Herfst

De dagen worden korter, kouder en natter, bladeren verkleuren en vallen van de bomen en over de paden in de tuin en de brandgang hangen spinnewebben als onzichtbare gordijnen. Elke dag is het weer oppassen dat je er niet met je gezicht in blijft hangen (met de spin op je neus... argh). 

Allemaal duidelijke aanwijzingen dat de herfst in aantocht was. 

Vandaag is het echt zover. De zon passeert de evenaar. Vanaf vandaag worden de nachten weer langer dan de dagen en is de zomer echt voorbij. En ja, bij mij begint de herfst op dat specifieke moment. Niet de eerste van de maand, omdat dat makkelijker rekenen is of waarom ze dat ook bedacht hebben. 

Nog een teken dat het herfst is: bieten! De suikerbieten worden gerooid en gaan met grote vrachtwagens richting de suikerfabriek, alwaar ze met veel stank voor de omgeving verwerkt worden tot de hagelwitte suiker die we kennen. Ooit woonde ik onder de rook van deze fabriek en de geur van de suikerbietencampagne is voor mij dus ook de geur van herfst. Sommige mensen vinden het een 'lekkere zoete geur', ik behoor niet tot die mensen. Toch is het wel een soort geur van thuis. 

Gisteren kwam ik erachter dat zo'n bult bieten deze geur ook al met zich meedraagt. 

Op onderstaande foto is een spinneweb gefotografeerd. Zie je niet hè? Zit er toch. Elke morgen loop ik er bijna tegenaan. 

Cadeautje voor mezelf

Het wordt weer kouder, de dagen worden korter en 's morgens versperren vochtige spinnenwebben mijn pad. We weten allemaal wat dat betekent: de herfst komt er weer aan (meteorologisch al begonnen, nog steeds geen idee wat dat inhoudt, want ik houd me vast aan 21 september)

Dus toen ik deze viooltjes zag, wilde ik ze hebben. Sowieso vind ik viooltjes leuk, die kleintjes helemaal. Soms zijn het net allemaal zonnige gezichtjes. Ja, hier word ik blij van.

Vakantie voorbij

De vakantie was voor mij al een tijdje voorbij, maar vandaag beginnen ook de scholen weer. Hoewel er nog mooi weer voorspeld wordt, begint het 's morgens zachtjes aan te voelen als herfst. Zo komt de zon pas weer op, wanneer ik m'n bed uit ben, wat de ochtend gelijk frisser maakt.

Het levert dan wel weer mooie plaatjes op, zo op weg naar m'n werk.

Goedemorgen!

Mijn lijf protesteert

"Ik ben bang dat je omgeving toch gelijk heeft", zegt Vincent, mijn fysiotherapeut.  Met de honderdste dag in zicht, besloot ik toch maar eens naar de dokter te gaan met mijn pijnlijke achillespezen. Hij verwees me door naar de fysiotherapeut. Zo kwam ik bij Vincent, een nieuw gezicht bij een mij zo bekend Centrum voor Fysiotherapie. Niet alleen ik kwam er al vaak, ook mijn gezinsleden kennen ze er goed. 

Wandelen op slippers is ook
niet zo goed voor de pezen

Vincent heeft gelukkig begrip voor mijn streven om de honderd dagen vol te maken. Als fysiotherapeut is hij er ook helemaal voor, dat ik zoveel mogelijk lopend doe, zo zegt hij. Toch is het goed als ik wat rustiger aan doe, om te voorkomen dat de kwaal verergert.

"Ik geef je voor de komende week wat oefeningen mee", zo zegt hij, "en dan gaan we het de volgende keer eens hebben over rustiger aan doen." Gelukkig had ik al genoemd dat ik eigenwijs kan zijn en vertel hem dat man en ik de week ná volgende week een citytrip gaan doen, waarbij natuurlijk ook (veel) gelopen zal worden.

"Begrijpelijk", zo zegt mijn leuke fysio, waarna hij besluit dat we dan daarná toch echt moeten gaan praten over rustiger aan doen. Ik knik braaf.

Met het huidige mooie weer zou je zeggen dat wandelen makkelijk gaat, maar juist vandaag was ik liever blijven zitten. Heerlijk, lezen in de tuin. Maarja, die honderd dagen hè. Eigenlijk ben ik bang dat ik het volgende week inderdaad rustiger aan zal gaan doen. Het weer zal toch wel een keer verslechteren, het doel is gehaald en m'n pezen doen pijn. Niet alleen de omgeving, zelfs de fysiotherapeut zegt dat ik misschien even wat stappen moet minderen.

Maarja, dan heb ik als het goed is wél mijn nieuwe slimme horloge. En daarmee kan ik natuurlijk ook doelen stellen. Bovendien telt dan ook andere beweging meer mee, zoals fietsen. Ermee blijven zitten lijkt me jammer. We zullen het zien, wordt vast vervolgd.

Wat een heerlijke herfst