Hoe gaat het met.. (om)fietsen

Op 9 september jongstleden blogde ik over mijn voornemen om meer te gaan fietsen, ter voorbereiding op een mogelijke verhuizing volgend jaar. En.. besefte ik toen, omdat het nu al kan, fitter te worden. Waarom uitstellen tot volgend jaar, wat ik nu al kan doen? Een week later meldde ik trots dat 'in training zijn' motiverend werkte. Veel motiverender dan 'ik wil meer bewegen' alleen. 

Allemaal goed en aardig, en super positief indertijd, maar hoe staat het daar nu mee? 

Het duurde een paar dagen, maar uiteindelijk vond ik goede routes voor de heen- en terugreis. Tien kilometer heen door de stad, want ineens een uur eerder opstaan dat werd wel erg lastig, dus eerst maar een half uur, en veertien kilometer terug. Door weilanden en dorpjes. Vol in wind en regen. Na een maand veranderde ik de heenweg. Door de stad heen klinkt leuk, maar afstappen bij elke straathoek niet. Op een winderige en natte dag zocht ik een iets kortere route. Deze bleek met een kleine aanpassing even lang én zonder afstappen. Ook niet onbelangrijk, deze route bleek geheel gestrooid te worden. 

Inmiddels zijn we bijna drie maanden verder. De winter staat voor de deur. We hebben nachtvorst en de eerste sneeuw is al geweest. 

In het begin ging het heel goed, maar langzamerhand sloop het (herfst-)weer erin en was m'n motivatie af en toe ver te zoeken. Toch ging ik. 

Waar liep ik tegenaan? 

• Vroeger opstaan. Daar ben ik altijd al slecht in geweest en als het dan ook nog donker én nat is, en het waait hard, dan is de motivatie echt ver te zoeken hoor. Bovendien duurt mezelf fietsklaar maken bij regen nog weer vijf minuten langer (regenbroek aan en tas inpakken tegen de nattigheid), dus én slecht weer én eerder het bed uit. 
  Lastig. 
• Het weer. Tien en veertien kilometer fietsen is met zon en zonder wind een stuk makkelijk. Bij sneeuw heb ik de ochtendronde, eerlijk is eerlijk, overgeslagen. Deze ochtend-omweg heb ik uiteindelijk zo'n vier keer niet gedaan, vanwege sneeuw, mogelijke gladheid, verslapen en een te lege accu.
• Pijn. Zodra het kouder werd, gingen de knieën opspelen. Al snel moest de ondersteuning omhoog.
• Geen zin. Niet alleen het vroegere opstaan was lastig, aan het eind van de werkdag wil ik gewoon direct naar huis, niet eerst ruim een half uur langer fietsen. Ook niet met mooi weer.   
• Gladheid. Fietsen met gladheid gaat me slecht af, ook als er gestrooid is. Ondanks strooiroute, zodra er een kans op gladheid is, zoals vanmorgen, durf ik niet meer. Zeker niet omdat de omfietsroute een hoge brug heeft, waarna ik gelijk een bocht moet nemen. Ik voel de schuiver al, zonder dat ik er fiets.
• Niet afvallen. Hoewel afvallen niet het doel was, was de motivatie een stuk groter geweest als ik een paar kilo kwijtgeraakt was. Ineens twintig kilometer per dag meer fietsen, letten op wat ik eet en vervolgens aankomen, dat hielp totaal niet. 

Waardoor hield ik het tot nu toe vol? 

• Eigenwijs. Zowel ikzelf als anderen dachten dat ik het niet vol zou houden. Ik wilde graag het tegendeel bewijzen.
• Het voelde eigenlijk ook wel goed. Wanneer ik in alle vroegte op de fiets zat, was het zelfs wel lekker. 
• De kou viel wel mee. Pas bij de eerste vorst had ik handschoenen aan, maar nog geen winterjas.  
• Deze blog, die al sinds half oktober klaarstaat. Die wilde ik gewoon echt graag met een positief geluid posten. 😄

In den beginne fietste ik ook op m'n vrije dagen minimaal een uur. Dat ging er met het slechtere weer al snel af. Het plan was ook om bij niet omfietsen 's avonds op de hometrainer te gaan, maar dat is er nog niet van gekomen. Nu met gladheid toch maar eens mee beginnen? 

Hoewel mogelijke gladheid nu dus een spaak in het wiel steekt, ben ik toch best tevreden over mezelf. Ik besef wel dat de kans erg groot is, dat het fietsen vanaf nieuwe woonlocatie, waarvoor ik dus eigenlijk 'in training' ben, met gladheid ook zal stoppen. Maar dat zien we dan wel weer. 

Deze foto maakte ik ooit, toen ik met gladheid koos voor lopen naar het werk. 

 

Het lijkt te helpen

 "Ik ben in 'training'", zo heb ik een aantal keren gescherend geschreven. 'Training', tussen aanhalingstekens, want eigenlijk bedoel ik het niet zo serieus. Maar ik merk dat het helpt.

Ik ben natuurlijk nog maar net bezig, een week!, maar in mijn hoofd lijkt 'in training zijn' motiverender te werken dan 'ik wil meer bewegen'. Ik doe het nu echt ergens voor. Niet voor een vaag beeld in de toekomst, waarbij ik een actievere, slankere en sterkere oudere zal zijn, maar gericht voor een grotere afstand fietsen naar het werk. Iets wat zonder die training vermoedelijk niet gaat lukken. 

Dus stapte ik zondagmiddag weer op de fiets, richting Aduard dit keer. Dit lijkt dezelfde afstand als nieuwe woonplek naar huidige werk. Hoe voelt dat? Nou, dat ging wel goed. Het is natuurlijk zo dat ik de afstand vervolgens dubbel aflegde, heen en terug. Dat gaf niet echt problemen. Het waaide stevig, maar ja, die wind heb je op de terugweg dan mee. Ook vandaag fietste ik weer ruim een uur.

Eigenlijk kan ik zelf niet echt geloven dat ik een winter lang dagelijks dertig kilometer ga fietsen. Wind, regen, kou, gladheid.. nee, niets voor mij. Een heftige regenbui, waar ik maandag doorheen fietste, versterkte het ongeloof. Maar... vroeger, ooit, fietste ik ook dagelijks een half uur naar het werk, door datzelfde weer. Op een fiets zonder ondersteuning. Toen was mijn motto 'niet bij nadenken, gewoon doen' en zorgen dat je op tijd opstaat. De eerste keer met de auto is het begin van het einde. Droog, warm, snel... de verleiding is groot. (en warm en droog) 

Voorlopig merk ik dat ik elke dag bekijk hoe ik een uur fietsen in kan passen in het dagelijks leven van nu. Een omweg naar het werk heen en 's avonds op de hometrainer, bijvoorbeeld. Een nieuwe route bedenken op m'n vrije dag. Toch de fiets pakken, ondanks regen. 

Het wordt tastbaar, dat fietsen. Inmiddels weet ik ongeveer hoever het echt fietsen is. Het wordt misschien al bijna een mogelijkheid. Maar.. zoals ik zei, ik ben nog maar net bezig. Momenteel gaat het bewegen verrassend goed, gelukkig. Nu eerst maar zien hoe ik komende winter doorkom. Hoelang ik het vol ga houden. Een week is nog niets tenslotte. Misschien ben ik er volgende week al overheen.  Maar het begin is er en elke dag is meegenomen. 

Geslaagd voor de test

"Ik ga fietsen, ook als het regent", zo neem ik mezelf stellig voor. 

Vanavond was er een barbecue van het werk. Deze barbecue is op zo'n vijfentwintig minuten fietsen van mijn werk en mijn huis. Er werd regen voorspeld, maar mijn besluit stond vast: ik ga fietsen. 

"Je mag wel met mij meerijden hoor", zegt een collega lief. Ze wil me zelfs ophalen van huis, maar ik bleef stellig bij m'n besluit. Deze week begon mijn 'training' en om nou bij de eerste regenbui al de auto te nemen, voelt als vervroegd opgeven. Nou is mijn regenkleding nog niet goed op orde, dus heb ik wel een goede smoes voorhanden, maar.. het werd de fiets. Gisteren liet ik het door beginnende migraine ook al een beetje afweten. 

Uiteraard zoek ik wel online hoe het weer gaat zijn rond de tijd dat ik op de fiets zal stappen. En gelukkig, de voorspelling is goed. Wanneer het een half uur voor vertrek toch ineens gaat plenzen, probeer ik moedig 'wat nu valt, valt straks niet' te denken en houd vol. Voor de duidelijkheid: ik was om 15.00 uur vrij en de barbecue begon om 16.00 uur. 

 Moest gaan lukken toch? Onderweg nog even schuilen in een winkel ofzo. 

Boven de stad hing een donkergrijze wolk, toen ik op de fiets stapte. Maar mijn vertrouwen wankelde niet. Het zou droog blijven, dus m'n regencape bleef in de fietstas. Dat bleek niet zo'n hele goede beslissing, want halverwege de stad barstte er toch een buitje los. Gelukkig lag er een boekwinkel op de route, waar ik een half uur doorbracht en niets kocht! *schouderklopje*

Uiteindelijk kwam ik droog aan bij de barbecue. Het was gezellig en we hebben nog heerlijk in de zon gezeten. Op weg naar huis, was de lucht stralend blauw! 

Grappig, dit geeft me een goed gevoel. Ik heb het gedaan! Liet me niet kleinkrijgen door de dreiging van een regen- en onweersbui, maar pakte de fiets. Ondanks een beschikbaar alternatief. 

En het pakte nog goed uit ook. Lekker hoor! Zo pak ik m'n 'training' (klinkt zwaar) een dag per keer. 

Dán ga ik fietsen..

 Al eerder vertelde ik over onze plannen om kleiner te gaan wonen. Daarmee verhuizen we van de vertrouwde omgeving, waar we inmiddels zo'n dertig jaar wonen, naar de andere kant van de stad en nog een stukje verder. De afstand tot mijn werk gaat van twee naar vijftien kilometer. Een verschil van acht minuten fietsen tot .. vijfenveertig? 

"Ik blijf fietsen naar m'n werk", nam ik me al voor, "en dan word ik dat laatste (half) jaar sterker en slanker". 

Altijd fijn, dat optimisme van mij, maar daarna kwamen er meer realistische gedachten.
Ten eerste zal dat het laatste half jaar de herfst- en winterperiode betreffen. En dat is nou niet gelijk mijn favoriete periode om te fietsen. Integendeel, de huidige acht minuten leg ik al vloekend en tierend af en de natte kou zorgt voor meer pijn. 

Vervolgens is het wel handig om voor zo'n voornemen te trainen. Vanaf wat ik nu kan en doe ineens vier keer per week anderhalf uur fietsen, dat gaat waarschijnlijk grote gevolgen hebben. Zeker als het ook nog met kou en regen is. De kans van mislukken ligt op de loer, niet eens ver uit het zicht. 

En toen keek ik eens naar de hometrainer, die staat te verstoffen in onze huiskamer. Als het mogelijk is om vanaf ergens volgend jaar dagelijks anderhalf uur te fietsen, is het ook mogelijk om dat nu drie kwartier op de hometrainer te doen. Ja, dat is saai, maar wel warm en droog en ondertussen kan ik gewoon series kijken, die ik nu vanaf de bank bekijk. 

"Ik ga niet naar de sportschool om sterker te worden, maar om te voorkomen dat de spieren afnemen", zei een oudere man laatst op een terras. En dat zette mij ook aan het denken, want hij heeft natuurlijk gelijk. Ik moet wel eerst sterkere spieren maken, want momenteel is het flut. De conditie is ook al flut. Wil ik nog wat kunnen doen over tien jaar, dan moet ik daarin nu investeren. Dat weet ik ook. 

Dus, daar ga ik weer. Een voornemen tot bewegen. Optimistisch en overtuigd van het slagen als altijd. Ik weet dat ik dat al vaker op dit blog heb geschreven. Zoveel vaker. Zo vaak weer teruggefloten door lichaam of het om andere reden opgegeven. Maar eigenwijs als ik ben, ik gá er gewoon weer voor.   

Ik moet wel

 

 

Net iets anders

 Ik had één voornemen. Hier schreef ik een blog over, want dan houd je zoiets sneller vol, toch? En als he het opschrijft is het waar. Dat betreffende voornemen, het boekje Creative Flow dagelijks bijhouden, hield ik drie dagen vol. Buiten bloemen tekenen en insecten zoeken gaat lastig in januari. 

En.. ik had iets anders, dat ik wél redelijk volhoud en dat ook creatief is: op instagram ontdekte ik #caffeesketch2025. De hele maand januari je kopje koffie (of thee of iets anders dat je die dag dronk) tekenen en dat plaatsen op instagram. 

Dit is op meerdere manieren goed voor mij. 
Zo moet ik (van mezelf) m'n tekening wel posten, ook als het geen kunstwerk is of het zelfs erg slecht vind. En... ook al maak ik geen kunstwerk, ik teken wél. Ook andere deelnemers maken niet per se hele mooie tekeningen, maar heel veel ook wel. Het is gewoon enorm leuk om alle schetsen en kunstwerken door te scrollen. 

Tijdens het tekenen kwam ik erachter waar ik niet zo goed in ben en welk materiaal het beste werkt. Binnenkort begint de tweede tekencursus en daarin gaan we werken met waterverf, begreep ik. Dat is mooi, want daar valt voor mij nog een hoop te leren, terwijl ik het er altijd zo mooi (en makkelijk) uit vind zien. 

Ik kwam er wél achter dat elke dag een tekening voor mij kennelijk niet te doen is. Hoewel ik het leuk vind, ben ik een aantal avonden per week gewoon te moe om ook nog te gaan tekenen. En als op m'n vrije dagen al wat gepland staat, is het ook lastig(er). Ik besloot aardig voor mezelf te zijn en dit gewoon goed te vinden, te accepteren zoals het is, in plaats van boos te worden op weer een mislukt voornemen. Het is me tenslotte alláng bekend, dat iets elke dag doen een opgave voor me is. Zelfs lezen. 

Wat maakte ik al wel? Kijk maar.

En ja, ik heb inderdaad een hoop verschillende bekers, zowel thuis als op het werk. 

Inmiddels loop ik trouwens bijna een week achter, dus vandaag moet er getekend worden. Er moet wel een stokje achter de deur blijven, natuurlijk. 

Slechts één voornemen

Om mijzelf meer uit mijn telefoon te halen en meer aan het tekenen, lanceerde ik in mijn vorige blog een leuk idee: bij elk boek dat ik lees een illustratie. Dat vereist wel lezen en dat gaat de laatste tijd ook al niet zo goed. Er staan ook weer boeken in het Portugees op de planning en dat schoot afgelopen jaar al helemaal niet op. 

Dus.. om mijzelf enigszins te stimuleren om wat meer te tekenen, of anderszins, kocht ik een 'Creative Flow' boekje met een kerstcadeaukaart. Hierin staat iets meer dan alleen tekenen, kwam ik achter. Ik moet ook blaadjes, insecten en bloemetjes zoeken. Niet handig om daar in januari mee te beginnen misschien. Maarja, zo'n boekje kopen en dan in maart beginnen is óók raar. (dan ben ik 'm ook alweer vergeten, als ik het echt zolang bewaar) 

Aan de andere kant: er staat geen datum in, alleen een dagnummer. Wat let mij om vandaag, eerste kerstdag, te beginnen? Niets toch? 

Of ik het elke dag vol ga houden? Het is een streven, maar ik ben ook realistisch. We gaan het weer eens zin. In elk geval past dit boekje (en nog wat anders dat ik kocht, maar nog niet heb) bij mijn voornemen om creatief 2025 door te gaan. Eind januari ook weer het begin van de tweede teken- en schildercursus. Ik heb er zin in. 

Fijne kerst iedereen! 

Ik ga zo een bloemetje tekenen. 

#WOT: gewoonte

 Gewoontes, iedereen heeft ze. Goede en slechte, waarvan men zelf uit kan maken wat ze tot een goede dan wel slechte gewoonte rekenen. De tijd voor afrekenen met slechte en het aanleren van goede gewoontes is weer aangebroken. 1 januari is bij uitstek de dag waarop men zich voorneemt nog louter met goede gewoontes bezig te zijn en de slechte achter zich te laten. Of eigenlijk 2 januari, want op de eerste moet men nog bijkomen van de feestelijke afsluiting van de wat mindere keuzes in het leven. 

Gewoontes zijn gedragspatronen of handelingen die regelmatig en vaak bijna automatisch worden uitgevoerd, meestal als reactie op bepaalde cues of stimuli. Ze vormen een integraal onderdeel van ons dagelijks leven en kunnen zowel positieve als negatieve invloeden hebben op onze gezondheid, productiviteit en algemeen welzijn. openai.com

Het aanleren van een gewoonte duurt zo'n zesenzestig dagen, heb ik ooit geleerd. Zesenzestig dagen! Dat zijn drie maanden! De meeste goede voornemens sneuvelen lang voor die tijd. Dat heeft te maken met 'snelwegen' en 'zandwegen' in je hersenen (metafoor, uiteraard, maar niet helemaal) waarbij de snelwegen de ingesleten, vaak makkelijke, gewoontes zijn en de zandwegen de lastigere. Om je aan te houden dan, voor veel mensen. Na zesenzestig dagen zouden de zandwegen meer geëgaliseerd zijn en er meer geplaveid uitzien, terwijl de snelwegen gebreken beginnen te vertonen, met wat hobbels en gaten. Als het goed is en gaat, tenminste. 

Al jaren bestaan mijn goede voornemens uit het prolongeren van de goede gewoontes en het trachten af te remmen van de minder goede. En op zich gaat dat heel goed. Met het geluk dat ik gek ben op groente en fruit, gaat gezond eten me over het algemeen goed af. Bewegen wat minder. Niet (alleen) door gebrek aan snelwegen in m'n hoofd, waarover mijn gewoontes zouden moeten lopen, meer door gebrek aan een goed mechanisme, die dat bewegen moet faciliteren. Ja, mijn lichaam dus.. 

De afgelopen maand was ik een aantal zandweggetjes in m'n hersenen aan het egaliseren. Nadat ik al bijna geen alcohol meer dronk, heb ik wekenlang de suiker kunnen weigeren. Suiker als in koekjes en chocolade. Wat er in de maaltijden zit die ik neem, meestal allemaal vers, niet altijd, daar kijk ik niet naar. Dat gaat over het algemeen om grammetjes en vind ik niet interessant. Dat ik rond Sinterklaas speculaaskoeken, pepernoten en chocoladeletters af kon slaan, vond ik een grotere impact hebben. En dat zonder moeite!

Wandelen pakte ik ook weer op en ik durfde zelfs op een gegeven moment twee keer twintig minuten te lopen. Mijn voeten accepteerden dit redelijk. Daarnaast begon ik aan fysiofitness, goed bezig dus! 

En toen kwam er een kleinkind. Gezond(er) eten was in Londen lastig. En om te vieren dat er een kleinkind was, nam ik ook een wijntje. En een toetje. Naar het ziekenhuis wandelden we, dus beweging kreeg ik wel, maar lang niet wat ik op een normale werkdag doe. 

Weer thuis was het ineens (ja, zo voelde dat) kerst en was er visite en lekker samen eten, zoals dat gaat. Na de kerst volgden, als gewoonlijk, meer vrije dagen en nog wat familiebezoek. En lekker eten én wijn. 

Ineens ben ik dus weer 'terug bij af', qua goede gewoontes. Al twee dagen niet gewandeld, suikerbrood bij ontbijt én lunch en veel te laat naar bed. Vandaag besloot ik dat 1 januari dé dag is om de betere gewoontes weer op te pakken. Al zo'n zevenentwintig dagen waren ze aan het inslijten, dus ik was op weg. Die paadjes zijn niet gelijk weer in hobbelige zandwegen veranderd, neem ik aan. Gelukkig maar, want daar zou ik vast m'n enkel op zwikken. 

De eerste dag van januari, ook nog een maandag, ga ik er weer voor. Dan pak ik de goede gewoontes weer op. Of misschien toch op de tweede ... (ja, uitstellen is ook een gewoonte, die ik af zou moeten leren, maar laten we niets overhaasten) 

Elke week weer een WOT hoort natuurlijk ook tot de weer op te pakken goede gewoontes. 

Doe je mee?

#WOT of Write on Thursday. Het idee is elke donderdag een blog te schrijven over het woord van die dag, dat door Verwondervrouw of Karin verzonnen wordt.

Ouderwets echte voornemens

Allereerst

En dan
Vorig jaar was ik met de meeste dingen op de goede weg. Voor mij geen goede voornemens, maar het vasthouden van goede gewoontes was het idee. Dit keer is het anders, helaas. Door omstandigheden ging het volhouden niet zo goed. Inmiddels gaat het beter, dus tijd voor een paar voornemens. 

1. Wandelen. Momenteel nog minstens 20 minuten per dag, maar graag opbouwen naar meer. Duimen dat er niet weer een onderdeel van de voet gaat tegensputteren. Voorlopig is de hielspoor nog een behoorlijke rem. 
   
   
2. Minder snoepen. Zoals altijd is de basis van mijn eten goed, maar door de frustratie en vermoeidheid ben ik meer en meer gaan snoepen. Dat moet maar weer eens afgelopen zijn. 
   
   
3. Eerder opschrijven wat ik bedenk voor een blog, zodat ik niet halverwege een lijstje van drie dingen me af moet vragen wat het derde ook alweer was. 

Ja, dat laatste is dus een behoorlijke frustratie. Ik heb verschillende dingen, die het zouden kunnen zijn, zoals 

• minder lezen (whut? nouja, om meer tijd te besteden aan andere hobbies)
• Af en toe bewust stilstaan/-zitten of ademen of mediteren, hoe je het ook wilt noemen. Hoewel ik dat dit jaar ook wilde doen, is het er niet van gekomen. Toch hoor en lees ik hier zoveel positieve ervaringen over, dat ik er maar weer voor ga. Met één keer per week yoga, doe ik het in elk geval al één keer per week. 
• Een hoofdpijndagboek bijhouden, zodat ik er misschien eens achter kom, waar die hoofdpijn steeds vandaan komt. 
• Of wilde ik me wat meer spiritueel ontwikkelen? Nee, dat zou ik vast niet in een rijtje van drie voornemens zetten, vooral ook omdat ik hier niet zo mee te koop wil lopen, maar het zit wel altijd in mijn hoofd. Mogelijk volgt hierover in de loop van het jaar nog meer. 

De meeste voornemens zijn voor activiteiten die ik dagelijks moet doen of laten. Dat is natuurlijk een behoorlijke uitdaging, wetende dat ik niet zo goed ben in een dagelijkse activiteit. Maar goed, het moet inslijten en daar zouden ongeveer 66 dagen voor nodig zijn. We gaan het zien. 

Voorlopig eerst maar genieten van het nieuwe jaar en de belofte die dat in zich heeft. 

Goede gewoontes

 "Ik doe niet aan goede voornemens, ik ga gewoon door met de goede gewoontes die ik al heb en probeer het niet zo goede gewoontes zo veel mogelijk te beperken". Dat is al jaren mijn motto bij de jaarwisseling. En ook dit jaar sta ik hier volledig achter, maar... 

1 januari is natuurlijk wél een goed moment om die goede gewoontes af te stoffen, te kijken hoe het daar nou mee staat en eventueel beginnen een nieuwe goede gewoonte in te laten slijten. Bovendien ben ik gék op lijstjes met bijvoorbeeld voornemens. Ook als ik daar vervolgens niets mee doe. Dus, hier komt het.

Welke gewoontes wil ik behouden? 

Hersengymnastiek
Laat ik beginnen met behouden wat ik inmiddels al bijna anderhalf jaar dagelijks doe: Duolingo Portugees. Mijn reeks is net iets langer dan een jaar nu! Conversaties in het Portugees gaan me voorlopig nog niet lukken, maar ik heb er plezier in! Ik zou me voor kunnen nemen om nu eens écht die online cursus op te pakken, die man en ik zijn begonnen, maar dat neem ik me elke week al voor. 

Daarnaast doe ik sinds de zomer van 2019 elke dag een 'puzzel van de dag' met sudoku en een woordpuzzel op m'n telefoon. En ik lees. Een hoop. Met mijn mentale sport zit het wel goed dus.

Beweging
Ook hier: vooral doorgaan. Met m'n horloge en met de ommetjes app ter stimulans en controle. 

Wat kan beter?

Dagboek
Het eerste dat ons verteld werd bij de cursus Sterk met Pijn is het belang van een dagboek. Dus ik deed wat ik altijd doe, als ik denk aan een dagboek: ik kocht een nieuw schriftje, stiften en stickers. Ik versierde de boel en was er helemaal klaar voor. Vervolgens hield ik het nog geen wéék uit. 
Dit keer begint anders. Géén nieuw boekje, maar gewoon verder waar ik gebleven ben. Of in een online document. Ik zit tenslotte elke dag wel achter computer of met iPad. Mijn man hield het afgelopen jaar vol, waarom ik niet? 

In het verlengde van deze goede gewoonte stof ik ook gelijk deze blog weer af. Regelmatig schrijven, het lijkt er weer in te zitten. Er rollen weer zinnen door m'n hoofd, die opgeschreven willen worden. de blog helpt me, meer dan een dagboek, om dat wat me bezig houdt op te schrijven. Met lijstjes als dit als bijvoorbeeld. We gaan zien hoe het loopt, maar kijk, de tweede blog van het jaar is al een feit. 

Gezond eten
In de basis eet ik gezond. Dit weet ik, doordat ik regelmatig een tijdje bijhoud op voedingscentrum.nl wat ik eet. Daardoor zie ik of mijn voeding genoeg bouwstoffen, vitamines en mineralen bevat. Hoe het zit met de energie-inname en wat eventuele alternatieven zijn. Natuurlijk versloft dat weer. Het bijhouden niet meer dagelijks, één handje nootjes worden er twee, of toch én nootjes én chocolade. Nouja, het is wel handig om dit regelmatig onder de aandacht te houden. 

Bewust ademen 
Nee, geen meditatie, maar zoiets. Slechts vijf minuten per dag, bijgehouden met een timer, zodat ik niet steeds hoef te checken hoelang ik al zit. (zijn er nu nóg maar 10 seconden voorbij..) De houding hoeft niet specifiek, het kan spontaan ergens op de dag. De eerste keer vond ik de tijd snel voorbij gaan. De tweede keer had ik de timer niet goed gezet en deed ik het waarschijnlijk al langer, de tijd van een reclameblok (en die zijn láng!). Maar goed, een nieuwe gewoonte van vijf minuten per dag, dat moet snel ingesleten zijn, toch? Wat ik al deed was elke ochtend bij het wakker worden even bewust ademen. Laat ik daar maar mee doorgaan. 

Dry january
Niet dat ik zoveel drink, maar toch heb ik me met een aantal vriendinnen aangemeld bij Ikpas.nl. Hiermee wil ik vooral de reden van mijn drinken onder de loep nemen en of ik nou wel of niet wil minderen of zelfs stoppen. Want zijn die paar glaasjes per maand nou echt een probleem? Hier denk ik nog even over en kom ik op terug. 

Dus, tot zover mijn voornemens die geen voornemens zijn. Of, zoals mijn zoon ook al zei: goede gewoontes, die ik mij eigenlijk elke dag voorneem om vanaf mórgen (of maandag, of de eerste van de nieuwe maand..) te gaan doen. En gedeeld met de rest van de wereld. Als dat geen motivatie is. 

Een nieuw jaar! Voornemens ja dan wel nee.

Voornemens, ik ben er goed in. Op dagelijkse basis neem ik me goede dingen voor. Me houden aan die goede voornemens, dat gaat wat minder goed, maar ach..

Zo zijn er op dit blog ook al een aantal voorbij gekomen.
Om te beginnen was daar afvallen. En ja, dat lukte wonderwel. In 2016 viel ik zo'n 7 kilo af, daarna stopte het, maar toch.. 7 kilo. Helaas kwamen de meeste van deze kilo's er afgelopen jaar weer bij. Wat de reden daar ook van is, zonde is het wel.
Dan was er het hardlopen. Ook een mooi voornemen. Hieruit volgde de 4 mijl lopen op m'n 50e. Beide niet gelukt.Wat me verder nog bijstaat zijn de 10.000 stappen en gezond eten. Best haalbare voornemens, die ik helaas toch niet haal, momenteel.

Mijn nieuwjaarsvoornemen is al een aantal jaren hetzelfde: blijf het goede doen dat ik doe en verminder de dingen die slecht voor me zijn een beetje. En na een feestmaand als december is het ook weer 'gezonder eten, minder alcohol drinken en meer bewegen'. Het is geen verrassing, uiteraard, dat dit ook vooral de wekelijkse en maandelijkse voornemens zijn. Het zijn ook de voornemens, die de meeste mensen hebben in het nieuwe jaar en die zo simpel lijken.

Waarom gaat het dan zo vaak fout? Omdat we onszelf voor de gek houden. Ik wel, tenminste. Na een goede week, dag of maand is één wijntje helemaal niet erg. Af en toe een gebakje geen probleem en met het beroerde weer van afgelopen week zijn 10.000 stappen gewoon lastig.

Daarnaast  lijkt afvallen en meer bewegen niet altijd zo belangrijk. Wanneer je hoort dat er weer iemand op jonge leeftijd ernstig ziek is of overlijdt. Wat maakt dat éne wijntje uit. Waarom zou je dat gebakje niet nemen. En kun je je kostbare tijd niet beter besteden, dan buiten lopen in de regen? Geniet van het moment en het lekkere eten of drinken dat er is! Gelukkig kan gezond ook lekker zijn.

Ook zonder het benoemen van goede voornemens nu, op 3 april, 9 augustus of wanneer dan ook, zijn bovenstaande altijd een streven van mij, maar 1 januari is gewoon een mooi moment om er echt mee te beginnen. Er zijn geen feesten in het vooruitzicht, de dagen worden weer langer (voorlopig nog niet warmer helaas) en iedereen heeft hetzelfde voornemen. 8 januari is dit jaar een nog beter moment, zo na de vakantie. En aangezien jong overlijden niet in mijn planning staat, is me focussen op genieten van gezonde dingen wél van belang. Gezond oud worden, zodat ik op m'n oude dag nog steeds lekker kan bewegen en dingen ondernemen.

Om het jezelf makkelijker te maken je aan je voornemens te houden, is het van belang acties te bedenken voor moeilijke momenten. En die acties zijn niet eens zo moeilijk, in mijn geval. 'Gewoon' elke keer fruit of groente nemen, wanneer ik zin heb in koek of chips. Maak van die gezonde hap dan wel een feestje. Wél elke dag op de fiets naar het werk, ipv met slecht weer de auto nemen. Niet toegeven aan pijn, vermoeidheid of jeuk wanneer het gaat om sporten (oké, dat is al lastiger).

Voor 2018 dus weer die twee simpele voornemens, waar ik af en toe vanaf mag wijken, maar die de rode lijn in mijn leven zijn: gezond(er) eten en meer bewegen. Oh.. en weer 52 boeken lezen en minstens elke maand een blog schrijven. Voornemens van afgelopen jaar, die ik ruim haalde. Jeej voor mij.

Er zijn nogal wat voornemens, die ik tot nu toe nooit kon houden: 
Elke dag een tekening maken, elke dag een foto maken, elke dag een stukje schrijven (hoeft niet voor publicatie, gewoon vijf minuten zitten en schrijven), elke dag een tekening óf foto maken, elke dag een tekening of foto maken of een stukje schrijven, elke dag lezen.
Elke dag een half uur wandelen, drie keer per week een half uur wandelen (op de dagen dat ik niet sport), elk weekend een uur wandelen, elk weekend tijdens de wandeling foto's maken, één keer per week voor het werk zwemmen, elke dag een half uur yoga doen, elke dag één yogaoefening doen, 3x per week een paar yogaoefeningen doen.
100% vegetarisch eten, elke week een keer breien of haken (minions maken), koud douchen. Elke dag iets opruimen of schoonmaken dat niet tot het reguliere dagelijkse behoort.  

De lijst kan vast nog langer. Voorlopig maak ik geen 'elke dag... ' voornemens meer. Ik denk dat ik me maar voorneem om geen onrealistische (nutteloze) voornemens meer te maken en gewoon door te leven zoals ik doe. Vanmorgen weer gezwommen. Goed bezig dus.