Wat is er te missen?*

 Dit jaar dronk ik alleen alcohol tijdens de vakantie en twee keer bij een etentje. Verder dronk ik bij visites, etentjes, feestjes, leesclub en tijdens weekenden, thee, soms koffie en verder fris en ik genoot van het gezelschap. Ik genoot uiteraard ook van het drinken, want thee, koffie en bruisend water zijn ook gewoon lekker. Geen alcoholhoofdpijn beviel ook heel goed. (helaas was er nog wel veel hoofdpijn-zonder-alcohol)

Alles goed dus. 

Alleen... vandaag besefte ik dat ik niet zozeer de alcohol mis, als wel het alcoholmoment. 

Zoals ik al zei, vind ik thee en bruiswater heerlijk. Maar het is niet speciaal. Ik heb wel speciale theeën en probeer steeds weer iets nieuws qua mixjes met dat bruiswater, maar een echt 'glaasje wijn met kaasjes'-moment heb ik er nog niet van kunnen maken op de vrijdagavond. Misschien is dat ook, doordat ik de kaasjes niet heb, zou kunnen. 

Nee, dat is het natuurlijk niet. Het is gewoon dat ik nooit meer iets speciaals drink. Nooit dat moment van een flesje open maken, glaasje inschenken en met een zucht neerploffen op de bank (voorzichtig, zodat er niets over de rand gaat). Geen verwenmomentje en ~Weekennnd~ 

Daar moet ik toch nog wat op vinden. 

Cheers

*Ja, dat is een Anglicisme 'What's there to miss?"

Ik pas niet meer

Zaterdag dropte ik het al terloops; ik heb een paar glaasjes wijn gehad. Nadat ik dit jaar alleen in mei, tijdens de vakantie, alcohol gehad had, verbrak ik m'n voornemen voor de rest van het jaar en nam ik wijn. Bewust. En een Tia Maria na, want óh, wat is dat lekker. 

Hoe ik me 's nachts en de dag erna voelde was niet zo lekker.

Uiteraard is niet met zekerheid te zeggen dat dit door de alcohol kwam. Ik voel me wel vaker niet lekker (heb daar een hele blog over, zelfs) (ohja? Joh, vertél!) Vorig weekend was ik na werkweek en alcoholvrij etentje óók moe. Minder brak, wel moe. 

Hoe het ook zij, de alcohol zal niet geholpen hebben. Toch ben ik gestopt met de challenge op Ikpas.nl. Die van deze maand moest ik natuurlijk wel stoppen, na m'n wijn. Voor die van volgende maand, waar ik me al voor opgaf, heb ik me weer uitgeschreven. Niet dat ik ineens weer meer wil drinken, integendeel, maar de website voegt eigenlijk niets meer toe. Er zijn geen nieuwe badges meer te halen (en die zijn juist zo leuk!) en via de nieuwsbrieven komt ook niet veel nieuws meer binnen. Kennelijk is er niet genoeg alcoholnieuws voor een jaar. De blogs van mede-passers zijn ook gestopt. Helemaal uitschrijven van de site doe ik nog even niet. Wie weet wat ik me in de toekomst nog weer voorneem, maar nu is het even genoeg. 

Neemt niet weg dat ik niet van plan ben weer meer te gaan drinken. Alcoholvrij beviel eigenlijk wel goed. En ja, oké, dat wijntje tijdens het eten ook. Maar met de ervaring van afgelopen weekend nog vers in het geheugen, zal het volgende wijntje weer even op zich laten wachten. Misschien wel tot oktober zelfs, wanneer we weer van plan zijn naar Portugal te gaan.Voor nu ga ik eerst het alcoholvrije leven challengevrij aan. 

(op de readingchallenge van Hebban na, ben ik dus inderdaad helemaal 'challengevrij' nu)

Daar ga ik weer

 De enthousiasmerende mailtjes stromen alweer binnen. Het is bijna zover, leuk dat je meedoet en het aftellen is begonnen. Na een "losbandige" meimaand, waarin ik van mezelf "gewoon" alcohol mocht drinken en me tegoed mocht doen aan zoetigheid, staan de uitdagingen weer voor de deur. 

Per 1 juni begint bij IkPas "Fit voor de vakantie", een beetje mosterd naar de maaltijd voor mij, maar goed. Het gaat om het alcoholvrije idee. Over twee weken begint de suikerchallenge. Die duurt gelukkig maar een week en ik wil 'm nu al uitstellen. 

Geen alcohol blijkt bij thuiskomst gelijk al amper een probleem. Oké, ik dronk nog een paar wijntjes bij het huwelijksfeest vorige week, maar ik wisselde voornamelijk cola en bruiswater af. (aangezien ik thuis een sodastream gebruik, is 'spa' eigenlijk niet de goede aanduiding, bedacht ik me) Thuis drink ik voornamelijk thee en bruiswater met of zonder stukje fruit of smaakje.

Geen suiker is echt lastiger. De afgelopen dagen liep ik echt dagelijks te zoeken naar een zoete versnapering. Veel is er niet in huis, dat scheelt, maar maakt wel dat ik blijf zoeken. Altijd als ik moe ben, zoals nu, lijkt de behoefte aan suiker veel groter. Op tijd naar bed is dus m'n oplossing nu. Ondertussen stuurt het Diabetesfonds me mails met lekkere gerechten zonder suiker. Me daar maar eens in verdiepen dan. Daarnaast ga ik ook maar weer eens invullen bij de eetmeter van het voedingscentrum wat ik zoal eet en of er (ernstige) tekorten zijn bij belangrijke vitamines en mineralen, die voor een goede energiebalans zorgen. Tijdens de vakantie wil die balans nog wel eens uit het lood raken. Een vast ritme, zoals bij werkweken, kan dat voorkomen.

Over twee weken, wanneer de officiële suikerchallenge begint, heb ik een tweedaagse training van het werk. Waar natuurlijk cake en koeken bij de koffie en thee zijn. Als dat voor m'n neus staat, blijf ik er zo moeilijk af. En is er mogelijk ook nog geen vervanging, zoals je bij alcohol wel altijd hebt. Over alcohol maak ik me dus ook voor die dagen niet zo druk. Het lukt vast wel zonder. Beter zelfs, dan is de kans op  hoofdpijn 's morgens een stuk minder. Maar wat neem ik bij de koffie en thee?

Eigenlijk zou ik voor mezelf de challenges gisteren al beginnen. De eerste dag van de maand is een mooi startpunt maar de eerste dag van de week ook. Zoals gezegd, met alcohol was dat geen probleem, maar zowel gisteren als vandaag is er gebak op het werk. En dit weigeren lukt me (nu) niet. De drang is niet groot genoeg. Het 'dit verdien ik' en 'ach dat ene gebakje' gevoel is groter. Net als het 'neezeggen is zonde (nu kan het nog)'. 

Ja, de suikerchallenge wordt nog een uitdaging.

Hoe gaan de challenges?

 Gisterenavond haalde iemand z’n gitaar naar de bar en we zongen gezamenlijk wat liedjes. House of the rising sun, Laat me (Shaffy), Het land van Maas en Waal en iets van John Denver, dat soort dingen. Ik humde wat mee, wel bekend met de tekst, totdat Jolene van Dolly Parton kwam. Uit volle borst ging ik de anderen voor en het werd zelfs gewaardeerd. Ongekend, voor mijn ‘zangtalent’.

Wie mij een beetje kent, weet dat ik alleen voor publiek zing, hoe klein ook, als ik drank op heb. In de auto zing ik uit volle borst, de kinderen hebben dit ook te voorduren gehad, maar daar houdt het mee op. Totdat er drank in zit. Ooit op Schiermonnikoog zong ik zelfs met het voltallig Shantykoor liedjes van André Hazes (sr) aan de bar. Dan ben ik écht ver heen.

Een alcoholvrije vakantie is het dus niet geworden, maar na die eerste avond dat ik teveel wijntjes nam, ben ik wel voorzichtig geweest. Ik drink niet in het huisje, op één avond met Portugees bezoek na, en ook voor bij de bar houd ik het op dagen bij cola zero en bruiswater. Alleen… dat drinkt lang zo lekker niet weg, op den duur. In Lissabon heb ik ook alcoholvrije cocktails genomen, mocktails dus. Een dure hobby, maar het voelt toch feestelijker dan een glaasje water of cola. 

Ook met suiker houd ik me redelijk in, maar ik merk dat ik het nu begin te vergoelijken met ‘ach, deze éne week nog’. Op de één of andere manier kan ik hier ook minder vervanging vinden. Zo is het broodbeleg niet erg gevarieerd. 

We hebben een fijne vakantie, een heerlijke vakantie en dat hangt niet af van de hoeveelheid alcohol, die genuttigd wordt. Toch kan alcohol mij verder brengen, dan ik zonder alcohol zou gaan. Nooit over een bepaalde grens, maar zingen in het openbaar bij een gitaar, bijvoorbeeld wel.  

Biertje voor man, alcoholvrije piña colada voor mij

Blij alcoholvrij

Na de Dry January uitdaging ben ik ook Kortdroog goed doorgekomen. Ik kreeg van Ikpas een lovende mail, wat góed van mij, een héle maand niet drinken! Voelde een beetje ongemakkelijk, want het kostte geen moeite. 

Had ik dan helemaal geen trek in een wijntje? 

Nee, eigenlijk niet. Alleen bij een pizza heb ik me even afgevraagd, wat een goed alternatief zou zijn in plaats van de gangbare rode wijn. Want dat 'hoort' bij pizza. Maar het bleek dat water, met of zonder bubbels, net zo goed past. Ik heb dat water trouwens ook even 'opgeleukt' met gember en ananas. Dat was lekker, hoewel ik nog naar de juiste verhoudingen zoek, maar geen vervanging voor het wijntje. Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik bij de verjaardag van m'n zwager nep-wijn gedronken heb. Lekker, maar ik dronk ook veel thee. Ook lekker. 

En dat heb ik ook met een andere vervanger. Hoewel ik geen trek in alcohol had, werd ik wel nieuwsgierig naar de alcoholvervangers die ik vorige maand kocht. Ze stonden nog steeds onaangeroerd in de kast. Ik besloot de Sapinca te proberen. Een 'rootbeer', waarin 10 verschillende wortels gemengd zijn. Er zit gember en kurkuma in, maar ook maca, yacon, tapioca, mierikswortel, zoethout, galanga, ashwanganda en oranjewortel. Nee, ik ken ze inderdaad niet allemaal. De combinatie is lekker, vind ik. Sapinca is eigenlijk alleen als mix te drinken en een mix is snel gemaakt met koud (bruisend) water of juist als thee met heet water. Een vervanging voor alcohol vind ik het niet echt. Meer een exotische frisdrank.Een drank met een 'bite'. 

 

Het grappige vind ik, dat ik nu ineens op zoek ga naar 'iets anders'. Terwijl ik nooit cocktails dronk, struin ik nu het internet af naar alcoholvrije varianten. Daarvan zijn er veel. Logische voorbeelden als een virgin Piña colada en virgin smoothies (ja, ik ken smoothies niet in eerste instantie als gezond ontbijt, maar als een lekkere vruchtenmix met alcohol uit het Caribisch gebied), maar ook mixen van vruchtensappen met frisdranken, zoals tonic en gemberbier. De drankjes zien er vooral feestelijk uit, door de kleurenlaagjes en de aankleding met parapluutjes, kruidentakjes en schijfjes fruit op de rand, vind ik. Nog steeds geen vervanging voor het wijntje op de zaterdagavond. Misschien wel voor een barbecue of bij een meer zomerse verjaardag. 

Al met al: tot nu toe bevalt alcoholvrij best goed. Nog steeds ondervind ik geen voordelen. Ik slaap hetzelfde, weeg hetzelfde, m'n huid is droog en jeukt als een gek. 's Nachts word ik zwetend wakker en de energie blijft ook op hetzelfde peil. Net als de hoofdpijn. Maar ik heb wel minder kans op allerlei ziektes op latere leeftijd. 

De reden dat ik me alsnog inschreef voor 'Fris de lente in' en '40 dagen geen druppel' (ja, die zijn allebei in maart, ik kon niet kiezen) is dat ik voor mezelf heel goed wil nadenken óf ik een wijntje/alcohol neem en waarom dan wel. Wordt het leven daar écht zoveel leuker van? Of is dat slechts een opgedrongen sociaal idee. Mogelijk wordt de maand maart ook lastiger door mijn moeders bijzondere verjaardag en dan die van mij (en m'n zus) nog eind van de maand. En binnen de '40 dagen geen druppel' valt zelfs nog een weekendje weg. Over uitdagingen gesproken.  

Gezellig ziet dit eruit he? Ik ben al rozemarijn aan het stekken om mijn drankjes mee op te leuken.

NB: dit wordt geen blog over hoe fantastisch het alcoholvrije leven is. Het blijft wel gaan over wat mij bezighoudt. 

Ik pas

 Nog een paar dagen en je leeft al 3 weken hartstikke alcoholvrij. Petje af!

 Afgelopen maand deed ik mee met  Dry Januari of Ikpas.nl  Elke dag kreeg ik een nieuwsbrief met opbeurende woorden, zoals hierboven. Ik deed het goed, was fantastisch en zo sterk ook. Zelf voelde ik dat anders, want ik had totaal geen zin in alcohol, dus hoezo Petje af? Sterk zijn is makkelijk als het geen moeite kost. De maand is (zo goed als) voorbij en omdat ik met kerst en de jaarwisseling ook al niet dronk, heb ik al zeker anderhalve maand geen alcohol gehad. Jeej ik.

Waarom Dry January
Het doel van deze campagne is dat mensen stilstaan bij hun drankgebruik. Een pauze inlassen, heeft vaak op langere termijn een positieve invloed op het drankgebruik. En positief is dan minder drinken Klinkt goed, maar waarom doe ik mee? Mijn drankgebruik is niet echt een probleem, dat durf ik wel te zeggen. En ja, dat zeggen alcoholisten vaak ook, maar ik drink ongeveer om het weekend een paar glaasjes, meestal wijn. Heel af en toe drink ik door de weeks een glaasje likeur. Omdat het lekker is en een soort cadeautje. Maar ja, waarom? Thee is toch ook lekker? En kan toch ook een cadeautje zijn? En is een stukje (pure) chocolade niet net zo'n beloning, maar gezonder? 

Met mijn deelname aan Dry January wil ik voor mezelf mijn drankgebruik toch eens onder de loep nemen. 

Waarom drink ik?
Ik vind het lekker
Het past bij de gelegenheid, zoals een etentje of een avond met vrienden
Het ontspant
Als beloning, omdat af en toe een speciaal biertje, wijntje of likeurtje gewoon erg lekker is na een moeilijke of enerverende dag/week. 

Hoeveel drink ik?

Gemiddeld zo'n zes glazen per maand, denk ik. Niet elk weekend en wanneer ik drink een paar glazen op een avond.

Wanneer vind ik het lastig niet te drinken?

Bij gelegenheden, verjaardagen, etentjes of festivals, wanneer ik niet hoef te rijden. Als ik moet rijden is nee zeggen tegen een wijntje geen probleem. Waarom neem ik dan wél zo'n wijntje als ik met de fiets ben? Of neem ik zelfs de fiets, zodat ik een wijntje kan nemen?

Is mijn drankgebruik een probleem?

Dat denk ik dus niet, dus  waarom dan minderen? 

Voordelen van niet drinken
Op Ikpas.nl worden verschillende voordelen genoemd van niet drinken. Maar steeds als ik het lees, denk ik "dit gaat niet over mij" Ze hebben het over dagelijkse of wekelijkse drinkers, die zich niet kunnen voorstellen bepaalde activiteiten zonder wijn te doen. Petra Moes van "De kunst van nuchter leven" vertelt zelfs dat ze zich gegijzeld voelde door de alcohol. De alcohol ging bepalen wie ze wel en niet wilde zien, op basis van het drankgebruik dat te verwachten is bij deze mensen. Wow, dat gaat wel heel ver. Als ik weet dat iemand geen alcohol in huis heeft, blijf ik daar echt niet weg. Wat een idee!

In de artikelen "Het domino-effect van stoppen" en "Daarom pauzeer jij in januari", zie ik niet echt mijn problemen of voordelen terug. Hoewel alle gezondheidsvoordelen natuurlijk niet direct terug te zien zijn, zo aan de buitenkant. "Alcohol is gif", zo zei arts Sigrid Sijthoff, directeur van twee verslavingsklinieken, bij de uitzending van Slokje Teveel? Als je alcohol drinkt is dat slecht voor hart en lever en je hebt een grotere kans op diverse soorten kannker. Daarvoor is élk wijntje er één teveel.

Maar ik slaap niet beter, voel me niet fitter, mijn huid wordt niet mooier (ik heb gewoon eczeem) en afvallen doe ik ook al niet. (alweer niet) Hoofdpijn heb ik nog steeds, het voelt zelfs soms alsof ik doorgezakt heb. Niet leuk en zeker niet motiverend (als ik dan toch hoofdpijn krijg, waarom dan niet na een lekker avondje doorzakken?)

Verder vond ik de maand niet langer duren dan normaal en was mijn humeur ook net als anders. Nee, dat is niet altijd vrolijk, maar ook niet chagrijniger vanwege minder alcohol. 

 

Automatische gedachten
In het artikel "Alcohol en automatische gedachten" herken ik dit wel: 'Als iemand me vraagt: wat zal ik voor je inschenken, zeg ik automatisch: een glaasje wijn', zelfs als ik me voorgenomen had nou eens niet te drinken. En ik snap nog steeds niet waarom ik dat doe en hoe dat werkt. Behalve dan dat wijn onbewust waarschijnlijk toch voor gezelligheid staat. Eigenlijk is dit de énige reden, die ik zo kan bedenken om mee te doen met Dry January. 

Dry January had dus wel tot gevolg dat ik een avondje met vrienden niet dronk. Als voorbereiding had ik alcoholvrije bubbelwijn in huis gehaald, maar ik hield het makkelijk vol met spa rood en gemberthee. Zónder de afspraak online en met vriendinnen niet te drinken, had ik waarschijnlijk wijn genomen. De afspraak  met mezelf is meestal niet zo bindend. De volgende dag had ik voelde ik me helaas niet fris en fruitig, ik had een katerachtig gevoel, maar dat kan ook komen doordat het een latertje werd, gelijk na een werkweek. Gewoon fibromyalgievermoeidheid in plaats van een kater dus. 

Conclusie

Het hele Ikpas-gebeuren lijkt aan mij niet zo besteed. De site lijkt vooral gericht op mensen die regelmatiger drinken dan ik. Zichtbare voordelen heb ik niet door minder te drinken. Mijn lijf is niet aan het 'detoxen' na 72 uur, maar is aan een redelijk alcoholvrij leven gewend. Of er wel aanmerkelijke voordelen zijn na bijvoorbeeld drie maanden? De site belooft meer energie en beter geheugen. Wat klinkt dat goed, maar realistisch? 

Omdat de site als stok achter de deur toch blijkt te werken, heb ik me inmiddels aangemeld voor Kortdroog, geen alcohol in februari. Daarna moet ik voor mezelf maar eens uitvogelen of ik nou alcoholminder of alcoholvrij door het leven wil. In beide gevallen zal vakantie waarschijnlijk dé grote uitdaging zijn. Voor de komende tijd heb ik, voor het geval sterk zijn niet meer lukt, wat alcoholvrije alternatieven in huis gehaald.