Crea bloghop #17: Bloemen en vlinders

Mooi zijn ze hè. Een feest voor het oog. Geurige bloemen en fleurige vlinders. Daarom doe ik er al jaren moeite voor om een bloemenzee in de tuin te krijgen, waar massa's vlinders (en bijen) op af komen. Helaas. Mijn tuin zit vooral vol met slakken en wanneer ik zaden van de Pollinators uitzaai, wordt al het groen gelijk bij de bodem afgevreten. Ook andere bloemen en planten moeten het ontgelden, zelfs de bieslook, alleen de brandnetels blijven enthousiast groeien. Ja, daar zitten ook vlinders op, maar het staat niet zo leuk in de tuin. Gelukkig brengen de paardenbloemen nog veel kleur. 

Qua uitwerking van het thema zag ik laatst wat leuks op internet. Vlinders stempelen met wc-rollen. Zoals dat gaat bij mij, bedacht ik niet dat deze website bewaard moest worden, maar ging ik er zorgeloos vanuit dat het met één zoekopdracht teruggevonden zou zijn. Niet dus. Maar.. de zoekopdracht 'stempelen en wc-rollen', leverde wel gestempelde bloemen op! Als dat niet dé combinatie is!

Welgemoed pakte ik m'n verf uit de kast, in de hoop dat het nog zou werken. Het is 'enige tijd geleden' gekocht bij de V&D, dus dat was een logische vraag. Op de dag van de vorige bloghop, ja twee weken terug al, begon ik met het schilderen van de achtergrond. De verf was in elk geval niet ingedroogd in de afgelopen vijftien jaar. Mooi zo. Mengen ging niet meer helemaal goed, maar het hoefde ook geen Rembrandt te worden. 

Daarna kwam het stempelen. Zo aan het eind van de creabloghop word ik zelfs nog creatief. Eerst maar zoeken naar wc-rollen, die waren er gelukkig nog. Er bleek ook nog een lege keukenrol te liggen. Ook handig. 

Terwijl het zonnetje lekker in de tuinkamer scheen, waar ik tegenwoordig knutsel nadat man besloot dat de picknicktafel daar wel kon staan, leefde ik me creatief uit. Het resultaat? Een kleuter zou er trots op zijn, denk ik. Mijn innerlijke kleuter is in elk geval heel enthousiast. 

Op Pinterest staat echt heel veel dat je kunt maken met wc-rollen! Van hele kunstwerken tot grappige beestjes en ook vlinders. Er gaat een wereld voor me open, maar het stempelen van de vlinder moest toch uit m'n geheugen komen. Daarna uit mijn uitgebreide stempelcollectie. 

Er volgt nog één creabloghop. Daarna moet de blog, en mijn creativiteit, weer door mij zelf in stand worden gehouden. Met dank aan Conny's Quilts en Creaties voor deze leuke creabloghop-opdracht.

#WOT: Veiling

Ik moet er nog foto's van hebben, volgens mij, van de bloemenveiling in Aalsmeer. Een vriendin van mij werkte daar vroeger. In alle vroegte reed ze erheen vanuit Utrecht, over lege zesbaans wegen, naar hallen, waar op dat onmogelijke vroege tijdstip al druk gewerkt werd. 

Een veiling is een markt waarbij één of meer objecten worden toegewezen aan bieders aan de hand van welgedefinieerde regels. Deze regels specificeren voor elke bieder welke objecten hij wint en hoeveel hij moet betalen, afhankelijk van zijn bod en de biedingen van andere bieders.
wikipedia.org

 Die foto's zijn dan in het analoge tijdperk gemaakt en áls ik ze al heb, zijn het dia's. Kleine kans dus dat ik ze terug ga vinden. Wat mij bijbleef van deze veiling waren de ellenlange karren met snijbloemen. Zoveel! Als er foto's zijn, zijn ze daarvan. Ook bleef de spanning van de ronddraaiende veilingklok me bij wanneer drukt iemand het eerst af? Daar mochten natuurlijk geen foto's van. 

Jeetje, deze herinnering is toch al gauw dertig jaar oud. Of nog net een paar jaar ouder. Wat vliegt de tijd! De ronddraaiende klok is nu vast digitaal, als het tenminste nog zo gaat. 

Naast de bloemenveiling is er natuurlijk ook de groente- en fruitveiling en de kunstveilingen. Vooral die laatste is van een heel andere orde. Denk aan Sotheby's in Londen, waar artikelen voor miljoenen over de toonbank gaan. (zeg je dat zo bij een veilinghuis?) Het lijkt me bijzonder als je met een bordje in je hand onbeperkt kunt bieden. Bijzonder om mee te maken en nog bijzonderder (dat is Nederlands? Geen rood golfje eronder, goh) om zo ongelimiteerd te kunnen bieden. Op onzinnige zaken, zo lijkt het soms. Dat je een schilderij van een bekende meester voor een paar, nouja honderd, miljoen koopt, daar kan ik me misschien nog in vinden. Maar gebruiksvoorwerpen van ooit bekende mensen? Leuk hoor, maar wat moet je met de zakdoek van Dickens of een lepeltje van Shakespeare. Dan moet je wel een hele grote fan zijn. (ik noem maar wat hoor, geen idee of deze items ooit geveild zijn, waarschijnlijk niet, maar je hoort soms de wildste dingen)

Het meest aparte dat ik me van de laatste tijd herinner, qua veilingen, is het werk van Banksy, dat na aftikken door een versnipperaar ging. Daarna was het gewoon nóg meer waard! Het steeg 18 miljoen euro in waarde. Ná beschadiging. Gekkenwerk.

Oké, misschien is elke week een bosje bloemen kopen, die eerst op de veiling zijn gewaardeerd, nog gekker. Duurder uiteindelijk, want het kost alleen maar geld. Maar zo'n rij karretjes met bloemen, dat ziet er toch ook wel uit als een bepaald kunstwerk. Of lappendeken. Kijk hier maar, bij google search. Dan pak ik zelf even een bloemenfoto, die niet op een veiling gemaakt is.

Doe je mee?

#WOT of Write on Thursday. Een Engelse aanduiding voor iets wat ik op een Nederlands blog (Verwondervrouw voorheen Ipixitude) vond. Het idee is elke donderdag een blog te schrijven over het woord van die dag, dat door @ireenbertholee verzonnen wordt.

 

Even doorpakken

 Natuurlijk had ik spierpijn van gisteren. Het waren nogal ongewone werkzaamheden voor mij. En de spieren waren al een tijdje niet zo intensief en op deze manier gebruikt. 

Toch.. ik wilde het graag af hebben. Dus man heeft ook de tweede bak van voor naar achteren gebracht en ik heb deze leeggeschept. Boompje dat erin stond (ja, ook eigenlijk maar zo'n sprietje) overgezet in de ronde bloempot. Vergeet-me-nietjes erbij. Ook nog wat bolletjes, die ik 2 jaar terug kreeg, en naar voren gereden. 

Daarna de houten bak nog leeggeschept en wat geveegd, want er was nogal een zootje achterin de tuin nu. Maar ook dat is gedaan. (dat zie je dus niet op de foto)

Het is klaar! 

Cadeautje voor mezelf

Het wordt weer kouder, de dagen worden korter en 's morgens versperren vochtige spinnenwebben mijn pad. We weten allemaal wat dat betekent: de herfst komt er weer aan (meteorologisch al begonnen, nog steeds geen idee wat dat inhoudt, want ik houd me vast aan 21 september)

Dus toen ik deze viooltjes zag, wilde ik ze hebben. Sowieso vind ik viooltjes leuk, die kleintjes helemaal. Soms zijn het net allemaal zonnige gezichtjes. Ja, hier word ik blij van.

Groen, groen groen en oranje

Het kijken naar natuurlijk groen, geeft je voor langere tijd ontspanning, zo las ik laatst ergens. Daar dacht ik vanmorgen aan, toen ik met de hond door het park liep. Waar een paar weken terug nog knoppen vol zaten met belofte, is het park nu zo goed als groen. Op sommige plekken doet een enkele boom nog moeite z'n eerste blad eruit te persen, maar groen overheerst.

Mijn hond loopt dapper voor me uit. De afgelopen dagen namen we wegens omstandigheden (ik stond te laat op) een kortere route, maar hij wilde zo graag weer eens door een groter stuk park. Vandaag geef ik hem die ruimte. Ondertussen kijk ik genietend rond.

Toch, alle natuurlijk groen ten spijt, heb ik niet direct het gevoel dat ik aan alle kanten ontspan. Daar moet ik, ook tijdens zo'n wandeling, toch echt moeite voor doen.

Om mij heen hebben de vogeltjes een drukte van belang. Het lijkt erop dat zij met meer groen in eerste instantie juist meer stress ervaren. Nesten moeten gebouwd, eitjes gelegd en uitgebroed en dan moet hun nageslacht nog eten. Daarnaast dient ervoor gezorgd te worden dat de alom vertegenwoordigde katten, kraaien, eksters en vlaamse gaaien juist weer van dat nageslacht afblijven. Dan zijn er ook nog van die kleine drukke vliegers, die dat na het uitvliegen van hun kroost gewoon  nog een keer doen. Bij het verdwijnen van het groen keert voor hen de rust terug, denk ik dan. Heerlijk ontspannen, kale bomen en alleen je eigen eten maar om voor te zorgen.

 Voor het groen aan kleurde het park al geel met narcissen en speenkruid. Inmiddels zijn er witte en roze bloesems en andere fleurige bloemen.  De vergeet-me-nietjes, waar een aantal jaren terug  het park nog vol mee stond, laten het dit jaar afweten, helaas. Alleen in de bosjes kan ik ze nog vinden. Zou dat blauw ook net zo ontspannend werken als groen?

Een plek van stress, voor veel mensen, is de werkplek. Ik zit zelf in een geweldig mooie groene omgeving, maar kijk uit op de parkeerplaats. Dat vind ik jammer, maar het is niet anders. Regelmatig haal ik koffie of thee en sta dan even te genieten voor de ramen. Vanmorgen zag ik een stelletje futen baltsen. Daar kan ik natuurlijk niet uitgebreid foto's van gaan maken, maar tussendoor is het leuk om te zien.

Terwijl de natuur groen kleurt, kleurt morgen het land oranje. Vooral onze stad, want tijdens Koningsdag zal Willem Alexander met z'n gezin en gevolg Groningen aandoen. Dit levert mij een vrije dag op. Ik had mee kunnen helpen als vrijwilliger, maar ben bang dat dat teveel zou zijn geweest. Dus bekijk ik het thuis op tv. Ook heel ontspannen.

Earth Day

Volgens het nieuws de afgelopen weken, neemt het aantal insecten de laatste jaren dramatisch af. Behalve de dan teek, daarvan neemt het aantal dan weer dramatisch toe, als ik het goed gelezen heb.

Gelukkig voor moeder aarde dus, dat ik zo'n slechte tuinvrouw ben. Terwijl ik lekker zit te genieten in het zonnetje, wordt er druk om me heen gezoemd. Dit allemaal dankzij rijen met paardenbloemen tussen de tegels, blad en mos óp de tegels en onder allerlei attributen in de tuin en een overvol insectenhotel, waar ze elkaar gewoon uit jagen.

Ja, de tuin is weer een zootje. Veel losse troep heb ik inmiddels opgeruimd (sorry insecten) en zo kwam ik nog een verrassing tegen. Een holletje, gemaakt in een klein potje van de vacht van een 'meneer Nilsson'-knuffeltje, dat erbij op een tafeltje lag. Zou daar het muisje overwinterd hebben, dat ik vorige week zag? Het is echt te klein voor een heel nest, gelukkig.

Terwijl de bijen en vliegen vrolijk (en irritant) door de tuin zoemen, zoeken vogeltjes enthousiast onder blaadjes en stukjes mos naar zespotige lekkernijen. Zo schiet het niet op met de hoeveelheid insecten, maar vogeltjes zijn wel zo leuk.

Onkruid is ook maar een mening

Ten behoeve van insecten, vogels en wat kleur en fleur, ga ik vanavond ook bloemenbommetjes proberen te gooien op het eilandje in de vijver. Dat staat namelijk vol met bomen en struiken, maar ik zie altijd weinig bloemen. Ik hoop dat deze vredige bommen aanslaan, en dat ik dit jaar ver genoeg gooi, maar mogelijk eten eenden en vogels de zaden al eerder op. Hoewel de zaadjes al aan het kiemen zijn in een doos in de tuin. Ik hoop dat ik het goed gedaan heb en dat ik de goede zaden kocht. Komende week zal ik een actiepakket van natuurmonumenten ontvangen, waarin precies omschreven staat, hoe je door middel van bloemenbommetjes bijen aan kunt trekken in de omgeving en hoe je zo'n bommetje maakt. Ik zal dan zeker nog een poging wagen.

Als ik in de tuin bezig ben geweest, heb ik overal jeuk. Het voelt alsof er insecten over m'n lichaam kruipen, maar ik zie niets. Nee, écht niet. Ook heb ik uitslag, van de zon? Best mogelijk. Op mijn huid lopen kennelijk spookinsecten.

Het was vandaag 'Earth Day', 's werelds grootste milieubeweging. Ik at salade, genoot in de tuin en gooi vanavond bommen, als een echte activist, maar eigenlijk genoot ik vooral passief van de vogels, de bloemetjes en de bijtjes.

Vroege voorjaarsbloeies (daar word ik vrolijk van)

"Het madeliefje is de enige composiet, die het hele jaar bloeit", zo vertelde ooit een leraar biologie. Altijd weer apart, hoe bepaalde wetenswaardigheden je bijblijven.Terwijl de wind gisteren weer wat aantrok en de temperatuur daalde, genoot ik van de eerste bloemen in het park. Niet alleen het madeliefje was aan het bloeien. Ook de vroege voorjaarsbloeiers steken hun kopjes weer op.

Een sneeuwklokje kon ik nog niet in fotogenieke staat vinden. Dan maar zo.