeelt. Een molenaar komt in een klein dorp wonen. Iedereen vindt dat fijn, want ze kunnen wel een werkende molen gebruiken. Alleen, deze goede man huilt af en toe als een wolf en doet dieren na. Dit vinden mensen zo apart, dat ze hem op laten nemen in een gekkenhuis. Ik moet zeggen dat de molenaar ook nog wel andere eigenaardigheden heeft, maar dit verdiende hij niet. Tijdens het lezen raakte ik dus wel enigszins gefrustreerd, door de behandeling van deze bekrompen gemeenschap. 

Hebban checklistcategorieën onder andere: een boek dat ik gratis kreeg en een boek waarin de hoofdpersoon geen held is. 

Statistieken na deze maand
5 boeken deze maand, in totaal 2 van de voorgenomen 75 gelezen
2 boeken uit eigen kast, maakt een totaal van 7 
3 nieuwe landen, maakt totaal 8 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
17 van de 52 categorieën afgevinkt van de Hebban checklist

 Nog een leuk plaatje: 

Opmerkelijk: deze maand kocht ik geen boeken (Wat??) Maar... in maart is er natuurlijk de boekenweek, dus haal ik dat vast wel in. Ik verheug me er nu al op. 

 * Klik hier voor de officieuze Hebban Checklist: 

Leesoverzicht december

 De laatste boeken van een (af)wisselend leesjaar. Na een hele rustige leesmaand in november, nu toch weer wat meer boeken. Om te beginnen de laatste Hebban-van-de-maand-boeken.

 

De Perzen - Sanam Mahloudji
Het boek van de maand oktober. In het boek worden vrouwen van een familie gevolgd, waarvan een deel uit Perzië vluchtte, terwijl anderen achterbleven. De familie stamt af van een invloedrijke man in Iran en heeft derhalve veel geld en in het oude Iran ook aanzien. Terwijl de vrouwen die naar Amerika vluchtten genieten van een grotere vrijheid dan ze in Iran hadden, wordt de vrijheid van de achterblijvende moeder en dochter juist steeds meer beperkt. 

Ik kende deze geschiedenis van Iraanse vluchtelingen niet. Door het boek leerde ik over het land en een aantal Perzische gebruiken. Een bijzonder boek. Ik ben blij dat ik wachtte met lezen, totdat ik in de stemming was voor een dergelijk indrukwekkend verhaal. 

Nieuw land nummer 22 was Iran/Perzië.  

De DallerGut dromenwinkel - Miye Lee 
Volgens Hebben valt dit boek van de maand november in het genre Healing Fiction. Na lezen snap ik enigszins wat hiermee bedoeld wordt, maar qua verhaal bracht het me niet zoveel. Het is op zich een mooi verhaal, onder andere enigszins over traumaverwerking door dromen, maar voor mij iets te 'zoet' met veel eendimensionale karakters. 

Van het boek vond ik de cover het mooist. 

Stad O. - Koen Caris 
Het laatste boek van de maand van dit jaar. Een dystopisch verhaal, dat zich afspeelt in het jaar 2050 in een Utopische stad, waarin geen criminaliteit, armoede of vervuiling is. Bethe en Tobias zijn uitverkorenen, die hier mogen wonen. Ze hebben een goed leven, veel beter dan hun leven voor Stad O.. Tobias werkt bij Martha, de lokale fabriek, en Bethe werkt als lerares. Ze zijn gelukkig, maar langzamerhand krijgt Bethe twijfels over het leven dat ze leiden. 

Op zich is het een bijzonder en intrigerend verhaal. Het leest ook makkelijk, maar blijft me niet altijd boeien. Het einde vind ik gewoonweg onbevredigend. 

Emily Wildes compendium der verloren verhalen - Heather Fawcett
Twee keer stond ik met de Engelse uitgave van dit boek in handen. De eerste twee boeeken las ik in het Engels en deze uitgave paste daar precies bij. Maar die eerste twee uitgaven zijn via bookcrossing alweer naar andere eigenaren, dus echte noodzaak om deze aan te schaffen was er niet. Daarom besloot ik de online bieb te checken en daar was de Nederlandse uitgave beschikbaar. Hoeraa!

Het boek gaat verder waar deel twee stopte. Emily en Wendell betreden zijn rijk. Deze blijkt aangetast te worden door een vloek van Wendells stiefmoeder. Emily duikt in de boeken om een oplossing te zoeken. 

Heerlijke fantasie vind ik dit. Ik heb er erg van genoten. 

Het vreemde en aangrijpende leven van Prita Barsacu - Iulian Bocai
Een boek dat zich afspeelt in Roemenië en daardoor afgelopen jaar als extra meekwam uit de boekwinkel. Geen dik boek, dus nog mooi te lezen voor het eind van het jaar, om de landenchallenge vol proberen te krijgen. Het is in een dag uit. 

Het verhaal gaat over Prita, die opgroeit in een arm dorpje in Roemenië. In een omgeving van verwaarlozing en geweld, vindt hij zijn eigen weg. Soms waren zinnen of families zo opgebouwd, dat ik het verband kwijt dreigde te raken. Uiteindelijk is het een melancholisch verhaal met naar het einde toe wat hoop. 

Met dit boek kom ik op drieëntwintig landen. Nog één te gaan om mijn persoonlijke landenchallenge te halen. Daarom wil ik snel De Postzegelverzamelaar van Nicolas Feuz lenen bij de online bibliotheek, maar m'n abonnement blijkt verlopen en betalen met Ideal lukt ineens niet. Stress! Gelukkig lukt de vijfde poging toch. Pff.. 

De Postzegelverzamelaar speelt zich af in Zwitersland. Het begint met een gruwelijke marteling van een man, ergens in Zwitersland. In een kamer ernaast bevindt zich een vrouw. Na twee prologen begint het verhaal. Er wordt een bebloed pakketje gevonden in een postbus. 

Hoewel verhaal spannend en origineel is en het plot op zich verrassend, komt het ook wat ongeloofwaardig op me over. Ik kan niet ingaan op waarom ik dat vind, want dan verklap ik het plot. Er zitten ook scenes en verhaallijnen bij, die voor mijn gevoel overbodig zijn.  

Het boek is voornamelijk geschreven vanuit het perspectief van een vrouw, maar geschreven door een man en dat merkte ik al snel. Er is, weer eens, veel aandacht voor het overgewicht van deze vrouw. Ergens is het van belang in het verhaal, maar het had minder benoemd kunnen worden. Er had ook gefocust kunnen worden op haar gebrek aan conditie, wat mij betreft. 

Vanwege de schrijfstijl kreeg het boek drie sterren van mij. Vanwege het plot verdiende het misschien wel een ster meer. 

Ook dit boek is een dag uit en daarmee haal ik mijn doel van vierentwintig landen! 🎉

Deze maand las ik geen boek uit eigen kast. Voor de rest van de statistieken maak ik nog een aparte blog. Het is de jaarafsluiting, tenslotte. 

 

Leesoverzicht van november

Doordat m'n vrije tijd de afgelopen maand vooral in bezit genomen werd door Bones, las ik niet zoveel. Pas toen ik een boek moest lezen voor m'n leesclub, kreeg het virus weer een beetje vat op me. Toch las ik uiteindelijk maar drie boeken. 

Welke waren dat? 

Dag en nacht - Romy Hausmann
Een boek voor m'n leesclub dus. Het speelt zich af in Duitsland en verrassend genoeg was ik daar al lezend nog niet geweest, dus ook een nieuw land!

Het is een spannend verhaal over een vrouw, die in een afgesloten huisje in het bos gevangen wordt gehouden door een man. Er zijn ook twee kinderen. Het hele verhaal lees je vanuit Lena, de vrouw, Hannah, de dochter en Mathias, de vader van Lena. Het begint bij de ontsnapping van Lena en Hannah uit het huisje. Ik wil er verder niet teveel over vertellen, want het kan maar zo dat ik teveel vertel. 

Maar het boek is spannend en origineel. De dader kwam als een verrassing. 

Apotheose - Jeroen Windmeijer en Tjarko Evenboer
Het derde deel van de trilogie met Simon Ryevaar. De eerste delen zijn Openbaring en Revolutie.  

Geheel volgens de traditie van Windmeijer gaat veel van het boek over verhalen uit de bijbel, waar een ander licht op geschenen wordt. Dit keer wordt veel verteld en ontdekt door middel van dialogen, wat makkelijker leest dan gewoon de droge tekst uit de bijbel, zoals in eerdere boeken. 

In dit boek wordt Paulus onder de loep genomen. Wie was hij echt? Wat van de verhalen over hem waren echt? Er wordt een hoop gepuzzeld en ontdekt, terwijl ondertussen een jongeman mensen uitmoord, om te voorkomen dat de 'leugens' ontdekt worden. 

Doordat er weer veel ontdekt en uitgevogeld wordt over Paulus, is de spanning af en toe ver te zoeken, maar ook voor mij, totaal onbekend met bijbelverhalen, is het wel interessant. De echte spanning komt pas op het eind. 

Hoewel Ryevaar naar verschillende landen gaat en ook reizen van zijn vriendin Nova le Temps worden beschrev en, kan ik dit boek niet echt onder een nieuw land scharen. Had ik nog met een boek meerdere landen afgevinkt, zoals ik eerder wel deed, waren er wel landen bij gekomen. 

Goudkust - Suzanne Vermeer
Dit boek nam ik mee van de boekenwissel in Utrecht, afgelopen donderdag. Ik wist dat Apotheose op de terugweg uit zou gaan en ik wilde wel wat te lezen hebben. Bovendien speelt het zich af in Kroatië, een nieuw land dus. 

Het boek gaat over vier vriendinnen en gelijk in het begin erger ik me al aan de karikaturen die neergezet worden. Noa is gewetensvol en werkelijk áltijd de buzzkill. Milou is zweverig en houdt niet op met zweven. Sanne is 'mollig' en doet werkelijk niets anders dan eten of zoeken naar eten. Fleur is degene die in Kroatië woont en waar de vriendinnen heen reizen. Ze lijkt zeer gelukkig met haar grote Kroatische liefde Tibor. 

Eén van de vriendinnen gaat ontvoerd worden, lees ik achterop, maar op pagina 47 ben ik zover dat een eventuele ontvoerder wat mij betreft alle vier de vriendinnen mee mag nemen en ik wens hem veel sterkte. Het komt niet vaak voor, maar ik lees niet verder. Dit boek telt dus ook nergens voor mee. 

Huis voor de dag, huis voor de nacht - Olga Tokarczuk

Tokarczuk is een winnares van de nobelprijs voor de literatuur en dat is een reden waarom ik dit boek oppak. Het tweede boek van de uitdaging "lees een boek van een nobelprijswinnar". Het boek speelt zich af in Polen, dus hoera, ook een nieuw land!

Het verhaal zelf is lastig in het begin, vooral doordat ik begon tijdens m'n leesdip, ik kwam er niet door. Nadat ik de boeken hierboven gelezen had, lukte het weer beter. Het werd nog wel een sprintje, om hem deze maand uit te lezen. 

Het verhaal speelt zich af in een klein stadje in Polen, dat ooit Duits en Tjechisch is geweest. De verteller is een inwoner van het dorpje en schetst de geschiedenis aan de hand van verhalen van inwoners. Inwoners van ooit en van mensen die er nu nog wonen. Ze vertelt over dromen en Marta, haar buurvrouw, die pruiken maakt. De verhalen worden niet in chronologische volgorde verteld. Bewoners uit verhalen komen af en toe zijdelings in andere verhalen weer terug. 

Naast dat het een intrigerend boek is, schrijft Tokarczuk gewoon mooi. Er komen prachtige zinnen in voor. 

Boek van de maand

Het spannendste boek deze maand was zeker Dag en Nacht van Romy Hausmann, maar het mooiste boek was wel Huis voor de dag, huis voor de nacht. 

Ik las deze maand geen boek van de maand van Hebban. Om deze challenge te halen moet ik er in december dus drie lezen. Hopelijk ligt het boek van december mij een beetje. 

Statistieken van de maand:

75 gelezen boeken van de voorgenomen 62

21 landen van de voorgenomen 24

0 luek, dus de stand blijft op 19 van de 25. 

Boekenblog

Al sinds 8 augustus hield ik een blog bij op Hebban, maar Hebban gaat veranderen en de blogs zullen verdwijnen. Hieronder staat de eerste blog die ik plaatste. Ook andere blogs van de afgelopen negen jaar zal ik naar deze blog kopiëren. Niet allemaal, maar in elk geval de maandelijkse boekenoverzichten.

De blogs zullen op de juiste tijd geplaatst worden in deze blog, geen idee of dat ergens nog 'oppopt' als nieuw.  Alleen deze, de eerste, zet ik als een soort herinnering hier. 

Boeken zijn je vrienden

op 08 augustus 2016 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Lezen is altijd een onderdeel van mijn leven geweest. Vroeger, op de woensdagmiddag, was ik bij mijn oma en zij las voor. Uit onder andere Pinkeltje en ‘In het warme vossenhol’ weet ik nog. “Boeken zijn je vrienden” zei ze streng, “daar moet je voorzichtig mee zijn en goed voor zorgen”. Ezelsoren maken of op de kop neerleggen was dan ook taboe, weggooien of geven not done.

Oma stamde uit de tijd, dat een boek verkrijgen nog niet zo makkelijk was. Ze vertelde van een winkel op de hoek, waar zij en haar moeder boeken leenden voor een cent, stuiver of dubbeltje, het exacte bedrag weet ik helaas niet meer precies. Een boek kopen was hoge uitzondering, voor verjaardagen. Vandaar waarschijnlijk de zuinigheid, die ik meekreeg.

Zodra het kon, las ik zelf. Dat begon met ‘Nijntje in de sneeuw’, daarna wat boeken met eenvoudige sprookjes en fabels. Gek was ik op ‘Valko Vos’, dezelfde hoofdpersoon als in ‘het warme vossehol’. Hoe graag wilde ik niet óók een vos als vriend en al die dieren helpen tegen de jagers? Weer wat later waren het vooral de boeken met diverse avonturen.

Ik las alles van Enid Blyton; dankzij ‘De dolle Tweeling’, Pitty en ‘de Grootste Belhamel’ wilde ik ook wel naar kostschool. ‘De vijf’, ‘de vijf detectives’ en ‘de Grote 7’ maakten dat ik de omgeving van onze nieuwbouwwijk afspeurde naar onraad, natuurlijk met onze honden in mijn kielzog. Met Arendsoog ( waarvan mijn vriendin en ik de eerste twintig delen van onze leraar in de vierde klas leenden) en Winnetou (‘voor vader en zoon’ maar mijn moeder, zus en ik waren er gek op) galoppeerde ik over de prairie, natuurlijk als grote indianenvriendin. Ik las ook toen al diverse genres, van westerns tot meisjesboeken. Op aanraden van mijn oma ‘Joop ter Heul’, bijvoorbeeld. Een geweldig boek.

Elke week trokken mijn vriendin en ik naar de stad om in de grote bibliotheek boeken te halen, de bibliobus was niet voldoende. Helaas mochten we maar 3 meenemen. Aangezien we van dezelfde boeken hielden, wisselden we halverwege de week om. Zo lazen we minimaal 6 boeken per week (en speelde ook nog buiten). Was ik toen een challenge begonnen, had ik ‘m met gemak op 300 kunnen zetten in plaats van de 30 van nu.

Toen ik ouder werd, en een baantje kreeg, ging ik boeken kopen. Mijn favoriete genres werden aangevuld met horror (Stephen King!) en de harde realiteit van mishandelde kinderen. Geen idee wat mij daarin trok. Langzaamaan vulde mijn boekenkast zich met dikkere boeken, waar ik ook wat langer over deed. Ik las nog veel en graag, maar werd tevens in beslag genomen door werk en studie. Het minst las ik in 4 en 5 havo, toen ik ineens moest lezen voor een lijst. Literatuur was op dat moment nog niet echt mijn ding.

Op de boeken die ik heb, ben ik nog steeds zuinig, maar ze allemaal bewaren lukt niet meer. Kopen en krijgen van boeken is algemeen goed, geen zeldzaamheid meer zoals bij mijn oma. De boekenkast stroomde over en een opruiming was gewenst. Twee dozen met boeken gingen naar een buurtcentrum, weggooien is tenslotte zonde, waar spontaan een ‘Leeskast’ ontstond. Je kunt er nu boeken halen en brengen.

Veel van mijn kinderboeken staan nu bij de kinderen, die ze niet lezen. Boeken van hen las ik dan weer wel, Harry Potter, bijvoorbeeld. Niet alleen las ik de hele serie aan de kinderen voor, ik las ze zelf vooruit in het Engels. Lezen doe ik bijna alleen nog maar digitaal. Hoewel ik liever het papier ruik en makkelijk heen en weer blader, is een boek me tegenwoordig te zwaar. Een e-reader ligt veel makkelijker in de hand en zo neem ik met gemak een hele ‘kast’ vol ‘vrienden’ in de tas mee.

Leesoverzicht van de maand oktober

Afgelopen maand, tijdens onze reis naar Londen, begon ik in Rhinegold van Stephan Grundy. Het boek stond al bijna dertig jaar (ongelezen?) in mijn kast, dus het werd wel eens tijd. De treinreis naar Londen en weer terug is bij elkaar zo'n zeven uur, dus tijd genoeg om lekker op weg te komen met het boek van achthonderdvijftien pagina's in hele kleine lettertjes en ook nog Engelstalig. 

Het lezen ging niet zo snel als ik gehoopt had, met name door die kleine lettertjes. Het verhaal kwam me ook nog eens bekend voor. Eenmaal thuis was ik nog niet eens op pagina honderd. Na een aantal dagen niet gelezen te hebben, besloot ik het boek in de Nederlandse taal, met misschien wat grotere letters, te zoeken. Zo'n exemplaar vond ik niet, maar ik ontdekte wel dat dit boek diverse prijzen gewonnen had. En dat de schrijver, van mijn leeftijd, al een tijdje overleden is. Jeetje.

Om het leesvirus weer een beetje te pakken te krijgen, en omdat er een leesclub aan zat te komen, besloot ik eerst wat andere boeken te lezen, maar deze zéker later weer op te pakken. 

Dus, wat ging ik toen lezen? 

Schaduwweduwe - Christine Visser
Hebban boek van de maand augustus. Een bijzonder verhaal van een vrouw die lange tijd een verhouding had met een getrouwde man. Wanneer deze man overlijdt, rouwt ze als een weduwe, maar ze kan haar verdriet niet delen met de buitenwereld. Ze noemt zich schaduwweduwe. 

Op zich vond ik dit een bijzondere insteek van een eeuwenoud verhaal. Anders dan wat volgens Visser de consensus is, leg ik de blaam van een relatie buiten een relatie bij de vreemdganger, niet bij degene met wie vreemd gegaan wordt. De vreemdganger is degene die een belofte deed aan zijn/haar partner. Toch.. In dit geval is Visser ook bevriend met de vrouw van de man met wie ze een relatie begint. Ze heeft in het huis gelogeerd. Ze dringt aan op een kind en wéét hoeveel verdriet ze hiermee deze vrouw zal doen, schrijft ze. En dan, nadat de man overleden is, schrijft ze dit boek. Dan ben je in mijn ogen niet echt meer een onschuldige buitenstaander, hoe groot je liefde ook was en hoe diep je verdriet ook zit. 

Visser probeert haar schuldgevoel wat weg te poetsen, door te benoemen dat als zij er niet was geweest, er waarschijnlijk wel een andere vrouw zou zijn. Maar hoe groots en wederzijds was hun liefde dan, als zij vervangbaar was?

Een mooi gegeven vind ik het wel, dat een persoon zo'n sterke liefde kan voelen voor twee (of meer) mensen, maar ik zou niet één van die mensen willen zijn. En in het geval van dit boek: Roos, de vrouw van de vreemdganger, ook niet. Visser lijkt het juist wel prettig te vinden. 

Het boek zelf vond ik niet bijzonder goed geschreven. Heden en verleden wisselen elkaar af, maar mij is het niet altijd even duidelijk wanneer het zich precies afspeelt. Vooral niet in de periode na het overlijden. 

 Het Eiland van de zielen - Piergiorgio Pulixi
Dit boek lees ik voor m'n thrillerleesclub. Het speelt zich af op Sardinië, Italië. Een land dat ik al heb. Verrassend, want volgens mij lees ik Italië niet zoveel. 

Het begin leest rommelig. De personages worden op bijzondere wijze beschreven, vooral de vrouwen. Terwijl ik deze beschrijvingen lees, is het me duidelijk dat dit door een man geschreven is, terwijl ik me daar meestal niet mee bezig houd. Ook verderop in het boek komen opmerkingen terug, waarvan ik me niet voor kan stellen dat een vrouw dat zou schrijven. 

Wanneer ik deze eerste hobbel genomen heb, wordt het verhaal spannend en een bedreiging voor m'n nachtrust. Ter bescherming van mezelf blijft de e-reader tegen bedtijd beneden liggen, zodat het uitlezen geen nachtwerk wordt. (de nacht later gebeurt dat alsnog) Het plot neemt nog een verrassende wending en dan ineens is de schrijfwijze weer heel raar. Alsof iemand anders het schrijft. 

Er is nog een open einde en hoewel ik de schrijfwijze niet altijd even prettig vond, ben ik wel benieuwd naar het vervolg, dus mogelijk dat die op de WILL komt. 

Mijn mede leesclublezers waren het voor een groot deel met me eens. Ook wel eens leuk. We hebben ook wel eens dat we heel anders tegenover een boek staan. 

Tyler Green komt nooit meer vrij - Nicci French
Het begin van het boek trekt me gelijk het verhaal in. Voor het eerst sinds tijden weer een boek, die ik vanaf het begin af aan niet weg kan leggen. Een boek vol intriges en mogelijke daders. Een 'Whodonit' à la Agatha Christi; negen personen in een huis en eentje overlijdt. En dat terwijl dat dertig jaar eerder ook al gebeurde met dezelfde personen!

Af en toe erger ik me aan het feit, dat de vrouwelijke rechercheur niet serieus genomen wordt. Waarschijnlijk is dit (nog steeds) de praktijk en dus goed dat het genoemd wordt in het boek. Dat het mij frustreert is niets met wat vrouwen in dergelijke posities kennelijk echt meemaken. 

Geen ander land, geen LUEK, geen leesclubboek. Gewoon even iets waar ik zin in had. Deed me goed.  

Omdat ik nog een paar weken had tot m'n volgende leesclub en geen zin om verder te gaan met Rhinegold, bestudeerde ik m'n LUEK-plank voor mogelijke volgende boeken. Daar staat nog veel Engels op en daar had ik even geen zin in. Ook het boek van de maand trok me nog even niet. 

Dus werd het  Lang leve ons van Claudia de Breij
Een voltreffer. Waarom stond die al zo lang in de kast? Hoewel het boek in 2019 uitkwam, zijn de onderwerpen van de columns nog steeds erg actueel, sommige inmiddels wat dringender. Onderwerpen als het taalgebruik als het gaat over geweld tegen (vooral) vrouwen. Maar ook qua politiek en klimaat is er weinig veranderd. Toch is het geen zwaar boek, want De Breij schrijft op luchtige wijze vol humor. 

  

 

Favoriet van de maand
Moeilijk te zeggen wat mijn favoriete boek was deze maand. Nicci French was echt even weer lekker puzzelen, maar Claudia de Breij was heerlijk genieten. Eén van deze twee dus.  

Alweer voorbij
En dan is het einde van de maand daar. Al een week las ik niet, terwijl ik in drie boeken 'bezig ben'. De leesclub van het begin van de maand is verzet naar komende woensdag en dat boek is nog steeds niet uit. Omdat ik zeeën van tijd had (twee weken) dacht ik in een ander boek te kunnen beginnen, van een Nobelprijswinnares, en die schiet ook al niet op. Rhinegold is er nog en ook het boek van de maand oktober lonkt naar me vanuit de kast. Nu twijfel ik tussen leesclub afzeggen of het leesvirus opnieuw proberen te activeren door mezelf te dwingen te gaan lezen. Dat laatste is misschien wel zo slim. En een leesclub is ook altijd heel gezellig. Zonde om die voorbij te laten gaan vanwege zoiets marginaals als een ongelezen boek. 

Voor de statistieken:
Gelezen boeken dit jaar: 72 (doel was 62)
Gelezen landen: 19 (doel is 24)
Gelezen luek: 19 (doel is 25)

 

 

Leesoverzicht van de maand juli

Zoals in een eerdere blog genoemd, is het mijn plan om vanaf nu mijn maandelijkse leesoverzicht hier te gaan plaatsen, omdat de spots op Hebban stoppen. Hoewel ik inmiddels volgens mij wél doorheb hoe de nieuwe blogs op het Hebbanforum werken (brainfog is weer over), zet ik het plan verder hier over mijn lezen te bloggen toch door. Zo blijft er wat leven in dit blog. Steeds maar weer over pijn en ongemak bloggen blijkt lastig. En ook het lezen behoort tot mijn leven met pijn, tenslotte. 

Dus, wat las ik? 

Doggerland - Stil als het graf - Maria Adolfson
Het laatste deel van deDoggerland-serie. In juni las ik de eerste zes delen. Daaruit blijkt wel dat ik het heerlijke serie vind, want anders stopt het serie-lezen wel na twee of drie boeken. 

De laatste duivel die sterft - Richard Osmond
Ik moet er bij de Moordclub (op donderdag) altijd even weer inkomen, zoals altijd als ik na een paar jaar weer verder ga met een serie, maar het vorige deel las ik niet al te lang geleden, dus dat was nu geen al te groot probleem. Het oplossen van een moord, naast de verdrietige problemen die bij de ouderdom horen. Het blijft speciaal, vind ik. Hopelijk komt er ook hiervan snel een volgend deel. Het vorige deel las ik voor de luek '25. Deze stond gelukkig bij de online bieb. 

Waarom we logen - Karin Slaughter
Ik lees niet veel boeken van Slaughter, maar als ik er dan een lees, vraag ik me af waarom niet. Dit is het twaalfde deel van de Will Trent serie. Gelukkig is het niet nodig om de hele serie gelezen te hebben, om deze leuk te vinden. Mogelijk dat ik er toch nog meer van op ga pakken. Het is wel weer een bijzonder en afschuwelijk verhaal. 

Wie zonder zonde is - Bo Svernstörm
Een boek dat op de ereader staat, bij vele ongelezen boeken. Ik was nog op vakantie, dus dan kan ik eens in die map met ongelezen boeken duiken. Een intrigerend verhaal, waarbij je je eigen geheugen misschien wel anders gaat bekijken. Een spannend verhaal, waarbij je op het verkeerde been gezet wordt. 

In de schaduw - Liz Nugent
Dit boek kozen we voor onze thrillerleesclub. Ik was niet heel erg enthousiast. Kon me waarschijnlijk niet genoeg verplaatsen in het Ierland van de jaren tachtig van de vorige eeuw (dat klinkt verder weg dan het is). Al met al een verdrietig verhaal. Dat wel. 

Niet te stoppen - Angie Thomas
Dit boek heeft dezelfde energie als The hate u give van dezelfde schrijfster. Over een deel van de zwarte gemeenschap in Amerika, hoe ze leven, liefhebben, gezien en behandeld worden. Frustratie, machteloosheid maar ook kracht en vriendschap. Het hele verhaal over het rappen was niet zo aan mij besteed, maar verder een goed boek. Boek 16 van LUEK '25.

Vrees niet - Stephen King
Een onverwachts cadeautje van m'n man. Zo lief! In het begin had er wat moeite mee om in het verhaal te komen, maar dat lag meer aan mij dan aan het boek. Door migraine kon ik me slecht concentreren.Toen ik er gisten dan eenmaal echt in zat, wilde ik hem ook niet meer wegleggen en zo las ik 'm nog net in juli uit. Een boek, waarin verschillende verhalen samenkomen in een climax, die je van verre aan ziet komen, maar waarvan je wilt weten hóe dit dan gaat gebeuren. 

Het is moeilijk te zeggen wat mijn favoriet van deze maand was. Slaughter was spannend, maar King ook. Thomas was weer op een heel andere manier heel bijzonder. Toch denk ik dat Vrees niet van Stephen King de favoriete rol op zich mag nemen. 

Al met al: een heerlijke leesmaand. 

Voor de statistieken nog dit:

• Ik heb nu 57 boeken van mijn Hebban Readingchallenge gelezen. Mijn doel is 62, dus daar zit ik bijna aan. Vanwege het lezen in het Portugees is de uitdaging niet al te hoog gezet. 
  
  
• Deze maand las ik 1 boek uit eigen kast, ik zit nu op 16 van de 25
  
  
• Ik las geen boek uit een nieuw land. Tot nu toe las ik boeken, die zich (voornamelijk) afspeelden in: Noorwegen, Nederland, Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten, IJsland, Oostenrijk, Oekraïne, Ierland, Denemarken, Frankrijk, Zuid Korea, Maleisië, Zweden, Italië en Rusland. Het doel is 24 landen. De meeste gelezen landen tot nu toe zijn vrij gangbaar, op Maleisië en Zuid Korea na, dus het wordt steeds lastiger om een nieuw land te vinden. Maar dat maakt de uitdaging juist leuk! 

Over de afbeelding: boven het maandelijkse overzicht op Hebban zet ik altijd een foto, gemaakt in die maand. Dit is het beeld Vitoriano van Maria Pó. Het staat in het Jardim do Bonfim in Setúbal. Er staan meer van dit soort beelden en ik vind ze geweldig leuk.  

Irritant (geen meldingen meer)

Ik kreeg altijd een melding in mijn mail, wanneer iemand op een blog gereageerd had. Laatst heb ik per ongeluk op 'stuur mijn geen mailnotificaties meer' geklikt, toen ik zo'n mail opende. En ik kan niet vinden hoe dat ik dat kan herstellen. 

Nu kijk ik dus wel bij de laatste 10 blogs ofzo of er een reactie staat. Maar reacties op oudere blogs zie ik waarschijnlijk niet meer. 

Iemand die het weet? 

Mijn favoriete boek van de afgelopen maand

Vorige maand besloot ik tot een maandelijks themablog: mijn favoriete boek van de afgelopen maand. Op Hebban houd ik al maandelijks met een blog bij wat ik zoal gelezen heb, hier dus alleen de favoriet(en). 

In juli las ik veertien boeken en het was nog best een klus daar een favoriet uit te kiezen. De afgelopen maand las ik slechts vijf boeken en tot een paar dagen terug was het een uitgemaakte zaak wat mijn favoriet zou zijn. Maar toen begon ik in Godsgraf, deel twee van de Nimmernachttrilogie van Jay Kristoff. Een erg spánnende trilogie. Zo spannend dat ik, zodra ik deel twee uit had, deel drie aanschafte. Voor de e-reader, want naast spannend zijn de boeken ook dik. 719 pagina's telt het derde deel Duistere Dageraad. 

Wat mijn favoriete boek van de afgelopen maand zou zijn, was ineens niet meer zo zeker. Maar toch..

Mijn favoriet blijft toch Sterk als een Leeuw van David Samwel. Het is een waar gebeurd verhaal van een jongen die geadopteerd is. Zijn Nederlandse ouders zijn fantastische mensen, maar David blijft toch zitten met vragen over zijn afkomst. Hij zoekt controle en die krijgt hij over eten. Eerlijk en open vertelt hij over zijn anorexia. Wat het met hem doet. Hoe goed het voelt om controle te hebben. Hoe moeilijk het is deze ziekte te boven te komen. 

Sterk als een Leeuw is een aangrijpend en bijzonder verhaal en ik ben blij dat ik het gelezen heb. 

(af en toe wel ontzettend jammer, dat je niet makkelijk 2 foto's naast elkaar kunt zetten.. of het kan wel en ik heb nog niet ontdekt hoe)

Het beste boek van de maand

Tussen een hele rij blogideeën, die ik zo her en der opdeed, stond onder andere "schrijf wat je mooiste boek is en waarom". 

Mijn mooiste boek. Één boek?

Kijk, dat kan ik dus niet hè. Bij Hebban mocht je ooit een toplijst maken met je vijfentwintig mooiste boeken. Inmiddels mag je er vijftig van maken en nog is dat eigenlijk niet genoeg. (ondanks dat ik er nog maar achtentwintig* op heb staan) De boeken die ik in deze lijst zette, waren niet alleen boeken die ik heel mooi vind, maar die ook voor een periode in mijn leven stonden. Zoals Winnetou, een serie die ik las en herlas en herlas. De nummer één in mijn lijst is Nevelen van Avalon door Marion Zimmer Bradley. Het verhaal van Koning Arthur vertelt vanuit de vrouwen, met een hoop oud geloof erin verwerkt. 

Wanneer ik mijn lijst bekijk, is dat waarschijnlijk niet het mooiste boek dat ik ooit las, maar het vertelt wel een verhaal dat veel indruk op mij maakte op een bepaald moment in mijn leven.

Afijn, mijn allermooiste boek allertijden benoemen? Ik kan het niet. Maar... wat ik wél kan doen, is elke maand hier eens stukje plaatsen over het mooiste boek dat ik afgelopen maand las. Tenminste, dat zou je denken. Sowieso plaats ik elke maand op Hebban een overzicht van mijn gelezen boeken van de afgelopen maand. De mooiste daaruit kiezen, hoe moeilijk kan dat zijn? Nou... 

Om te beginnen las en luisterde ik afgelopen maand veertien boeken. Dat is zelfs voor mij veel, maar er zaten een paar dunnetjes tussen. Er was ook een leuke variatie aan boeken; eigentijdse en historische romans, informatief over voeding en waargebeurde verhalen, zoals Etta Palm. 

En de winnaar is...
Na lang twijfelen kies ik toch voor Eilandpost door Mary Ann Shaffer.
Door middel van briefwisselingen wordt het verhaal verteld van het eiland Guernsey in de tweede wereldoorlog. Heftige verhalen. Maar ook mooie. Dit boek stond al lange tijd bij mij in de kast. Ik kreeg hem via bookcrossing en wilde hem graag lezen, voordat ik hem weer doorgaf. Even heb ik uiteindelijk getwijfeld hem zonder lezen door te geven, maar wat ben ik blij dat ik hem las! 

 

Een goede tweede was Birk van Jaap Robben. Een intens verhaal van een jongen die opgroeit met zijn moeder en een oude buurman op een eiland bij Noorwegen. Robben weet het gevoelsleven van zo'n jongen mooi te beschrijven. Dat was al duidelijk in het boek Zomervacht, dat ik ook van hem las.

In het kader van bloggen en plannen: dit zou dus een maandelijks terugkerend thema kunnen zijn.

*naar aanleiding van deze blog ben ik wat boeken toe gaan voegen, maar op het moment van schrijven waren het er achtentwintig

NS Publieksrpijs - lezen

"Gefeliciteerd! Je zit in de kernjury van de NS Publieksprijs 2017"

Ik heb de hele dag gestuiterd, toen ik dit bericht las. Weken eerder (voor m'n vakantie) had ik me al aangemeld, maar rekenend op een afwijzing, er verder niet meer zo aan gedacht. En toen.. dus toch!

Op woensdag 25 oktober werd ik, samen met 274 andere kernjuryleden, verwacht in Utrecht. Er was een avondprogramma, van 18.00 - 22.10 uur. Eerst verzamelen, eten en drinken bij Bar Beton op het Centraal Station. Vervolgens de officiële start met Jaap Jongbloed. Met onze rechterhand in de lucht een 'eed' afleggen met z'n 275-en, dat we eerlijk en getrouw de boeken zouden lezen en beoordelen. Jaap maakte er een originele eed van. Vanaf het station beneden ons keken veel mensen verwonderd op.

Ik hoop dat je van sportboeken houdt, appte een vriendin me..

We liepen achter een 'fanfare van drie personen' aan naar het perron, waar een speciale trein voor ons aankwam. In deze trein zouden we te horen krijgen welke boeken genomineerd zijn, maar op de NS Publieksprijs-app en bij De Wereld Draait Door waren ze al bekend gemaakt. Dat vond ik wel een beetje jammer, maar ach..

Welke boeken zijn het geworden?
Judas van Astrid Holleeder is het best verkochte boek tussen 1 juli 2016 en 1 juli 2017. Daarnaast is er nog Johan Cruijff - mijn verhaal, De wereld volgens Gijp door Michel van Egmond, Thomas Dekker - mijn gevecht door Thijs Zonneveld, De levens van Jan Six door Geert Mak en Huidpijn van Saskia Noort.

Ik moest even slikken. Drie sportboeken. Judas had ik het hele jaar al afgeweerd, hij is me diverse keren aangeboden, omdat het me gewoon niet interesseerde. Bleven over Geert Mak en Saskia Noort, twee boeken die ik wél op mijn 'wil ik nog lezen lijst' had staan, maar slechts één fictie. Gelukkig wel een thriller.

We mogen niet signeren

De boeken lagen in een leuke boekentas onder onze stoelen. Met de trein reden we naar Arnhem en weer terug, onderweg kwamen de schrijvers van de boeken langs om een stukje voor te lezen en vragen te beantwoorden. Signeren mocht beslist niet, maar een enkeling was toch zo brutaal hierom te vragen, en kreeg een handtekening.

Thijs en Thomas, wat een leuke mannen om te zien. Van hen hebben we helaas niet zoveel gehoord, omdat de microfoon niet helemaal goed werkte en ze net in het andere coupédeel zaten. Saskia Noort kwam bij ons in de coupé. Ze zat zelfs vlakbij me!

"Ik ben de Anita Witzier van de NS Publieksprijs", zegt ze, terwijl ze onze boeken signeert. Al meerdere keren was ze genomineerd, ook al een eer natuurlijk, maar ze heeft nog nooit gewonnen. Dit jaar zit ze ook als enige schrijver van fictie klem tussen drie sportboeken en twee portretten, zo merkt ze op. Erg jammer. Bij haar eerste nominatie was er alleen maar fictie. Een bijzondere verandering van koers in het leeslandschap, waar ze niet enthousiast over is.

Waarom weer Gijp?

Michel van Egmond won de NS Publieksprijs al twee keer eerder met Kieft en Gijp. Hij is het tegenovergestelde van Saskia Noort zou je dus kunnen zeggen, want volgens mij werd hij niet vaker genomineerd. Hij praat zo enthousiast over Gijp, die inmiddels een vriend geworden is, dat ik bijna zin krijg in dat boek. Aanleiding voor dit boek, was een emotionele gebeurtenis in het leven van Gijp. "In het echt is hij anders dan op tv". Dat hoop ik dan maar. Snel zet hij nog een krabbel in m'n boek.

Als je hem ziet voetballen, weet je hoe het moet

Omdat Johan Cruijff om begrijpelijke redenen niet langs kon komen, nam Viggo Waas het voor hem

waar. Viggo is fan van Cruijff, heeft hem gekend en zelfs wel eens met hem gevoetbald. Hij praat vol vuur over het boek en de man.

Geert Mak signeert niet. Dat mag niet, dus hij doet het niet. Hij vertelt wel heel enthousiast over z'n boek en de Jannen Six of is het de Jan Sixen? Geen idee. Omdat ik bij Kunstuur al eens wat over de geschiedenis van Jan Six gezien had, leek het boek me sowieso al interessant. 

Astrid Holleeder komt ook niet langs. Er zou een waarnemer zijn, maar ook die zien we niet in onze coupé. Ik vind het niet erg, want inmiddels ben ik best moe. Precies om 22.10 uur stopt de trein weer in Utrecht. Uiteraard op tijd, zoals Jaap Jongbloed al zei. Ik blijk met meerdere mensen uit het Noorden in het coupé te zitten en met z'n allen rennen we van perron vier naar twaalf, die er gewoon naast ligt, om onze trein nipt te halen. 

Op station Groningen duik ik in een taxi. Ik ben doodmoe en alles doet zeer. Geen zin om op de bus te wachten. Rond één uur ben ik thuis. Lange dag! Gelukkig heb ik de donderdag vrijgenomen. Helaas lig ik die hele dag met migraine op bed en vroeg ik me af of dit het waard was. Toen de hoofdpijn -eindelijk- afnam, vond ik van wel. Zes gratis boeken en een leuke ervaring!

Dit zijn de boeken. Wil je op één van deze stemmen, dan kan dat via deze link. Als jouw boek van het afgelopen jaar er niet bij zit, kun je ook op een ander boek stemmen, zolang deze maar oorspronkelijk in het Nederlands geschreven, en fictie of factie, is en duurder dan € 3,50.

Wat ik van de boeken vind, kun je verder lezen op mijn boekenblog.