De tweede vakantieweek

 De tweede week van de vakantie was rustig. Rustiger dan ik gewild had. Daar kom ik zo op. 

Maandag besloten we in onze strijd tegen de muggen de klamboe, die eigenlijk voor op het terras bedoeld was, binnen om ons bed op te hangen. Zie hieronder het bijzondere resultaat. Inmiddels heb ik m'n nachtkastje ook bij de tent in. Helaas weten muggen ons zelfs ín deze tent te volgen, geen idee hoe. 

Dinsdag maakte ik deze foto van de mier. Het ging me vooral om de mier met de lange droge dennenaald. Het was een behoorlijke worsteling voor hem deze te verplaatsen en geen van de andere mieren hielp. Integendeel, ze liepen er zelfs gewoon óverheen, hun eigen kruimeltje trots omhoog houdend, Het zijn vrij grote mieren en elk jaar zijn ze weer een bron van vermaak. Zolang ze buiten blijven dan. 

Woensdag maakte ik deze foto van eens de andere kant van ons huisje. We kwamen terug van voor, waar we net gegeten hadden. Ja, koken doen we weinig deze vakantie. 

Donderdag lag ik de hele dag met migraine op bed. We zouden naar het huis van de campingeigenaren gaan en daar gezellig eten, maar dat ging dus niet door. Er zijn ook geen foto's van die dag. 

Vrijdag was ik nog steeds niet fit. Vooral misselijk en duizelig. Man besloot daarom om de, inmiddels geleverde, gazebo/partytent op te gaan zetten. Deze moet er wél voor zorgen dat we 's avonds muggenvrij nog buiten kunnen zitten. Met nog een beetje hulp van mij, lukte het de gazebo te plaatsen. 

's Avonds was er een enorm gezellige muziek/karaoke-avond. Terwijl voorgaande jaren vooral mijn man zong en bij hem liedjes aangevraagd werden, waren er nu een aantal jongere Portugezen, die vol enthousiasme klassieke Rock ten gehore brachten. Jong en oud, Nederlander en Portugees, allen stonden naast elkaar te swingen op het terras. Een geweldig gezicht. 

Geen foto's van want het is een naturistencamping en dus maken we geen foto's van dit soort gelegenheden. De herinneringen zitten wel in het hoofd. 

Helaas bleek onze mooie gazebo op een wespennest te staan. We hadden daar al wat meer wespenactiviteit geconstateerd, maar dit niet verwacht. En een tent die muggen buiten houdt, houdt wespten binnen. Hoewel deze 's avonds meestal niet meer actief zijn, zit dat toch niet prettig. 

Zaterdag hielp Jeff van de camping dus het nest te verwijderen. Het is toch zonde van zo'n kunstwerk. 

Ik was wel weer fit genoeg om voor te eten en daar een heerlijke sangria bij te drinken. Altijd mooi, dat uitzicht op het zwembad. 

Zondag gingen we uiteindelijk toch nog naar het huis van de campingeigenaren. Het is echt een paradijsje daar. We hebben er gezellig een aantal spelletjes hitster gedaan en gegeten. 

En zo zat de week er alweer op. Zondag heb ik ook voor het eerst eens gezwommen en hoewel m'n horloge hier tegen zou moeten kunnen, in Nederland heb ik dit al heel vaak gedaan, heeft hij nu ineen één keer kuren. De batterij loopt in een paar uur leeg. En dit is misschien voor het volgende weekoverzicht, maar het zwemmen was zondag en de frustratie is van nu, vandaar. 

Hoe was de eerste vakantieweek?

 Jaa, het weekoverzicht, dat ik zou gaan bijhouden. Wat ik tot nu toe nog niet heb gedaan, maar dat is de schuld van de vakantie. Heb je een week, waarin wat gebeurd, post ik niets. Logisch natuurlijk. Bovendien zou het net achter het leesoverzicht aankomen, dus wat 'lucht' tussen de overzichten is ook niet verkeerd. 

Afijn, hoe was de (vorige) week. 

Maandags gingen we op vakantie. Jeej. Met de trein naar Schiphol en verder met het vliegtuig naar Lissabon. Daar huurden we een auto en hadden net als vorig jaar problemen bij de verhuur. Ik weet niet meer wat vorig jaar het probleem was, maar dit jaar moet ineens je voornaam uitgeschreven worden op je creditcard. Dat doen ze in Nederland (nog) niet, dus er zullen meer landgenoten last mee krijgen. We lazen al dat Radar hier een item over maakte. 

Volgens de verhuurder staat het in de voorwaarden, maar wij lezen hierin alleen dat de huurder van de auto dezelfde naam moet hebben als degene op de creditcard. En dat is het geval. Nouja, man heeft er achteraan gebeld en het geld dat we bij moesten betalen hebben we van het Nederlandse bookingsbureau alweer teruggekregen. Maar zo reden we wel een uur later richting camping dan gepland. 

Raffie staat niet elke dag op de foto,
maar heet begon goed

Dinsdag deden we 's morgens boodschappen, aten we voor (elke dinsdag en donderdag is er om 13.00 uur een uitgebreide, lekkere en gezellige lunch) en werden we 's avonds verrast door onverwacht bezoek. 

Ja, een vreselijk mooi beestje, maar wel een zwerver, die kennelijk gevoerd is door vorige 'bewoners'. Dat doen wij niet, want we willen niet de hele vakantie een kat bij het huisje (ik ben superallergisch) en we weten dat voeren meer zwervers aantrekt. Maar wat is het moeilijk. Hij is mooi, lief, vréselijk aanhalig en voelt zich helemaal thuis. 

Hij is ook de reden dat we steeds alle deuren moeten sluiten, wanneer we even over de camping gaan. 

Woensdag deden we overdag zo'n beetje niets. Aan het eind van de middag gingen we naar Setúbal, waar man ging tafeltennissen bij een vereniging waar hij elk jaar een (paar) keer heengaat. Terwijl hij tafeltenniste, maakte ik een wandeling van ruim een uur, naar een minibieb (uiteraard). Deze was helaas zo goed als leeg. Ik liet 2 boeken achter. Verder maakte ik heel veel foto's voor Polarsteps tijdens de wandeling. 

daar gaat hij...

Elke keer dat man gaat tafeltennissen, wandel ik door het Parque do Bonfim en geniet van deze geweldige beelden van Maria Pó. 

Setúbal heeft wat met dolfijnen. Die zwemmen ook in de rivier.

Donderdag plantte ik eindelijk de stekjes die ik meegenomen had van huis. Ben benieuwd hoe ze het gaan doen. Óf ze het gaan doen. De bovenste had nam ik met wortel en al mee. Voor die heb ik goede hoop. Het zijn vetplantjes die thuis ook (te) weinig water krijgen, dus als de stekjes aanslaan, overleven ze het waarschijnlijk wel. 

Na 3 nachten lastig gevallen te zijn door muggen, besloten we de meegebrachte klamboe op te hangen. Het resultaat was niet helemaal wat we ervan hoopten. Zie links wat de webwinkel beloofde en wat we uiteindelijk hadden. Maar, we hadden een mugvrije nacht en dat was al wat. 

Vrijdag ging ik ook eens mee met de ochtendwandeling. Samen met de hond nam ik het korte rondje. 

Zaterdag wandelde ik ook weer. Maakte wel een foto van een zwart hondje dat Bobby en mij achtervolgde, maar het was zo'n klein hondje, dat je hem amper op de foto ziet, want hij liep natuurlijk snel weg, toen ik m'n mobiel pakte. 

Zoekplaatje

We zitten weer volop in de Catan-competitie. Het spel is inmiddels zo oud, dat we de kaartjes van elkaar los moesten breken, voordat we ze van het stapeltje konden pakken. Tijd voor een nieuw spel, waarschijnlijk zeer binnenkort. Eén van de cijfers is inmiddels ook een bierdopje, omdat het origineel kwijt is. Hierbij de foto van het spel dat ik won. Toen stond het 2-2. Inmiddels is het 7-2. Ja, inderdaad, sinds zaterdag heb ik niet meer gewonnen. 

Zondag begon erg mistig Terwijl ik ontbijt voor mezelf klaarmaakte, kwam er weer een nieuwe bezoeker langs. Ook een mooi, lief beestje, dat er geen problemen mee had in de deuropening te wachten, maar uiteraard ook niets kreeg. 

Tot zover onze eerste vakantieweek. 

Ergens deze week hebben we ook geprobeerd de terrasklamboe op te hangen, maar die viel helaas ook al tegen. Mijn bedoeling was deze aan de overkapping op te hangen en dan overdag de doeken opzij te binden, zoals gordijnen, maar deze klamboe had maar 1 ingang, dus dat kon niet. Bovendien waaide het alle kanten op. Teleurgesteld het ding weer omlaag gehaald en man heeft inmiddels een 'gazebo' besteld, die we op het terras gaan zetten. Dit alles om ook 's avonds muggenvrij buiten te kunnen zitten. 

Wordt vervolgd. 

Ik zeg wel dat er nu eindelijk wat gebeurt, maar eigenlijk gebeurt er verder in de vakantie vrij weinig. Elke dag een foto voor Polarsteps maken is al lastig. Ik zal Raffie eens weer tevoorschijn halen. 

Leesoverzicht juli

"Deze maand heb ik tot nu toe twee boeken gelezen", zei ik op 4 juli tijdens een verjaardagsvisite. Zelf had ik niet het idee dat ik al veel gelezen had, de rest van de visite dacht hier anders over. Twéé boeken? De maand is net begonnen. Het waren dan ook goede boeken. Dat leest lekker door. 

Wat ik las? 

Scheuren in de hemel - Anne-Gine Goemans
Het eerste boek van deze maand speelt zich af in Groningen, mijn stad. Het is geschreven door Goemans, die ook Wondermond schreef, wat ooit een Hebban boek van de maand was. Twee goede redenen om dit boek op te pakken. (hoewel een thriller in mijn stad eigenlijk al reden genoeg is) 

Er zit een plattegrond voorin het boek, maar dat heb ik dit keer niet nodig. Ik ken de straten en dorpen zo wel, waar het verhaal zich afspeelt. 

Het boek kent verschillende verhaallijnen. Ten eerste is er Barbara Holland, rechercheur, die samen met haar partner Onno Mulder op zoek gaat naar de moordenaar van Nynke de Jager. Nynke is sinds 1999 vermist. Nu is haar lijk gevonden in het Noorderplantsoen. Vlakbij het toenmalige huis van haar ex, die indertijd hoofdverdachte was. Tussen de hoofdstukken door volgen we Reiner de Ridder, die in grote schulden verkeerd vanwege de aardbevingen en daarom zijn schuur verhuurt. Daarnaast is er kunstenares Titia, die bezig is met een isntallatie over de aardbevingen. En er zijn nog losse verhalen. Aan het eind komt het meeste samen. Niet alles. Tot mijn genoegen zag ik dat er een volgend deel gaat komen Ik kan niet wachten. 

Voor de checklist: een boek dat zich afspeelt in mijn omgeving. 

Schemerleven - Jaap Robben
Een boek dat ik al wilde lezen, sinds het uitkwam. Liefst via de online bieb, maar daar is alleen het luisterboek en luisteren doe ik niet meer zoveel. Na jaren gewacht te hebben met lezen, lag bij een bezoek aan een boekhandel een nieuwe uitgave ineens zo in m'n mandje. Geen idee hoe dat zo ging. 

Afijn, het boek. Dit werd al opgehemeld sinds het uitkwam en hoewel de boeken van Robben inderdaad vaak mooi zijn, kon ik me niet voorstellen dat dit boek, over dit onderwerp, echt zo mooi zou zijn. Maar dat was het wel. 

Wat is dan dat onderwerp? Ongetrouwd zwanger zijn in de jaren 60 van de vorige eeuw. De schande, die dat voor een jonge vrouw met zich meebrengt. Het kind opgeven of niet meer welkom zijn thuis. Nergens terecht kunnen, vanwege deze schande, terwijl de vader van het kind gewoon verder kan met zijn leven. Onvoorstelbaar mooi en kwetsbaar verteld door Robben. 

Ook na die eerste twee boeken, ging het lezen lekker door

Stille geheimen - Karin Slaughter
Dit is het tweede deel met Emmy Clifton, dat zich afspeelt in North Falls. De helft van North Falls is familie van elkaar en het kostte me even weer wat tijd om alle ooms en tantes van Emmy in het verhaal te plaatsen. En dat terwijl ik deel één in februari las. Ja, dat zegt wat over mij, ik weet het. 

Maar, terwijl het vorige boek langzaam terugkwam (voor zover nodig) raakte ik ook al snel in dit boek. Uiteraard. Slaughter weet hoe ze spanning opbouwt en een verhaal vertelt. Hoe je feiten over huiselijk geweld onderdeel laat zijn van je eigen thriller. Hoe je alle aanwijzingen een kant op laat wijzen, om dan toch een andere dader te onthullen. 

Omdat ik je zie - Eva Posthuma de Boer
Mezza boek van de maand maart. Weer een boek dat ik niet opgepakt zou hebben, wanneer ik deze challenge om alle boeken van de maand te lezen, niet met mezelf aan was gegaan. 

In het begin van het verhaal ben ik ook al snel de weg kwijt. Wie lees ik, wat is ze waarom aan het doen. Veel persoonlijke historie van de hoofdpersoon wordt van de hak op de tak verteld. Ik twijfel zelfs om door te lezen, maar besluit het toch een kans te geven. 

Gaandeweg kom ik meer in het verhaal en begint het ook te leven. Het is een verhaal over rouw en herinneringen vinden, samen met jezelf een kans geven. 

Uiteindelijk fijn dat ik het boek een kans gaf, want het is zeker de moeite waard. 

Het boek speelt zich voor het grootste gedeelte af in Spanje, dus dat land streep ik af. 

Blijf dichtbij - Harlan Coben
Mijn man startte een serie op Netflix van Coben en ik bedacht dat ik deze schrijver wel weer eens wilde lezen. 

In dit verhaal gaat Megan voor één keer terug naar haar oude leven en raakt gelijk betrokken bij een vermissing van zeventien jaar terug. Zelf raakte ze volgens dezelfde mensen toen ook vermist. Door haar poging om het goede te doen, komt haar huidige leven in gevaar. De ontknoping is verrassend. 

Een heerlijke thriller om de zware boeken mee af te wisselen. 

Het experiment - Jo Spain
Mijn bookchoice boekkeuze van deze maand. Omdat ik je zie was ook één van de acht boeken, maar die had ik ook al eens gekocht, dus dat telt niet. 

Het experiment is een spannend verhaal. Dani keert na tien jaar terug naar haar oude college. Tien jaar eerder maakte ze haar opleiding niet af. Haar vriend verdween van de één op andere dag en samen met nog wat familieproblemen werd het haar teveel. 

Nu is ze terug en daarbij komen haar gevoelens van tien jaar eerder over haar vriend ook terug. 

Het verhaal springt van 2014 naar 2024 heen en weer. Langzaamaan komen ze tot een gezamenlijke ontknoping. 

Het speelt zich af in Ierland, wat voor mij dit jaar weer een nieuw land is!

De erfenis van Hendrika Leurs - Marlies Medema

Het verhaal begint traag en ik snap niet helemaal wat ik lees. Waar gaat het heen? Daarom zoek ik Hendrica Leurs op internet.  Ja, ze heeft bestaan en ze had een bijzonder leven. 

Het verhaal begint met Hendrica in de gevangenis, kom ik achter. Vervolgens wisselen de hoofdstukken elkaar af in de tijd. Haar geschiedenis, die haar in deze gevangenis deed belanden, en het leven in deze gevangenis. Het gaat nog steeds traag. Ik erger me niet zozeer aan Hendrica, maar wel aan de tijd waarin ze leeft. Een tijd, waarin ze zichzelf weg moet cijferen, waarin niet naar haar geluisterd wordt, omdat ze een vrouw is. Een vrouw die zich laat horen, die is hysterisch. Het kan niet. Dus moet ze zich schikken. Zoekt ze middelen om toch te kunnen doen, wat ze zo graag wil. 

Het verhaal versnelt gaandeweg.  En hoewel ik dus weet hoe het af gaat lopen, wil ik doorlezen. Als een ramptoerist. Een gefrustreerde ramptoerist, die weer eens blij is in deze tijd te leven.

Voor de checklist: een waargebeurd verhaal. De schrijfster kwam op dit verhaal door het boek 1001 vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis van Els Kloek. Een naslagwerk, dat ik graag eens door zou bladeren. Verder is het ook een boek dat ik via bookchoice binnen kreeg, anders was het waarschijnlijk nooit op mijn pad gekomen 

Het einde van Erna Ankersmit - Anna Enquist
Zoekend naar een boek dat ik nu weer kan gaan lezen, zie ik deze bij bookchoice staan. Het verhaal lijkt me interessant, het boek niet al te dik, dus mooi voor tussendoor, tot ik een boek vind waar ik echt zin in heb. 

Het is een mooi verhaal over onverwachte vriendschap, afscheid, ouder worden,  eenzaamheid en verdriet. Voor mij eindigt het wat onbevredigend. Is dit het nu? 

De Raaf - Lina Bengtsdotter
In een dure wijk in Stockholm wordt een vrouw vermoord en terwijl je als in een mozaiek langzamerhand de geschiedenis van alle peronages leert kennen, kan iedereen de dader zijn en misschien ook niemand van de mensen om deze arme dode vrouw heen. 

Er wordt wel heel veel verteld over iedereen, maar vooral ook over rechercheur Sakka Pienni. Soms wat teveel, ik raak de weg een beetje kwijt in al die moeizame geschiedenissen. Maar het is zeker een spannend boek. 

En een nieuw land: Zweden. 

De sirenen - Emilia Hart
Een magisch verhaal over een geschiedenis waar ik nog nooit van had gehoord. Of dat ik niet had onthouden. Een schip met 'criminele' vrouwen, dat naar Australië gebracht wordt. Daar is hun lot verhandeld te worden onder de aanwezige mannen. Vaak ook criminelen of anders rijkere Engelsen. 

Met die geschiedenis als oorsprong, speelt het verhaal in het nu. Twee zussen dromen over deze vrouwen. Wat bindt hen met elkaar? 

Een mooi verhaal, enigszins voorspelbaar misschien. Een verhaal met liefde en kracht, onderdrukking en vrijheid. Van de schrijfster van De Weywardvrouwen. Ook al zo'n magisch verhaal. 

Australië als nieuw land. 

Blauwe plekken - Anke de Vries

Ooit heb ik me als doel gesteld de Grote Vriendelijke 100 te lezen. De honderd mooiste kindernboeken. Hiermee startte ik in 2024 en die lijst houd ik dus ook aan. Dit boek staat erop 

Het is een intens boek. Misschien zelfs wat zwaar voor kinderen. Bij tijden ook gedateerd, met een telefoon in de hal en telefooncellen op straat. Geen mobieltjes. Adressen die opgevraagd kunnen worden en leraren, die nog niet weten hoe ze mishandeling kunnen herkennen. Heel verdrietig. 

Ik luisterde dit boek. 

En zo kwam ik op elf boeken deze maand. De laatste week van deze maand, was mijn eerste week vakantie, waarin ik gelijk drie boeken uitlas en al een stuk opschoot in het volgende boek 

Statistieken na deze maand
11 boeken gelezen deze maand, dus totaal nu 51 van de voorgenomen 75 gelezen
Geen boeken uit eigen kast, houdt het totaal op 12
4 nieuwe landen, maakt totaal 20 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  

 De checklist heb ik niet helemaal bijgehouden. Dit is het eerste moment in m'n vakantie dat ik de laptop open. De vakantiebeleving gaat goed dus.

Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.

En hoe was die week dan?

Woensdag postte ik een blog met het idee om wekelijks een soort week-dagboekje te schrijven/plaatsen. Afgekeken bij anderen, eerlijk is eerlijk, maar het zou wat leven in het blog houden én is leuk om te doen. Denk ik. 

En wat is een beter moment om zo'n weekoverzicht te plaatsen, dan de eerste zondag na het voornemen? Dus, bij deze. Hoe was de week. 

Nou, rustig. Daarom begin ik met wat laatste foto's van vórige week. Hongerige kippen bij het bezoekerscentrum Reitdiep, die mij enthousiast tegemoet renden en vervolgens bijna tot binnen toe achtervolgden. De vaste verzorger sliep een uurtje uit. Zo erg was het nou ook weer niet. Tijdens het wachten zochten ze ook nog naar wormen in het gras. 

Toevallig heb ik juist deze week wat blogs geplaatst, dus jullie weten van mijn zoektocht naar een poppetje of iets dergelijks als prop bij de vakantiefoto's. Een poppetje, dat mogelijk ook een regelmatig terugkerend item wordt om te tekenen. Ik ben er nog niet uit welke het wordt. Ik neig het meest naar het hondje nu. Deze blijft makkelijk staan en is kleiner en wat minder kwetsbaar dan het eendje. 

Woensdag zag ik een kolibrivlindertje toen ik naar buiten liep voor de post. Snel zocht ik binnen mijn camera, die is inmiddels gevonden, maar woensdag pakte ik toch m'n telefoon maar. Kolibrivlinders zijn heel erg snel. De foto is dus onscherp, of nouja, de bloemen niet, maar het vlindertje staat op de foto. 

Woensdagavond gingen we uit eten met vrienden. Zomaar een sociaal leven in het midden van de week. Geheel geschikt voor dit weekoverzicht, maar helaas heb ik er geen passende foto van gemaakt. Het moet nog wennen, zullen we maar zeggen. Het eten was lekker en gezellig. 

Donderdag was ik vervolgens de hele dag moe van deze sociale uitspatting zo middenin de week. En dat terwijl het helemaal niet zo laat geworden is. Na het werk bezocht ik de kapper. Hier kom ik niet vaak, zo'n drie keer per jaar?, maar toch wist hij nog van ons huisje in Portugal én wist hierdoor wie mijn man is. Respect voor deze mans geheugen!

Vlak nadat Ajax 's avonds het eerste doelpunt scoorde tegen Vojvodina (uit Novi Sad, waar we vorig jaar waren) besloot ik ons bed op te zoeken. Helaas kwam de slaap niet zo vlot. 

Terwijl een collega en ik de hele week al aan het aftellen waren, was vrijdags eindelijk de laatste werkdag voor onze vakantie. Jeej. Tijdens de pauze deden we een wave (nee, ook geen foto van). Aan het eind van de werkdag werd er nog even wat gedronken. Doen we meestal op de laatste vrijdag van de maand, maar er gingen meer collega's met vakantie, dus voor ons wás het ook de laatste vrijdag van de werkmaand. Ofzo. Het was gezellig. 

Helaas had ik 's avonds hoofdpijn en daar stond ik zaterdags ook weer mee op. Na gepaste medicatie kon ik wel m'n drie overgebleven bonsaiboompjes naar een vriendin brengen, die elke vakantie op ze past. Ook al geen foto van. 

De rest van de dag stond in het teken van de was doen, opruimen en alvast het meeste inpakken. 's Avonds keken we naar de Redbull District Ride op de Grote Markt. We gingen niet echt de stad in, op de tv was het tenslotte ook. Wat een geweldige sprongen maken die mensen! Van zo hoog!

En dan vandaag. De laatste dingen inpakken. Planten in de tuinkamer zetten. Opruimen, lezen, man ging nog tafeltennissen en vanavond gaan we op verjaardagsvisite bij zijn zus. Ze is nog niet jarig, dinsdag pas, maar dan zijn we er dus niet. 

En... tijdens al het heen en weer lopen vond ik nog een leuk girafje. Deze heeft gewonnen. Ze gaat mee op vakantie, komt op foto's en wordt mogelijk zelfs getekend. Het is zo'n beweeglijk poppetje dat bovenop een potlood zat. 

Hoeraa.. we have a winner!

Zo, dit was dus het eerste weekoverzicht. Voor de komende weken beloof ik niets. Er zijn leuke dingen in het verschiet, maar er is ook polarsteps en een vakantiedagboekje om bij te houden. Dus misschien was dit (voorlopig) ook het laatste weekoverzicht. 

 

Vol!

 Ik kan het bijna niet geloven, maarrr... het .. is .. ge-lukt. 

Mijn schetsboekje is vol. VOL!

En binnen twee jaar. Wauw. 

Het is gekocht eind 2024 en de eerste tekeningen laten zien dat ik iets wilde doen met het Keltisch Jaarwiel. Dat idee is beperkt gebleven tot een half jaarwiel op de eerste pagina. Cirkels zijn getekend, lijnen getrokken en wat data geplaatst. Dat was het wel. (nou, oké, er staat ook een jaarwiel op de laatste pagina, want ik begon per ongeluk met het boekje op de kop)

Vervolgens kwam de 'teken je koffie'-uitdaging begin 2025. Diezelfde maand begon ik ook met tekeningen maken van/bij/over de boeken die ik uitlas. Januari hè, goede voornemens. Het is een maand met veel tekeningen. Van sommige zie ik zelfs nog om welk boek het ging (dat ik het erbij schreef helpt bij anderen weer enorm) 

Na de eerste maand in 2025 ging het een stuk minder. Bladerend zie ik meerdere ideeën voorbij komen, maar ook pagina's met 'teken je dag'-dagboekdingen. Wat jammer is, is dat het meer 'schets je dag' bladzijdes zijn en dat ik soms zó licht schets, dat je echt moet weten wat er geschetst is, om het te herkennen. Dit zag ik, al dagboektekenend, kennelijk al aankomen, dus er staat ook tekst bij. Het jammere dáárvan is, dat mijn handschrift nog al eens onleesbaar is. Dus er zijn pagina's met lichte schetsen en onleesbare teksten, die me in een ideale wereld zouden vertellen hoe mijn dag is geweest op dat moment. 

Maarrrrr... ik héb die dagen getekend en gedagboekt, ik noem het winst. 

Verder vulde het boekje zich met schetsen, ideeën en tekeningen voor de creatieve bloghop, dus dat heeft me zéker gestimuleerd. Heel mooi. 

Ook winst: IK MAG EEN NIEUW BOEKJE KOPEN. 
(ja, dat schreeuw ik even, want al diverse keren schreef ik dat ik dat niet meer mocht van mezelf)

Maar nu: Ik mag weer!

En ik ging nog niet eens op weg naar de winkel. Nee, er is een plan (waarom ook niet). Komende weken zijn we met vakantie en is het reisdagboek aan de beurt, tenslotte. Die is nog lang niet vol. Tijdens de vakantie kan ik kijken naar een mooi, leuk en geschikt boekje om thuis weer te gebruiken. Mocht ik niets vinden, kan ik na de vakantie alsnog naar de winkel om een nieuw boekje te kopen. Of... ik ga verder in het reisdagboekje, want met het pensioen in het vooruitzicht is komende vakantie misschien wel de laatste. Daarna heet het 'reizen' en 'een manier van leven', zo leerde ik van mijn ouders (haha) Nee, gekkigheid. Dan blijft het een reisdagboek, natuurlijk. Portugal is dan geen reis meer, maar er komen vast nog wel uitstapjes. 

Maar dat is van later zorg. Eerst de vrijheid om een nieuw boekje uit te gaan zoeken. 

Hieronder wat leesbare voorbeelden van de 'teken je dag' schetsen en het jaarwiel.  

Het was een week

Leven op het blog, dat willen we, nietwaar? Maakt het uit wat voor leven en welk blog?

Mijn blog ligt regelmatig stil. Gelukkig zijn er uitdagingen waarbij ik aan kan haken, en is er elke maand een leesoverzicht. Zo heeft het blog, en de blogster, in elk geval één keer per maand iets te vertellen. Daarnaast komt er af en toe iets over me, waardoor er ineens veel vaker leven op het blog is. Inspiratie komt in golven. 

Laatst zag ik een blog met een weekoverzicht in foto's. Dit vond ik gelijk een leuk idee. Geen dagelijkse foto, geen grote verhalen met diepgang. Gewoon: dit deden we deze week en dit viel me op of daar maakte ik een foto van. Vaak ook leuk om even mee te leven met die persoon. 

Mijn week staat wel vier dagen in het teken van werken. De vrije tijd bestaat dan vaak uit lezen, tv kijken en spelletje doen op de telefoon. Niet echt verheffend ben ik bang. Saai ook, om dat elke week weer met het wijde web te delen. Krijg ik dat weer, moet ik een leven gaan leven om leven in het blog te krijgen. Misschien gaat het weekoverzicht vooral gefocust worden op het weekend, waarin af en toe iets meer activiteiten zijn. 

Kijk, ik zit weer vol met plannen, ook iets om leven in de blog te krijgen. Plannen opschrijven, met daarna de 'spanning' voor de lezer of deze plannen wel of niet worden uitgevoerd. Bijt je al op je nagels? Nee, het blog wordt er mogelijk niet echt interessanter van, maar het is ooit gestart om te vertellen over mij en mijn leven, dus het voldoet wel aan het oorspronkelijke idee. 

Here we go (again)?

Frieda Klein, uit de 'dagen'-boekenserie van Nicci French, tekent vaak om tot rust te komen en bij na te denken, en tekent dan altijd hetzelfde. Een wijnfles. Dit kwam in eerste instantie wat raar op mij over, maar inmiddels begin ik het te snappen, geloof ik. 

Altijd hetzelfde tekenen houdt in dat je niet een halve dag bezig bent met 'ik wil tekenen, maar wat zal ik eens tekenen'. Daarnaast baart oefening kunst. Met herhaling kun je mogelijk je gedachten ook beter leegmaken. Terwijl je je op weer dezelfde lijnen en schaduwen focust je gedachten de vrije loop laten gaan. 

Dus. In het kader van 'ik wil regelmatig wat tekenen, maar ik weet ook regelmatig niet wat', bedacht ik een item te zoeken, dat ik er bij kan pakken als ik 'de drang' krijg. Iets wat niet groot is, wat mee kan op vakantie. Dat niet te ingewikkeld is, maar wel leuk. 

Daarnaast lijkt het me nog steeds leuk om met een item een dagelijkse foto te maken. Als niet in het dagelijks leven, dan misschien wel tijdens de vakantie(s) en/of een uitje. 

En natuurlijk kunnen bovenstaande items dezelfde zijn! Iets dat ik met enige regelmaat teken (dagelijks of wekelijks durf ik al helemaal niet meer voor te nemen) en dat ook leuk is bij een 'dagelijkse' (vakantie-)foto. 

Zaterdagavond maalden de gedachten en ideeën door m'n hoofd, want wat neem ik dan. Toch weer een Sonny Angel of iets anders dat in huis is. Een giraffe? Genoeg om uit te kiezen en sommige hebben misschien wel het effect van een fles, qua vorm en herhaling. Zondag liep ik spiedend door de kamer. Wát komt in aanmerking?

Verrassend genoeg meer dan verwacht 

Van de Boeddha, het blije poppetje en het giraffe-badeendje hieronder, vind ik het blije poppetje eigenlijk het leukst voor 'prop' op een vakantiefoto. Kijk hoe blij en enthousiast! Helaas blijft het niet staan. Het is een stukje plastic, een sleutelhanger denk ik. De Boeddha en het eendje strijden om een tweede plek. Zowel voor tekenen, daar vind ik het poppetje niet zo geschikt voor, als voor de fotoprop. 

Toen viel mijn oog nog op deze drie items. De denker is een gum, het hondje lijkt op de hond die wij ooit hadden en het olifantje was ooit een verjaardagscadeautje, zo'n veertig jaar terug? Van deze drie komt wat mij betreft alleen de hond in aanmerking. Wat een schatje toch. 

Na wat gefröbel met ijzerdraad kreeg ik het poppetje te staan, maar of dit genoeg is voor foto's, of het blijft staan op onregelmatig oppervlak of bij wind, dat is de vraag. Het blijft een leukerd. 

Aangezien volgende week onze vakantie begint, moet de beslissing de komende vijf dagen vallen. En misschien wordt het gewoon helemaal niets van dat alles.