Nieuwjaarsdag begon ik in een nieuw boek. Dat komt niet vaak voor, meestal is het laatste boek van december ook het eerste boek van januari. Dit keer dus niet.
Ook dit jaar zijn er weer een paar lees-challenges, waaraan ik mij geconformeerd heb. Laat ik daar dit eerste overzichtsblog mee beginnen.
Wat zijn de leesplannen voor 2026?
- 75 boeken lezen, waarvan:
- 24 boeken uit eigen kast (lezen uit eigen kast = LUEK)
- boeken die zich afspelen in 24 verschillende landen
- 12 Hebban-boeken-van-de-maand, als Hebban daar tenminste ook dit jaar aan doet.
- 5 boeken van een Franstalige schrijver (ja, je komt nog eens een uitdaging tegen, onderweg)
- 4 boeken in het Portugees
- boeken waarmee ik de officieuze Hebban Checklist af kan vinken, altijd een leuke uitdaging, die meestal niet helemaal lukt. Ik kies er wel voor om meerdere categorieën af te vinken met één boek, wanneer dat mogelijk is.
Op zich moet dit te doen zijn. Bijna al deze doelen lukten vorig jaar ook, dus waarom nu niet, tenslotte. De uitdaging 'boeken van Franstalige schrijvers' is nieuw, kwam ik tegen op het Hebbanforum, en is uitstekend in te passen in de landenchallenge. Ook in een aantal Afrikaanse landen is Frans de voertaal. Mijn boeken in eigen kast zijn hier nog niet op gecontroleerd.
Ik ben bezig met een kinderboekenserie in het Portugees, het zijn drie boekjes, die wil ik eind dit jaar uit hebben. En dan is er nog een boekje van De Vijf in het Portugees, die op de LUEK stapel ligt.
Wat las ik dan deze maand?
Op de eerste dag van het nieuwe jaar begon ik in Northern Lights, van de serie His Dark Materials van de schrijver Philip Pullman. Het eerste deel van een serie boeken die ik van m'n schoonzoon kreeg. Volgens hem was deze serie wel wat voor mij en hij had gelijk. Op deel één volgende gelijk deel twee, The Subtle Knife. Halverwege deel drie, The Amber Spyglass, moest ik even plaats maken voor een leesclubboek.
Het is een fantasy-serie. De hoofdpersoon is het meisje Lyra. Zij groeit op in Oxford en wanneer er ineens kinderen verdwijnen, gaat zij mee op de zoektocht naar het noorden om deze kinderen te vinden. Het verhaal speelt zich af in parallelle werelden. Een leuk detail vind ik dat iedereen in Lyra's wereld een dæmon heeft; een dier dat aan de mens verbonden is, waarmee de mens gevoelens deelt. Bij kinderen kan de dæmon nog veranderen van uiterlijk. Op een bepaald moment, ergens tijdens de puberteit, blijft het dier in één vorm, die vaak wat zegt over het karakter van z'n mens.
Het is een stormachtig verhaal. Tenminste, op sommige momenten heb ik een gevoel van storm in m'n hoofd. Tijdens stormen (duh) maar ook tijdens bepaalde gevechten. Andere momenten zijn weer heel rustig. Vooral in het laatste boek zijn er verschillende perspectieven en ook de meeste werelden.
Ik geniet van de serie, maar het leest niet altijd even makkelijk door. Daar is de migraine, die tussendoor komt, misschien ook wel debet aan.
Met deze boeken streep ik gelijk drie lueks af. Niet echt een land, hoewel ik 'fantasyland' misschien als joker in kan zetten.
Het Vlees - David Szalay
Het betreffende leesclubboek. Een boek dat zich qua sfeer een beetje plaatst tussen Forrest Gump (ze zeggen heel vaak 'oké') en Stoner. De hoofdpersoon lijkt alles maar te laten gebeuren en vertoont weinig initiatief en emotie. Z'n leven dobbert wat door, maar hij maakt ook heftige veranderingen mee.
Elk hoofdstuk begint na een sprong in de tijd. Dat had ik niet direct door, totdat er een heel onverwachte sprong is, waarna ik even teruglees om te kijken of ik wat gemist heb.
De dames van de leesclub waren wisselend enthousiast. Sommigen hebben er van genoten, anderen vonden de hoofdrolspeler vlak en leeg. Ik was helaas niet bij de leesclub, vanwege de migraine, maar behoorde tot de laatste groep.
Het verhaal speelt zich af in Hongarije en het Verenigd Koninkrijk. Voor mijn landenchallenge kies ik voor Hongarije, omdat ik waarschijnlijk nog wel meer boeken zal lezen die zich in het VK afspelen.
Als je van mij bent - Michael Robotham
Dit boek lees ik voor mijn thrillerleesclub. De hoofdpersoon, Philly McCarthy, is een politieagente bij de Londense politie. Ze is ook de dochter van een crimineel. Ze woont en werkt in een deel van Londen waar mijn oudste gaat wonen en dat ik daardoor ook al enigszins ken. Eigenlijk had ik dit boek dus vorig jaar september moeten lezen, toen ik zelf ook in die omgeving verbleef. Zelfde metrostations, zelfde straten en misschien wel dezelfde AirBNB. Ze loopt ook door hetzelfde park waar István, uit Het Vlees, hardloopt en in gedachten zie ik ze langs elkaar lopen.
Het verhaal zit vol spanning, dreiging komt van alle kanten. Hoe verder het verhaal vordert, hoe meer mogelijke daders er zijn. Sommige gebeurtenissen of handelingen vonden we als leesclub niet echt logisch. Zelf viel ik in eerste instantie over Philly's 'oude vader', die 60 wordt. Zoals hij beschreven wordt, zou ik hem eerder 70 schatten. Robotham schrijft als man een vrouwelijke hoofdrol en op zich doet hij dat goed. Beter dan ik de laatste tijd in boeken tegenkwam. Maar juist daarom stoorde het één van mijn medelezers, dat hij toch een inconsequente politieagente neerzet. Regelmatig schreeuwden we in ons hoofd "Nee, doe dat nou niet!!", zoals je dat ook wel eens naar de tv wilt roepen.
Al met al een fijn boek, niet Robothams beste, aldus een andere medelezeres die veel van hem las, maar lekker spannend en ook wel eens frustrerend.
Met dit boek heb ik het Verenigd Koninkrijk dus ook al te pakken voor m'n landenchallenge.
Ik ben een kat - Soseki Natsume
Een kitten loopt koud en hongerig een huis binnen. In eerste instantie wordt hij er steeds weer uitgegooid, maar vanwege z'n vasthoudendheid mag hij blijven. Dan begint een observatie van de mensen in zijn omgeving.
Vorig jaar kwam dit boek met me mee, toen ik zag dat het zich in Japan afspeelt. Jeej, een nieuw land. Nu kwam ik erachter dat het geschreven is in 1904!
In het begin is het wel een intrigerend verhaal. Een moderne vertaling, dus goed leesbaar. De kat (zonder naam) schetst de omgeving en de mensen met wie hij leeft. Langzamerhand gaat het vooral over het 'baasje' en de vrienden van het baasje en wanneer deze verzanden in lange gesprekken over het uiterlijk van een buurtbewoonster, wordt het wat langdradig. Mogelijk mis ik een clou, dat kan.
Luek 4, het schiet lekker op.
De Kalahari avondschool - Alexander McCall Smit
Deel 4 van Het eerste vrouwen detectivebureau met Mme Ramotswe in de hoofdrol. Een cosi crime dat zich afspeelt in Botswana. Ik las al andere delen van deze serie, maar nooit op volgorde. Dat maakt op zich niet zoveel uit, denk ik. Het is ook al een tijdje gelezen, dat ik een boek uit deze serie las, dus maakt het niet zoveel uit. Deze vond ik vorig jaar in een minibieb.
Op zich is het wel raar dat een Schotse mannelijke schrijver, geboren in Rhodesië het tegenwoordige Zimbabwe, verhalen schrijft met een zwarte vrouw in Botswana in de hoofdrol. Het zal ook wel met een aantal clichés geschreven zijn, maar het leest wel lekker weg. Mme Ramotswe is een gezellige vrouw, met oog voor haar medemens en haar omgeving en duidelijke richtlijnen hoe een man of vrouw behoort te leven. In dit boek zat niet echt veel spanning, niet eens echt veel crime.
Het weeshuis in de azuurblauwe zee - T.J. Klune
Toen van de week het netwerk op het werk het een tijdje niet deed, en ik dus niets kon doen, besloot ik dan maar een boek bij de online bieb te lenen. Dat werd dit boek. Het staat in de Grote Vriendelijke 100 (100 mooiste kinderboeken) challenge van 2024 en daardoor al even op mijn wil-ik-lezen-lijstje in de app van de online bieb.
Wat een bijzonder betoverend boek! Geen wonder dat deze in die lijst staat. Slecht voor je nachtrust is hij wel, want het is moeilijk wegleggen en 'nog één hoofdstuk' is al snel gedacht en gelezen, waarna je eigenlijk verder wilt...
Statistieken na de eerste maand
8 van de voorgenomen 75 gelezen
5 boeken uit eigen kast
4 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)
De checklist van Hebban heb ik nog niet bekeken.
