Hoe ging het met ... het reisdagboekje

Voor onze vakantie naar Sardinië en Londen, schreef ik een blog over (weer) een nieuw dagboek; een vakantiedagboekje of reisdagboek. De bedoeling is, als altijd bij mijn dagboekjes, dat er getekend en geschreven wordt. Op internet zie ik de meest fantastische voorbeelden*, zoals ik het ook graag zou willen kunnen, maar waarvan duidelijk is dat dat er (voorlopig) nog niet inzit. Toch, als je het niet probeert, wordt het sowieso niets. 

Welgemoed ging ik toen al op zoek naar plaatjes, die ik zou kunnen gebruiken. Misschien is het wel leuk om hier ook te vertellen hoe het uiteindelijk ging. 

Nou, ik héb getekend, maar niet elke dag. Dat is natuurlijk geen probleem. Voor de reis naar Londen aan heb ik nog wat lege pagina's gelaten, zodat ik daar eventueel nog een tekening van Sardinië kan maken, of gewoon wat uitgeprinte foto's plakken. De voorbereidingen voor Londen, de eerder uitgezochte plaatjes, plakte ik in de trein in. 

In Londen had ik niet alleen minder tijd om te tekenen, er was ook niet zo'n lekkere plek als ik op Sardinië had. Op Sardinië was een leuk balkonnetje, waar het uitstekend toeven was met alle materialen om me heen, terwijl man boodschappen ging doen of tafeltennissen of gewoon aan de wandel. Maar we maakten een uitstapje naar Sea Life, een groot aquarium in Londen en daar moet nog wat leuks mee te doen zijn. Uiteraard zijn daar ook genoeg foto's van om na te tekenen of uit te printen en in te plakken. 

Inmiddels ben ik mij, middels een boekje van Michelle Durjardin dat ik in mei 2013 kocht, (weer) aan het verdiepen in Zen tekenen. Dat is een hele andere manier van benaderen van het tekenen op zich. Kijken naar het onderwerp, niet naar je papier, en via oog en hart je hand laten werken. En, niet in de laatste plaats, je linker hersenhelft uitschakelen, zodat je je richt op het plezier in tekenen in plaats van een perfect eindresultaat. Loslaten van ego. 

Daarnaast geniet ik enorm van Bolynn Hartman op instagram, die mensen op straat (in Groningen) tekent. Deze combinatie lijkt me een uitstekend uitgangspunt voor, jawel, mijn reisdagboek. Nu ik deze blog geschreven heb, heb ik in elk geval enorme zin om de lege pagina's van het boek te gaan vullen. (ik kocht ook al bijna een nieuw schetsboek om het Zen tekenen in praktijk te brengen, maar houd mij nog in, heel Zen)

Hier nog wat afbeeldingen van mijn krabbels. Wat mij geholpen heeft, is dat ik mijn eerdere ideeën over de tekeningen heb losgelaten. Nog altijd zou ik graag met waterverf aan de slag, maar zolang dat nog niet echt in mijn systeem zit, zijn potloden ook goed. Hopelijk vind ik ooit de rust om op een terrasje of elders op een vakantieplek te gaan zitten tekenen, terwijl man ik weet niet wat doet. Waarschijnlijk gewoon geniet van het zitten in de zon. Ondertussen ben ik thuis met meerdere materialen aan het proberen, heel zen. 

Hierboven de collage met tekeningen op weg naar Sardinië (links boven, reizen met de trein, links onder de vliegreis) en ter plekke. Het zwembad onder ons appartement is die week gevuld (3 dagen geluid van een fontein) en opgeknapt, en nam daarmee een prominente plaats in in onze Sardinië-ervaring. Rechts een schip dat we zagen, bloembakken in het balkon. 

Hieronder de collage Londen, met de plaatjes die ik daarvoor plakte, de dubbeldekker, onze verdeelstekker voor op reis, de rugzak die weer eens kapot ging en man en ik wandelend met ons kleinkind tussen ons in. 

Het zijn vooral schetsen in mijn traveljournal, maar ik heb er vertrouwen in dat ik meer en meer met kleur zal gaan werken. Voor mij is het nu al leuk om terug te kijken. 

* zoek bijvoorbeeld op travel sketchbook/travel diary easy waar de voorbeelden niet direct simpel zijn, maar wel leuk. 

Nog een dagboek?

Naast alle dagboeken en 'journals' voor de leuk, houd ik ook nog een hoofdpijndagboek bij. Tenminste, dat is het plan. Net als andere dagboeken, missen er nog al wat dagen, qua invulling. 

Op zich is het een makkelijk 'dagboek'. Eigenlijk is het een tabel, waar alle data instaan en bij hoofdpijn kleur ik het vakje rood. Een dagje zonder hoofdpijn wordt groen. Dan zijn er nog wat andere kleuren voor 'alleen lichtflitsen', 'wel aura, geen hoofdpijn' (dat komt voor!) en 'alleen achter de ogen' (soort voorhoofdsholtepijn). 

Alles wat ik dus hoef te doen, is de achtergrondkleur van het vakje een kleur geven. En dat vergeet ik. Eén van de redenen is, dat ik daarvoor de laptop moet pakken, want op de iPad gaat dat minder handig. En dan 'kan het morgen ook nog wel', volgens de optimistische ik. Maar inmiddels zijn we achtentwintig morgens verder (ja, de hele maand april) en volgens het hoofdpijndagboek had ik één keer zeker hoofdpijn, en dat was maandag. De rest van de vakjes, of eigenlijk dagen, zijn wit. Eigenlijk is het dus volledig onbekend hoe de dagen er hoofdpijntechnisch uit zagen. Het is alleen zeker dat ik me niet ziekgemeld heb. Dus doordeweeks was de hoofdpijn niet heel erg. In elk geval niet overdag.

Mijn bedoeling is dan ook nog dat ik in een ander schema bijhoud wat ik dagelijks eet, beweeg en doe. Ja, dat is natuurlijk ook helemaal de mist in gegaan. Volgens dat schema at ik niets en deed ik niets. Dat lijkt me niet te kloppen. Ik heb zéker gegeten.

Wat is de bedoeling van het bijhouden van deze dagboeken? Inzicht krijgen in mijn hoofdpijn. Is het een cyclus (ja, nog steeds een beetje), heeft het te maken met eten/weer/activiteit? Is het vaak? Het idee dat het vaak en veel is, is meestal de reden om het weer eens bij te houden, want wanneer ik een paar dagen hoofdpijn heb, heb ik soms het gevoel dat het er altijd is. En dat is gelukkig niet zo. Maar een hele maand zonder hoofdpijn, lichtflitsen of steken in het hoofd? Dat is ook niet zoals het ging. Hoe het dan wel ging? Sja. 

Er zijn ook apps om een hoofdpijndagboek bij te houden, maar die vond ik altijd onhandig. Vandaar m'n schema. Lekker overzichtelijk ook. Maar misschien is een app op de telefoon, dus altijd bij de hand, om reden van het bijhouden wel praktischer. Dus op zoek naar eentje die ik (wel) handig vind. 

 Zucht

 Ben eerst maar begonnen met de migraineAPP van Care4migraine.nl Al vier dagen ingevuld. So far so good. 

 

 

Opnieuw beginnen en weer doorgaan

Al vaker schreef ik erover. Ik vind tekenen leuk en een dagboek ook. Een getekend dagboek lijkt mij dus op het lijf geschreven. Meerdere keren begon ik hiermee, maar helaas, het lukt me niet dit bij te houden. (klik op het label 'tekenen' of 'dagboek' en vele blogs komen langs) (och jeetje, dat zijn er echt veel over dit onderwerp!)

Vorig jaar besloot ik het kleiner aan te pakken en te beginnen met een reisdagboekje. Tekenen en tekst, alleen de paar weken vakantie. Om te beginnen. Om in het ritme te komen. Tijd genoeg tenslotte, want vakantie. Het kost zestig dagen om een gewoonte ingesleten te krijgen, heb ik er met de vakantie alvast achtentwintig op zitten. (alsof gewoontes van de vakantie zich zo makkelijk doorzetten in het 'normale' leven).

Op internet zijn natuurlijk geweldige voorbeelden, zoek maar eens op 'travel sketchbook', 'draw your travel', 'draw your day' of 'art journaling'. Hier zie je zulke mooie schetsen, dat er een zekere drempel bij mij opgeworpen wordt, waardoor de uitvoering vaker achterwege blijft. Want zo mooi kan ik het lukt mij vast niet, het valt alleen maar tegen, enzovoorts. Dat is natuurlijk weer niet de bedoeling van zoeken naar voorbeelden. Ik ken mezelf. Soms zie ik iets, thuis of op reis, waarvan ik denk 'dát zou leuk zijn om te tekenen', maar vervolgens denk ik ook 'dat kan ik nooit'. Redenen daarvoor kunnen zijn dat ik wel details zíe, maar ze lastig vind te tekenen. En ik ben (heel) slecht in perspectief. Nou zei een docent bij de tekencursus dat zij dat eigenlijk ook niet kon en zij exposeert met stadsgezichten, dus kennelijk kun je je daar ook overheen zetten. 

Je wordt niet beter in tekeningen door te kijken naar andermans tekeningen 
bron: de schetsfabriek 

Ooit, voordat ik dergelijke zoekopdrachten op internet deed, maakte ik wel een leuk vakantiedagboekje in Polen. Het was het jaar van den Olympische Spelen in Londen en ook die komen erin voor. (Epke staat! Hij staat! Wij staan allemaal!) Het is zo leuk om af en toe eens in te kijken! Kijk dan!

Vandaar dat ik toch steeds weer opnieuw begin. Zoals vorig jaar dus. Bij de tekencursus kreeg ik een mooi schetsboekje, eigenlijk een dummy*. Hier plakte ik een paar enveloppen voorin, waar stickertjes en plaatjes in meegenomen kunnen worden. Ter voorbereiding zocht ik plaatjes van Servië, waar we heen gingen voor tafeltennis, maar ook landkaarten/maps van het land en de stad waar we heengingen. Omdat de volgende stop Portugal was, deed ik daarvoor hetzelfde. 

Uiteindelijk heb ik in Servië zo'n 5 dagen bijgehouden, in Portugal vrijwel niet. Die 5 dagen in Servië waren mij alweer ontschoten en het is nú al leuk ze terug te zien. Er zijn wel pagina's leeg gelaten, om nog tekeningen op te maken aan de hand van gemaakte foto's. Die foto's kunnen er ook altijd nog ingeplakt worden, natuurlijk, maar er mist nu wel een stukje tekst. 

Nu dus.. een goede reden om het weer te gaan proberen is Sardinië volgende week. De plaatjes zijn uitgezocht én al ingeplakt, dus aan de voorbereiding ligt het weer niet. Nu alleen de uitvoering nog. 

Zohier het schetsboek zelf en wat pagina's 

Natuurlijk moest de dummy eerst 'eigen' gemaakt worden. Er kwam een mooie ansichtkaart van een giraffe op de voorkant. Die clips zijn om het boekje open te houden, wanneer ik ga verven. 

De eerste twee pagina's zijn ingericht met fleurige enveloppen, waar plaatjes en stickers in kunnen. Er is ook een stukje met persoonlijke informatie. 

De eerste echte tekening laat mijn koffers en een rugzak zien. De rugzak gaat eigenlijk altijd mee, bij de koffers maakt het uiteraard uit hoe lang we gaan. De oefenschets viel wel beter uit, maarja, dit is m'n reisboekje. 

In 'wreck this journal' van Keri Smith (is ook leuk) zijn pagina's voor fruitstickers. Aangezien ik een echte theeleut ben, leek me een pagina voor theelabels wel grappig. Zo te zien heb ik vorig jaar toch niet zoveel thee gedronken. Of de thee kwam niet met een leuk apart label, kan ook. 

Dit is een beetje het idee. Zo ziet de eerste reisdag van vorig jaar eruit. Een stakende trein, een flixbus en het reisdoel. 

En dit was een ochtend tekenen in een park in Setúbal, terwijl m'n man aan het tafeltennissen was. Ja, dat tafeltennis is wel een thema in ons leven. Het brengt ons nog eens ergens, zoals Sardinië.

En hier is dan de eerste voorbereiding voor het weekje Sardinië. Ná Sardinië gaan we gelijk door naar onze oudste in Londen, trouwens. Het worden drukke maar leuke weken, denk ik, waarin ik hopelijk tijd heb (en neem) om dit boekje bij te houden. 

 

Agenda

 Al sinds jaar en dag is mijn agenda digitaal. Reuze handig, want hij is op de telefoon te raadplegen en diezelfde telefoon geeft een waarschuwing als er een afspraak of verjaardag aan zit te komen. Helemaal goed dus, en toch..

Elk jaar kijk ik weer bij de nieuwe agenda's. Elk jaar! Al ruim vijftien jaar agendeer ik digitaal en al die tijd sta ik enkele weken/maanden per jaar verlangend bij de agenda's. Zowel in deze tijd als bij de schoolagenda's. Wat zijn ze mooi. En leuk, en wat nou als ik écht... Ja, ik ging een keer voor de bijl en kwam niet verder dan m'n naam voorin te zetten. Je zou kunnen denken dat dat me wel genas van het verlangen naar een papieren agenda, maar nee. 

Enkele weken terug zag ik weer een hele mooie van paperblanks. Daar ben ik toch al gek op. Niet alleen de agenda's maar ook hun schrijfboekjes. Tijdloos mooi. De agenda waar mijn oog op viel heeft een omslagpatroon van Portugese tegeltjes. Portugees! Ik was al bijna verkocht. Maar.. het verstand zegevierde. De agenda bleef in de winkel, samen met z'n agendavriendjes. 

In januari van dit jaar ontdekte ik ook een andere leuke toepassing van een agenda. Terwijl ik probeerde elke dag een kopje koffie te tekenen, zag ik op instagram dat sommige mensen een agenda gebruikten voor hun dagelijkse tekening. Ooooh, wat vond ik dat leuk. Dit kwam natuurlijk gelijk als optie in mijn gedachten, bij het zien van die leuke agenda met Portugese tegeltjes. Toch bleef die agenda nog steeds in de winkel, bij z'n agendavriendjes. Inmiddels is mij immers wel bekend hoe het gaat met de goede voornemens tot iets dagelijks doen op creatief vlak. 

Afgelopen maandag vond ik mezelf even heeel erg zielig. Niet alleen deed m'n knie nog zeer van een val bij het wandelen, ik was ook net gevallen met de fiets. Als troost liep ik de boekwinkel in. Een plek waar het altijd goed toeven is en m'n humeur wat verbetert. Ik zag m'n de agenda, liggend tussen z'n agendavriendjes. Hij ligt er nog! Hij kwam niet mee als troostaankoop en er kwam ook geen boek mee. Ik ben zo trots op mijn eigen standvastigheid. Ik zou mezelf bijna gaan belonen, met een leuke agenda bijvoorbeeld, zoéén met Portugese tegeltjes erop. 

Afijn, er is nu een deal tussen mij en mezelf. Als deze agenda in januari nog in de winkel ligt, nóg zo leuk is én met korting, dan koop ik 'm. -Zucht- Was het maar alvast januari. 

😍

Ik kan dan natuurlijk ook een goedkopere agenda kopen met dezelfde lay-out en steviger papier, zodat het tekenen beter gaat. Jaja, dat weet ik wel. Daar denk ik ondertussen ook over. 

Dagboek (ofzo)

De afgelopen dagen ben ik weer druk bezig met de mogelijkheid van een dagboek. Of schetsboek. Of een dag-/schetsboek, zo'n art journal geval. Ik ben zelfs alweer naar de winkel geweest om hét perfecte boekje te kopen, dat ik een jaar terug heb zien liggen en dat er nu (uiteraard) niet meer was. 

Steeds als ik denk "ja, zó ga ik het doen" slaat de twijfel weer toe. Eerst maar eens bewijzen dat ik het vol ga houden, door de oude boekjes/schriftjes te gebruiken, voordat ik iets nieuw koop, heeft verstandelijk de overhand. Maar die ouden voldoen niet, want ik wil schrijven én tekenen. Of toch alleen tekenen en dan digitaal schrijvend bijhouden. Of, als ik al ga tekenen, een project doen waarbij ik elke dag/week(/maand) één enkel voorwerp steeds opnieuw teken, zodat ik me ook niet af hoef te vragen wát ik zal tekenen. 

Met de stormen buiten waaien er ideeën als losse blaadjes door m'n hoofd 

Terugbladerend in m'n huidige schetsboek ontdek ik dat ik deze gedachten elk jaar rond deze tijd heb. Is het alweer een jaar terug dat ik getekend heb? Nee, in maart tekende ik een Sonny Angel (in een ander boekje overigens) maar daarvoor begon ik duidelijk weer met een, jawel, schrijf/tekendagboek. Dat was 19 november. Ik ben er vroeg bij dit jaar. In het voorjaar heb ik vaak ook nog zo'n periode. Misschien heeft het iets te maken met de zon ten opzichte van de evenaar, haha. 

Mijn man houdt al bijna 3 jaar een dagboek bij in een app op z'n ipad. Teruglezen is daarin makkelijk en leuk. Ik probeerde het in documenten, maar het lukte niet. Sowieso is een jaar lang iets bijhouden voor mij lastig, laat m'n andere blog dat niet voor niets 365-project heet, zien. Digitaal bijhouden lijkt dus handig, maar wat me op dit moment trekt is aan tafel zitten en schrijven en/of tekenen. Er echt even mee bezig zijn. De mogelijkheid een tekst op te leuken met een krabbel of kleurtje, wat digitaal natuurlijk ook kan door er een foto bij te plaatsen.

Dat er in deze tijd van het jaar allerlei online advertenties zijn met diverse dagboeken is natuurlijk niet toevallig. Dat ik daardoor getriggerd word, is waarschijnlijk logisch. Nu ik een paar van die advertenties bekeken heb, zie ik nog meer advertenties en oh, wat zijn er leuke en mooie boekjes. 

In die advertenties, en diverse artikelen die ik inmiddels ook las, staat dat het goed voor je mentale gezondheid om een dagboek bij te houden. Volgens mij is het vooral een teken van een opkrabbelende mentale gezondheid dat ik weer wil tekenen. Of, nee, niet zozeer mentale gezondheid, wel dat er wat kriebelt. Iets dat me van de bank en bij de tv weg wil hebben. 

Terwijl ik dit zo allemaal opschreef, besloot ik eens op zoek te gaan naar de halfvolle boekjes die ik in huis heb. Enneh.. wow. 

De tekening van de ijsvogel onderin laat zien dat ik vooral goed kan tekenen van een foto en minder van een driedimensionaal voorbeeld.  De boekjes laten zien dat ik een voorkeur heb voor zwarte kaften. Het boekje dat nu het meest aansluit bij wat ik zoek, had geen zwarte kaft. Die heb ik dus geverfd (middelste foto meest rechts). Twee (bijna) volle zitten er niet bij. Een aantal dat ik nog minder gebruikte, legde ik vorig jaar in m'n minibieb.

Het goede nieuws is dat ik vaker wat heb bijgehouden dan ik dacht. Het is jammer dat dat alleen in vakanties was. En het is lastig om zo'n halfvol vakantieboekje nu aan te vullen met het huidige leven. Ook omdat in de tussenliggende jaren weer in andere boekjes is geschreven en getekend. Toch ben ik nu wel zeker dat ik eerst minimaal één boekje vol moet maken, voordat ik een andere koop. Of een ander begin. Want ik bleek een heel geschikt boek te hebben, zo te zien een relatiegeschenk van een groot Nederlands bedrijf, met genoeg pagina's om er een jaar mee vol te maken, wanneer ik elke dag wat noteer. De bladzijdes zijn misschien íets te dun. En het bedrijf staat dus op de omslag, maar dat is vast te verhelpen met fleurig papier dat ik ook op voorraad heb, bijvoorbeeld. 

Dit hele dagboekidee houdt me zo bezig, dat dit het derde blog al is dat ik erover schrijf. Dat ik deze post is een 'nu of nooit'-situatie. Met nog een blog lost er niets op, maak ik geen beslissing en ga ik niet tekenen. Die andere twee kan ik mooi bewaren voor volgend jaar.