Te weinig, genoeg of teveel?

 Ik voel me moe, moedeloos en gefrustreerd. Het lijkt wel of niets meer makkelijk gaat. Overal moet ik bij nadenken. 

Regelmatig houd ik op voedingscentrum.nl bij wat ik eet. Ook dit jaar weer, al enkele weken. Hieruit blijkt dat ik, mede door mijn vegetarische levensstijl, niet aan mijn eiwitten kom, maar ook bepaalde vitamines te weinig binnen krijg. Dus moet ik schuiven, kijken, rekenen. Wat wel en wat niet. Altijd ben ik bezig met 'is dit gezond', 'eet ik niet teveel' (want afvallen en zéker niet aankomen) en dan daarbij 'krijg ik wel genoeg binnen'. Hoewel mijn eten altijd wel lekker is, en ik vrijwel alleen gezonde producten eet, is eten niet een ontspannen bezigheid, maar heeft het bijna over de hele dag mijn aandacht. Dit mag en dat moet. En hóe dan. 

Bij een gezonde levensstijl hoort ook bewegen. Zeker voor mensen met pijn is dat belangrijk, want rust roest en van te weinig bewegen wordt de pijn erger. Maar van teveel bewegen ook! Mijn beweging bestaat momenteel vooral uit wandelen en fietsen. Een aantal keren wandelde ik naar het werk en weer naar huis en tussen de middag ook nog een rondje. Dat was kennelijk teveel. Sinds die tijd doen mijn voeten meer pijn dan normaal, dus ik fiets weer naar het werk en wandel alleen tussen de middag het rondje en soms 's avonds nog. Tijdens het wandelen heb ik meestal geen last, maar na een tijdje zitten, met de voeten omhoog of omlaag, doet opstaan vreselijke pijn. 

Dus ook bij bewegen: wat kan wel en wat kan niet. Doe ik dit, dan kan dat niet. Wat wil ik. 

Gisterenavond viel het me even aan. Het lijkt wel of ik naast werk alleen bezig ben met m'n gezondheid en hoe zo comfortabel mogelijk leven. Als m'n man voorstelt wat te gaan doen, zit ik bij voorbaat al te zuchten "jamaar... " 

Ik wil dit niet! Ik wil spontaan, ik wil blij, ik wil enthousiast. Ik wil MIJ.

En ja, natuurlijk kan niet alles. En ja, natuurlijk hoort bij gezond en volwassen leven het maken van keuzes en het nemen van verantwoording. Maar altijd?! Bij elke hap en stap?

Dat ik moe ben, heeft waarschijnlijk ook nog te maken met het slapen. Ik ga zoveel mogelijk op dezelfde tijd naar bed, maar ben vaak om 5.00 uur al wakker . Soms slaap ik ineens negen uur, nooit achter elkaar, maar ook dan word ik nog moe wakker. 

Hoewel ik mij het liefst opkrul in bed, met een reep chocolade binnen handbereik, ben ik weer op zoek naar oplossingen. Met de huisarts heb ik het gehad over vitaminetekorten en ik krijg hiervoor eerst een bloedonderzoek. Daarnaast adviseert hij mij een diëtiste aan, voor meer specifieke eethulp. 

Via ReumaNederland werd ik geattendeerd op een inloopdag bij verschillende sportcentra over fitness en reuma. Speciaal opgeleide fitnesstrainers helpen patiënten om verantwoord te trainen. Binnenkort heb ik een proefles bij mij in de buurt. Het is duur, het is (vind ik) niet echt bij mij in de buurt, maar ik denk dat ik het een paar maanden ga proberen. Natuurlijk weet ik dat pas zeker ná de proefles. 

En wat hopelijk naast deze stappen zal helpen, is de lente, die er weer aan zit te komen. Geen regen en storm, geen grijze dagen, weken en maanden, maar zon! 

Doorlopen

Vandaag zit ik op dag tachtig-op-een-rij van elke dag negenduizend stappen of meer. Dat is dus al vanaf 11 juli, net niet vanaf onze vakantie, doordat ik die week door de leesclub één dag dat magische getal niet haalde. Peanuts. Het overgrote deel van de dagen, op vijf of zes na denk ik, zat ik boven de tienduizend.

Mijn doel is honderd dagen op rij boven de negenduizend stappen. Dit vergt soms planning. De meeste dagen lukt het wel, door de wandelingen met de hond, twee keer per week lopend naar het werk en extra wandelingen op de andere dagen (want de hond wil écht niet zoveel lopen). Van 't weekend had ik twee verjaardagen en wandelde ik dus al voor de visites aan. Komende dinsdag is weer een leesclubdag en nu al vraag ik mij af: hoe ga ik dat doen? Lopend naar het werk kan niet, tussen werk en leesclub door is niet veel tijd, weer met fiets aan de hand wandelen, totdat het polsbandje trilt? Zoiets zal het wel worden.

Ondertussen ben ik ook bezig gezonder eten en dus met afvallen. Bij het voedingscentrum houd ik af en aan al sinds augustus 2012 bij hoeveel ik weeg, uiteraard met het doel af te vallen. Er zitten nogal wat gaten in de lijst van dagen, weken en maanden dat ik me hier even wat minder mee bezig hield.

Het 'leuke' van zo'n archief, is dat je kunt zien hoe het de afgelopen jaren ging. Zo was mijn gewicht twee jaar terug eind september vrijwel hetzelfde als nu, rond de éénentachtig kilo. In de tussentijd ben ik alleen maar zwaarder geweest, net als daarvoor. Op 13 juli 2013 woog ik het laagst van die hele periode, tachtig kilo. De dag daarna gingen we met vakantie en de drie daarop volgende weken kwamen er vier kilo's bij. Dat is ruim vijf jaar terug! En al die tijd aankomen en afvallen en weer terug. Zeker zo'n dertig kilo in totaal, afgevallen maar dus ook weer aangekomen. Manman, wat een energie zat daarin. Wat een strijd.

Zo'n datum drukt je ook met de neus op andere feiten, bijvoorbeeld dat er ook al zo'n vijf jaar bepaalde broeken in de kast liggen, die ik nooit heb kunnen dragen. Ai.

In elk geval houd ik nu niet alleen m'n gewicht  maar ook wat ik dagelijks eet bij bij de eetmeter, zodat ik niet in de verleiding kom om door te eten. 

Maar wat is nu verder het effect op mijn lichaam?  
Er is duidelijk verbetering in mijn conditie. Trappen loop ik makkelijker op, benen lijken sterker. Tegen de wind in fietsen gaat makkelijker. Verder voel ik me vooral, zoals ik me voelde toen ik in een (winter-)periode hardlopen opbouwde tot de vijf kilometer. De pijn wordt niet minder. Als het de afgelopen tijd al minder was, kwam dat volgens mij eerder door het warme weer. Dat had ook grote invloed op mijn huid, kennelijk, want de eczeem komt ook overal weer terug. En ik maar denken dat dat wegbleef door m'n gezondere eten.

Wanneer de honderd dagen op rij gelukt zijn, blijf ik natuurlijk wandelen. Ik zal alleen minder streng zijn. Een leesclubdag loop ik dan wel zoveel mogelijk, maar ik doe geen moeite om de tienduizend stappen vol te krijgen. Tenslotte fiets ik op die dagen ook meer dan anders.