Epifanie (blog de zomer door)

Ik meldde mij aan voor Ik blog de zomer door van Met-K.com. (weer) Een stok achter de deur om de zomer bloggend door te komen. Als je je aanmeldt, krijg je elke week een schrijfopdracht toegestuurd en dan heb je een week om je blog te schrijven. Een week! Dat moet lukken, dacht ik. 

De zomervakantie
Sommige mensen hebben tijdens vakantie ineens een helder gevoel en ze weten, vanaf nu gaat het hélemaal anders. Ze zien iets of iemand tijdens hun vakantie, er is een belevenis die alles in een ander daglicht zet en vanaf nu volgen ze hun (nieuwe) droom. 

Ik ben niet één van die mensen. 

Ik geniet tijdens vakantie, doe zo min mogelijk. Lees boeken, bekijk een stad, zit gezellig op terrasjes en doe energie op voor 'het echte leven' dat onherroepelijk weer zal komen. Dat echte leven is ook niet zo heel erg actief, maar bestaat natuurlijk wel uit regelmaat met werk, sport (nu even niet) en vrijwilligerswerk. En boeken. 

Het enige dat ooit dicht bij in de buurt van zo'n Aha-erlebnis kwam, was mijn realisatie dat ik wat aan m'n conditie moest gaan doen toen ik in Frankrijk een berg niet opkwam. In 2017 was dat. Gelukkig bleek tijdens een uitje naar Monaco, een paar dagen later, dat het op zich wel meeviel, maar daarna ben ik wel gaan wandelen en..., nouja dat heeft niet echt geholpen hè. Wel een tijdje, uiteraard, maar na 2018 ging het bergafwaarts. 

Afgelopen vakantie zat ik wel te wachten op een Eureka! moment. Tijdens de vier weken Portugal had ik twee keer hoofdpijn. Van die twee keer lag het één keer heel duidelijk aan teveel alcohol, de andere keer kan dat laatste likeurtje de dag ervoor ook mede de oorzaak zijn geweest. Hoe kwam het dat ik van minimaal twee keer migraine per wéék naar nog geen twee keer migraine per máánd ging? Lag het aan de medicatie, waar ik vlak voor m'n vakantie mee begon? Was het het matige alcoholgebruik (om de paar dagen een paar wijntjes) waar ik de ultieme ontspanning van kreeg? Portugal en het huisje zelf? Geen idee. Maar thuisgekomen werd ik al snel weer met hoofdpijn wakker.

Toen kreeg ik een soort van epifanie ná de vakantie. Zou (een deel van) mijn hoofdpijn kunnen liggen aan een te lichte slaapkamer? We hebben namelijk geen gordijnen en zeker met zonnig weer is dat 's morgens vroeg al heel licht. En juist aan de kant waar het licht vandaan komt, zit mijn hoofdpijn. 

Hmmm, wat te doen. 

Ik besloot tot een test-case en kocht slaapmaskers. Ja, gelijk twee, zoals ik wel vaker doe, omdat ik slecht ben in keuzes maken. Eén van katoen en één van zijde, dat klinkt wel luxe en dus passend bij zo'n masker. Na een week is nog lastig te zeggen of het daadwerkelijk helpt, maar ik ben nog niet weer met het gevoel van spijkers boven m'n rechteroog wakker geworden. Zou het echt zó simpel zijn? 

Overigens was deze blog al eerder af, maar ik had er een week voor en een beetje spreiding is wel fijn. WOT ging voor op donderdag.

Nachtelijke geluiden

Zolang als ik hem ken, snurkt mijn man. Heerlijk vind ik dat en ja, dat vinden veel mensen raar van mij. Ook mijn man. Sinds enige tijd snurk ik namelijk ook. Gezellig, zou je kunnen denken, concertjes en duetten in de slaap, maar nee, man heeft er last van. Helaas. 

Klaar voor slaaponderzoek

Daar moest dus wat aan gedaan. Aangezien mijn snurken (volgens mij) vooral te maken heeft met een volle neus en holtes (ik probeer het platte en viezige woord 'snot' te ontwijken, maar dat bedoel ik dus eigenlijk gewoon) ging ik naar de KNO-arts. Deze deed een onderzoek, gaf me een nieuwe neusspray en het advies dagelijks mijn neus te spoelen met zout water. Verder kon zij in de holtes geen reden tot snurken vinden. Wel kwam er nog een slaaponderzoek met kastje en draadjes en plakkers over het bovenlichaam, in de hals en op het hoofd. Hieruit kwam als conclusie: ik snurk niet. 

Dus

Dat zowel man als ik wakker worden van mijn gesnurk, dat deed er verder niet toe. Computer says no. 

De arts gaf nog wel een andere tip: oordopjes. Nee, niet voor mij de snurker, maar voor man. Zodat ik lustig door kon gaan met herrie maken en hij alsnog kon slapen. Hartstikke goed idee, ware het niet dat mijn solo's in de nacht van dien aard zijn, dat oordopjes niet altijd afdoende zijn. Een andere oplossing is een ander bed in een andere kamer. Die staat daar tegenwoordig leeg, omdat de kinderen het huis uit zijn. Heeft dat ook eens een voordeel. Maar eigenlijk vinden wij dat geen leuke oplossing. 

Bovendien heb ik zelf eigenlijk ook wel last van mijn gesnurk. Dus ik zocht verder. Afgelopen week bestelde en ontving ik een snurkbeugel en 'pluggen' voor in de neus. Of korfjes, hoe je ze ook wilt noemen. Deze houden de neusgaten open. Heel eerlijk? Ik was sceptisch. Zo'n beugel zorgt ervoor dat je tong niet in je keel zakt en dat je huig of verhemelte meer onder spanning staat, waardoor het niet gaat trillen. Maar ik heb last van snot, toch? Daar helpt zo'n beugel niet tegen. Ik zag hoogstens het nut van die rare korfjes, waar ik verder nog nooit van had gehoord. Ze zijn er ook gewoon in maten. Bizar.

Maar nu, na drie nachten met snurkbeugel en korfjes geslapen te hebben, ben ik toch gematigd enthousiast. Man viel het al op dat het rustiger was aan mijn kant van het bed en ik, ik lijk beter te slapen! Natuurlijk is hier nog niet echt wat over te zeggen, na drie nachten, maar ik ben gematigd enthousiast. 

Met snurkbeugel en neuskorfjes zie ik er niet al te charmant uit, maar mijn man heeft mij liever stil en wat minder charmant, gedurende onze slaap, dan charmant (nouja.. daar valt weinig over te zeggen) en luidruchtig snurkend.

Man snurkt inmiddels minder, doordat hij is afgevallen. Ja, ik ben een tikje jaloers, maar vind het ook zó knap! Dus nu zou het zomaar stil kunnen zijn in ons bed, 's nachts, wanneer we beide slapen.