#WOT: voorspellen

Vanaf volgende week wordt het beter, voorspellen diverse weermensen en weersites. Maar wees eerlijk, veel slechter kan het toch ook niet voor een zomer? Dat is nogal makkelijk te voorspellen. 

Voorspellen: een uitspraak doen over toekomstige gebeurtenissen
bron: https://www.ensie.nl/betekenis/voorspellen]

Ik heb een hekel aan regen. Het is niet voor niets dat Portugal ons favoriete vakantieland is. Daar is het overwegend droog (behalve als wij er zijn) Een beetje regen in de zomer kan ik nog best hebben. 's Avonds liefst. Wanneer we in bed liggen. Prachtig moment voor een goede hoosbui. Dan verdampt het ook niet gelijk en heeft het de tijd de grond in te trekken. Ideaal. Voor plant en mens. Dit mens dan.

Af en toe een buitje overdag is ook geen probleem, zolang er maar (veel) droge en zonnige dagen tegenover staan. Zonder wolken, liefst. En dat wordt al lastiger. 

Op weersvoorspellingen durf ik al bijna niet meer te vertrouwen. Wanneer er "alleen in het zuidwesten" regen voorspeld wordt, kan er bij ons in het noordoosten nog maar zo een bui vallen. Soms lijkt het of elke windstreek in onze achtertuin ligt. 

En dan buienradar. Wil je wat gaan doen op een bepaald moment, omdat het dan niet regent, blijkt het hemelwater alsnog met bakken naar beneden te komen. Heb ik van horen mopperen. Zelf gebruik ik buienradar eigenlijk nooit. Ik weet wel wanneer het regent: wanneer ik naar het werk moet en wanneer ik weer naar huis mag. (niet altijd, maar zelfs een collega viel dat een keer op) 

Vorige herfst werd ons een 'horrorwinter' voorspeld. Deze zomer zouden we een 'horrorzomer' krijgen, en daarmee bedoelden ze in de winter heel erg koud met veel sneeuw en in de zomer heel erg warm. Dit soort voorspellingen kun je met een korreltje zout nemen. En zelfs dat is een verspilling van het zout. De horrorwinter hebben we niet gezien en, nouja, ik vind dit een horrorzomer, maar dat is niet wat er bedoeld werd. 

Er blijken ook mensen te zijn die dit weer wél fijn vinden. Een collega noemde het vanmiddag nog 'fijn stabiel weer'. Anderen vinden dit beter dan 30+ en zon. Hoewel ik daar totaal niets van snap, ben ik er wel blij om. Dat in elk geval íemand nog geniet van dit weer. De afgelopen jaren zijn zowel de winter- als zomerliefhebbers niet echt aan hun trekken gekomen, maar de herfstmensen konden hun hart ophalen, lijkt me.

"Heerlijk hè, dat het even wat afkoelt", hoor ik regelmatig als we na drie dagen 25+ graden weer een bui hebben. Agressief word ik daarvan. Helemaal niet heerlijk. 30+ moet het zijn en het liefst een aantal weken. Met, óké dan, heeeel af en toe een buitje. Om de regenton te vullen. 

"De komende tijd gaan we de zon wat vaker zien", zegt Weeronline. Dat kan. Elke minuut zon is al meer dan ik de afgelopen dagen zag. (mogelijk overdrijf ik wel een als het over het weer en de zonminuten gaat) Om mezelf wat op te vrolijken heb ik maar een zonnebloem gekocht. Voor in de tuinkamer, want in de tuin worden ze opgegeten door de slakken. Dat kan ik je, door ervaring wijs geworden, zo wel voorspellen. 

Doe je mee?

#WOT of Write on Thursday. Een Engelse aanduiding voor iets wat ik op een Nederlands blog (Verwondervrouw voorheen Ipixitude) vond. Het idee is elke donderdag een blog te schrijven over het woord van die dag, dat door @ireenbertholee verzonnen wordt.  (vanwege omstandigheden zal Karin tijdelijk de WOT verzorgen)

 

Bewegen

 "Een goede kapitein vaart nooit zonder vracht"

Dit was een gevleugelde opmerking in hotel, waar ik ooit werkte. De afwas uit de eetzaal kwam in een andere ruimte dan waar we daadwerkelijk de afwas deden binnen. De schone afwas moest weer terug naar die ruimte. Als je dus schone vaat op ging bergen in de kast, nam je op de terugweg vuile afwas mee naar de spoelkeuken. Efficiënt. Zo min mogelijk extra beweging. Niet met legen handen lopen. 

Thuis werk ik ook graag zo efficiënt, maar waar ik ooit genoeg beweging kreeg, in de horeca dus, krijg ik nu eigenlijk te weinig. Ik zoek dus naar manieren om meer en onzinnig te bewegen. De hometrainer, bijvoorbeeld. Onzinnigheid ten top. Je kunt tenslotte ook buiten fietsen. Ergens heen. Als je nergens echt heen moet, voelt dat ook enigszins nutteloos. Wel lekker, met mooi weer. (en dat is het niet) 

Daarnaast heb ik nu thuis besloten om boven naar de wc te gaan. Dus elke keer plassen is een trap op, en weer af uiteraard. 

Mijn vergeetachtigheid, de brainfog, zorgt ook voor veel extra beweging. Van een keer naar de keuken "wat ging ik ook alweer doen??" (dan zet ik maar weer thee) tot een loopje naar zolder "Wát zoek ik hier??" Die thee zorgt in elk geval ook weer voor een extra traploopbeweging voor de wc. 

Mijn horloge meldt elk uur dat ik alweer een uur stilzit en ook dan sta ik even op. Dat is niet makkelijk, want juist als ik net opsta doet m'n voet ontzettend zeer. Rottige hielspoor. Vaak zet ik dan maar weer thee (en ga gelijk naar de wc) Beweging zoeken. Zinloze beweging, die op zich al zin heeft, omdat ik beweeg. 

Vandaag was de havermelk voor m'n koffie op, dus liep ik voor m'n ontbijt en koffie naar de winkel voor nieuwe. Door de stromende regen. Dat voelde best wel goed. Ook heb ik kinderboeken omgewisseld, alle boeken uit de minibieb gehaald en nieuwe erin gezet. Toch heb ik voornamelijk gezeten, ben ik bang. Ik doe m'n best. Gewoon wat minder efficiënt. 

#WOT: Zacht

Zacht (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord): 1) niet hard; = week, 2) bijna niet merkbaar: iem. zacht aanstoten, 3) niet luid, bijna onverstaanbaar: zacht spreken, 4) niet ruw: een zachte hand, 5) met weinig kalk: zacht water, 6) aangenaam: een zachte winter niet koud, 7)(van de dood) niet pijnlijk, 8) niet snel: zacht rijden, 9) niet grof of bars; = goedig: een zacht karakter, 10) geleidelijk, zonder sprongen: een zachte landing

Zachtjes drupt de regen van het plafond.

 Ohnee.. wacht, wát? 

 Ja, inderdaad. Regen. Van het plafond. Ik werk in een gebouw dat nu zo'n 16 jaar oud is en het is nooit waterdicht geweest, zo lijkt het. Lek als een mandje wil ik het niet noemen, omdat dat ook gelijk weer zo negatief klinkt. Een aantal jaren terug is er een extra buitengevel omheen gezet. Bij de ramen zou het niet meer tochten en eindelijk zou het niet meer lekken. Meestal klopt dat, maar deze keer niet. Handdoeken voor de ramen doen vermoeden dat het tochten ook niet echt voorbij was. 

Misschien wordt het weer extremer, waardoor er nog meer moeite voor droge vloerbedekking gedaan moet worden. Het klimaat verandert, tenslotte. Deze winter bevestigt dat, na de extreem droge zomer. Ik houd niet van kou of wind en regen. Als ik moet kiezen, kies ik toch voor droge koude vorst boven wind en storm. Als het dan toch winter moet zijn, dan maar goed. Dit is toch gewoon steeds maar weer herfst?

Bovendien, dit weer maakt mij toch wel angstig voor de gevolgen. Nu geen sneeuw in de Alpen, voorspelt een nog drogere zomer dan afgelopen jaar, hoorde ik van de week. Geen sneeuw is geen smeltwater, waar ons land toch zo'n beetje op drijft. Figuurlijk gezien. En ja, we hebben regen, maar dat spoelt gelijk weg naar zee, daar hebben we van 't zomer niets meer aan. 

Ik ben geen type dat op de barricaden gaat staan om de regering ervan te doordringen dat het nu toch écht tijd is voor actie. Als ik zo'n type was, had ik dat 30 jaar terug moeten doen. Alsof er toen iemand met invloed luisterde naar welke barricade dan ook. Zelfs nu proberen ze klimaatmaatregelen nog tegen te houden. Ze lijken nu zelfs nog hun kop in het zand te steken. Nou, hebben ze van 't zomer geluk, droog zand genoeg. 'Als het kalf verdronken is, dempt men de put', is het gezegde, maar inmiddels staan de putten zomers zo droog, dat er geen kalf meer in verdrinkt. Hoogstens z'n nek breekt.

Ik doe wel m'n best zo goed mogelijk te leven, klimaattechnisch, maarja, vlieg van 't zomer toch weer naar Portugal. Weegt geen vlees eten daar voldoende tegenop? Vast niet. Mag ik dan mopperen op die regering? Hmm. Probleem is een beetje dat we natuurlijk voor een andere manier van reizen kunnen kiezen, maar dat is veel duurder, we zijn langer onderweg én het vliegtuig gaat alsnog. Bovendien gaan we dit jaar van Portugal gelijk door naar Noorwegen en dat wordt met ander vervoer wel een hele langdurige reis.

Ondertussen drupt het gestaag door hier. Stormen als vandaag, die waren er ook voordat het klimaat een duik nam. Alleen niet in januari, eerder in november. Een gebouw zou daar tegen bestand moeten zijn, zou je zeggen. Zachtjesaan heb ik er nog weinig vertrouwen in dat het ooit goed komt.

 

Ter illustratie heb ik Angel in een bakje water gezet. Het zou kunnen dat dit aan het eind van de dag werkelijkheid zou zijn geweest, maar ik heb er een gieter bij gepakt. Voor het effect. 

Doe je mee?
#WOT of Write on Thursday. Een Engelse aanduiding voor iets wat ik op een Nederlands blog (Machtige Muizenissen voorheen Ipixitude) vond. Het idee is elke donderdag een blog te schrijven over het woord van die dag, dat door @ireenbertholee verzonnen wordt.   

Oh wat regent het

 Het regent, oh wat regent het

Dit is de eerste zin van een kindergedicht dat mijn moeder vroeger af en toe opdroeg. Zelf kwam ze ook niet verder dan deze zin, volgens mij. Of is dat zo in mijn herinnering, omdat ik niet verder kom? Het is een nogal lang gedicht. Op dagen als vandaag spookt deze zin me steeds door het hoofd, want man man man, wat régent het. 

Het kindergedicht stond in een groot boek met kindergedichten en verhalen. Hierin stond ook het gedicht Kindersproke met als eerste couplet:

Nacht is niet boos, als hij komt de nacht, maakt hij de hemel open.
En duizend sterren en sterretjes komen zacht,
op gouden voetjes aangeslopen..

Tenminste, zo herinner ik het me. Ik zie dat het gedicht online iets anders gaat. Dit kindergedicht kon mijn moeder wél helemaal opzeggen, want dat had zij ooit uit haar hoofd moeten leren, om op het toneel op school op te zeggen. Oef

Het boek met gedichten en verhalen stond bij mijn tante in de kast. Het viel bijna uit elkaar, zoveel was het gelezen vroeger. Mijn zus heeft het nu. Daar staat het beter dan bij mij, denk ik. En sja, met maar één exemplaar moeten er keuzes gemaakt worden. 

Gelukkig hebben we tegenwoordig internet. Wanneer een zin als deze door m'n hoofd spookt, hoef ik het alleen maar in te typen in een zoekmachine en kijk, daar heb je hem al:

Kindergedachten

Het regent – o wat regent het!

Ik hoor het uit mijn warme bed,

Ik hoor de regen zingen, –

Het regent, regent dat het giet –

Dat niemand daar nou iets van ziet

Van al die donkre dingen!

Het ruischt en regent en het spat –

Nou worden alle boomen nat

En plast het in de slooten, –

Het regent óver- óveral -!

O he! – daar loopt het zeker al

In straaltjes uit de goten!

Wat is dat gek en leuk geluid!|

Wat is het lekker om dat uit

Je donker bed te hooren: –

’t Is of de regen samen praat,

Of dat een kerel buiten staat

Te fluistren aan je ooren.

Nou druipt het in dat open gras –

Nou zal er wel een groote plas

Op alle wegen komen, –

Nou loopen nergens menschen meer –

Verheel je eens in zoo een weer -!

Daar wou ik wel van droomen.

En vroeg, morge’ in de zonneschijn,

Als dan de blaadjes zilver zijn,

Met druppeltjes bepereld –

Dan doe ik toch mijn eigen zin: –

Dan loop ik héél – en héél ver in

De schoongeworden wereld!

C.S. Adama van Scheltema (1877-1924)

uit: Eenzame liedjes (1906)

Iets meer enthousiasme over de regen, dan ik kan opbrengen, maar luisteren naar regen vanuit je warme bed is ook wat anders dan er doorheen moeten, denk ik dan maar. En nu ik het zo zie, moet ik toegeven dat m'n moeder sowieso het hele eerste couplet kon declameren. 

* Het boek voor de jeugd, zoals hier afgebeeld, is volgens mij het boek dat mijn moeder en tante hadden.