Here we go (again)?

Frieda Klein, uit de 'dagen'-boekenserie van Nicci French, tekent vaak om tot rust te komen en bij na te denken, en tekent dan altijd hetzelfde. Een wijnfles. Dit kwam in eerste instantie wat raar op mij over, maar inmiddels begin ik het te snappen, geloof ik. 

Altijd hetzelfde tekenen houdt in dat je niet een halve dag bezig bent met 'ik wil tekenen, maar wat zal ik eens tekenen'. Daarnaast baart oefening kunst. Met herhaling kun je mogelijk je gedachten ook beter leegmaken. Terwijl je je op weer dezelfde lijnen en schaduwen focust je gedachten de vrije loop laten gaan. 

Dus. In het kader van 'ik wil regelmatig wat tekenen, maar ik weet ook regelmatig niet wat', bedacht ik een item te zoeken, dat ik er bij kan pakken als ik 'de drang' krijg. Iets wat niet groot is, wat mee kan op vakantie. Dat niet te ingewikkeld is, maar wel leuk. 

Daarnaast lijkt het me nog steeds leuk om met een item een dagelijkse foto te maken. Als niet in het dagelijks leven, dan misschien wel tijdens de vakantie(s) en/of een uitje. 

En natuurlijk kunnen bovenstaande items dezelfde zijn! Iets dat ik met enige regelmaat teken (dagelijks of wekelijks durf ik al helemaal niet meer voor te nemen) en dat ook leuk is bij een 'dagelijkse' (vakantie-)foto. 

Zaterdagavond maalden de gedachten en ideeën door m'n hoofd, want wat neem ik dan. Toch weer een Sonny Angel of iets anders dat in huis is. Een giraffe? Genoeg om uit te kiezen en sommige hebben misschien wel het effect van een fles, qua vorm en herhaling. Zondag liep ik spiedend door de kamer. Wát komt in aanmerking?

Verrassend genoeg meer dan verwacht 

Van de Boeddha, het blije poppetje en het giraffe-badeendje hieronder, vind ik het blije poppetje eigenlijk het leukst voor 'prop' op een vakantiefoto. Kijk hoe blij en enthousiast! Helaas blijft het niet staan. Het is een stukje plastic, een sleutelhanger denk ik. De Boeddha en het eendje strijden om een tweede plek. Zowel voor tekenen, daar vind ik het poppetje niet zo geschikt voor, als voor de fotoprop. 

Toen viel mijn oog nog op deze drie items. De denker is een gum, het hondje lijkt op de hond die wij ooit hadden en het olifantje was ooit een verjaardagscadeautje, zo'n veertig jaar terug? Van deze drie komt wat mij betreft alleen de hond in aanmerking. Wat een schatje toch. 

Na wat gefröbel met ijzerdraad kreeg ik het poppetje te staan, maar of dit genoeg is voor foto's, of het blijft staan op onregelmatig oppervlak of bij wind, dat is de vraag. Het blijft een leukerd. 

Aangezien volgende week onze vakantie begint, moet de beslissing de komende vijf dagen vallen. En misschien wordt het gewoon helemaal niets van dat alles. 

Hoe ging het met ... het reisdagboekje

Voor onze vakantie naar Sardinië en Londen, schreef ik een blog over (weer) een nieuw dagboek; een vakantiedagboekje of reisdagboek. De bedoeling is, als altijd bij mijn dagboekjes, dat er getekend en geschreven wordt. Op internet zie ik de meest fantastische voorbeelden*, zoals ik het ook graag zou willen kunnen, maar waarvan duidelijk is dat dat er (voorlopig) nog niet inzit. Toch, als je het niet probeert, wordt het sowieso niets. 

Welgemoed ging ik toen al op zoek naar plaatjes, die ik zou kunnen gebruiken. Misschien is het wel leuk om hier ook te vertellen hoe het uiteindelijk ging. 

Nou, ik héb getekend, maar niet elke dag. Dat is natuurlijk geen probleem. Voor de reis naar Londen aan heb ik nog wat lege pagina's gelaten, zodat ik daar eventueel nog een tekening van Sardinië kan maken, of gewoon wat uitgeprinte foto's plakken. De voorbereidingen voor Londen, de eerder uitgezochte plaatjes, plakte ik in de trein in. 

In Londen had ik niet alleen minder tijd om te tekenen, er was ook niet zo'n lekkere plek als ik op Sardinië had. Op Sardinië was een leuk balkonnetje, waar het uitstekend toeven was met alle materialen om me heen, terwijl man boodschappen ging doen of tafeltennissen of gewoon aan de wandel. Maar we maakten een uitstapje naar Sea Life, een groot aquarium in Londen en daar moet nog wat leuks mee te doen zijn. Uiteraard zijn daar ook genoeg foto's van om na te tekenen of uit te printen en in te plakken. 

Inmiddels ben ik mij, middels een boekje van Michelle Durjardin dat ik in mei 2013 kocht, (weer) aan het verdiepen in Zen tekenen. Dat is een hele andere manier van benaderen van het tekenen op zich. Kijken naar het onderwerp, niet naar je papier, en via oog en hart je hand laten werken. En, niet in de laatste plaats, je linker hersenhelft uitschakelen, zodat je je richt op het plezier in tekenen in plaats van een perfect eindresultaat. Loslaten van ego. 

Daarnaast geniet ik enorm van Bolynn Hartman op instagram, die mensen op straat (in Groningen) tekent. Deze combinatie lijkt me een uitstekend uitgangspunt voor, jawel, mijn reisdagboek. Nu ik deze blog geschreven heb, heb ik in elk geval enorme zin om de lege pagina's van het boek te gaan vullen. (ik kocht ook al bijna een nieuw schetsboek om het Zen tekenen in praktijk te brengen, maar houd mij nog in, heel Zen)

Hier nog wat afbeeldingen van mijn krabbels. Wat mij geholpen heeft, is dat ik mijn eerdere ideeën over de tekeningen heb losgelaten. Nog altijd zou ik graag met waterverf aan de slag, maar zolang dat nog niet echt in mijn systeem zit, zijn potloden ook goed. Hopelijk vind ik ooit de rust om op een terrasje of elders op een vakantieplek te gaan zitten tekenen, terwijl man ik weet niet wat doet. Waarschijnlijk gewoon geniet van het zitten in de zon. Ondertussen ben ik thuis met meerdere materialen aan het proberen, heel zen. 

Hierboven de collage met tekeningen op weg naar Sardinië (links boven, reizen met de trein, links onder de vliegreis) en ter plekke. Het zwembad onder ons appartement is die week gevuld (3 dagen geluid van een fontein) en opgeknapt, en nam daarmee een prominente plaats in in onze Sardinië-ervaring. Rechts een schip dat we zagen, bloembakken in het balkon. 

Hieronder de collage Londen, met de plaatjes die ik daarvoor plakte, de dubbeldekker, onze verdeelstekker voor op reis, de rugzak die weer eens kapot ging en man en ik wandelend met ons kleinkind tussen ons in. 

Het zijn vooral schetsen in mijn traveljournal, maar ik heb er vertrouwen in dat ik meer en meer met kleur zal gaan werken. Voor mij is het nu al leuk om terug te kijken. 

* zoek bijvoorbeeld op travel sketchbook/travel diary easy waar de voorbeelden niet direct simpel zijn, maar wel leuk. 

Crea bloghop #17: Bloemen en vlinders

Mooi zijn ze hè. Een feest voor het oog. Geurige bloemen en fleurige vlinders. Daarom doe ik er al jaren moeite voor om een bloemenzee in de tuin te krijgen, waar massa's vlinders (en bijen) op af komen. Helaas. Mijn tuin zit vooral vol met slakken en wanneer ik zaden van de Pollinators uitzaai, wordt al het groen gelijk bij de bodem afgevreten. Ook andere bloemen en planten moeten het ontgelden, zelfs de bieslook, alleen de brandnetels blijven enthousiast groeien. Ja, daar zitten ook vlinders op, maar het staat niet zo leuk in de tuin. Gelukkig brengen de paardenbloemen nog veel kleur. 

Qua uitwerking van het thema zag ik laatst wat leuks op internet. Vlinders stempelen met wc-rollen. Zoals dat gaat bij mij, bedacht ik niet dat deze website bewaard moest worden, maar ging ik er zorgeloos vanuit dat het met één zoekopdracht teruggevonden zou zijn. Niet dus. Maar.. de zoekopdracht 'stempelen en wc-rollen', leverde wel gestempelde bloemen op! Als dat niet dé combinatie is!

Welgemoed pakte ik m'n verf uit de kast, in de hoop dat het nog zou werken. Het is 'enige tijd geleden' gekocht bij de V&D, dus dat was een logische vraag. Op de dag van de vorige bloghop, ja twee weken terug al, begon ik met het schilderen van de achtergrond. De verf was in elk geval niet ingedroogd in de afgelopen vijftien jaar. Mooi zo. Mengen ging niet meer helemaal goed, maar het hoefde ook geen Rembrandt te worden. 

Daarna kwam het stempelen. Zo aan het eind van de creabloghop word ik zelfs nog creatief. Eerst maar zoeken naar wc-rollen, die waren er gelukkig nog. Er bleek ook nog een lege keukenrol te liggen. Ook handig. 

Terwijl het zonnetje lekker in de tuinkamer scheen, waar ik tegenwoordig knutsel nadat man besloot dat de picknicktafel daar wel kon staan, leefde ik me creatief uit. Het resultaat? Een kleuter zou er trots op zijn, denk ik. Mijn innerlijke kleuter is in elk geval heel enthousiast. 

Op Pinterest staat echt heel veel dat je kunt maken met wc-rollen! Van hele kunstwerken tot grappige beestjes en ook vlinders. Er gaat een wereld voor me open, maar het stempelen van de vlinder moest toch uit m'n geheugen komen. Daarna uit mijn uitgebreide stempelcollectie. 

Er volgt nog één creabloghop. Daarna moet de blog, en mijn creativiteit, weer door mij zelf in stand worden gehouden. Met dank aan Conny's Quilts en Creaties voor deze leuke creabloghop-opdracht.

Opnieuw beginnen en weer doorgaan

Al vaker schreef ik erover. Ik vind tekenen leuk en een dagboek ook. Een getekend dagboek lijkt mij dus op het lijf geschreven. Meerdere keren begon ik hiermee, maar helaas, het lukt me niet dit bij te houden. (klik op het label 'tekenen' of 'dagboek' en vele blogs komen langs) (och jeetje, dat zijn er echt veel over dit onderwerp!)

Vorig jaar besloot ik het kleiner aan te pakken en te beginnen met een reisdagboekje. Tekenen en tekst, alleen de paar weken vakantie. Om te beginnen. Om in het ritme te komen. Tijd genoeg tenslotte, want vakantie. Het kost zestig dagen om een gewoonte ingesleten te krijgen, heb ik er met de vakantie alvast achtentwintig op zitten. (alsof gewoontes van de vakantie zich zo makkelijk doorzetten in het 'normale' leven).

Op internet zijn natuurlijk geweldige voorbeelden, zoek maar eens op 'travel sketchbook', 'draw your travel', 'draw your day' of 'art journaling'. Hier zie je zulke mooie schetsen, dat er een zekere drempel bij mij opgeworpen wordt, waardoor de uitvoering vaker achterwege blijft. Want zo mooi kan ik het lukt mij vast niet, het valt alleen maar tegen, enzovoorts. Dat is natuurlijk weer niet de bedoeling van zoeken naar voorbeelden. Ik ken mezelf. Soms zie ik iets, thuis of op reis, waarvan ik denk 'dát zou leuk zijn om te tekenen', maar vervolgens denk ik ook 'dat kan ik nooit'. Redenen daarvoor kunnen zijn dat ik wel details zíe, maar ze lastig vind te tekenen. En ik ben (heel) slecht in perspectief. Nou zei een docent bij de tekencursus dat zij dat eigenlijk ook niet kon en zij exposeert met stadsgezichten, dus kennelijk kun je je daar ook overheen zetten. 

Je wordt niet beter in tekeningen door te kijken naar andermans tekeningen 
bron: de schetsfabriek 

Ooit, voordat ik dergelijke zoekopdrachten op internet deed, maakte ik wel een leuk vakantiedagboekje in Polen. Het was het jaar van den Olympische Spelen in Londen en ook die komen erin voor. (Epke staat! Hij staat! Wij staan allemaal!) Het is zo leuk om af en toe eens in te kijken! Kijk dan!

Vandaar dat ik toch steeds weer opnieuw begin. Zoals vorig jaar dus. Bij de tekencursus kreeg ik een mooi schetsboekje, eigenlijk een dummy*. Hier plakte ik een paar enveloppen voorin, waar stickertjes en plaatjes in meegenomen kunnen worden. Ter voorbereiding zocht ik plaatjes van Servië, waar we heen gingen voor tafeltennis, maar ook landkaarten/maps van het land en de stad waar we heengingen. Omdat de volgende stop Portugal was, deed ik daarvoor hetzelfde. 

Uiteindelijk heb ik in Servië zo'n 5 dagen bijgehouden, in Portugal vrijwel niet. Die 5 dagen in Servië waren mij alweer ontschoten en het is nú al leuk ze terug te zien. Er zijn wel pagina's leeg gelaten, om nog tekeningen op te maken aan de hand van gemaakte foto's. Die foto's kunnen er ook altijd nog ingeplakt worden, natuurlijk, maar er mist nu wel een stukje tekst. 

Nu dus.. een goede reden om het weer te gaan proberen is Sardinië volgende week. De plaatjes zijn uitgezocht én al ingeplakt, dus aan de voorbereiding ligt het weer niet. Nu alleen de uitvoering nog. 

Zohier het schetsboek zelf en wat pagina's 

Natuurlijk moest de dummy eerst 'eigen' gemaakt worden. Er kwam een mooie ansichtkaart van een giraffe op de voorkant. Die clips zijn om het boekje open te houden, wanneer ik ga verven. 

De eerste twee pagina's zijn ingericht met fleurige enveloppen, waar plaatjes en stickers in kunnen. Er is ook een stukje met persoonlijke informatie. 

De eerste echte tekening laat mijn koffers en een rugzak zien. De rugzak gaat eigenlijk altijd mee, bij de koffers maakt het uiteraard uit hoe lang we gaan. De oefenschets viel wel beter uit, maarja, dit is m'n reisboekje. 

In 'wreck this journal' van Keri Smith (is ook leuk) zijn pagina's voor fruitstickers. Aangezien ik een echte theeleut ben, leek me een pagina voor theelabels wel grappig. Zo te zien heb ik vorig jaar toch niet zoveel thee gedronken. Of de thee kwam niet met een leuk apart label, kan ook. 

Dit is een beetje het idee. Zo ziet de eerste reisdag van vorig jaar eruit. Een stakende trein, een flixbus en het reisdoel. 

En dit was een ochtend tekenen in een park in Setúbal, terwijl m'n man aan het tafeltennissen was. Ja, dat tafeltennis is wel een thema in ons leven. Het brengt ons nog eens ergens, zoals Sardinië.

En hier is dan de eerste voorbereiding voor het weekje Sardinië. Ná Sardinië gaan we gelijk door naar onze oudste in Londen, trouwens. Het worden drukke maar leuke weken, denk ik, waarin ik hopelijk tijd heb (en neem) om dit boekje bij te houden. 

 

Agenda

 Al sinds jaar en dag is mijn agenda digitaal. Reuze handig, want hij is op de telefoon te raadplegen en diezelfde telefoon geeft een waarschuwing als er een afspraak of verjaardag aan zit te komen. Helemaal goed dus, en toch..

Elk jaar kijk ik weer bij de nieuwe agenda's. Elk jaar! Al ruim vijftien jaar agendeer ik digitaal en al die tijd sta ik enkele weken/maanden per jaar verlangend bij de agenda's. Zowel in deze tijd als bij de schoolagenda's. Wat zijn ze mooi. En leuk, en wat nou als ik écht... Ja, ik ging een keer voor de bijl en kwam niet verder dan m'n naam voorin te zetten. Je zou kunnen denken dat dat me wel genas van het verlangen naar een papieren agenda, maar nee. 

Enkele weken terug zag ik weer een hele mooie van paperblanks. Daar ben ik toch al gek op. Niet alleen de agenda's maar ook hun schrijfboekjes. Tijdloos mooi. De agenda waar mijn oog op viel heeft een omslagpatroon van Portugese tegeltjes. Portugees! Ik was al bijna verkocht. Maar.. het verstand zegevierde. De agenda bleef in de winkel, samen met z'n agendavriendjes. 

In januari van dit jaar ontdekte ik ook een andere leuke toepassing van een agenda. Terwijl ik probeerde elke dag een kopje koffie te tekenen, zag ik op instagram dat sommige mensen een agenda gebruikten voor hun dagelijkse tekening. Ooooh, wat vond ik dat leuk. Dit kwam natuurlijk gelijk als optie in mijn gedachten, bij het zien van die leuke agenda met Portugese tegeltjes. Toch bleef die agenda nog steeds in de winkel, bij z'n agendavriendjes. Inmiddels is mij immers wel bekend hoe het gaat met de goede voornemens tot iets dagelijks doen op creatief vlak. 

Afgelopen maandag vond ik mezelf even heeel erg zielig. Niet alleen deed m'n knie nog zeer van een val bij het wandelen, ik was ook net gevallen met de fiets. Als troost liep ik de boekwinkel in. Een plek waar het altijd goed toeven is en m'n humeur wat verbetert. Ik zag m'n de agenda, liggend tussen z'n agendavriendjes. Hij ligt er nog! Hij kwam niet mee als troostaankoop en er kwam ook geen boek mee. Ik ben zo trots op mijn eigen standvastigheid. Ik zou mezelf bijna gaan belonen, met een leuke agenda bijvoorbeeld, zoéén met Portugese tegeltjes erop. 

Afijn, er is nu een deal tussen mij en mezelf. Als deze agenda in januari nog in de winkel ligt, nóg zo leuk is én met korting, dan koop ik 'm. -Zucht- Was het maar alvast januari. 

😍

Ik kan dan natuurlijk ook een goedkopere agenda kopen met dezelfde lay-out en steviger papier, zodat het tekenen beter gaat. Jaja, dat weet ik wel. Daar denk ik ondertussen ook over. 

Net iets anders

 Ik had één voornemen. Hier schreef ik een blog over, want dan houd je zoiets sneller vol, toch? En als he het opschrijft is het waar. Dat betreffende voornemen, het boekje Creative Flow dagelijks bijhouden, hield ik drie dagen vol. Buiten bloemen tekenen en insecten zoeken gaat lastig in januari. 

En.. ik had iets anders, dat ik wél redelijk volhoud en dat ook creatief is: op instagram ontdekte ik #caffeesketch2025. De hele maand januari je kopje koffie (of thee of iets anders dat je die dag dronk) tekenen en dat plaatsen op instagram. 

Dit is op meerdere manieren goed voor mij. 
Zo moet ik (van mezelf) m'n tekening wel posten, ook als het geen kunstwerk is of het zelfs erg slecht vind. En... ook al maak ik geen kunstwerk, ik teken wél. Ook andere deelnemers maken niet per se hele mooie tekeningen, maar heel veel ook wel. Het is gewoon enorm leuk om alle schetsen en kunstwerken door te scrollen. 

Tijdens het tekenen kwam ik erachter waar ik niet zo goed in ben en welk materiaal het beste werkt. Binnenkort begint de tweede tekencursus en daarin gaan we werken met waterverf, begreep ik. Dat is mooi, want daar valt voor mij nog een hoop te leren, terwijl ik het er altijd zo mooi (en makkelijk) uit vind zien. 

Ik kwam er wél achter dat elke dag een tekening voor mij kennelijk niet te doen is. Hoewel ik het leuk vind, ben ik een aantal avonden per week gewoon te moe om ook nog te gaan tekenen. En als op m'n vrije dagen al wat gepland staat, is het ook lastig(er). Ik besloot aardig voor mezelf te zijn en dit gewoon goed te vinden, te accepteren zoals het is, in plaats van boos te worden op weer een mislukt voornemen. Het is me tenslotte alláng bekend, dat iets elke dag doen een opgave voor me is. Zelfs lezen. 

Wat maakte ik al wel? Kijk maar.

En ja, ik heb inderdaad een hoop verschillende bekers, zowel thuis als op het werk. 

Inmiddels loop ik trouwens bijna een week achter, dus vandaag moet er getekend worden. Er moet wel een stokje achter de deur blijven, natuurlijk. 

Slechts één voornemen

Om mijzelf meer uit mijn telefoon te halen en meer aan het tekenen, lanceerde ik in mijn vorige blog een leuk idee: bij elk boek dat ik lees een illustratie. Dat vereist wel lezen en dat gaat de laatste tijd ook al niet zo goed. Er staan ook weer boeken in het Portugees op de planning en dat schoot afgelopen jaar al helemaal niet op. 

Dus.. om mijzelf enigszins te stimuleren om wat meer te tekenen, of anderszins, kocht ik een 'Creative Flow' boekje met een kerstcadeaukaart. Hierin staat iets meer dan alleen tekenen, kwam ik achter. Ik moet ook blaadjes, insecten en bloemetjes zoeken. Niet handig om daar in januari mee te beginnen misschien. Maarja, zo'n boekje kopen en dan in maart beginnen is óók raar. (dan ben ik 'm ook alweer vergeten, als ik het echt zolang bewaar) 

Aan de andere kant: er staat geen datum in, alleen een dagnummer. Wat let mij om vandaag, eerste kerstdag, te beginnen? Niets toch? 

Of ik het elke dag vol ga houden? Het is een streven, maar ik ben ook realistisch. We gaan het weer eens zin. In elk geval past dit boekje (en nog wat anders dat ik kocht, maar nog niet heb) bij mijn voornemen om creatief 2025 door te gaan. Eind januari ook weer het begin van de tweede teken- en schildercursus. Ik heb er zin in. 

Fijne kerst iedereen! 

Ik ga zo een bloemetje tekenen. 

Een plan

 Ik heb (weer eens) een plan. 

Er zijn veel activiteiten die ik leuk vind en meestal houd ik me daar in vlagen mee bezig. Schrijven, deze blog of een dagboek, fotograferen, tekenen, planten en zelfs lezen. Lezen is wel een redelijke constante, maar de laatste tijd zit het toch in een dip. 

Een aantal van deze oplevingen postte ik hier al op de blog. De blog op zich is een en al opleving, samen met het lezen van andere blogs. Wekenlang schrijf ik in m'n hoofd en werk dat daarna uit. Voor inspiratie en de leuk lees ik andere blogs. Ineens is het dan weer weg.
- Poef - Leeg hoofd, lege pagina's.

De planten die bij mij nog floreren, kunnen tegen een stootje (lees, tijdelijke droogte) Fotografie zit al langere tijd in een inactief stadium. Vorig jaar (ja, een jaar geleden) nog wel een foto-per-dag-project gedaan, dat was erg leuk, maar met de telefoon. M'n camera ligt te verstoffen, helaas.

En dan tekenen: "Jaa.. ik ga (weer) tekenen!" denk ik zo'n twee keer per jaar. "En nu houd ik het écht bij" denk ik er dan achteraan. Lessen uit het verleden zeggen mij níets, zoveel is duidelijk. Twee keer per jaar is er een opleving, zo te zien in de diverse boekjes, want ik zet er altijd enthousiast een datum bij. "Kijk, het is mei/november en ik teken weer!" Regelmatig (meestal) gaat dit gepaard met de aanschaf van materiaal om mee of in te tekenen en al snel verdwijnt dat in de kast, die al vol zit met materiaal. En er blijft altijd wat naast de bank liggen, voor als ik plotseling zin en inspiratie krijg. Je weet maar nooit. 

Dit jaar deed ik het anders. Ik meldde me voor een tekencursus en zo tekende ik in elk geval negen weken achtereen. Mijn zoon deed er voor mij een schepje bovenop: Hij schreef een verhalenbundel, deze wordt uitgegeven (!!), en hij vroeg mij om bij elk verhaal een tekening te maken. 

- slik -

Enthousiast maar voorzichtig zei ik "Ja, leuk!". Vanbinnen had ik grote twijfels. Tekenen is leuk, dat lukt ook best wel af en toe, maar illustraties? Bij de cursus had ik ook veel betere tekeningen gezien dan ik maakte en nou zou ik ineens tekeningen maken, die gepubliceerd worden? 

- HELP - 

Ik kreeg een lijst met dertien onderwerpen om te tekenen. Na wat rommelen kreeg ik ook een deadline. Dat werkt bij mij toch beter. Onze eettafel werd mijn atelier. Ik nam vrij op de dagen dat m'n man niet thuis werkte, zodat ik lekker mijn muziek (Beatles) hard aan kon zetten en meeblèren. 

En het is gelukt! Dertien tekeningen zijn af. Sommigen aangepast. Zo zag ik de Hollywood-letters in de bergen niet zitten. Dit werd popcorn. En die is erg goed gelukt, al zeg ik het zelf. Anderen werden niet zoals ik wilde, maar zoon is tevreden. 

En wat is nu mijn plan? 

Eén van de redenen dat ik weinig teken, is dat ik geen inspiratie heb (zeg ik altijd). Zit ik daar met potlood in aanslag, geen idee wat te doen. Maar nu ontdekte ik illustreren. Nee, ik ga geen uitgevers aanschrijven dat ik dit kan en wil. (misschien wel ooit, je weet het niet) Ik wil per boek dat ik lees minimaal één illustratie maken. Wat een leuk idee hè? En die post ik dan op de blog. Deze of die andere, die speciaal voor dagelijkse tekening of foto was. Kan ik vervolgens mijn 'boek van de maand'-idee weer uit het stof halen. En.. nu ik een opleving van het blog aan voel komen, ook de WOW.

 

Wanneer ik met dit plan begin? Het nieuwe jaar natuurlijk. Heb ik gelijk een mooi goed voornemen. Eind januari begin ik ook met een nieuwe tekencursus van acht lessen.

 

Nieuw schetsboek

Ik kijk online graag naar tekeningen van anderen. Sinds enige tijd volg ik verschillende Facebookgroepen van "Urban Sketching", regionaal en internationaal. Heerlijk. Hele kunstwerken komen daar voorbij, die volgens mij nog weinig met schetsen te maken hebben, maar waar ik graag naar kijk. Via het algoritme kom je dan ook vanzelf bij "Reisschetsboeken" en "Tekenen met waterverf". Heerlijk zo'n algoritme met niets dan moois.

Uiteraard pakte ik er vervolgens mij eigen schetsboek bij. Deze wordt er, zo wijzen de data onder schetsen uit, zo'n twee keer per jaar bij gepakt. Elk jaar rond mei en oktober krijgt het 'ik wil tekenen' virus vat op mij, en na een paar (mislukte) schetsen blijft het weer liggen. Hoe dat komt? Niet tevreden met het resultaat en daardoor een enorme rem op het tekenen zelf. 

Dit jaar doe ik het anders.

Nadat m'n cursus Portugees afgelopen was, vroeg ik me af wat ik nu eens zou gaan doen. Dit was zo rond de tijd dat ik het schetsboek er weer bij pakte. Online kwam een cursus 'urban sketching' voorbij en dat leek me ook wel wat. Maar.. hoe dan. Al zoekend kwam betreffende cursus niet meer boven, wel een basiscursus tekenen en schilderen. Voor ik het wist, had ik me aangemeld. 

En zo begon ik vorige week welgemoed met mijn beginnerscursus. Leuk! We kregen allemaal ons eigen schetsboek, haha, weer een nieuw tekenboek. Zou ik niet meer kopen, nu dit. Maar, in tegenstelling tot andere schetsboeken, is deze ook gelijk de hele week gebruikt. 

Tijdens de cursus oefenden we met tekenen zonder kijken. Erg leuk om te doen. Daarna was het huiswerk élke dag tekenen! Dit is me gelukt, maar ik liep uiteindelijk wel weer tegen mezelf aan. 'Wát zal ik eens tekenen... ' en 'kan ik dit wel.. nee dit kan ik nooit'. Ja, ik werd geconfronteerd met mijn eerder genoemde rem. 'Ik wil niet want ik kan niet'. 

Tijdens de cursus werd deze 'rem' ook nog enigszins geactiveerd, want toen we moesten oefenen met houtskool en alledaagse voorwerpen had ik vooral krabbels, schetsen dus, terwijl andere cursisten hele kunstwerken maakten van een kaasschaaf en een wasknijper. Maar goed, ik was ondertussen tegen mijn onkunde betreffende 'perspectief' en 'tekenen wat je ziet in plaats van wat je denkt te zien' aangelopen en dat is toch ook wat waard. Dat is ook waar ik thuis tegenaan blijf lopen, en waardoor tekeningen dus niet worden zoals ik zou willen.

Gisteren, tijdens de tweede cursusavond, kwam dit onderwerp al een beetje aan bod toen we met licht en schaduw gingen werken. Leuk, met een kaarsje bij een kopje. Idyllisch. Gaandeweg merkte ik al dat oefenen en herhalen wel helpt. Eigenlijk weet je zoiets wel, maar het dóen, dat is soms wat lastiger.

Nog nooit heb ik zo braaf elke dag huiswerk gemaakt als afgelopen week, hoewel ik toch een paar keer 'ohja, moet nog' tekende, gevolgd door 'wát dan'. Nog nooit had ik zo'n onbevredigend gevoel na het maken van huiswerk, want steeds werd het niet wat ik wilde, was het niet af. Maar als het goed is, gaat oefenen hierbij dus helpen. Helaas is de afgelopen week het dagelijkse tekenen dan weer niet gelukt.

Nog een dingetje

Aansluitend op het onderwerp van dit blog: tweeënhalf uur tekenen doet pijn. En daar baal ik van. Want het laatste half uur wil ik eigenlijk gewoon stoppen en weg, terwijl de tijd ervoor voorbij vliegt. En ja, we hebben een pauze en, ook ja, ik wissel van houding, loop wat rond en dergelijke. Had ik dit van tevoren kunnen weten? Waarschijnlijk wel, maar ik heb er toch niet echt bij stil gestaan, eigenlijk. Gelukkig maar.

 Afijn
Ik heb dus een nieuw schetsboek, ik heb zelfs elke dag getekend en als ik zo doorga, post ik over een paar jaar misschien ook wel bij "Urban Sketchers", heb ik een getekend (reis-)dagboek en worden al mijn tekenspullen eindelijk eens gebruikt, inclusief de schetsboeken die ik al had. Ik heb er zin in.  

NB: deze blog staat dus al 2 weken in concept. Vergeten te posten. Bij deze..

Ja, ik wil: tekenen!

"Tekenen!" zei ik ooit  als je naar m'n hobby's vroeg. Tekenen, schilderen en, nou vooruit, lezen. Later kwam daar fotograferen bij. 

Utopie was van de week het WOT woord. Ik dacht erover deze post te plaatsen. Is meer en vaker tekenen een utopie voor mij? 

Tegenwoordig teken ik niet zoveel meer. Mijn hobby leek lange tijd meer het kopen van tekenspullen te zijn dan het tekenen zelf. We hebben een kastje vol met schetsboeken (daar schreef ik net een blog over), potloden in kleur of grafiet in diverse hardheid, verf, contékrijt, pastelpotloden en pastelkrijt. Daarnaast zijn er nog een aantal boeken, waarin uitgelegd wordt hoe simpel tekenen eigenlijk is. Wat in de praktijk nog best tegenvalt. 

 

Dat ik weer wil gaan tekenen, is voor mij een goed teken. Ik wil weer even wat anders doen dan herhalingen van sitcoms kijken op tv. Ik wil weer even van de bank af en heb weer ruimte in m'n hoofd om wat te doen.  

Nu ik besloten heb tot gebruik van aanwezig materiaal komt de volgende opgave: wat ga ik tekenen. De besluiteloosheid hierover is één van de redenen dat ik niet teken. Vaak pak ik een boekje, zet een paar lijnen op papier en leg 'm weer weg. In een serie van Nicci French pakt de hoofdpersoon, Frieda Klein, steeds een wijnfles om te tekenen. Eigenlijk wel een goed idee, steeds hetzelfde onderwerp te nemen. Dus nu vraag ik me alleen nog maar af wát ik dan zal nemen als herhalend onderwerp. Je zou kunnen denken "giraffes genoeg", maar ik kan het mezelf heel moeilijk maken. En zo blijf ik uitstellen. 

Elma de Jonge, ontwerper en blogger :

“Leg de lat niet te hoog. Het zal niet elke dag een Van Gogh worden. Dat maakt niet uit, het gaat juist ook om het proces. Je werkt vanzelf toe naar een eigen stijl. En laat je inspireren. Ik kan uren op Pinterest kijken om ideeën op te doen qua kleurencombinaties of patroontjes. Maar geef er natuurlijk wel altijd je eigen draai aan.”

Meer van Elma’s art journal vind je op haar instagram (bron: Flow magazine)

Googlen op 'tekeninspiratie' leert mij dat ik vast niet de enige ben, want er zijn heel veel sites en boeken die dit als onderwerp hebben. Er zijn 365-tekenideeën boekjes, waarin voor elke dag een simpel onderwerp staat. Zou ik ook kunnen doen in de al aanwezige boekjes. Er is 'teken je dag'-inspiratie. Er zijn legio sites met art journal ideeën en ik had dus zelf nog boeken. 

Ohjaaa.... 

Zowel het gebrek aan ideeën als die mooi uitgewerkte inspiratievoorstellen blokkeren mij. Toch geniet ik er enorm van om al die ideeën te bekijken. Zoveel mensen maken zoveel leuke dingen! Ik wil tekenen, maar ben ook bang? Uiteraard weet ik dat het tekenen voor de lol is, omdat te genieten van het potlood of krijt op papier en daar iets uit te zien komen, maar bij voorbaat zie ik al op tegen het product. Jeetje, waarom maak ik het mij zo ingewikkeld. Wil ik nou tekenen of niet? 

Van de week heb ik toch een paar stiften gekocht en ben ik voorzichtig weer begonnen met wat kleur op papier zetten. Daarnaast is 'kijken naar tekeninspiratie' een nieuwe hobby erbij. Weer een hele andere hobby dan 'tekenspullen kopen'.  

(Toevallig zag ik van de week toch het perfecte boekje.. echt wat ik zoek.. en ik kocht ‘m niet!)

..

(Nog niet)

Voorbeelden van tekeninspiratie op internet: 

Art journal voor beginners van Flow magazine

10 tips om je schetsboek te vullen

De tekenclub

Lauwpauw

Art journal inspiratie

Art journal voor beginners

Art journal voorbeelden  

Google search Tekenen op zwart papier

Dagboek (ofzo)

De afgelopen dagen ben ik weer druk bezig met de mogelijkheid van een dagboek. Of schetsboek. Of een dag-/schetsboek, zo'n art journal geval. Ik ben zelfs alweer naar de winkel geweest om hét perfecte boekje te kopen, dat ik een jaar terug heb zien liggen en dat er nu (uiteraard) niet meer was. 

Steeds als ik denk "ja, zó ga ik het doen" slaat de twijfel weer toe. Eerst maar eens bewijzen dat ik het vol ga houden, door de oude boekjes/schriftjes te gebruiken, voordat ik iets nieuw koop, heeft verstandelijk de overhand. Maar die ouden voldoen niet, want ik wil schrijven én tekenen. Of toch alleen tekenen en dan digitaal schrijvend bijhouden. Of, als ik al ga tekenen, een project doen waarbij ik elke dag/week(/maand) één enkel voorwerp steeds opnieuw teken, zodat ik me ook niet af hoef te vragen wát ik zal tekenen. 

Met de stormen buiten waaien er ideeën als losse blaadjes door m'n hoofd 

Terugbladerend in m'n huidige schetsboek ontdek ik dat ik deze gedachten elk jaar rond deze tijd heb. Is het alweer een jaar terug dat ik getekend heb? Nee, in maart tekende ik een Sonny Angel (in een ander boekje overigens) maar daarvoor begon ik duidelijk weer met een, jawel, schrijf/tekendagboek. Dat was 19 november. Ik ben er vroeg bij dit jaar. In het voorjaar heb ik vaak ook nog zo'n periode. Misschien heeft het iets te maken met de zon ten opzichte van de evenaar, haha. 

Mijn man houdt al bijna 3 jaar een dagboek bij in een app op z'n ipad. Teruglezen is daarin makkelijk en leuk. Ik probeerde het in documenten, maar het lukte niet. Sowieso is een jaar lang iets bijhouden voor mij lastig, laat m'n andere blog dat niet voor niets 365-project heet, zien. Digitaal bijhouden lijkt dus handig, maar wat me op dit moment trekt is aan tafel zitten en schrijven en/of tekenen. Er echt even mee bezig zijn. De mogelijkheid een tekst op te leuken met een krabbel of kleurtje, wat digitaal natuurlijk ook kan door er een foto bij te plaatsen.

Dat er in deze tijd van het jaar allerlei online advertenties zijn met diverse dagboeken is natuurlijk niet toevallig. Dat ik daardoor getriggerd word, is waarschijnlijk logisch. Nu ik een paar van die advertenties bekeken heb, zie ik nog meer advertenties en oh, wat zijn er leuke en mooie boekjes. 

In die advertenties, en diverse artikelen die ik inmiddels ook las, staat dat het goed voor je mentale gezondheid om een dagboek bij te houden. Volgens mij is het vooral een teken van een opkrabbelende mentale gezondheid dat ik weer wil tekenen. Of, nee, niet zozeer mentale gezondheid, wel dat er wat kriebelt. Iets dat me van de bank en bij de tv weg wil hebben. 

Terwijl ik dit zo allemaal opschreef, besloot ik eens op zoek te gaan naar de halfvolle boekjes die ik in huis heb. Enneh.. wow. 

De tekening van de ijsvogel onderin laat zien dat ik vooral goed kan tekenen van een foto en minder van een driedimensionaal voorbeeld.  De boekjes laten zien dat ik een voorkeur heb voor zwarte kaften. Het boekje dat nu het meest aansluit bij wat ik zoek, had geen zwarte kaft. Die heb ik dus geverfd (middelste foto meest rechts). Twee (bijna) volle zitten er niet bij. Een aantal dat ik nog minder gebruikte, legde ik vorig jaar in m'n minibieb.

Het goede nieuws is dat ik vaker wat heb bijgehouden dan ik dacht. Het is jammer dat dat alleen in vakanties was. En het is lastig om zo'n halfvol vakantieboekje nu aan te vullen met het huidige leven. Ook omdat in de tussenliggende jaren weer in andere boekjes is geschreven en getekend. Toch ben ik nu wel zeker dat ik eerst minimaal één boekje vol moet maken, voordat ik een andere koop. Of een ander begin. Want ik bleek een heel geschikt boek te hebben, zo te zien een relatiegeschenk van een groot Nederlands bedrijf, met genoeg pagina's om er een jaar mee vol te maken, wanneer ik elke dag wat noteer. De bladzijdes zijn misschien íets te dun. En het bedrijf staat dus op de omslag, maar dat is vast te verhelpen met fleurig papier dat ik ook op voorraad heb, bijvoorbeeld. 

Dit hele dagboekidee houdt me zo bezig, dat dit het derde blog al is dat ik erover schrijf. Dat ik deze post is een 'nu of nooit'-situatie. Met nog een blog lost er niets op, maak ik geen beslissing en ga ik niet tekenen. Die andere twee kan ik mooi bewaren voor volgend jaar. 

Nog ééntje dan

In mei schreef ik een hele blog over de laatste boekjes/schriftjes die ik zou kopen. Deze zijn herschrijfbaar, dus heel lang te gebruiken. Helemaal top. Nog steeds ben ik erg blij met de toen aangeschafte boekjes. 

Er is een nadeel: NU loop ik door diverse (boek)winkels met heel veel hele mooie schrijfboekjes en schriftjes in de verkoop en ik mag ze NIET kopen. Het kán niet. Zou ik niet meer doen. Niet nodig, hoe mooi ook. En oh, wat is dát moeilijk zeg. Elke keer sta ik weer verlangend met zo'n boekje in m'n hand, bijna balend dat ik mijn herschrijfbare exemplaren kocht. Bijna hè. Want ik weet, zoveel deed ik nooit met de boekjes die ik wél kocht. Sterker nog, een hele stapel is in m'n minibieb beland en ik hoop dat de nieuwe eigenaren ze waarderen voor wat ze voor mij betekenden. 

Het ging dus heel goed. Ook de schetsboekjes (heel anders dan schrijven, toch? En m'n herschrijfbare boekjes zijn niet zo geschikt voor tekenen) liet ik links liggen. Tenslotte liggen er ook daarvan nog een paar half gebruikt in de kast. Niet doen. Liggen laten. 

Tot gisteren.

Bij een goedkope winkel, bij allen bekend, waar heel veel leuke dingen te koop zijn (die winkel, waar je voor één ding heen gaat, want lekker goedkoop, en dan met een tas vol de deur uitgaat, wetend dat je weer teveel gekocht hebt) Afijn, die winkel dus heeft een zwart schetsboek. Zwart. Van buiten én binnen. Dát is speciaal, die had ik nog niet! Voorop staat dat je erin kan werken met inkt, potlood, (olie)pastel en houtskool. Dat laatste lijkt me niet zichtbaar, maar wel te doen, maar goed. Thuis heb ik ook nog gelpennen, waarmee ik er ook in zou kunnen schrijven. Dacht ik. 

En dan stond er ook nog een mooie tekening van een leeuw voorop. Ik was verkocht. 

Dus.. ik zocht net mijn gelstiften, die ik heb ik dus niet meer. Dat is wel jammer. De paar die nog ergens in een etui zaten, zijn zo uitgedroogd dat ze niet meer zichtbaar zijn op zwart. Wel is er nog heel veel pastelkrijt, wat er fantastisch uitziet op een zwarte achtergrond, en ja, ik wilde hier al een tijdje weer heel graag wat mee gaan doen. En pastelkrijt blijft goed om mee te werken, dat scheelt. 

Dus

Nu moet ik wel. 

Maar kijk hoe mooi dat boekje er uitziet! En het kostte echt bijna niets! Geen wonder dat ik voor de bijl ging. Nog één keer. Eéntje maar. 

Project Art-journal

Ken je het? Een Art-journal? Ik vind het altijd zo leuk en inspirerend om alleen al plaatjes te bekijken. Al heel lang wil ik zelf ook zoiets doen. Het klinkt tenslotte als 'echt iets voor mij', tekenen en een dagboek bijhouden, schrijven dus. Wat houdt mij tegen? (gebrek aan) Discipline en mijn eigen kritische zelf. 

Eigenlijk begon mijn andere, eerdere blog als een idee voor een art-journal en dan ook gelijk als een 365 dagen project. Met de bedoeling dat die 365 dagen in één jaar zouden vallen. Of twee, om mezelf wat ruimte te geven, maar niet een blog van 365 post in totaal. Oké, eerlijk is eerlijk, het zijn veel meer posts geworden, maar niet zoals ik het ooit plande. En vooral door het foto-per-dag project, waar ik aan mee ging doen. 

De discipline dus

Daarnaast mijn kritische zelf. Bladerend door de art-journal projecten op internet zie ik echt prachtige tekeningen. Kunstwerken. En, bescheiden als ik ben, wil ik daar liefst wel aan voldoen, in mijn eigen privé, niemand kijkt er naar, art-journal. Ja, misschien een beetje te hoog gegrepen. Ook dé manier om mezelf tegen te houden. Als het niet lijkt op een werk van, laten we we niet te hoog inzetten, Van Gogh, waarom nog de moeite nemen? 

Kritisch dus

Toch, als ik een tijdje niet getekend heb, kriebelt het. Wil ik potlood weer over papier vegen. Soms is dat ook het enige dat ik doe, een potlood heen en weer bewegen over het papier. Ik geniet daarvan, maar ja, het is geen Van Gogh natuurlijk, niet eens een Appel of Mondriaan, dus al snel leg ik boekje en papier weer weg. 

Ik ben de afgelopen 20 jaar vaak met een nieuw, nu ga ik het écht volhouden, project begonnen. Ik koop er al niet eens meer nieuwe schetsboeken voor, want er zijn nog zoveel lege pagina's te gaan. Zo zijn er boekjes, met gaten van maanden tot een jaar, waarna ik monter schrijf dat ik het nu écht ga volhouden en weer drie of iets meer tekeningen produceer. Soms alleen tekeningen, andere keren dagboektekeningen. Best leuk om weer doorheen te bladeren en eigenlijk niet eens zo slecht. Meestal kan ik nog gewoon zien wat het voor moet stellen (vaak ook doordat dat erbij staat) 

Ik deed wel wat

Er zijn ook succesverhaaltjes. Zo begon ik in 2007 met een schetsboekje en die is gewoon in drie jaar helemaal gevuld! In dat schetsboek onder andere opdrachtjes uit Keri Smith's Wreck This Journal, een soort zelfhulpboek voor mensen die wel wíllen tekenen, maar te kritisch zijn op zichzelf. Hee... wat toepasselijk! Ik gaf deze aan mijn beide kinderen en gebruikte voor mezelf een aantal opdrachten tijdens vakantie in Portugal. Zoals gaatjes maken in een pagina of tekenen met zand en lijm. (kwam dat daaruit? Geen idee meer) 

Die periode tekende ik sowieso veel. Zaten de kinderen en ik gezellig aan tafel. De middenfoto van de collage is meer wat ik vaker tekende of meer schetste en dan weer liet voor wat het was, want niet tevreden. Ook zat ik vaak 's avonds met m'n schetsboek op de bank voor tv en probeerde te tekenen wie of wat ik daar zag. Vooral bij de 'wie' is het goed dat erbij staat wie het zijn, haha. Toch kwam ik ook een portretje tegen van een vriend van oudste, waar ik hem gelijk in herkende. 

Een ander succesverhaal is het reisverslag naar Polen in 2012. Het jaar van de Olympische spelen in Londen en de gouden prestatie van Epke Zonderland en vele andere sporters. Die vakantie lag ik heel lang draaiduizelig op bed, wat onderin de collage te zien is. Door middel van een soort 'tweets' deed ik verslag van de dagen. Een erg leuk boekje om nog eens doorheen te bladeren. 

Er zitten nog lege pagina's in, waar ik foto's zo plakken. Ook zo'n leuk project. 

En nog meer 

In het verleden ben ik dus al vaak gestart met (weer) een nieuw dagboek, getekend dan wel geschreven of de combinatie. Om mijzelf tot meer tekenen uit te dagen kopieerde ik opdrachten uit Wreck This Journal en kocht ik later nog This is not a book van dezelfde schrijfster. Bij deze laatste heb ik mij vooral uitgeleefd op de opdracht 'Vermom dit boek, zodat je niet meer kunt zien wat het is'. Toch leuk gelukt. Daarnaast kocht ik Het Zen tekenboek, waarin je weer verteld wordt dat je niet te kritisch moet zijn op je tekeningen, maar ook dat je voornamelijk naar het te tekenen voorwerp moet kijken en niet naar je eigen tekening. En ik heb verlangend in boekjes gebladerd, waarin je aangespoord wordt om elke dag een kleine tekening te maken van een klein dagelijks voorwerp, zoals een veiligheidsspeld of een kopje. 

Maar nu, wat ga ik doen?

Vandaag heb ik twee amper gevulde tekenboekjes er weer bij gepakt. Het is me duidelijk dat een dagelijks tekenproject er voor mij niet in zit, hoewel ik de hoop en ambitie nog wel heb. Ooit. Denk ik. Wat houd mij tegen om toch af en toe te tekenen? 

Geen wat, vooral wie. Ikzelf

Geen idee hoe nu verder, maar het was leuk de oude schriftjes/boekjes weer eens door te bladeren. Net zoals het leuk is om online in de art-journals* van andere mensen te kijken. Zoveel leuke ideeën! En zo knap gedaan

 ~ zucht ~

* Ik weet niet of er copyright op deze tekeningen zit, dus ik zet alleen een google-link neer. 

(ik kan me niet voorstellen dat ik dit online zet... wie wil dit nu lezen)

Hobby: tekenen

Als je me vraagt wat mijn hobby's zijn, is mijn antwoord ongeveer als volgt: Lezen, schrijven, bonsai, tekenen, postcrossing en fotograferen. Daarnaast nog wat wandelen, misschien. De volgorde is willekeurig. De tijd die ik aan deze hobby's besteed ook.

Voor het lezen ben ik met mijzelf de challenge aangegaan, want voor mijn gevoel las ik veel te weinig. Voor het schrijven ben ik een cursus gaan doen en ik heb niet één maar twéé blogs, die ik aardig bijhoud. Fotograferen probeer ik bij te houden met een foto-per-dag uitdaging op facebook, ook op mijn andere blog, maar het is iets dat ik sowieso wel regelmatig oppak. Het is snel en makkelijk en ik zie zoveel dat ik vast wil leggen, liefst op mijn eigen manier. Ook als het even stil heeft gelegen, pak ik het meestal wel weer makkelijk op.

Postcrossing blijft me wel activeren, omdat ik het krijgen van kaartjes zo leuk vind. Ik kan er nu 23 onderweg hebben, dus ook als ik het even wat minder doe, loopt het wel door.

Maar dan het tekenen... sja.... tekenen. Dat vind ik echt heel leuk, maar waarom doe ik het niet? Ik heb genoeg materiaal. Misschien moet ik in plaats van tekenen 'het kopen van tekenspullen' op mijn lijstje van hobby's zetten, want er zijn weinig dingen die ik zo leuk vind om te kopen als tekenspullen. Ik heb er ook een kast van vol, voor tekenen én schilderen, met daarnaast nog een aantal boeken, met tips en trucs voor het werken met allerlei materialen. De laatste aanwinst is een klein doosje met blokjes water- of aquarelverf, ik kreeg het van mijn zoon voor Moederdag. Mijn bedoeling is om straks in Spanje en Portugal een aantal tekeningen (proberen) te maken van de omgeving, maar die intentie heb ik al vele vakanties meegenomen en onuitgevoerd mee teruggebracht. Een schetsboekje, geschikt voor aquarel heb ik al (2 jaar), want ik zou er met pastel in werken.

Ligt het aan mijn, gebrek aan, energie? Wil ik gewoon teveel? Moet ik daar ook nog een uitdaging voor zoeken? Ze zijn er.. 100sketchesaday heb ik langs zien komen op instagram. Er zijn websites met lijstjes als bij foto per dag. Moet ik tekenen schrappen als hobby? (neee!) Op een tekenclub gaan?

Een paar dagen terug wilde ik echt gaan tekenen en toen kwam deze mijmering in mij op. Gevolg, ik zat weer niet te tekenen, maar het schrijven houd ik zo wel lekker vol. Dat is voor mij toch ook al heel wat. Misschien moet ik daar eerst maar tevreden mee zijn. De tekenspullen gaan wel weer mee op vakantie, al moet ik er kleren voor achterlaten, want ik zal maar echt willen gaan tekenen en niets bij me hebben. De horror. Mijn challenge in deze: een vakantiedagboekje bijhouden. Dat heb ik al verschillende keren gedaan en het was leuk. Terugkijken ook. Ik hoef niet eens elke dag te tekenen, eens een bonnetje of ansichtkaart inplakken is ook goed. We zullen zien.

Tekeningen, die ik ooit maakte met pastelkrijt