Workshop bonenburgers

 Via het werk deed ik met een aantal collega's mee aan de veggiechallenge. Hier schreef ik al een paar keer over. Als afsluiting deden we een workshop bonenburgers maken, onder leiding van Leonie Bais en Frederiek Bosch.  

Voordat we begonnen te bakken, kregen we eerst informatie van de dames die de cursus leidden. Waar je op moet letten bij vega(n) eten, bijvoorbeeld. Daar heb ik me de afgelopen veertig jaar al zo in verdiept, dat er niets nieuws bij zat. Maar over de opbouw van een vegan burger hoorde ik graag. 

 

Eigenlijk is het van de zotte, dat ik in mijn hele vega-leven nog nooit zelf een bonenburger maakte. Het leek me heel erg moeilijk, maar dat is helemaal niet het geval! Er werden wel een aantal ingrediënten geadviseerd, die mij volkomen onbekend waren. Of die ik wel kende, maar nooit van wist hoe te gebruiken. Zoals Ssamjang en Miso pasta. Het handige bij zo'n workshop is dan ook, dat je de ingrediënten even kunt proeven, zodat je niet met iets thuiskomt, dat je helemaal niet lekker blijkt te vinden en zodoende nooit meer gebruikt. 
 

Bij de workshop konden we kiezen tussen vier smaken burgers: 
- Smokey paprika-lupineburger
- Mediterraanse linzenburger
- Mexicaanse kidneybonenburger en de
- Noord-Afrikaanse erwtenburger

Mijn groepje koos voor de Mexicaanse burger. Enthousiast gooiden we alle ingrediënten bij elkaar, om er vervolgens achter te komen dat er bij sommige ingrediënten nog wat voorbereiding nodig was, zoals het aanfruiten van uien en knoflook.

Oeps

Dit bleek helemaal niet zo'n probleem, uiteindelijk. We konden de smaak nog goed vergelijken met het groepje, die wel de instructies naar behoren hadden gevolgd. Ja, hun burgers smaakten anders, maar die van ons waren ook lekker. We hadden ons dan ook uitgeleefd met de minder noodzakelijke ingrediënten, zoals de zwarte knoflook en gochujang. 

Als afsluiter van onze workshop, gingen we gezellig samen eten en van elkaars burgers proeven. Leonie en Frederieke zorgden voor lekkere salades en een soep, waar we ook nog de recepten van gekregen hebben.  

De burger ik echt heel lekker vond, was de Noord-Afrikaanse burger, met dille en munt. Deze heb ik inmiddels thuis ook al gemaakt. Werd iets minder lekker, maar je het is natuurlijk steeds weer opnieuw proberen, totdat je je eigen smaak gevonden hebt. Bovendien heb ik geen idee of zij er ook nog andere ingrediënten doorgegooid hebben of dat wij alleen zo 'creatief' waren. De linzen- en lupineburger heb ik volgens mij helemaal niet geproefd.  

Voor het gourmetten komende week ga ik proberen alle burgers te maken. Ingrediënten zijn al grotendeels in huis, de rondjes om de burgers mee te vormen ook. Nu alleen nog even tijd vinden, want er is dus visite. Zo heb ik ook eens wat leuke keuzes bij het bakken aan tafel. 

 Edit: Mocht iemand een tip hebben waar je de 'liquid smoke' kunt kopen in Groningen, houd ik me aanbevolen.... Ik ben bij Ekoplaza, de Aziatische supermarkt en onze plaatselijke toko geweest. Kan het wel online vinden, maar één flesje online bestellen vind ik ook weer zowat. 

(met zoeken naar Frederiek, vind ik gewoon een filmpje van onze workshop op Instagram van Duurzaam Groningen!)

Plantaardige(r) challenge

Via mijn werkgever doe ik mee met een "meer plantaardig eten challenge" van ProVeg. Voor mij als vegetariër is de uitdaging op zich niet zo groot, maar een uitdaging is altijd leuk en misschien komen er nog a-ha-momenten langs. Het leuke van de challenge is ook dat je het met collega's samen doet, in een app/via een website met een keur aan recepten. Voor dat laatste hoef je natuurlijk niet aan de challenge mee te doen. Je kunt gewoon hun website bezoeken. 

De aftrap van de challenge was vorige week maandag met vega(n) lunch op het werk en een lezing over het belang van een plantaardig dieet. Zo blijken vleeseters vaker last te hebben van een aantal chronische aandoeningen dan vegetariërs of veganisten. Ik val buiten die geluksboot voor vegetariërs, met mijn drie chronische aandoeningen, die dan ook nog genoemd werden. Maar minder kans op kanker, diabetes 2 en hart- en vaatziektes klinkt goed. Zeker als ik bedenk dat twee van deze drie volop in mijn familie voorkomen. En ja, ik weet dat het gaat over kans en dat dat verder niet zegt dat je dús deze ziektes niet krijgt. Met een bingokaart aan klachten, is elke kansverkleining mooi meegenomen. Ook al krijg je het later in het leven, dan is het al winst. 

Meer plantaardig eten is ook beter voor het milieu, wat dus ook weer gunstig is voor de algemene gezondheid, en dieren welzijn, maar dat spreekt natuurlijk voor zich. Wil je meer weten? Kijk op hun website. Er is genoeg te lezen daar. Dit is geen praatje om je de plantaardige richting op te duwen, maar om het over mijn challenge te hebben.  

De gezamenlijke lunch was verder wel leuk en gezellig en vooral ook heel lekker.  

Veel mensen denken bij vega(n) gelijk aan 'niet lekker' of 'gezond'. Een eerste klik op de recepten van ProVeg maakt duidelijk dat vega(n) niet per se gezond en 'niet lekker'* is. Bij de eerste klik zie je namelijk dit: 

Hmm.. Pastel de Nata, ik ben geïntrigeerd! Dat is wel mijn favoriete Portugese taartje. En wat te denken van vegan Meringue? Er gaat een wereld open! Nu al! Na één klik!

In een eerdere blog gaf ik al aan dat ik zoveel mogelijk plantaardig** eet, maar dat mijn darmen me daar nogal eens mee in de weg zitten. Het is voor mij van belang om rekening te houden met FODMAP's en degene waar ik last van heb, zitten vooral in bonen en cashewnoten, dé eitwitleveranciers van de veganist. Gelukkig las ik ook op een website voor FODMAP-diëtisten dat tofu, hoewel gemaakt van bonen, juist weer FODMAP-vriendelijk is. 

Tofu vind ik een lastig ingrediënt. Een vriendin van mij vindt het heerlijk, ik kom niet verder dan 'niet heel vies'. In Chinese gerechten van diverse Chinese restaurants is het vaak wél lekker, dus mogelijk doe ik iets niet helemaal goed. Mijn uitdaging voor de komende maand is dus om meer recepten te zoeken en gerechten te maken met tofu. De woensdag is daar een goede dag voor, omdat het mijn vrije dag is. 

Op de site van ProVeg zijn al een hoop recepten te vinden. Mogelijk zitten er een paar makkelijke gerechten bij, die ik naadloos in kan passen in mijn normale eetgewoontes. Want dat is wel iets, waar ik gelijk tegenaan loop in de app: een ontbijt is niet gewoon een broodje pindakaas, nee er moeten voorbereidingen gedaan worden. Umpf. Alsof ik daar 's avonds aan denk. Maar goed, misschien is wat variatie in m'n dagelijkse menu voor wat betreft ontbijt en lunch ook nog een leuke extra uitdaging.  

We gaan het zien. Afgelopen zondag was de tofu door m'n roerbakgerecht goed te doen. Alvast een stukje uitdaging geslaagd. 🎖

 

* ik probeer zoveel mogelijk om 'vies' als het over eten gaat te vermijden

 ** het is gek maar 'plantaardig eten' klinkt vriendelijker dan vegan, voor mijn gevoel. 

Buikpijn

Afgelopen dinsdag zat ik met vreselijke buikkrampen op de bank. Ik wist niet waar ik het zoeken moest. Kruik hielp niet, dekentje hielp wel/niet/wel/niet en afleiden was ook geen succes. Het voelde alsof iemand een skippybal tussen m'n darmen had geplaatst en opgeblazen. Zó erg had ik het nog noooit gehad. Dacht ik. 

Toen de pijn wat afnam en het verstand weer de overhand kreeg, besefte ik dat dit niet klopte. Zo'n tien jaar terug deed ik het FODMAP-beperkt diëet, om te kijken of, en dan wel welke, voedingstoffen van invloed waren op mijn aanhoudende buikpijnen. 

Dit bleek het geval. Na zes weken allerlei voedingsmiddelen vermeden te hebben, werd na voorzichtige blootstelling van een aantal producten, die ik voorheen dagelijks at, de buikpijn heviger. Grootste boosdoeners waren uien, appels, cashewnoten (waarvan ik onterecht dacht dat ze wel konden en die me zodoende een pijnlijke middag bezorgden), kool en bonen. Gelukkig reageer ik niet gelijk op deze producten, maar ik moet niet 'stapelen'. Bonen kunnen, maar er mag geen heel ui meer doorheen. Een stukje voor de smaak doe ik nog wel. Bonen kunnen ook niet elke dag. En na een bonenmaaltijd moet ik 's avonds niet nog een schaaltje cashewnoten leegeten. 

Terugkijkend naar mijn eetgewoontes van de afgelopen tijd, drong tot me door dat ik de FODMAP-regels steeds meer aan m'n laars gelapt heb. Zondag at ik een heerlijke vegan lasagne met linzen, maandag een grote portie vleesvervanger op basis van sojabonen en toen man met z'n bakje cashewnoten naast me ging zitten, kon ik er niet afblijven. Even vergeten waarom ik er altijd wél afbleef, zoveel is duidelijk. 

Even weer een pas op de plaats dus. Even uitzoeken ook wat ik nou wel of niet kon nemen. Was die perensap bij de leesclub wel slim?  De dagelijkse rauwe wortel op het werk zou volgens alle websites geen probleem moeten zijn, gelukkig, want soms heb ik het idee dat ook die last van geeft. 

De dagelijkse vraag 'wat eten we vandaag' is ineens weer een stukje lastiger. Vooral in combinatie met de eiwitnoodzaak, waar ik eerder over schreef. Dat 'handje nootjes' blijkt ook ineens geen goed idee meer. Amandelen en hazelnoten stonden tien jaar terug volgens mij nog op de veilige lijst, daarom kies ik altijd een mix zonder cashews. 

Intensief bestuderen van allerlei overzichten op diverse websites leert mij dat tofu en sojadrink wel veilig zijn, dus misschien was de vleesvervanger toch niet het probleem. Maar wat dan wel? Door de spreekwoordelijke bomen ben ik het bos volledig kwijt. Wás er überhaupt wel een bos of kwam deze buikpijn ergens anders vandaan. En wat durf ik wel en niet aan? De buik is duidelijk nog niet tot rust gekomen, dus voorzichtigheid is geboden. 

 

Geen appels dus. Deze haalde ik in 2016 van mijn eigen boom

 

 

Dan neem ik gewoon een handje noten

Al jaren probeer ik zo plantaardig mogelijk te eten en al die jaren worstel ik met de hoeveelheid eiwitten die ik binnenkrijg. Omdat ik wil afvallen (ja, ook al jaren) houd ik regelmatig bij op het voedingscentrum wat ik binnenkrijg. En als je te zwaar bent en alleen plantaardige producten wilt eten, is het dus continue schipperen tussen kilocalorieën en hoeveelheid eiwitten. 

Volwassen personen hebben gemiddeld elke dag 0,83 gram eiwit per kilo lichaamsgewicht nodig. Sommige groepen hebben wat meer nodig. Dit geldt voor kinderen, zwangeren, als je vegetariër of veganist bent. bron: voedingscentrum.nl

Als vegetariër en wannabe veganist is mijn aanbevolen hoeveelheid eiwitten zo'n negentig gram. Hierbij ga ik uit van een gram eiwit per kilo lichaamsgewicht. (ja, nu weten jullie wat ik weeg) want:

 Je hebt aangegeven dat je geen vlees eet. Dan is het belangrijk om je eiwitten uit verschillende producten te halen. Niet alle eiwitten zijn namelijk hetzelfde. Zo leveren volkoren graanproducten andere eiwitten dan peulvruchten. Neem je beide, dan vullen de eiwitten elkaar aan. Eet je helemaal geen dierlijke producten? Dan heb je 30% meer eiwit nodig dan in de balk aangegeven. bron: voedingscentrum.nl

De negentig gram eiwitten haal ik niet met alleen plantaardig eten, daarom kies ik tegenwoordig voor een plakje kaas bij het ontbijt en een bakje kwark in de avond. Dan kom ik nog meestal maar op zo'n drieëntachtig gram eiwit. Best frustrerend. Als je vlees eet, is het een stuk makkelijker om je eiwitten binnen te krijgen. Kijk naar eens naar de tabellen hieronder. Ik moet driehonderdzestig gram kikkererwten eten, om aan dezelfde hoeveelheid eiwitten te komen als een stukje kipfilet. Maar dan zit ik dus ook op vijfhonderd kcal tegenover de honderdachtenvijftig van de kip. 

Met kaas is het helemaal bar en boos. Plakken plantaardige kaas zijn in feite gewoon een plak vet op je brood. Hoewel de smaak niet verkeerd is, kies ik dus liever voor ander broodbeleg, dat ook meer kcal en minder eiwit heeft dan kaas, maar altijd een betere verdeling dan de plantaardige plakken. 

Voorlichting
Vanwege bovenstaande ben ik een voorstander van goede voorlichting aan mensen, die meer plantaardig willen eten. Ooit zei iemand op facebook over de eiwitten "dan neem ik gewoon een handje noten in plaats van vlees" maar een handje ongezouten noten heeft vier en een half gram eiwit en honderdvijfenzestig kcal. Dat is geen probleem als je één dag per week vegetarisch eet en op gezond gewicht bent, maar voor mij zet dat dus geen zoden aan de dijk. Het beangstigt mij wel eens, dat volgens sommige mensen vegetarisch eten niets anders is dan vlees weglaten en dan is het goed. Deze mensen kunnen grote tekorten krijgen zonder goede voorlichting. 

Vleesvervangers zijn natuurlijk ook een makkelijk en goed alternatief. Volgens onderzoek niet eens veel ongezonder dan vlees. Ik maak er dan ook dankbaar gebruik van. Niet elke dag, wel regelmatig. 

Waarom zijn eiwitten nodig?
Je kunt je afvragen waarom ik me zo druk maak over die eiwitten. Dat is omdat eiwitten van belang zijn in de opbouw van weefsel en spieren in je lichaam. Met meer spieren is makkelijker afvallen en op gewicht blijven. Momenteel bouw ik (hopelijk) meer spieren op, doordat ik zoveel meer fiets (ja, nog steeds), maar er zijn dan dus wel bouwstoffen voor die spieren nodig. Ook las ik ooit ergens dat een tekort aan eiwitten kan leiden tot meer pijn. En daar zit ik uiteraard niet op te wachten. 

Shake it  
Om voldoende plantaardige eiwitten binnen te krijgen, heb ik ook langere tijd eiwitshakes gedronken. Deze zijn duur en vaak niet te hachelen. Alleen die van het Kruidvat vond ik lekker én redelijk van prijs. Helaas zijn deze ineens nergens meer te krijgen? Alleen bij een Kruidvat in de buurt waren nog een aantal containers, maar niet meer de rode vruchtensmaak. Ik heb gelijk het schap leeggekocht. Eens kijken of het lukt met de plantaardige eiwitten, met een schepje van deze shake in de 'soja gurt' of het 'plantaardig alternatief voor Griekse yoghurt' in plaats van de dierlijke kwark.  

 

Ik weet dat er bij een aantal mensen veel weerstand is tegenover vegetarisch en vegan eten. Deze blog is voor mijzelf geschreven en om mijn 'worsteling' met de wereld te delen. Ik ga niemand het plantaardige eten 'door de strot duwen'. Dat beslis je maar lekker zelf, zoals ik ook voor mijzelf beslis dat ik om allerlei redenen liever plantaardig eet. Mijn man eet vlees en ik  maak dat voor hem klaar, hoe lastig ook dat ik dubbel moet koken. 

 

Alle informatie op het voedingscentrum over eiwitten, vind je hier: Eiwitten

Dierendag

Het is dierendag. 

Aangezien ik geen huisdieren meer heb, kan ik hier geen recente foto's van delen. Wat ik wel heb, is een nieuwsgierige buurkat, die bij ons naar binnen wilde, maar tegengehouden werd door de hor. (multifunctioneel, zo'n hor dus blijkbaar)

Twee leuke giraffe-afbeeldingen voor truien of T-shirts, die ik op internet zag
(en nog steeds niet kocht)

Een tip voor een overheerlijk diervriendelijk toetje. (sorry voor de reclame)

En een Houdini-geit, die even niet meer in de wei kon, omdat hij steeds wegliep.
Ze staat nu weer buiten bij de andere geiten.

Overrijpe bananen

 Nee, de titel is geen verborgen boodschap. Het betekent precies wat er staat. 

Wij hadden namelijk een paar overrijpe bananen. De vorige keer dat we die hadden, heb ik ze in stukjes in de vriezer gelegd. De volgende dag had ik bananen-ijs! En de dag daarna had ik bananen-ananas-roodfruit-ijs. Ziet er niet helemaal romig uit, maar het was wél lekker. En toen het een beetje ontdooide, kon ik het weer mooi aan elkaar plakken, maar dat geraspte effect is eigenlijk ook wel leuk. In elk geval een heerlijke en gezonde versnapering bij warm weer. 

Inmiddels zijn we een paar weken verder en alweer hadden we overrijpe bananen. Er liggen nog stukjes in de vriezer, dus wat nu? Op een site voor vegan recepten, zag ik de tip voor bananenpannenkoeken. De banaan vervangt dan het ei. Ik besloot dit eens te proberen. Was toch alleen thuis. 

En.. het was lekker! Uiteraard was het lekker, hoe kan een pannenkoek met banaan nou níet lekker zijn? De smaak van de banaan is aanwezig, maar dat is totaal niet erg. Omdat er nog meer bananen lagen, die eergisteren eigenlijk al geconsumeerd hadden moeten worden, heb ik ook de havermout-noten-bananenkoek gemaakt, die ik ooit tegenkwam op het net*. Ziehier de resultaten. Gezond en lekker. Of, nouja, is een pannenkoek gezond? Lekker dan. 

Overigens bakte ik als student al eens vegan pannenkoeken, door gewoon het ei weg te laten, omdat ik die niet in huis had. Eigenlijk is de banaan dus niet nodig, als je geen zin hebt in die smaak. (en net zo kritisch bent als een hongerige student)

Iemand nog andere lekkere ideeën met een overrijpe banaan? Op dit moment heb ik ze niet, maar soms zijn ze er ineens. 

*Recept havermout-noten-bananensnack

Go vegan of net niet

Op mijn vijftiende werden mijn zus en ik vegetariër. We hadden gelezen over de bio-industrie en wilden niet bijdragen aan deze behandeling van dieren. Zuivel aten en dronken we nog wel. Vis lustte ik niet, mijn zus nam wel af en toe een stukje. 

Mijn ouders gingen akkoord. Mijn vader wilde zelfs ook wel vlees minderen, maar mijn moeder was daar op tegen. Aangezien mijn vader over het algemeen kookte, las hij diverse boeken over hoe het vlees te vervangen en zo bleven we gezond en lekker eten. 

Jaren later kwam er bij mij wat klad in. Ik ging werken in de horeca, at daar ook meestal in de keuken, en de standaard vegetarische maaltijd waren een kaasplak (drijvend in vet) of een omelet (eveneens drijvend in vet). Niet echt veel variatie dus, het voelde ook niet echt gezond en het was ook niet echt lekker. Toen het werken in de horeca ook nog in het buitenland geschiedde, gaf ik toe en at weer vlees. Inmiddels ook vis.

In de tijd dat ik alleen woonde, kwam er gewoon geen vlees in huis, maar mijn man is (net als mijn moeder) een fervent vleeseter en na samenwonen ging ik voor gemak. Niet steeds dubbel koken, ik at wel vlees mee. Hier kwam weer verandering in, toen ik tijdelijk ging koken voor een vriendin. Haar gezin at vegetarisch, dus voor hen maakte ik elke week een (paar) vegetarische maaltijd(en). Rond die tijd wilde ook mijn oudste liever geen vlees meer, wat voor mij extra impuls was toch maar dubbel te gaan koken. Dit is nu ruim vijftien jaar geleden en slechts heel af en toe neem ik nog een stukje vlees. Meestal als we uit eten zijn, want een goed bereide biefstuk is gewoon erg lekker, of wanneer het thuis anders weggegooid wordt. Vlees weggooien vind ik nog erger dan vlees eten. 

Op zich ben ik niet tegen vlees eten, als een dier maar een mooi leven gehad heeft. Een stuk hertenbiefstuk van een hert dat z'n hele leven in de Oostvaardersplassen liep, zou ik niet afslaan. Maar we kunnen niet iedereen voeden met dieren die zo vrij geleefd hebben. Tenminste, niet als iedereen net zoveel vlees wil blijven eten als ze nu doen. 

Waarom
Ik ben tegen de manier waarop nu het geproduceerd wordt om iedereen maar in zijn vleesbehoefte te voorzien. Alleen dat woord al, produceren. Willen we zo naar dieren kijken? Als (vlees)product? Dieren die net zo slim zijn als de dieren die we pertinent níet eten, zoals honden en katten. Zet je een hond de hele dag in een bench, ben je geen dierenliefhebber. Eet je een stuk vlees uit de bio-industrie, kun je met een gerust hart zeggen dat je gék bent op dieren. (pun intended) En we hebben ook veel te veel van die dieren voor consumptie in Nederland. Nergens staat zoveel vee per vierkante kilometer als in Nederland. En vleesproducenten willen daar nog veel meer van maken. Het grootste gedeelte van dat vlees wordt dan ook nog eens geëxporteerd. Bizar gewoon. Voelt onlogisch en onnodig. Ook omdat we met het voer, dat we deze dieren geven, misschien wel het hongerprobleem in de wereld op kunnen lossen. (zie dit artikel van De Correspondent)

Vlees eten voelt voor mij daardoor gewoon niet fijn. Inmiddels zit bij mij ook zuivel in deze zone, want melkvee en kippen worden nou ook niet direct fijn behandeld. Bovendien is er inmiddels de milieuproblematiek. Deze was er veertig jaar terug ook, maar is alleen maar erger geworden. Nijpender. Toch lukt geheel vegan mij nog steeds niet. Waardoor? Eiwitten. Die kom ik tekort. 

De feiten
En mens heeft per kilogram gewicht één gram eiwit nodig. Wanneer je geen dierlijke eiwitten binnenkrijgt, is het van belang dat je noten/bonen én granen eet. Zo krijg je de essentiële eiwitten binnen. Een tekort aan eiwitten, kan pijn veroorzaken. 

Hé. Dat wil ik natuurlijk voorkomen.

Mijn probleem
Vanwege mijn gewicht moet ik vijfentachtig gram eiwit per dag binnenkrijgen. Zou ik een stukje vlees eten, was dit geen probleem. Dan bleef ik ook nog binnen de perken van het aantal kilocalorieën dat ik maximaal tot me mag nemen om niet aan te komen en qua eiwitten zat ik gebakken. Maar vlees wil ik dus niet. Met wat ik nu eet aan bonen, brood, pasta/rijst, noten en vleesvervangers lukt het me amper. Inmiddels zit ik aan één tot twee vegan proteïne shakes per dag. En dan neem ik wel kaas en yoghurt of een ei. Neem ik dan niet, dan heb ik sowieso te kort. Niet heel veel, maar ik kom maar moeilijk op de vijfentachtig gram. Bijkomend probleem is dat ik van bonen en cashewnoten vreselijke buikpijn krijg. Vegan kaas bevat vrijwel alleen vet, geen eiwit, ben ik achter, dus is totaal geen vervanger van kaas. Maar kaas is wel makkelijk mee te nemen op brood naar het werk. Pindakaas bevat heel veel vet, wel eiwitten en ook heel veel kilocalorieën. Is bovendien zo plakkerig in het (herbruikbare) broodzakje. En ja, afvallen zou dus ook nog wat oplossen, want dan heb ik minder eiwit nodig. Afvallen lukt alleen niet zo. Dat is weer een heel ander probleem, waar ik al vaker over schreef.

En terwijl ik dit allemaal ontdek door in te vullen wat ik eet op voedingscentrum.nl, zie ik ook dat ik bepaalde vitamines niet altijd genoeg binnen krijg. Verdorie. 

Afijn, ik doe wat ik kan voor mijn gezondheid en het leven om mij heen. Helemaal vegan lukt dus (nog) niet, maar ik troost mij met de gedachte dat als iedereen zo weinig dierlijke producten zou eten als ik, bio-industrie niet meer nodig was en ook de zuivelproductie een stuk diervriendelijker kon. En hoe meer mensen vegetarisch of veganistisch eten, hoe meer aanbod er op dat gebied komt. 

Disclaimer
Ik begrijp dat er mensen zijn die vlees blijven eten. Ik ben niet iemand die anderen haar eetgewoontes op wil dringen. Ik wil je ook zeker niet op dit onderwerp 'aanvallen' of iets dergelijks. Ik ben geen missionaris. Mijn man eet ook vlees en ik zou nooit stiekem een maaltijd vegetarisch maken, zoals ik wel bij anderen lees. Dat moet een keuze zijn, die je zelf maakt. Eet je met plezier en zonder schuldgevoel vlees? Gewoon blijven doen. Denk er hooguit af en toe eens over na waarom je het doet en of je wat zou kunnen of willen minderen. 

 

Van de week zag ik een krantenartikel van twee boerenzonen, die van koeien overgegaan zijn op soja en daarmee hun geld kunnen verdienen. Dat zijn wel heel diervriendelijke melkboeren en zo kan het dus ook. Lost nog niet mijn probleem helemaal op, maar dat van milieu en het vee wel weer wat meer. 

NB
Door ontzettend boze reacties op Facebook en Twitter naar mensen die vegetarisch of veganistisch eten alleen maar noemen als een mogelijkheid, heb ik even getwijfeld of ik deze blog zou posten. Zodra hier boze reacties komen, zet ik de reactiemogelijkheid uit en de reactie haal ik weg. Ik heb daar geen zin in, ik dwing je nergens toe, geef alleen aan hoe ik tegenover het eten van vlees sta en wat mijn dilemma is ten opzichte hiervan. Daar hoef je het niet mee eens te zijn, maar schelden is nergens voor nodig. Boos ga je maar ergens anders zitten wezen.