Leesoverzicht juni

Normaliter werk ik na elk gelezen boek het blog even bij, maar deze maand vergat ik een paar. Dus nadat het blog online was, kwam ik erachter dat er nog twee boeken misten! Snel offline gehaald en later bijgewerkt. Tien boeken gelezen! Geen wonder dat er wat minder tijd was voor het blog(gen).

Wat las ik zoal deze maand? 

The secret of secrets - Dan Brown

Mijn idee was niet dat ik al snel in dit boek zou beginnen. Vijfendertig euro in de boekwinkel, bijna eenentwintig euro digitaal en nog niet in de online bieb. Het boek moest maar even wachten. En toen lag hij voor bijna dertien pond in een Engelse supermarkt. Hardcover. Sja... laat dat maar eens liggen. Wás misschien toch beter geweest, want het is een dikke pil van 675 pagina's. Dat is lastig lezen (vasthouden voor mij) én lastig meenemen voor tussendoor. Daarom was hij niet uit voordat ik vorige maand in een leesclubboek moest beginnen. Begin deze maand ging hij toch al snel uit. 

In het boek is Robert Langdon met zijn vriendin Katherine Solomon in Praag (ja, nieuw land) waar zij een lezing geeft over een baanbrekend onderwerp. Het boek dat ze schreef is nét klaar en ligt bij de uitgeverij om geredigeerd te worden. En dan gebeurt er vanalles. Uiteraard. Het is wel een boek van Dan Brown. 

Het onderwerp van het boek van Katherine Solomon is baanbrekend en grensverleggend op het gebied van de menselijke geest. De manier waarop wij dingen waarnemen en waar zouden kunnen nemen. Brown gaat hier diep op in. Ik kan me voorstellen dat dit onderwerp te ver gaat voor veel mensen, die het boek daarom minder waarderen dan anderen. Voor mij ligt het in het verlengde van veel boeken van Stephen King. Volgens Brown bestaan alle onderzoeken, experimenten en technische resultaten die in het boek beschreven zijn. Intrigerend. 

Het is een spannend verhaal, vlot geschreven, waarin veel dingen in elkaar passen. Er wordt veel verteld over de geschiedenis van Praag zelf. Soms had dat wel iets minder gemogen, maar mocht je nog een citytrip naar deze stad willen maken, is dit boek aan te bevelen om je in te lezen over bezienswaardigheden. Er zit zelfs een plattegrond voorin, wat weer een mooie check is voor de Hebban Checklist. 

Het zen tekenboek - Michelle Dujardin
Dit boek heb ik al een tijd in huis en ook al eens gelezen. Dat maak ik op uit het feit dat er zinnen onderstreept zijn. Dit keer lees ik het boek gelijk helemaal uit, voordat ik aan de oefeningen begin. Als ik me goed herinner ben ik de vorige keer (dertien jaar terug!) gestopt bij de eerste oefening en dat was nog niet eens het zen tekenen. 

Grappig genoeg sluit veel theorie in het boek aan op het boek van Brown, betreffende waarnemen en hersenen. Zen tekenen gaat uit van observeren en tekenen, vooral met je rechter hersenhelft. Niet denken en oordelen, kijken naar je object en dat tekenen, zonder naar de papier te kijken. Een uitdaging op zich. Met je rechter hersenhelft teken je meer wat je ziet, met je linker hersenhelft wat je dénkt te zien. Dujardin vertelt over neurologe Jill Bolte Taylor, die een hersenbloeding kreeg in haar linker hersenhelft en hierdoor ontdekte dat ze met rechts de wereld veel meer en ánders waarnam. Zoals ook verteld wordt in The secret of secrets dus. Fascinerend. 

Dertien jaar terug nam mijn linker hersenhelft het in elk geval over, voordat ik überhaupt de rechter een kans gaf. Nu is er het vaste voornemen het dit keer anders te doen. En dat lukt redelijk/matig. Ondertussen onderdruk ik met grote kracht (en tegenzin) de neiging hier speciaal een nieuw schetsboekje voor te kopen. Eerst alle andere lege pagina's in half gevulde boekjes vullen. Ik voel me sterk. (dit zei ik ook al in m'n blog over het reisdagboekje en ik ben nog steeds sterk! Maar m'n dagelijkse schetsboek is inmiddels wel bijna vol, dus dan mag ik weer)

Will Moogley Agência de Fantasmas (Will Moogley Spokenbureau) Pierdomenico Baccalario
"Ria leest zelfs boeken in het Portugees!", zegt een vriendin in een groepsapp, wanneer anderen in de app het nut van Duolingo minder enthousiast benoemen. 

Goh ja, ik lees in het Portugees, dat zeg ik. Ondertussen ligt het laatste boek waar ik aan begon al ruim een half jaar op m'n nachtkastje. Een kinderboek, dus niet echt dik. Af en toe lees ik één pagina. Soms een hoofdstuk. Vaak moet ik teruglezen wat er nou eigenlijk gebeurde. Zo kom ik er natuurlijk nooit 'in'. 

Begin deze maand stonden er vijf boeken op mijn 'lees ik nu'-plank. Dan Brown was daar één van, de verhalenbundel van Tom Hanks ook en dit boek. Tijd om deze plank wat minder vol te maken. Tijd om deel één van Will Moogley uit te lezen. (waarna ik deel twee op de plank zal zetten, dus echt leger wordt het er niet van, maar oké)

Tijdens het lezen gaat mijn begrip op en neer. Soms lees ik een pagina en heb ik géén idee wat ik nou las. Bij het overlezen van dezelfde pagina vallen er dan wat kwartjes. Andere keren gebruik ik toch maar weer google translate. Achterin het boek heb ik een woordenlijst aangelegd. Deze had ik eerst op een apart papiertje, toen in een schrift, nu in het boek. 

Het boek gaat over Will Moogley, die in een wolkenkrabber in New York leeft en van z'n oom Alvin een spokenuitzendbureau erfde. Het gaat niet zo goed met het uitzendbureau en wanneer Will met z'n vriend Tupper de klandizie wil opvoeren, merkt hij dat hij concurrentie heeft in de arrogante Fullerton. Hier gaan ze op een kwajongensmanier mee om. Leuk boek en eindelijk uit. Ook een luek boek, overigens. 

Heeft iemand Charlotte Salter gezien - Nicci French
Terwijl ik nog druk bezig was (in m'n hoofd) om m'n 'lees ik nu'-plank leger te maken, popte de herinnering [Leesclub] op in m'n agenda. De thrillerleesclub koos dit keer voor een (niet al te) nieuw boek van Nicci French. (als ze niet al te nieuw zijn, staan ze in de online bieb). Meestal wel goed voor een aantal uur leesvermaak, dus die mocht best wel even op de 'lees ik nu'-plank staan. Is er toch ook snel weer vanaf. 

Heeft iemand Charlotte Salter gezien is het eerste deel van de serie met rechercheur Maud O'Conner. Deel 2 en 3 van deze serie heb ik al gelezen (en deel 4 is net uit), maar ik dacht dat deze daar achteraan kwam in plaats van ervoor. Gedurende het boek heb ik mezelf dus een beetje op m'n kop geslagen, dat ik niet meer wist wat er eerder met Maud was gebeurd. Dat bleek niet nodig. 

Het verhaal begint in 1990, wanneer in Charlotte Salter verdwijnt en gaat verder in 2022. Pas op tweederde van het boek komt Maud erbij, maar dan komt er ook (eindelijk) tempo in. Ik vond het een spannend boek. Vlot geschreven en gelezen, zoals de meeste boeken van Nicci French. Het is een kunstje dat ze goed beheersen, maar dat maakte het niet saai. De ontknoping was verrassend. 

Zielsgeheim - Sharon Bolton
Het was lang geleden dat ik een boek van Bolton las en tijdens het lezen vraag ik me af waarom? Haar boeken zijn altijd spannend, ze zou een favoriet moeten zijn! 
In dit boek wordt veel gerefereerd aan Jack the Ripper. Het speelt zich af rond de woning van mijn oudste in Londen en op een gegeven moment wordt er zelfs een moordenaar achtervolgd door de straat van de nursery van mijn kleinzoon! Het komt wel heel dichtbij! 

Tegen mijn oudste zeg ik vaak als grapje dat er altijd lijken drijven in de Theems, want ja, dat zijn de boeken die ik lees. Maar Bolton bevestigt in dit boek dat er inderdaad regelmatig lijken drijven in de Theems. Oeps.

Maar goed, het boek. Spannend, met plotwendingen en een gedegen onderzoek naar de historie van The Ripper. Al met al een heerlijk boek. 

Petit Café du Bonheur - Ilja Gort
Het zomerleesboek van dit jaar. Een leuke vlotte feelgood. Ik las nog nooit een boek van Gort, dit is wel een leuke binnenkomer. 

En Frankrijk! Dat land had ik nog niet. 

Uncommon type - Tom Hanks
Een boek dat ik ooit kocht op Gatwick Airport. In april begon ik er aan in, vlak voordat we op vakantie gingen dus, maar het zijn verhalen dus kon ik er best in stoppen om later mee door te gaan. 

Verhalenbundels, ik ben er eigenlijk niet zo van. Ben je lekker aan het lezen, is het verhaal afgelopen en het volgende verhaal gaat ineens over hele andere mensen. Het boek even wegleggen was dus wel een goed idee. Deze maand probeerde ik steeds tussen twee boeken een verhaal (of twee) te lezen. Het zijn ; 'charmante' verhalen (aldus de achterflap over normale mensen en gezinnen. Geen opzienbarende of heel spannende gebeurtenissen, met zekere humor geschreven. Wel een fijn boek om te lezen. 

Een leuk detail is, dat in elk verhaal een typemachine voorkomt. Hanks vertelt in zijn voorwoord dat hij typemachines spaart (hij heeft er heel veel) en dat hij ze daarom in het boek terug laat komen. Aan het eind van het boek wil ik ook weer een typemachine, want er worden zulke leuke ideeën beschreven wat je ermee kunt doen! Waarschijnlijk toch beter van niet. 

Het boek stond al een tijdje in de kast, dus ik kan weer een luek-boek afstrepen.  Voor de checklist: een verhalenbundel.

Het eerlijkheidspact - Jade Vening
Een aankondig op Hebban, een leesclub. De eerste zin van de boekbeschrijving: "Laura heeft ADHD maar wil normaal zijn..." de nieuwe buurman is van de structuur.  Ik heb geen (diagnose) ADHD, maar zo af en toe komt mijn gedrag redelijk in de buurt van wat mensen beschrijven. Ook op vragenlijsten scoor ik hoog. Reden voor mij om me in te schrijven voor deze leesclub, ook al is het een feelgood, niet echt mijn genre. Ga ik mezelf herkennen of juist helemaal niet? 

Het duurde even voordat ik het boek daadwerkelijk in bezit had. UPS en de uitgeverij HarperCollins meldden beide dat het er op woensdag 'aan het eind van de dag' zou zijn. Aangezien ik 'het eind van de dag' een wat wazige tijdsaanduiding vond, zat ik vanaf één uur te wachten. Om vijf uur werd ik ongedurig en om half tien vroeg ik me af of ik nou wel of niet naar bed kon gaan. Uiteindelijk toch maar wel. 

Dan de volgende dag, misschien... toen ook donderdag 's avonds het boek nog niet gearriveerd was, klikte ik maar weer eens op de track en trace. Tot mijn verbazing bleek ik het boek geweigerd te hebben! Dat was zeker toen ik de deur niet open deed omdat er niet aangebeld werd. Ofzo. Dus stuurde ik gelijk een boze mail naar HarperCollins. Zij reageerden gelukkig zeer correct en stuurden direct een nieuw exemplaar. Deze werd op zaterdag bezorgd. En omdat ik niet thuis was die zaterdag, zette de bezorger hem achter een bloempot bij de voordeur. Gelukkig stond hij daar zondags ook nog. 

Inmiddels was ik al begonnen in Ik zal de wereld breken van Lex Noteboom, heb Mezza boek van deze maand. Ik loop met de boeken van de maand enigszins achter, dus een inhaalslag leek me wel nodig. Het is een dikke pil en dus ook nog niet uit, wanneer het leesclubboek eindelijk binnen is. Aangezien de eerste leesclubvragen pas in juli gesteld gaan worden, besluit ik eerst dit boek uit te lezen. 

Omdat het een dikke pil is, schafte ik het digitale exemplaar aan. Is goedkoper, ligt beter in de hand en, ohja, de boekenkast moest leger, niet voller. (😁) Ik zal de wereld breken is een thriller dat zich afspeelt in de toekomst. Hij begint in onze tijd, maar gaat al snel verder in een tijd dertig jaar verder. Daarom vind ik het wel even teleurstellend dat een (vooraanstaand) persoon als Marokkaan aangeduid wordt. Echt? Dan nog steeds? Zó 2026!

Af en toe wil ik even terug naar de proloog. Dan is een boek van papier eigenlijk handiger, maar natuurlijk kan dat op een e-reader ook. In het boek worden de (mogelijke) gevaren van vergevorderde technologieën en digitale identiteiten verweven met complotten en goede bedoelingen. Als je niet meer kunt bewijzen wie je bent, besta je dan nog? Aan de andere kant komen ook voordelen van de technologie aan bod. Voor mensen met handicaps, bijvoorbeeld. Wel mooi dat dat ook uitgelicht wordt.

Al met al een spannende thriller, waarin je van links naar rechts geslingerd wordt. De bijzondere toekomst van mijn provincie vind ik wel leuk gevonden. 

Bij de Hebban Checklist kan ik 'boek met perspectief op de toekomst' afstrepen, maar ook 'boek met plant op de cover'. 

Toen was Het eerlijkheidspact echt aan de beurt. Enigszins huiverig begin ik eraan. Ga ik het wel leuk vinden? Binnen de kortste keren zit ik in het verhaal. Herkenning? Jazeker! Gelijk in het begin al met 'niet op woorden kunnen komen en hersenmist', iets wat voor mij niet duidt op ADHD maar fibromyalgie en migraine, maar dat terzijde. Ik ben chaotisch, maar nog nét niet zo chaotisch als Hannah in het boek. Gelukkig. 

Het verhaal klinkt voorstelbaar, nouja, het is een feelgood tenslotte. Chaotische vrouw met rustige en gestructureerde buurman starten een pact om elkaar te helpen meer als de ander te worden. Zij minder flapuit en vergeetachtig, hij juist opener. Dit leidt tot allerlei verwikkelingen, die heerlijk beschreven zijn. Het is een boek waarin ik bij de ene pagina zat te huilen, om bij de volgende pagina weer te zitten grinniken of zelfs hardop lachen. Je leest het verhaal chronologisch afwisselend vanuit Hannah en Bram. Bij Hannah voel je echt de drukte en chaos in haar hoofd, terwijl je leest. Bij Bram de voorzichtigheid en terughoudendheid. Goed gedaan. 

Al met al heb ik zeer genoten van dit boek. Nu wachten op de vragen van de leesclub online en een recensie schrijven. 

Son - Thomas Enger en Johana Gustawsson
Ook het Mezza boek van de maand mei is een thriller. Deze speelt zich af in Noorwegen. Dat land las ik dit jaar nog niet. Komt dat allemaal even lekker uit!

Het is een spannend boek, een echte Scandinavische thriller. Kari Voss, psycholoog en adviseur bij de politie, verliest haar zoon op z'n zevende verjaardag. Zeven jaar later komen er twee meisjes op gruwelijke wijze om het leven. Zij waren vriendinnen van Kari's zoon. Zijn vriendje lijkt de dader. Het vriendje, dat ook als laatste haar zoon in leven zag. Kari heeft zich gespecialiseerd in het lezen van non-verbale lichaamstaal en twijfelt. Langzamerhand komen er allerlei geheimen aan het licht in deze kleine gemeenschap vlak onder Oslo. 

Kari is de hoofdpersoon in het verhaal, maar je leest ook vanuit het perspectief van andere personages. Ondanks goede alibi's lijkt op een gegeven moment iedereen wel reden en mogelijkheid te hebben gehad, om de meisjes te vermoorden. Maar wie is de dader? 

De laatste zin van het boek doet mij vermoeden dat er nog een vervolg komt. 

Alles voor de reis - Adriaan van Dis
Deze maand heb ik een abonnement genomen op bookchoice. Ik twijfelde al langer. Regelmatig kreeg ik een code voor een gratis maand proberen. Acht boeken, waarvan ik er meestal maar één of twee lees. Deze maand was er geen code voor gratis abonnement, maar wel boeken die ik mogelijk zou willen lezen. Een jaarabonnement is nog geen vier euro per maand. Een e-boek kost meestal al meer. De andere boeken zijn dus bonus, als ik er tenminste één lees. De e-reader staat vol met ongelezen boeken, die ik via de gratis abonnementen verzamelde, netjes onderverdeeld in de verschillende genres. Dat zoekt wat makkelijker. 

Deze Van Dis is het bookchoiceboek van de maand, om het abonnement te rechtvaardigen. Op de laatste junidagen begin ik eraan, in de hoop 'm nog uit te krijgen. 

Van Dis beschrijft reizen die hij samen met zijn geliefde maakte, terwijl hij aan haar sterfbed zit. Hij kan mooi schrijven, dat is bekend. Met enkele woorden schetst hij een verhaal. Toch heeft het bij mij een nare nasmaak. Zijn liefde is namelijk met iemand anders getrouwd. De Ander, zo noemt hij hem. Die ander weet wel/niet over de relatie met Van Dis. Aan het eind van het boek leert Van Dis dat zijn geliefde tegen de Ander zei dat ze met vriendinnen was, terwijl ze eigenlijk met hem was. Tijdens de crematie is er een kant voor Van Dis en de Ander in de zaal. 

Net als in het boek Schaduwweduwe van Christine Visser voelt dit verhaal als een roep om erkenning. 'Ik was er ook!' schreeuwt Van Dis bijna uit in dit boek. 'Ze hield ook van mij!'

Wanneer iedereen in een driehoeksverhouding ervan weet en ermee instemt, heb ik er geen problemen mee. Dan kan ook zo'n verhaal. Maar dit voelt als een soort trap na, die niet had gehoeven. Soms kun je ervoor kiezen een memoire niet uit te geven, maar gewoon voor jezelf te schrijven. 

Mooste boek deze maand
Dat was de leesmaand juni. Een goede leesmaand, met veel mooie boeken. Welke vond ik het mooist? Lastig. Qua spanning zaten Secret of Secrets, Zielsgeheim en Son goed. Nicci French is natuurlijk ook altijd een lekkere doorlezer. Tegen de verwachting in, heb ik ook enorm genoten van Het Eerlijkheidspact. Er springt dus niet één boek uit. Misschien is negatieve zin en dat is dan Van Dis, het laatste boek. 

Juni was een warme maand, wat ik heerlijk vind. Dat het een goede leesmaand zou worden, had ik niet verwacht. En dan begint morgen juli al. Zijn we over de helft van het jaar. Komt er een vakantie aan. Het lijkt erop dat de challenge dit jaar gehaald gaat worden. 

 Statistieken na deze maand
10 boeken gelezen deze maand, dus totaal nu 40 van de voorgenomen 75 gelezen
2 boeken uit eigen kast, brengt het totaal op 12 
3 nieuwe landen, maakt totaal 16 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
 

Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.

Leesoverzicht maart

 Maart 
De maand van de lente 🌷 en de Boekenweek 📚. 

Vroeger hielden deze twee evenementen wat meer met elkaar verband dan tegenwoordig. Met een jarige moeder op de eerste lentedag en een jarige zus aan het eind van de maand, was het kopen van een cadeauboek in de Boekenweek wel handig. En indertijd mocht je met het boekenweekgeschenk nog een dagje gratis reizen. Daarvan maakten m'n zus en ik dan dankbaar gebruik; voor onze verjaardag een dagje op stap. 

Mijn moeder leeft inmiddels een aantal jaren niet meer en m'n zus en ik lezen voornamelijk digitaal. Niet dat ik dus geen boeken kocht tijdens de boekenweek. Naast de buit die ik eerder beschreef, kocht ik ook nog twee digitaal, maar geen boek meer voor m'n zus. 

Maar wat las ik deze feestelijke lentemaand?

Het wonder van het Noorden - Annemarie Ros
Dit jaar had ik nog geen boek gelezen, dat zich afspeelde in Nederland. Eigenlijk weet ik niet eens of dat uitzonderlijk is of de gewone gang van zaken. Nu dus een boek dat zelfs in mijn stad speelt (checklist ✓) 

Het wonder van het Noorden gaat over Margaretha, een jonge vrouw die zich laat inmetselen bij de Sint Maartenskerk in Groningen. Een recluse werd dat genoemd. Of ingemetselde of kluizenaar. Een bijzonder fenomeen, wat vroeger vaker gebeurde. Er zijn zelfs vrouwen die daarmee beroemd werden. Eén daarvan komt ook in het boek voor: Jutta van Hoei. Volgens mij 'ken' ik het fenomeen, doordat ik erover las in De Klokkenluider van de Notre Dame, maar dat weet ik niet zeker. Wel in een soortgelijk boek. Toen had ik de indruk dat een dergelijke vrouw echt ingemetseld was en haar cel niet uit kon, maar Jutta reisde dus wel en ook Margaretha kan haar cel verlaten.

Margaretha heeft meer vrijheden, dan ik me bij een recluse voorstelde. Ze kan op bezoek bij anderen en ook bij haar mogen mensen binnen. Ze heeft zelfs een bovenverdieping, waar ze niet zichtbaar is. Natuurlijk is het altijd maar de vraag of het middeleeuwse leven in een hedendaags boek goed is weergegeven, maar zoals het beschreven is, lijkt het redelijk realistisch. Het verhaal was interessant en het leefde, net als de personages. Het het met Margaretha verder gaat, moet je zelf maar lezen, want ik ben bang teveel weg te geven. 

Waar ik m'n hoofd alleen niet omheen krijg is hóe je een cel aan de Martinikerk (toen Sint Maartenskerk) kunt maken, van waaruit je de Brede Merckt (nu Grote Markt) én het Martinikerkhof kunt zien. 

Elsewhere - Gabrielle Zevin
Dit boek kocht ik op een vliegveld, tweede boek gratis. Zo'n boek loopt zo mee. Een andere boek van Zevin Morgen en Morgen en Morgen, vond ik heel bijzonder, dus naar dit boek was ik ook benieuwd. Helaas zag ik, uit m'n ooghoek ergens, wat negatieve opmerkingen en daarom stond het al een tijdje in de kast. Nadat ik het boek registreerde voor bookcrossing, zag een bookcrossinggenoot hem op mijn boekenplank en was geïnteresseerd. Nu had ik ineens een reden om het boek toch sneller op te pakken. 

En wat was dat fijn. Het is een bijzonder verhaal. Liz komt plotseling te overlijden en belandt in Elsewhere, een plek waar de doden heengaan. Verder wil ik niet teveel over het plot vertellen, maar het was een fijn boek om te lezen. Jammer dat ik me eerst tegen liet houden door een mogelijk wat negatievere recensie. Waarschijnlijk was het niet de smaak van de betreffende persoon. Dat kan ik me ook wel weer voorstellen. Een dergelijk verhaal moet je wel liggen.

Het is duidelijk dat dit boek een luek is en voor de checklist vind ik de cover roze genoeg om deze categorie af te vinken. 

Aardedonker zonder sterren - Stephen King
Tot mijn verbazing vond ik dit boek in de kast, ongelezen, tussen de andere boeken van Stephen King. Ongelezen??! Hoedan? Daar moest maar snel verandering in komen. 

Het boek bevat vier verhalen. Ik houd daar meestal niet zo van, misschien was hij daarom nog ongelezen, maar het is wel weer een categorie op de checklist ✓. 

Het zijn heel verschillende verhalen, met een donker randje. Geen horror met vreemde buitenaardse wezens of mystieke gebeurtenissen. Nee, de horror zit in het menselijke gedrag. 

Het eerst bevalt me het minst. Speelt zich af in 1930 en vertelt een verhaal uit 1922 op het platteland van de Verenigde Staten. Een hard leven, wat onenigheid in de familie en droogte op het land. Voer voor extreem gedrag.  

Het tweede verhaal is erg heftig, terwijl het zo kabbelend begint met een aardige dame, die boeken schrijft en een lezing gaat houden. Na een heftige gebeurtenis draait het hele verhaal. 

Het derde verhaal heeft een beetje weg van een eerder verhaal van King. Wat wil je doen voor een beter leven, als dat het leven van iemand anders verpest? Sommigen gaan hier ver in. Hier kwam wel een beetje mystiek bij kijken, trouwens. 

In het laatste verhaal ontdekt een vrouw, na jaren van gelukkig huwelijk, een vreselijk geheim van haar man. Hoe ga je met zoiets om? King heeft wel een idee. 

Nadat ik dus wat stroef door het eerste verhaal kwam, las ik de rest in één dag uit. Het zijn vrij lange verhalen, dus het voelde als drie dunne boekjes, drie keer compleet wat anders. Maar het boek moest uit, want er moest een leesclubboek gelezen worden. 

Niets is waar - Lisa Jewell
Een boek voor m'n thrillerleesclub, dat ik anders niet zo snel opgepakt zou hebben, denk ik. Het is een origineel verhaal, waarin de spanning goed opgebouwd wordt vanuit verschillende perspectieven. Je hebt Josie en Alix, die op dezelfde dag in hetzelfde ziekenhuis geboren zijn. Alix maakt een podcast en Josie wil daar graag aan meedoen. Af en toe is er een 'terugblik uit de toekomst' met de beschrijving van afleveringen en beelden van een Netflixserie. Bijzondere invalshoeken dus. En plotwendingen, dat ook. Niet is waar, is zéker waar en niets is ook wat het lijkt.

Waar alle leesclublezers over vielen, is dat er volgens de schrijfster in 1974 een Uber besteld wordt, terwijl het bedrijf pas sinds 2009 bestaat (ik zocht het op). Slordig van schrijfster en/of vertaler. Verder was door de plottwisten soms onduidelijk wie nou wat wel of niet gedaan heeft, maar dat maakt zo'n verhaal ook weer leuk. Want wat is nou wáár. 

Piaggio - Henk Groen  
Het boekenweekgeschenk van dit jaar en aangezien Hebban hier een challenge mét prijs aan verbond, las ik 'm nu al. Het zijn maar weinig pagina's, dus in een avond uit. Lekker tussendoor. En gelijk de categorie 'een dun boek' afgevinkt ✓. 

Het verhaal is verder niet erg hoogstaand, maar leest lekker weg. 

Narcis - Judith Fanto
Een boek voor mijn andere leesclub, waarin we meer literaire boeken lezen. Het is altijd een beetje afwachten hoe ik die vind. Dit boek gaat volgens de beschrijving deels over de tweede wereldoorlog, en daar heb ik eigenlijk niet zo'n zin meer in, maar speelt zich af in Oostenrijk. Check, nieuw land. ✓

In het boek De Minibieb, dat ik vorige maand las, onderstrepen de hoofdpersonen mooie zinnen in de boeken die ze lezen. Ik kende dit niet en had ook nooit de behoefte. Maar, of dit nou een speciaal boek was of dat Erin en James iets bij mij aanzwengelden, voor het eerst kreeg ik die neiging wel. Wat een mooi boek is Narcis. Wat een mooie en speciale zinnen. Maar.. ik las hem digitaal, dus onderstrepen zat er niet in. (ja, kan wel, maar is digitaal toch anders).

Het boek is een 'coming of age' roman en gaat over Hermann, zoon van een Oostenrijkse sergeant en een Nederlands meisje. Wanneer hij naar Oostenrijk verhuist, krijgt hij daar een aparte vriendengroep, met wie hij elke zomer op vakantie gaat. Dan wordt Hitler verkozen en ziet de toekomst voor elk van deze vrienden anders uit. Misschien schaf ik het boek nog eens op papier aan, om alsnog strepen te kunnen zetten. 

En dat was de leesmaand alweer. Het laatste weekend was druk, dus las ik niet veel. Het boek dat ik lees, gaat ook niet zo snel. 

 Statistieken na deze maand
6 boeken deze maand, dus totaal nu 18 van de voorgenomen 75 gelezen
2 boeken uit eigen kast, maakt een totaal van 9 
2 nieuwe landen, maakt totaal 8 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
In totaal nu 20 van de 52 categorieën afgevinkt van de Hebban checklist

Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.

Leesoverzicht februari

Niet te geloven dat februari alweer voorbij is. De lente komt eraan! 

Hebban werkt vanaf nu samen met Mezza voor een boek van de maand. Uiteraard wil ik ze blijven lezen, maar het boek van februari, Broers in naoorlogs Nederland van Carolijn Visser, zit volgende maand bij de selectie van Bookchoice en ik heb nog een gratis abonnement daar. Dus lees ik het boek volgende maand. 

Dit las ik wel

Gebroken engelen - Karin Slaughter
Slaughter is een koningin van de thrillers geloof ik? Wanneer ik een leesdip heb, zijn haar boeken meestal geschikt om mij weer aan het lezen te krijgen. Soms leg ik ze toch even weg, omdat haar slachtoffers nogal gruwelijke dingen meemaken. 

Ook dit boek leg ik met moeite weg. En wanneer ik 's avonds niet in slaap kan komen, besluit ik 'm ook maar gewoon uit te lezen. Dat doe ik niet vaak meer. Zeker niet op zondagavond. Maar als ik toch wakker lig... de laatste tijd gaat inslapen op zondagavond meestal moeilijk, dan maar mét boek wakker liggen. 

Het is een spannend verhaal over meisjes, die vermist raken en vermoord teruggevonden worden. Alles wijst op één dader, maar als thrillerlezer ben je natuurlijk gewend dat er plottwisten zijn. Halverwege het boek heb ik een vermoedelijke dader op het oog en ik blijk gelijk te hebben. De ontknoping is vervolgens ook op een klassieke manier, dus een beetje voorspelbaar. Toch komen er op het laatst nog andere twisten, die ik dan weer niet aan zag komen. 

Al met al een spannend boek. Verenigde Staten kan ik afvinken als land. 

En.. over afvinken gesproken, voor de Hebbanchecklist*: Het boek past bij de categorie "een boek waarin femicide een rol speelt" en "een boek van iemand met hetzelfde gender als jij" maar dat is eigenlijk een aanname. Oh, en Slaughter is ook jonger dan ik ben, maar dat zijn tegenwoordig heel veel auteurs. 

Het laatste verhaal van Jamie Gunn - Thomas Olde Heuvelt
Dit boek kocht ik vorig jaar in de voorverkoop, in de hoop hem samen met anderen als eerste op m'n leeslijst te kunnen zetten. Helaas ging er wat fout bij de bezorging (postnl zei dat er bezorgd was, maar ik vond nergens een boek) dus kreeg ik mijn exemplaar een week later. Sindsdien lag hij op plankje bij de bank, klaar om te pakken en te lezen.. waarom dan pas nu? Ik denk dat ik een beetje bang was dat hij tegen zou vallen.. 

Het is een spannend verhaal, goed geschreven (ik denk op een gegeven moment dat ik een King lees) maar toch gaat het niet snel. Heel eerlijk? Af en toe leg ik 'm weg, omdat ik niet wil weten wat er gaat komen. Spannend dus. Dan komt er nog een drukke week tussendoor.  

Aan het eind raakt hij me een beetje kwijt, maar toch is het zeker een aanrader. 
Hebban checklistcategorieën: Olde Heuvelt is jonger dan ik ben. 

De pinguïnlessen - Tom Michell
Dit boek nam ik mee van de boekwissel op Amsterdam Centraal, enkel en alleen omdat het zich in Argentinië afspeelt, een land waar ik bij mijn weten nog nooit in een boek was. Voor de landenchallenge dus en dat is ook een categorie voor de checklist

Maar het boek is zeker ook de moeite waard. Ergens in de jaren zeventig vindt een jonge Engelsman een levende pinguïn op het strand, tussen allemaal dode, met olie besmeurde soortgenoten. Hij besluit de pinguïn mee te nemen, schoon te maken en weer vrij te laten, maar zo makkelijk komt hij er niet van af. Het schoonmaken blijkt al niet makkelijk, maar de pinguïn wil niet terug de zee in en loopt weer met hem mee. Dus besluit hij hem eerst maar te houden. Een lief en vermakelijk verhaal.  Dat is echt het leuke van mijn landenchallenge, dat ik boeken lees die ik normaliter niet op zou pakken. Naast het verhaal over Juan Salvado (Johannes de geredde) vertelt Michell ook nog wat over het Zuid Amerika in die tijd, wat hij op zijn reizen tegenkomt. 

Voor de Hebbanchecklist past dit boek onder andere in de categorie 'Een land dat ik nog nooit las' en 'Een waargebeurd verhaal'.  

Het boek was in een zondag uit. 

De minibieb - Tessa Bickers
Deze zag ik vorig jaar in de boekwinkel staan en moest natuurlijk mee naar huis. Belevenissen rond een minbieb! Dat het een feelgood is, nam ik maar voor lief. 

Het boek is een roman als "You've got mail", de film met Tom Hanks en Meg Ryan. En daar houd ik eigenlijk niet zo van. Maar de levens van de hoofdpersonen worden goed leesbaar geschreven. Ze hebben geen van beide een fijne jeugd gehad en communiceren nu met elkaar door middel van boeken in een minibieb. Ze beginnen met Engelse literatuur, waar ik niet zo enthousiast over was. Jane Austen en Wuthering Heights. Maar door wat ze in en over de boeken schrijven, zou ik ze bijna toch oppakken. Kan ik er ook in lezen wat hun zo aanspreekt? Een boek dat niet mijn genre is en me aanspoort om boeken te gaan lezen, die ook niet mijn genre zijn. Toch knap. En het leest zo lekker weg, dat hij in februari nog uitging. Dat had ik niet verwacht. Misschien is feelgood wel mijn genre, af en toe.  

Dit boek speelt zich overigens in hetzelfde deel van Londen af als Als je van mij bent en Het Vlees, die ik beide vorige maand las. Tevens globaal de omgeving waar mijn oudste woont. Misschien ga ik de volgende keer wel op zoek naar deze specifieke minibieb. Volgens het nawoord bestaat deze echt. 

Geen nieuw land dus, maar wel een luek. 
Hebban checklistcategorieën: Schrijfster heeft mijn gender (denk ik), gaat over een (mijn) hobby en de hoofdpersoon is geen held. 

De huilende molenaar - Arto Paasilinna
Van dit boek vond ik twee exemplaren in m'n minibieb, beide zo te zien ongelezen en met andere cover. De omschrijving maakte me wel nieuwsgierig en het speelt zich af in Finland, mooi voor de landenchallenge. Tegen mijn verwachting in ging ook dit boek nog deze maand uit. 

Het is een bijzonder verhaal, dat niet al te lang na de tweede wereldoorlog afspeelt. Een molenaar komt in een klein dorp wonen. Iedereen vindt dat fijn, want ze kunnen wel een werkende molen gebruiken. Alleen, deze goede man huilt af en toe als een wolf en doet dieren na. Dit vinden mensen zo apart, dat ze hem op laten nemen in een gekkenhuis. Ik moet zeggen dat de molenaar ook nog wel andere eigenaardigheden heeft, maar dit verdiende hij niet. Tijdens het lezen raakte ik dus wel enigszins gefrustreerd, door de behandeling van deze bekrompen gemeenschap. 

Hebban checklistcategorieën onder andere: een boek dat ik gratis kreeg en een boek waarin de hoofdpersoon geen held is. 

Statistieken na deze maand
5 boeken deze maand, in totaal 2 van de voorgenomen 75 gelezen
2 boeken uit eigen kast, maakt een totaal van 7 
3 nieuwe landen, maakt totaal 8 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
17 van de 52 categorieën afgevinkt van de Hebban checklist

 Nog een leuk plaatje: 

Opmerkelijk: deze maand kocht ik geen boeken (Wat??) Maar... in maart is er natuurlijk de boekenweek, dus haal ik dat vast wel in. Ik verheug me er nu al op. 

 * Klik hier voor de officieuze Hebban Checklist: 

De eerste boeken van het jaar: leesoverzicht januari

Nieuwjaarsdag begon ik in een nieuw boek. Dat komt niet vaak voor, meestal is het laatste boek van december ook het eerste boek van januari. Dit keer dus niet. 

Ook dit jaar zijn er weer een paar lees-challenges, waaraan ik mij geconformeerd heb. Laat ik daar dit eerste overzichtsblog mee beginnen. 

Wat zijn de leesplannen voor 2026?

• 75 boeken lezen, waarvan:
• 24 boeken uit eigen kast (lezen uit eigen kast = LUEK)
• boeken die zich afspelen in 24 verschillende landen
• 12 Hebban-boeken-van-de-maand, als Hebban daar tenminste ook dit jaar aan doet. 
• 5 boeken van een Franstalige schrijver (ja, je komt nog eens een uitdaging tegen, onderweg) 
• 4 boeken in het Portugees 
• boeken waarmee ik de officieuze Hebban Checklist af kan vinken, altijd een leuke uitdaging, die meestal niet helemaal lukt. Ik kies er wel voor om meerdere categorieën af te vinken met één boek, wanneer dat mogelijk is. 

Op zich moet dit te doen zijn. Bijna al deze doelen lukten vorig jaar ook, dus waarom nu niet, tenslotte. De uitdaging 'boeken van Franstalige schrijvers' is nieuw, kwam ik tegen op het Hebbanforum, en is uitstekend in te passen in de landenchallenge. Ook in een aantal Afrikaanse landen is Frans de voertaal. Mijn boeken in eigen kast zijn hier nog niet op gecontroleerd. 

Ik ben bezig met een kinderboekenserie in het Portugees, het zijn drie boekjes, die wil ik eind dit jaar uit hebben. En dan is er nog een boekje van De Vijf in het Portugees, die op de LUEK stapel ligt. 

Wat las ik dan deze maand?

 

Op de eerste dag van het nieuwe jaar begon ik in Northern Lights, van de serie His Dark Materials van de schrijver Philip Pullman. Het eerste deel van een serie boeken die ik van m'n schoonzoon kreeg. Volgens hem was deze serie wel wat voor mij en hij had gelijk. Op deel één volgende gelijk deel twee, The Subtle Knife. Halverwege deel drie, The Amber Spyglass, moest ik even plaats maken voor een leesclubboek. 

Het is een fantasy-serie. De hoofdpersoon is het meisje Lyra. Zij groeit op in Oxford en wanneer er ineens kinderen verdwijnen, gaat zij mee op de zoektocht naar het noorden om deze kinderen te vinden. Het verhaal speelt zich af in parallelle werelden. Een leuk detail vind ik dat iedereen in Lyra's wereld een dæmon heeft; een dier dat aan de mens verbonden is, waarmee de mens gevoelens deelt. Bij kinderen kan de dæmon nog veranderen van uiterlijk. Op een bepaald moment, ergens tijdens de puberteit, blijft het dier in één vorm, die vaak wat zegt over het karakter van z'n mens. 

Het is een stormachtig verhaal. Tenminste, op sommige momenten heb ik een gevoel van storm in  m'n hoofd. Tijdens stormen (duh) maar ook tijdens bepaalde gevechten. Andere momenten zijn weer heel rustig. Vooral in het laatste boek zijn er verschillende perspectieven en ook de meeste werelden.  

Ik geniet van de serie, maar het leest niet altijd even makkelijk door. Daar is de migraine, die tussendoor komt, misschien ook wel debet aan. 

Met deze boeken streep ik gelijk drie lueks af. Niet echt een land, hoewel ik 'fantasyland' misschien als joker in kan zetten.  

Het Vlees - David Szalay  
Het betreffende leesclubboek. Een boek dat zich qua sfeer een beetje plaatst tussen Forrest Gump (ze zeggen heel vaak 'oké') en Stoner. De hoofdpersoon lijkt alles maar te laten gebeuren en vertoont weinig initiatief en emotie. Z'n leven dobbert wat door, maar hij maakt ook heftige veranderingen mee. 

Elk hoofdstuk begint na een sprong in de tijd. Dat had ik niet direct door, totdat er een heel onverwachte sprong is, waarna ik even teruglees om te kijken of ik wat gemist heb. 

De dames van de leesclub waren wisselend enthousiast. Sommigen hebben er van genoten, anderen vonden de hoofdrolspeler vlak en leeg. Ik was helaas niet bij de leesclub, vanwege de migraine, maar behoorde tot de laatste groep.  

Het verhaal speelt zich af in Hongarije en het Verenigd Koninkrijk. Voor mijn landenchallenge kies ik voor Hongarije, omdat ik waarschijnlijk nog wel meer boeken zal lezen die zich in het VK afspelen. 

Als je van mij bent - Michael Robotham 
Dit boek lees ik voor mijn thrillerleesclub. De hoofdpersoon, Philly McCarthy, is een politieagente bij de Londense politie. Ze is ook de dochter van een crimineel. Ze woont en werkt in een deel van Londen waar mijn oudste gaat wonen en dat ik daardoor ook al enigszins ken. Eigenlijk had ik dit boek dus vorig jaar september moeten lezen, toen ik zelf ook in die omgeving verbleef. Zelfde metrostations, zelfde straten en misschien wel dezelfde AirBNB. Ze loopt ook door hetzelfde park waar István, uit Het Vlees, hardloopt en in gedachten zie ik ze langs elkaar lopen. 

Het verhaal zit vol spanning, dreiging komt van alle kanten. Hoe verder het verhaal vordert, hoe meer mogelijke daders er zijn. Sommige gebeurtenissen of handelingen vonden we als leesclub niet echt logisch. Zelf viel ik in eerste instantie over Philly's 'oude vader', die 60 wordt. Zoals hij beschreven wordt, zou ik hem eerder 70 schatten. Robotham schrijft als man een vrouwelijke hoofdrol en op zich doet hij dat goed. Beter dan ik de laatste tijd in boeken tegenkwam. Maar juist daarom stoorde het één van mijn medelezers, dat hij toch een inconsequente politieagente neerzet. Regelmatig schreeuwden we in ons hoofd "Nee, doe dat nou niet!!", zoals je dat ook wel eens naar de tv wilt roepen.

Al met al een fijn boek, niet Robothams beste, aldus een andere medelezeres die veel van hem las, maar lekker spannend en ook wel eens frustrerend. 

Met dit boek heb ik het Verenigd Koninkrijk dus ook al te pakken voor m'n landenchallenge. 

Ik ben een kat - Soseki Natsume
Een kitten loopt koud en hongerig een huis binnen. In eerste instantie wordt hij er steeds weer uitgegooid, maar vanwege z'n vasthoudendheid mag hij blijven. Dan begint een observatie van de mensen in zijn omgeving. 

Vorig jaar kwam dit boek met me mee, toen ik zag dat het zich in Japan afspeelt. Jeej, een nieuw land. Nu kwam ik erachter dat het geschreven is in 1904!  

In het begin is het wel een intrigerend verhaal. Een moderne vertaling, dus goed leesbaar. De kat (zonder naam) schetst de omgeving en de mensen met wie hij leeft. Langzamerhand gaat het vooral over het 'baasje' en de vrienden van het baasje en wanneer deze verzanden in lange gesprekken over het uiterlijk van een buurtbewoonster, wordt het wat langdradig. Mogelijk mis ik een clou, dat kan. 

Luek 4, het schiet lekker op. 

De Kalahari avondschool - Alexander McCall Smit
Deel 4 van Het eerste vrouwen detectivebureau met Mme Ramotswe in de hoofdrol. Een cosi crime dat zich afspeelt in Botswana. Ik las al andere delen van deze serie, maar nooit op volgorde. Dat maakt op zich niet zoveel uit, denk ik. Het is ook al een tijdje gelezen, dat ik een boek uit deze serie las, dus maakt het niet zoveel uit. Deze vond ik vorig jaar in een minibieb. 

Op zich is het wel raar dat een Schotse mannelijke schrijver, geboren in Rhodesië het tegenwoordige Zimbabwe, verhalen schrijft met een zwarte vrouw in Botswana in de hoofdrol. Het zal ook wel met een aantal clichés geschreven zijn, maar het leest wel lekker weg. Mme Ramotswe is een gezellige vrouw, met oog voor haar medemens en haar omgeving en duidelijke richtlijnen hoe een man of vrouw behoort te leven. In dit boek zat niet echt veel spanning, niet eens echt veel crime.  

Het weeshuis in de azuurblauwe zee - T.J. Klune 
Toen van de week het netwerk op het werk het een tijdje niet deed, en ik dus niets kon doen, besloot ik dan maar een boek bij de online bieb te lenen. Dat werd dit boek. Het staat in de Grote Vriendelijke 100 (100 mooiste kinderboeken) challenge van 2024 en daardoor al even op mijn wil-ik-lezen-lijstje in de app van de online bieb. 

Wat een bijzonder betoverend boek! Geen wonder dat deze in die lijst staat. Slecht voor je nachtrust is hij wel, want het is moeilijk wegleggen en 'nog één hoofdstuk' is al snel gedacht en gelezen, waarna je eigenlijk verder wilt... 

 

Statistieken na de eerste maand
8 van de voorgenomen 75 gelezen
5 boeken uit eigen kast
4 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden) 

De checklist van Hebban heb ik nog niet bekeken.  

Leesoverzicht mei

In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

Mei

op 01 juni 2025 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Mei, een maand die bij mij wat rommelig voorbij ging. Ik deed meer aan Netflix kijken dan aan lezen. Niets voor mij. 

Maar wat las ik wel? 

De Schaduwman - Helen Fields
Weer een heerlijke thriller van Fields met een bijzondere dader, die aan een nog bijzonderder aandoening lijdt. Je leest mee in het hoofd van de dader, dus je weet ongeveer waarom hij dingen doet. Je leest en leeft ook mee met de slachtoffers, maar de hoofdpersoon is een profiler uit de Verenigde Staten, die ingevlogen is naar Schotland om deze dader te ontmaskeren.

Giacomina - Sacha Naspini
Het boek van de maand mei. Een verhaal vertelt door middel van een telefoongesprek in het midden van de nacht. Geen dik boek, maar ik deed er wel een tijdje over. De opzet nodigt uit tot doorlezen, het is een constante dialoog, maar ik werd snel afgeleid.
Wel vermakelijk.

Wanneer ben je officieel een ouwe zak? - Japke-d Bouma
Vorig jaar kocht ik dit boek als pre-order en vervolgens belandde hij op de LUEK2025-lijst. Hoe dingen gaan, zeg maar. Ik pakte het erbij om naast m'n bed te leggen en elke dag een paar hoofdstukken/columns te lezen, maar het was binnen een dag uit. Heerlijk van genoten.

Eerste hulp bij oorsuizen - Olav Wagenaar
Sinds enige maanden heb ik last van een ellendige hoge piep in beide oren. In dit boek saan aanwijzingen hoe hiermee om te leren gaan. Aan de hand van voorbeelden van patiënten vertelt de schrijver hoe tinnitus kan ontstaan. Zelf vind ik dat een vervelende manier van uitleggen, omdat ik me eigenlijk nooit kan herkennen in de voorbeelden. De pagina's glimmen ook nog eens vervelend. Interessant dus, maar geen onverdeeld genoegen om te lezen.

Dit boek staat wel in de Hebban-database, maar vind je niet door de titel of schrijver in de typen in de zoekbalk, raar genoeg. Pas toen ik het boek wilde toevoegen aan de database en het ISBN invulde, kwam hij tevoorschijn. Voor de lijst met boeken bij deze spot kan ik 'm weer niet toevoegen.

In het oog - Marijke Schermer
Ik las dit boek voor een leesclub. De meeste dames vonden het een leuk en vermakelijk boek, ik vond vooral de hoofdpersoon irritant. Sommige beschrijvingen of zinnen zijn mooi, maar nee, het was niet mijn boek. 

Neverwhere - Neil Gaiman
Een heerllijk fanasierijk boek. Ik heb er echt van genoten. Gaiman kan de dingen mooi beschrijven, vind ik. Ik heb ervan genoten. 
Ook dit was een luekboek. Waarom laat ik zulke leuke boeken zo lang ongelezen in m'n kast? Geen idee. .

Frankenstein - Mary Shelly
Dit boek kocht ik vorig jaar op een vliegveld in Londen. Tweede boek halve prijs, laat dat maar eens liggen. Een luek dus. Het veertiende. Ik ben mooi op schema. 

Hoewel ik normaal vrij makkelijk Engelstalig lees, lukte dat met dit boek niet. Gelukkig is hij in het Nederlands te lenen bij de onlinebieb, dus ben ik daarin verder gegaan. Het verhaal is op zich leuk, maar het taalgebruik mij iets te overdreven, Zeker qua beschrijvingen van mensen, die allen mooi, schoon, lief, zachtaardig en ga zo maar door zijn. En hoe mooi en nobel Frankenstein zelf ook zegt te zijn, voor z'n 'monster' had hij toch vrij weinig compassie. 

Als land streep ik hiermee Rusland af, want het verhaal wordt in Rusland verteld. Hiermee zit ik nu op vijftien met m'n landenchallenge, dus ook al op schema. 

Ook met m'n readingchallenge gaat het goed; tweeënveertig van de tweeënzestig boeken gelezen. Maar.. als het goed is duik ik deze of volgende maand weer een Portugeestalig boek in, dan gaat het tempo wel weer omlaag. 

#WoW: Afvinken

Lijstjes, sommige mensen zijn er gek op. Lijstjes maken en dan afvinken wat je hebt gedaan. Ik las zelfs eens van iemand, die een lijstje maakte van de lijstjes die ze heeft. Echt onvoorstelbaar voor mij. 

Voor mij is dat teveel planning. Lijstjes maken alleen al, dan nog bijhouden ook. Ik verzand in een gebrek aan overzicht door iets overzichtelijk te maken. Bovendien ga ik er nog steeds vanuit dat de lijstjes die ik in m'n hoofd heb, wel werken. Jarenlange ervaringen die het tegendeel bewijzen ten spijt. Want natuurlijk maak je onbewust lijstjes. Wanneer je naar de winkel gaat of op vakantie. En meestal gaat dat goed. Soms wordt er eens wat vergeten, maar zolang je met vakantie paspoort, pinpas en medicatie mee hebt, zit het meestal wel goed. Opladers, ook belangrijk. (door ervaring leert men)

Afvinken is wel leuk, natuurlijk. Het gevoel hebben dat je wat gedaan of bereikt hebt. 

Afvinken is een term die vaak wordt gebruikt om aan te geven dat een taak of item op een lijst is voltooid of afgerond. Het wordt vaak geassocieerd met het visueel markeren van een taak door er een vinkje naast te zetten, meestal in de vorm van een ✓-symbool. Dit wordt gedaan om aan te geven dat de taak is voltooid of de vereiste actie is ondernomen.

https://chat.openai.com

Het is niet helemaal waar dat ik geen lijstje maak. Ik maak bijvoorbeeld via Hebban achteraf een lijstje wat ik heb gelezen in een jaar. Ik neem mijzelf een hoeveelheid boeken voor bij de Readingchallenge en elk boek dat ik lees vink ik af. ✓, weer een boek gelezen.

Dit jaar doe ik mee aan de 'lees-uit-eigen-kast' (luek) challenge. 24 boeken lezen, die je voor 1 januari al in ongelezen in je boekenkast had staan en die nodig gelezen dienen te worden. Ik zette er ook boeken bij, die ik in december nog kocht, maar het gaat eigenlijk om nog oudere boeken. (stiekem kocht ik nog snel een (e-)boek voor deze lijst)  

Het oudste boek op deze lijst kocht ik in 1995. Nog met guldens! Die dag won ik een bedrag op een kraslot en daarvan kocht ik een boek. In die tijd schreef ik zoiets nog op in het boek. Dat boek moet sowieso op de luek'24-boekenlijst, want het wordt toch tijd dat deze ook eens gelezen wordt. Er stonden nog meer vergeten boeken in de kast, wachtend op aandacht. Ook boeken op de e-reader doen mee. Die worden soms nog sneller vergeten, doordat ze niet 'in het zicht' in de boekenkast staan.

In plaats van 24 heb ik inmiddels 30 boeken op mijn luek-lijst staan. Ik twijfel nog of ik dit weer terugbreng naar de 24 die ik écht wil lezen of dat ik het zo laat. Maak ik vooraf de keuze welke 24 boeken ik ga lezen, of denk ik achteraf 'oh mooi, er zijn 24 van gelezen, maar er zijn nog boeken over'. Zie? Lastig, lijstjes. Kopzorgen krijg je ervan. Voorlopig is de luek '24 mijn enige afvinklijstje van dit jaar. Al 4 boeken zijn er afgevinkt en de 5e ben ik aan het lezen.

 

#WoW betekent Write on Wednesday of Word of Week. Iedere woensdag verzint een van de deelnemers, deze week Karin, een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. Zie ook https://verwondervrouw.nl/

Boeken van september

In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders. 

Mijn boeken van september en Lezen uit eigen kast

op 30 september 2019 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Speurend sta ik voor mijn kast. Welke boeken staan er eigenlijk precies, welke heb ik gelezen, welke kunnen... weg?

Sinds ik in juli BookCrossing ontdekte, ben ik een nieuw tijdperk ingegaan; boeken mogen weg. Echt? Ja, echt.
Niet alle boeken natuurlijk. Zo gek ben ik nou ook weer niet. Maar een opruiming zorgt voor meer plaats voor de boeken die ik écht wil bewaren. De Stephen Kings, bijvoorbeeld. Vrijwel elk jaar komt er weer een nieuwe, begin deze maand nog: Het Instituut. En er is geen plek! Een grotere boekenkast is geen optie. Veto van m'n man.

Er is nóg een voordeel aan deze nieuwe hobby: ik blijk best veel boeken in de kast (en op zolder) te hebben, die ik 'ooit' nog wilde lezen, maar waar ik nooit aan toekwam. Ik dacht werkelijk dat ik 90% van m'n boeken wel gelezen had, dat valt tegen. Of mee. En de meeste van die boeken wil ik toch niet ongelezen wegdoen, dus ineens doe ik een inhaalslag. Lees 'vergeten boeken' (en laat er wat liggen voor de maand van het 'vergeten' boek).

Het eerste boek dat ik besloot op te pakken was Het maanlied van de Wolf. Een verhaal over een Indiaans meisje, dat geroofd wordt van haar stam, als slaaf in haar nieuwe stam gehouden wordt en vlucht naar weer een volgende stam. Uiteindelijk komt ze via de Inuit in Groenland terecht. Een bijzonder boeiend verhaal, de schrijfster heeft veel onderzoek gedaan naar het leven van deze stammen in de veertiende eeuw, dus veel berust (vermoedelijk) op waarheid, behalve natuurlijk dit specifieke verhaal van 'Tekenvrouw'. Overigens kan ik dit boek niet via Bookcrossing loslaten, want het blijkt van m'n zus te zijn en zij wil het terug. Halverwege het boek kwam ik er ook achter dat het me niet voor niets zo bekend voorkwam; ik las het al eerder.

Omdat een papieren boek oppakken voor mij toch kennelijk minder snel leest dan een boek op de e-reader, besloot ik eerst een boek uit mijn digitale boekenkast te kiezen. Het Rosie effect stond eigenlijk al klaar. Deel één las ik een paar jaar terug en is in mijn beleving leuker. Misschien komt dat ook omdat in Het Rosie effect Don en Rosie vooral langs elkaar heen lijken te praten en daar kan ik slecht tegen. Don's 'oplossingen' voor bepaalde problemen zijn vaak wel leuk.

Terug naar de papieren boeken, want die boekenkast moet leeg natuurlijk.
De vrouwenjager van Rita Mae Brown is niet heel erg dik en leest snel weg. Het is meer een roman, wat ik wel jammer vond. Wel leuk onderhoudend, maar ik had er meer van verwacht.

Terugkeer van de Samoerai van T. Matsuoka is dan wél weer een dik boek. In het begin snap ik niet zo goed wat ik lees. Naar gelang ik verder kom, blijkt dat twee hoofdfiguren elkaar wel zien, maar in verschillende eeuwen leven. Sowieso lopen de tijdsperiodes door elkaar. Uiteindelijk begin ik dit te begrijpen en boeit het verhaal mij wel.

Ik besluit vervolgens tot De Vliegeraar van Khaled Hosseini. Een boek waar ik me niet zo'n goede voorstelling kon maken. Het trok me niet, hoewel het aan alle kanten bejubeld werd. Maar ik zat snel in het verhaal en vond het ontzettend intens. Ik leende dit boek van m'n vader, dus echt ruimte in de boekenkast geeft dit niet.

Het einde van de zomer van Anders de la Motte lees ik voor m'n boekenclub. Ik had 'm al voor deze maand in huis, dus hij stond ook in mijn digitale boekenkast. Ik lijk een beetje in een leesdip te zitten en dit boek trekt me daar alleen uit, doordat ik weet dat ik met een deadline zit. Als ik over de helft ben, ben ik wel benieuwd hoe het afloopt. Op zich is het ook wel fijn geschreven, maar soms heb ik het gevoel dat er teveel moeite is gedaan tot het vormen van mooie zinnen en metaforen.

Op de valreep lees ik nog Het geheim van Rotterdam van Thea Beckman. Een dun boekje dat ik in een doos met gratis boeken langs de weg aantrof. Het heeft hele kleine lettertjes, wat voor mij het lezen moeilijker maakt. Toch als gewoonlijk bij Beckman een onderhoudend verhaal met veel geschiedenis. Even heerlijk wegdromen in de vijftiende eeuw en blij zijn met een geïsoleerd huis en centrale verwarming, terwijl buiten de regen niet ophoudt met vallen.

Van deze boeken van september gaan er uiteindelijk maar drie uit de kast via BookCrossing. Anderen zijn geleend of digitaal.

Het leuke van een doorgeefsysteem als BookCrossing is natuurlijk dat mensen het boek oppakken en registreren. Als het me niet uitmaakt wie het boek meeneemt en of diegene er blij mee is, laat ik het zo achter, ergens, maar dat doe ik niet. Gelukkig is er dan ook inmiddels één boek geregistreerd, dat ik bij een BookCrosser in een minibieb achterliet. Helaas is deze minibieb niet in mijn buurt.

Andere boeken liet ik vaak op dezelfde plaats rond dezelfde tijd vrij bij een bushalte. Ik ben eigenlijk wel nieuwsgierig of mensen nu toch stiekem zo'n boek gaan verwachten op die plek. Of ze ernaar uitkijken. Aan de andere kant ben ik allang blij dat de boeken er een paar uur later niet meer liggen. Iemand was nieuwsgierig en geïnteresseerd. Als zoiemand maar vaak genoeg een boek treft, gaat hij/zij deze misschien alsnog registreren.

En dan begint morgen de maand van het spannende boek. Kan ik lekker in Het Instituut beginnen!