Leesoverzicht juni

Normaliter werk ik na elk gelezen boek het blog even bij, maar deze maand vergat ik een paar. Dus nadat het blog online was, kwam ik erachter dat er nog twee boeken misten! Snel offline gehaald en later bijgewerkt. Tien boeken gelezen! Geen wonder dat er wat minder tijd was voor het blog(gen).

Wat las ik zoal deze maand? 

The secret of secrets - Dan Brown

Mijn idee was niet dat ik al snel in dit boek zou beginnen. Vijfendertig euro in de boekwinkel, bijna eenentwintig euro digitaal en nog niet in de online bieb. Het boek moest maar even wachten. En toen lag hij voor bijna dertien pond in een Engelse supermarkt. Hardcover. Sja... laat dat maar eens liggen. Wás misschien toch beter geweest, want het is een dikke pil van 675 pagina's. Dat is lastig lezen (vasthouden voor mij) én lastig meenemen voor tussendoor. Daarom was hij niet uit voordat ik vorige maand in een leesclubboek moest beginnen. Begin deze maand ging hij toch al snel uit. 

In het boek is Robert Langdon met zijn vriendin Katherine Solomon in Praag (ja, nieuw land) waar zij een lezing geeft over een baanbrekend onderwerp. Het boek dat ze schreef is nét klaar en ligt bij de uitgeverij om geredigeerd te worden. En dan gebeurt er vanalles. Uiteraard. Het is wel een boek van Dan Brown. 

Het onderwerp van het boek van Katherine Solomon is baanbrekend en grensverleggend op het gebied van de menselijke geest. De manier waarop wij dingen waarnemen en waar zouden kunnen nemen. Brown gaat hier diep op in. Ik kan me voorstellen dat dit onderwerp te ver gaat voor veel mensen, die het boek daarom minder waarderen dan anderen. Voor mij ligt het in het verlengde van veel boeken van Stephen King. Volgens Brown bestaan alle onderzoeken, experimenten en technische resultaten die in het boek beschreven zijn. Intrigerend. 

Het is een spannend verhaal, vlot geschreven, waarin veel dingen in elkaar passen. Er wordt veel verteld over de geschiedenis van Praag zelf. Soms had dat wel iets minder gemogen, maar mocht je nog een citytrip naar deze stad willen maken, is dit boek aan te bevelen om je in te lezen over bezienswaardigheden. Er zit zelfs een plattegrond voorin, wat weer een mooie check is voor de Hebban Checklist. 

Het zen tekenboek - Michelle Dujardin
Dit boek heb ik al een tijd in huis en ook al eens gelezen. Dat maak ik op uit het feit dat er zinnen onderstreept zijn. Dit keer lees ik het boek gelijk helemaal uit, voordat ik aan de oefeningen begin. Als ik me goed herinner ben ik de vorige keer (dertien jaar terug!) gestopt bij de eerste oefening en dat was nog niet eens het zen tekenen. 

Grappig genoeg sluit veel theorie in het boek aan op het boek van Brown, betreffende waarnemen en hersenen. Zen tekenen gaat uit van observeren en tekenen, vooral met je rechter hersenhelft. Niet denken en oordelen, kijken naar je object en dat tekenen, zonder naar de papier te kijken. Een uitdaging op zich. Met je rechter hersenhelft teken je meer wat je ziet, met je linker hersenhelft wat je dénkt te zien. Dujardin vertelt over neurologe Jill Bolte Taylor, die een hersenbloeding kreeg in haar linker hersenhelft en hierdoor ontdekte dat ze met rechts de wereld veel meer en ánders waarnam. Zoals ook verteld wordt in The secret of secrets dus. Fascinerend. 

Dertien jaar terug nam mijn linker hersenhelft het in elk geval over, voordat ik überhaupt de rechter een kans gaf. Nu is er het vaste voornemen het dit keer anders te doen. En dat lukt redelijk/matig. Ondertussen onderdruk ik met grote kracht (en tegenzin) de neiging hier speciaal een nieuw schetsboekje voor te kopen. Eerst alle andere lege pagina's in half gevulde boekjes vullen. Ik voel me sterk. (dit zei ik ook al in m'n blog over het reisdagboekje en ik ben nog steeds sterk! Maar m'n dagelijkse schetsboek is inmiddels wel bijna vol, dus dan mag ik weer)

Will Moogley Agência de Fantasmas (Will Moogley Spokenbureau) Pierdomenico Baccalario
"Ria leest zelfs boeken in het Portugees!", zegt een vriendin in een groepsapp, wanneer anderen in de app het nut van Duolingo minder enthousiast benoemen. 

Goh ja, ik lees in het Portugees, dat zeg ik. Ondertussen ligt het laatste boek waar ik aan begon al ruim een half jaar op m'n nachtkastje. Een kinderboek, dus niet echt dik. Af en toe lees ik één pagina. Soms een hoofdstuk. Vaak moet ik teruglezen wat er nou eigenlijk gebeurde. Zo kom ik er natuurlijk nooit 'in'. 

Begin deze maand stonden er vijf boeken op mijn 'lees ik nu'-plank. Dan Brown was daar één van, de verhalenbundel van Tom Hanks ook en dit boek. Tijd om deze plank wat minder vol te maken. Tijd om deel één van Will Moogley uit te lezen. (waarna ik deel twee op de plank zal zetten, dus echt leger wordt het er niet van, maar oké)

Tijdens het lezen gaat mijn begrip op en neer. Soms lees ik een pagina en heb ik géén idee wat ik nou las. Bij het overlezen van dezelfde pagina vallen er dan wat kwartjes. Andere keren gebruik ik toch maar weer google translate. Achterin het boek heb ik een woordenlijst aangelegd. Deze had ik eerst op een apart papiertje, toen in een schrift, nu in het boek. 

Het boek gaat over Will Moogley, die in een wolkenkrabber in New York leeft en van z'n oom Alvin een spokenuitzendbureau erfde. Het gaat niet zo goed met het uitzendbureau en wanneer Will met z'n vriend Tupper de klandizie wil opvoeren, merkt hij dat hij concurrentie heeft in de arrogante Fullerton. Hier gaan ze op een kwajongensmanier mee om. Leuk boek en eindelijk uit. Ook een luek boek, overigens. 

Heeft iemand Charlotte Salter gezien - Nicci French
Terwijl ik nog druk bezig was (in m'n hoofd) om m'n 'lees ik nu'-plank leger te maken, popte de herinnering [Leesclub] op in m'n agenda. De thrillerleesclub koos dit keer voor een (niet al te) nieuw boek van Nicci French. (als ze niet al te nieuw zijn, staan ze in de online bieb). Meestal wel goed voor een aantal uur leesvermaak, dus die mocht best wel even op de 'lees ik nu'-plank staan. Is er toch ook snel weer vanaf. 

Heeft iemand Charlotte Salter gezien is het eerste deel van de serie met rechercheur Maud O'Conner. Deel 2 en 3 van deze serie heb ik al gelezen (en deel 4 is net uit), maar ik dacht dat deze daar achteraan kwam in plaats van ervoor. Gedurende het boek heb ik mezelf dus een beetje op m'n kop geslagen, dat ik niet meer wist wat er eerder met Maud was gebeurd. Dat bleek niet nodig. 

Het verhaal begint in 1990, wanneer in Charlotte Salter verdwijnt en gaat verder in 2022. Pas op tweederde van het boek komt Maud erbij, maar dan komt er ook (eindelijk) tempo in. Ik vond het een spannend boek. Vlot geschreven en gelezen, zoals de meeste boeken van Nicci French. Het is een kunstje dat ze goed beheersen, maar dat maakte het niet saai. De ontknoping was verrassend. 

Zielsgeheim - Sharon Bolton
Het was lang geleden dat ik een boek van Bolton las en tijdens het lezen vraag ik me af waarom? Haar boeken zijn altijd spannend, ze zou een favoriet moeten zijn! 
In dit boek wordt veel gerefereerd aan Jack the Ripper. Het speelt zich af rond de woning van mijn oudste in Londen en op een gegeven moment wordt er zelfs een moordenaar achtervolgd door de straat van de nursery van mijn kleinzoon! Het komt wel heel dichtbij! 

Tegen mijn oudste zeg ik vaak als grapje dat er altijd lijken drijven in de Theems, want ja, dat zijn de boeken die ik lees. Maar Bolton bevestigt in dit boek dat er inderdaad regelmatig lijken drijven in de Theems. Oeps.

Maar goed, het boek. Spannend, met plotwendingen en een gedegen onderzoek naar de historie van The Ripper. Al met al een heerlijk boek. 

Petit Café du Bonheur - Ilja Gort
Het zomerleesboek van dit jaar. Een leuke vlotte feelgood. Ik las nog nooit een boek van Gort, dit is wel een leuke binnenkomer. 

En Frankrijk! Dat land had ik nog niet. 

Uncommon type - Tom Hanks
Een boek dat ik ooit kocht op Gatwick Airport. In april begon ik er aan in, vlak voordat we op vakantie gingen dus, maar het zijn verhalen dus kon ik er best in stoppen om later mee door te gaan. 

Verhalenbundels, ik ben er eigenlijk niet zo van. Ben je lekker aan het lezen, is het verhaal afgelopen en het volgende verhaal gaat ineens over hele andere mensen. Het boek even wegleggen was dus wel een goed idee. Deze maand probeerde ik steeds tussen twee boeken een verhaal (of twee) te lezen. Het zijn ; 'charmante' verhalen (aldus de achterflap over normale mensen en gezinnen. Geen opzienbarende of heel spannende gebeurtenissen, met zekere humor geschreven. Wel een fijn boek om te lezen. 

Een leuk detail is, dat in elk verhaal een typemachine voorkomt. Hanks vertelt in zijn voorwoord dat hij typemachines spaart (hij heeft er heel veel) en dat hij ze daarom in het boek terug laat komen. Aan het eind van het boek wil ik ook weer een typemachine, want er worden zulke leuke ideeën beschreven wat je ermee kunt doen! Waarschijnlijk toch beter van niet. 

Het boek stond al een tijdje in de kast, dus ik kan weer een luek-boek afstrepen.  Voor de checklist: een verhalenbundel.

Het eerlijkheidspact - Jade Vening
Een aankondig op Hebban, een leesclub. De eerste zin van de boekbeschrijving: "Laura heeft ADHD maar wil normaal zijn..." de nieuwe buurman is van de structuur.  Ik heb geen (diagnose) ADHD, maar zo af en toe komt mijn gedrag redelijk in de buurt van wat mensen beschrijven. Ook op vragenlijsten scoor ik hoog. Reden voor mij om me in te schrijven voor deze leesclub, ook al is het een feelgood, niet echt mijn genre. Ga ik mezelf herkennen of juist helemaal niet? 

Het duurde even voordat ik het boek daadwerkelijk in bezit had. UPS en de uitgeverij HarperCollins meldden beide dat het er op woensdag 'aan het eind van de dag' zou zijn. Aangezien ik 'het eind van de dag' een wat wazige tijdsaanduiding vond, zat ik vanaf één uur te wachten. Om vijf uur werd ik ongedurig en om half tien vroeg ik me af of ik nou wel of niet naar bed kon gaan. Uiteindelijk toch maar wel. 

Dan de volgende dag, misschien... toen ook donderdag 's avonds het boek nog niet gearriveerd was, klikte ik maar weer eens op de track en trace. Tot mijn verbazing bleek ik het boek geweigerd te hebben! Dat was zeker toen ik de deur niet open deed omdat er niet aangebeld werd. Ofzo. Dus stuurde ik gelijk een boze mail naar HarperCollins. Zij reageerden gelukkig zeer correct en stuurden direct een nieuw exemplaar. Deze werd op zaterdag bezorgd. En omdat ik niet thuis was die zaterdag, zette de bezorger hem achter een bloempot bij de voordeur. Gelukkig stond hij daar zondags ook nog. 

Inmiddels was ik al begonnen in Ik zal de wereld breken van Lex Noteboom, heb Mezza boek van deze maand. Ik loop met de boeken van de maand enigszins achter, dus een inhaalslag leek me wel nodig. Het is een dikke pil en dus ook nog niet uit, wanneer het leesclubboek eindelijk binnen is. Aangezien de eerste leesclubvragen pas in juli gesteld gaan worden, besluit ik eerst dit boek uit te lezen. 

Omdat het een dikke pil is, schafte ik het digitale exemplaar aan. Is goedkoper, ligt beter in de hand en, ohja, de boekenkast moest leger, niet voller. (😁) Ik zal de wereld breken is een thriller dat zich afspeelt in de toekomst. Hij begint in onze tijd, maar gaat al snel verder in een tijd dertig jaar verder. Daarom vind ik het wel even teleurstellend dat een (vooraanstaand) persoon als Marokkaan aangeduid wordt. Echt? Dan nog steeds? Zó 2026!

Af en toe wil ik even terug naar de proloog. Dan is een boek van papier eigenlijk handiger, maar natuurlijk kan dat op een e-reader ook. In het boek worden de (mogelijke) gevaren van vergevorderde technologieën en digitale identiteiten verweven met complotten en goede bedoelingen. Als je niet meer kunt bewijzen wie je bent, besta je dan nog? Aan de andere kant komen ook voordelen van de technologie aan bod. Voor mensen met handicaps, bijvoorbeeld. Wel mooi dat dat ook uitgelicht wordt.

Al met al een spannende thriller, waarin je van links naar rechts geslingerd wordt. De bijzondere toekomst van mijn provincie vind ik wel leuk gevonden. 

Bij de Hebban Checklist kan ik 'boek met perspectief op de toekomst' afstrepen, maar ook 'boek met plant op de cover'. 

Toen was Het eerlijkheidspact echt aan de beurt. Enigszins huiverig begin ik eraan. Ga ik het wel leuk vinden? Binnen de kortste keren zit ik in het verhaal. Herkenning? Jazeker! Gelijk in het begin al met 'niet op woorden kunnen komen en hersenmist', iets wat voor mij niet duidt op ADHD maar fibromyalgie en migraine, maar dat terzijde. Ik ben chaotisch, maar nog nét niet zo chaotisch als Hannah in het boek. Gelukkig. 

Het verhaal klinkt voorstelbaar, nouja, het is een feelgood tenslotte. Chaotische vrouw met rustige en gestructureerde buurman starten een pact om elkaar te helpen meer als de ander te worden. Zij minder flapuit en vergeetachtig, hij juist opener. Dit leidt tot allerlei verwikkelingen, die heerlijk beschreven zijn. Het is een boek waarin ik bij de ene pagina zat te huilen, om bij de volgende pagina weer te zitten grinniken of zelfs hardop lachen. Je leest het verhaal chronologisch afwisselend vanuit Hannah en Bram. Bij Hannah voel je echt de drukte en chaos in haar hoofd, terwijl je leest. Bij Bram de voorzichtigheid en terughoudendheid. Goed gedaan. 

Al met al heb ik zeer genoten van dit boek. Nu wachten op de vragen van de leesclub online en een recensie schrijven. 

Son - Thomas Enger en Johana Gustawsson
Ook het Mezza boek van de maand mei is een thriller. Deze speelt zich af in Noorwegen. Dat land las ik dit jaar nog niet. Komt dat allemaal even lekker uit!

Het is een spannend boek, een echte Scandinavische thriller. Kari Voss, psycholoog en adviseur bij de politie, verliest haar zoon op z'n zevende verjaardag. Zeven jaar later komen er twee meisjes op gruwelijke wijze om het leven. Zij waren vriendinnen van Kari's zoon. Zijn vriendje lijkt de dader. Het vriendje, dat ook als laatste haar zoon in leven zag. Kari heeft zich gespecialiseerd in het lezen van non-verbale lichaamstaal en twijfelt. Langzamerhand komen er allerlei geheimen aan het licht in deze kleine gemeenschap vlak onder Oslo. 

Kari is de hoofdpersoon in het verhaal, maar je leest ook vanuit het perspectief van andere personages. Ondanks goede alibi's lijkt op een gegeven moment iedereen wel reden en mogelijkheid te hebben gehad, om de meisjes te vermoorden. Maar wie is de dader? 

De laatste zin van het boek doet mij vermoeden dat er nog een vervolg komt. 

Alles voor de reis - Adriaan van Dis
Deze maand heb ik een abonnement genomen op bookchoice. Ik twijfelde al langer. Regelmatig kreeg ik een code voor een gratis maand proberen. Acht boeken, waarvan ik er meestal maar één of twee lees. Deze maand was er geen code voor gratis abonnement, maar wel boeken die ik mogelijk zou willen lezen. Een jaarabonnement is nog geen vier euro per maand. Een e-boek kost meestal al meer. De andere boeken zijn dus bonus, als ik er tenminste één lees. De e-reader staat vol met ongelezen boeken, die ik via de gratis abonnementen verzamelde, netjes onderverdeeld in de verschillende genres. Dat zoekt wat makkelijker. 

Deze Van Dis is het bookchoiceboek van de maand, om het abonnement te rechtvaardigen. Op de laatste junidagen begin ik eraan, in de hoop 'm nog uit te krijgen. 

Van Dis beschrijft reizen die hij samen met zijn geliefde maakte, terwijl hij aan haar sterfbed zit. Hij kan mooi schrijven, dat is bekend. Met enkele woorden schetst hij een verhaal. Toch heeft het bij mij een nare nasmaak. Zijn liefde is namelijk met iemand anders getrouwd. De Ander, zo noemt hij hem. Die ander weet wel/niet over de relatie met Van Dis. Aan het eind van het boek leert Van Dis dat zijn geliefde tegen de Ander zei dat ze met vriendinnen was, terwijl ze eigenlijk met hem was. Tijdens de crematie is er een kant voor Van Dis en de Ander in de zaal. 

Net als in het boek Schaduwweduwe van Christine Visser voelt dit verhaal als een roep om erkenning. 'Ik was er ook!' schreeuwt Van Dis bijna uit in dit boek. 'Ze hield ook van mij!'

Wanneer iedereen in een driehoeksverhouding ervan weet en ermee instemt, heb ik er geen problemen mee. Dan kan ook zo'n verhaal. Maar dit voelt als een soort trap na, die niet had gehoeven. Soms kun je ervoor kiezen een memoire niet uit te geven, maar gewoon voor jezelf te schrijven. 

Mooste boek deze maand
Dat was de leesmaand juni. Een goede leesmaand, met veel mooie boeken. Welke vond ik het mooist? Lastig. Qua spanning zaten Secret of Secrets, Zielsgeheim en Son goed. Nicci French is natuurlijk ook altijd een lekkere doorlezer. Tegen de verwachting in, heb ik ook enorm genoten van Het Eerlijkheidspact. Er springt dus niet één boek uit. Misschien is negatieve zin en dat is dan Van Dis, het laatste boek. 

Juni was een warme maand, wat ik heerlijk vind. Dat het een goede leesmaand zou worden, had ik niet verwacht. En dan begint morgen juli al. Zijn we over de helft van het jaar. Komt er een vakantie aan. Het lijkt erop dat de challenge dit jaar gehaald gaat worden. 

 Statistieken na deze maand
10 boeken gelezen deze maand, dus totaal nu 40 van de voorgenomen 75 gelezen
2 boeken uit eigen kast, brengt het totaal op 12 
3 nieuwe landen, maakt totaal 16 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
 

Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.

Leesoverzicht december

 De laatste boeken van een (af)wisselend leesjaar. Na een hele rustige leesmaand in november, nu toch weer wat meer boeken. Om te beginnen de laatste Hebban-van-de-maand-boeken.

 

De Perzen - Sanam Mahloudji
Het boek van de maand oktober. In het boek worden vrouwen van een familie gevolgd, waarvan een deel uit Perzië vluchtte, terwijl anderen achterbleven. De familie stamt af van een invloedrijke man in Iran en heeft derhalve veel geld en in het oude Iran ook aanzien. Terwijl de vrouwen die naar Amerika vluchtten genieten van een grotere vrijheid dan ze in Iran hadden, wordt de vrijheid van de achterblijvende moeder en dochter juist steeds meer beperkt. 

Ik kende deze geschiedenis van Iraanse vluchtelingen niet. Door het boek leerde ik over het land en een aantal Perzische gebruiken. Een bijzonder boek. Ik ben blij dat ik wachtte met lezen, totdat ik in de stemming was voor een dergelijk indrukwekkend verhaal. 

Nieuw land nummer 22 was Iran/Perzië.  

De DallerGut dromenwinkel - Miye Lee 
Volgens Hebben valt dit boek van de maand november in het genre Healing Fiction. Na lezen snap ik enigszins wat hiermee bedoeld wordt, maar qua verhaal bracht het me niet zoveel. Het is op zich een mooi verhaal, onder andere enigszins over traumaverwerking door dromen, maar voor mij iets te 'zoet' met veel eendimensionale karakters. 

Van het boek vond ik de cover het mooist. 

Stad O. - Koen Caris 
Het laatste boek van de maand van dit jaar. Een dystopisch verhaal, dat zich afspeelt in het jaar 2050 in een Utopische stad, waarin geen criminaliteit, armoede of vervuiling is. Bethe en Tobias zijn uitverkorenen, die hier mogen wonen. Ze hebben een goed leven, veel beter dan hun leven voor Stad O.. Tobias werkt bij Martha, de lokale fabriek, en Bethe werkt als lerares. Ze zijn gelukkig, maar langzamerhand krijgt Bethe twijfels over het leven dat ze leiden. 

Op zich is het een bijzonder en intrigerend verhaal. Het leest ook makkelijk, maar blijft me niet altijd boeien. Het einde vind ik gewoonweg onbevredigend. 

Emily Wildes compendium der verloren verhalen - Heather Fawcett
Twee keer stond ik met de Engelse uitgave van dit boek in handen. De eerste twee boeeken las ik in het Engels en deze uitgave paste daar precies bij. Maar die eerste twee uitgaven zijn via bookcrossing alweer naar andere eigenaren, dus echte noodzaak om deze aan te schaffen was er niet. Daarom besloot ik de online bieb te checken en daar was de Nederlandse uitgave beschikbaar. Hoeraa!

Het boek gaat verder waar deel twee stopte. Emily en Wendell betreden zijn rijk. Deze blijkt aangetast te worden door een vloek van Wendells stiefmoeder. Emily duikt in de boeken om een oplossing te zoeken. 

Heerlijke fantasie vind ik dit. Ik heb er erg van genoten. 

Het vreemde en aangrijpende leven van Prita Barsacu - Iulian Bocai
Een boek dat zich afspeelt in Roemenië en daardoor afgelopen jaar als extra meekwam uit de boekwinkel. Geen dik boek, dus nog mooi te lezen voor het eind van het jaar, om de landenchallenge vol proberen te krijgen. Het is in een dag uit. 

Het verhaal gaat over Prita, die opgroeit in een arm dorpje in Roemenië. In een omgeving van verwaarlozing en geweld, vindt hij zijn eigen weg. Soms waren zinnen of families zo opgebouwd, dat ik het verband kwijt dreigde te raken. Uiteindelijk is het een melancholisch verhaal met naar het einde toe wat hoop. 

Met dit boek kom ik op drieëntwintig landen. Nog één te gaan om mijn persoonlijke landenchallenge te halen. Daarom wil ik snel De Postzegelverzamelaar van Nicolas Feuz lenen bij de online bibliotheek, maar m'n abonnement blijkt verlopen en betalen met Ideal lukt ineens niet. Stress! Gelukkig lukt de vijfde poging toch. Pff.. 

De Postzegelverzamelaar speelt zich af in Zwitersland. Het begint met een gruwelijke marteling van een man, ergens in Zwitersland. In een kamer ernaast bevindt zich een vrouw. Na twee prologen begint het verhaal. Er wordt een bebloed pakketje gevonden in een postbus. 

Hoewel verhaal spannend en origineel is en het plot op zich verrassend, komt het ook wat ongeloofwaardig op me over. Ik kan niet ingaan op waarom ik dat vind, want dan verklap ik het plot. Er zitten ook scenes en verhaallijnen bij, die voor mijn gevoel overbodig zijn.  

Het boek is voornamelijk geschreven vanuit het perspectief van een vrouw, maar geschreven door een man en dat merkte ik al snel. Er is, weer eens, veel aandacht voor het overgewicht van deze vrouw. Ergens is het van belang in het verhaal, maar het had minder benoemd kunnen worden. Er had ook gefocust kunnen worden op haar gebrek aan conditie, wat mij betreft. 

Vanwege de schrijfstijl kreeg het boek drie sterren van mij. Vanwege het plot verdiende het misschien wel een ster meer. 

Ook dit boek is een dag uit en daarmee haal ik mijn doel van vierentwintig landen! 🎉

Deze maand las ik geen boek uit eigen kast. Voor de rest van de statistieken maak ik nog een aparte blog. Het is de jaarafsluiting, tenslotte. 

 

Leesoverzicht van de maand oktober

Afgelopen maand, tijdens onze reis naar Londen, begon ik in Rhinegold van Stephan Grundy. Het boek stond al bijna dertig jaar (ongelezen?) in mijn kast, dus het werd wel eens tijd. De treinreis naar Londen en weer terug is bij elkaar zo'n zeven uur, dus tijd genoeg om lekker op weg te komen met het boek van achthonderdvijftien pagina's in hele kleine lettertjes en ook nog Engelstalig. 

Het lezen ging niet zo snel als ik gehoopt had, met name door die kleine lettertjes. Het verhaal kwam me ook nog eens bekend voor. Eenmaal thuis was ik nog niet eens op pagina honderd. Na een aantal dagen niet gelezen te hebben, besloot ik het boek in de Nederlandse taal, met misschien wat grotere letters, te zoeken. Zo'n exemplaar vond ik niet, maar ik ontdekte wel dat dit boek diverse prijzen gewonnen had. En dat de schrijver, van mijn leeftijd, al een tijdje overleden is. Jeetje.

Om het leesvirus weer een beetje te pakken te krijgen, en omdat er een leesclub aan zat te komen, besloot ik eerst wat andere boeken te lezen, maar deze zéker later weer op te pakken. 

Dus, wat ging ik toen lezen? 

Schaduwweduwe - Christine Visser
Hebban boek van de maand augustus. Een bijzonder verhaal van een vrouw die lange tijd een verhouding had met een getrouwde man. Wanneer deze man overlijdt, rouwt ze als een weduwe, maar ze kan haar verdriet niet delen met de buitenwereld. Ze noemt zich schaduwweduwe. 

Op zich vond ik dit een bijzondere insteek van een eeuwenoud verhaal. Anders dan wat volgens Visser de consensus is, leg ik de blaam van een relatie buiten een relatie bij de vreemdganger, niet bij degene met wie vreemd gegaan wordt. De vreemdganger is degene die een belofte deed aan zijn/haar partner. Toch.. In dit geval is Visser ook bevriend met de vrouw van de man met wie ze een relatie begint. Ze heeft in het huis gelogeerd. Ze dringt aan op een kind en wéét hoeveel verdriet ze hiermee deze vrouw zal doen, schrijft ze. En dan, nadat de man overleden is, schrijft ze dit boek. Dan ben je in mijn ogen niet echt meer een onschuldige buitenstaander, hoe groot je liefde ook was en hoe diep je verdriet ook zit. 

Visser probeert haar schuldgevoel wat weg te poetsen, door te benoemen dat als zij er niet was geweest, er waarschijnlijk wel een andere vrouw zou zijn. Maar hoe groots en wederzijds was hun liefde dan, als zij vervangbaar was?

Een mooi gegeven vind ik het wel, dat een persoon zo'n sterke liefde kan voelen voor twee (of meer) mensen, maar ik zou niet één van die mensen willen zijn. En in het geval van dit boek: Roos, de vrouw van de vreemdganger, ook niet. Visser lijkt het juist wel prettig te vinden. 

Het boek zelf vond ik niet bijzonder goed geschreven. Heden en verleden wisselen elkaar af, maar mij is het niet altijd even duidelijk wanneer het zich precies afspeelt. Vooral niet in de periode na het overlijden. 

 Het Eiland van de zielen - Piergiorgio Pulixi
Dit boek lees ik voor m'n thrillerleesclub. Het speelt zich af op Sardinië, Italië. Een land dat ik al heb. Verrassend, want volgens mij lees ik Italië niet zoveel. 

Het begin leest rommelig. De personages worden op bijzondere wijze beschreven, vooral de vrouwen. Terwijl ik deze beschrijvingen lees, is het me duidelijk dat dit door een man geschreven is, terwijl ik me daar meestal niet mee bezig houd. Ook verderop in het boek komen opmerkingen terug, waarvan ik me niet voor kan stellen dat een vrouw dat zou schrijven. 

Wanneer ik deze eerste hobbel genomen heb, wordt het verhaal spannend en een bedreiging voor m'n nachtrust. Ter bescherming van mezelf blijft de e-reader tegen bedtijd beneden liggen, zodat het uitlezen geen nachtwerk wordt. (de nacht later gebeurt dat alsnog) Het plot neemt nog een verrassende wending en dan ineens is de schrijfwijze weer heel raar. Alsof iemand anders het schrijft. 

Er is nog een open einde en hoewel ik de schrijfwijze niet altijd even prettig vond, ben ik wel benieuwd naar het vervolg, dus mogelijk dat die op de WILL komt. 

Mijn mede leesclublezers waren het voor een groot deel met me eens. Ook wel eens leuk. We hebben ook wel eens dat we heel anders tegenover een boek staan. 

Tyler Green komt nooit meer vrij - Nicci French
Het begin van het boek trekt me gelijk het verhaal in. Voor het eerst sinds tijden weer een boek, die ik vanaf het begin af aan niet weg kan leggen. Een boek vol intriges en mogelijke daders. Een 'Whodonit' à la Agatha Christi; negen personen in een huis en eentje overlijdt. En dat terwijl dat dertig jaar eerder ook al gebeurde met dezelfde personen!

Af en toe erger ik me aan het feit, dat de vrouwelijke rechercheur niet serieus genomen wordt. Waarschijnlijk is dit (nog steeds) de praktijk en dus goed dat het genoemd wordt in het boek. Dat het mij frustreert is niets met wat vrouwen in dergelijke posities kennelijk echt meemaken. 

Geen ander land, geen LUEK, geen leesclubboek. Gewoon even iets waar ik zin in had. Deed me goed.  

Omdat ik nog een paar weken had tot m'n volgende leesclub en geen zin om verder te gaan met Rhinegold, bestudeerde ik m'n LUEK-plank voor mogelijke volgende boeken. Daar staat nog veel Engels op en daar had ik even geen zin in. Ook het boek van de maand trok me nog even niet. 

Dus werd het  Lang leve ons van Claudia de Breij
Een voltreffer. Waarom stond die al zo lang in de kast? Hoewel het boek in 2019 uitkwam, zijn de onderwerpen van de columns nog steeds erg actueel, sommige inmiddels wat dringender. Onderwerpen als het taalgebruik als het gaat over geweld tegen (vooral) vrouwen. Maar ook qua politiek en klimaat is er weinig veranderd. Toch is het geen zwaar boek, want De Breij schrijft op luchtige wijze vol humor. 

  

 

Favoriet van de maand
Moeilijk te zeggen wat mijn favoriete boek was deze maand. Nicci French was echt even weer lekker puzzelen, maar Claudia de Breij was heerlijk genieten. Eén van deze twee dus.  

Alweer voorbij
En dan is het einde van de maand daar. Al een week las ik niet, terwijl ik in drie boeken 'bezig ben'. De leesclub van het begin van de maand is verzet naar komende woensdag en dat boek is nog steeds niet uit. Omdat ik zeeën van tijd had (twee weken) dacht ik in een ander boek te kunnen beginnen, van een Nobelprijswinnares, en die schiet ook al niet op. Rhinegold is er nog en ook het boek van de maand oktober lonkt naar me vanuit de kast. Nu twijfel ik tussen leesclub afzeggen of het leesvirus opnieuw proberen te activeren door mezelf te dwingen te gaan lezen. Dat laatste is misschien wel zo slim. En een leesclub is ook altijd heel gezellig. Zonde om die voorbij te laten gaan vanwege zoiets marginaals als een ongelezen boek. 

Voor de statistieken:
Gelezen boeken dit jaar: 72 (doel was 62)
Gelezen landen: 19 (doel is 24)
Gelezen luek: 19 (doel is 25)

 

 

Leesoverzicht van de maand augustus

Het tweede lees-maandoverzicht op de blog. Het was een mooie leesmaand. Afwisselend, met mooie en minder mooie boeken. 

De namen - Florence Knapp
Het boek-van-de-maand juni. Ik was sceptisch. Ja, een naam kan wat betekenen, maar wordt er niet teveel nadruk op gelegd? Uiteindelijk gaat het in dit boek niet zozeer over de invloed van de betekenis van de naam, maar meer over de gevolgen die de gekregen naam heeft in het gezin van Bear/Julian/Gordon. Over de keuze die zijn moeder maakt en de reactie van zijn vader. 

Het zijn ingrijpende verschillen. Het zijn boeiende verhalen, die steeds met een interval van 7 jaar verteld worden. Het is een boek dat zéker de moeite waard is en ik ben blij dat ik het gelezen heb. 

Ontevreden - Beatrice Serrano
Het boek-van-de-maand juli. Ik liep achter, maar in het eerste weekend van augustus ben ik alweer bij met deze challenge. Dit boek is minder indrukwekkend en gelukkig niet zo dik. Het is een grappig én triest verhaal. Of een deprimerend verhaal dat met humor geschreven is. Tijdens 'deel 2' moest ik vaak lachen. Het einde kwam niet echt als een verrassing. Hoewel ik het makkelijk en met zeker plezier las, geloof ik niet dat ik nog een keer honderd pagina's zou willen lezen over het leven van Marisa. 
Dit boek speelt zich af in Spanje en is daarmee het zestiende land dat ik lees voor mijn persoonlijke landenchallenge. 

De stenen goden - Jeroen Windmeijer
Een boek dat zich afspeelt op Paaseiland, wat hoort bij Chili, zo kwam ik achter. Een boek dat past bij mijn landenchallenge, land zeventien, en bij de Jeroen Windmeijer-challenge van Hebban. En..niet onbelangrijk, een boek dat ik al wilde lezen. 

Ik heb grote bewondering voor Windmeijers kennis van de bijbel. Hij heeft overal wel een tekst bij. Het mooie vind ik ook, dat hij een afwijkende betekenis aan de verzen geeft die hij gebruikt. Naast deze kennis, is het duidelijk dat hij heel veel research doet naar z'n onderwerp, Paaseiland in dit geval. 

Het nadeel van al deze kennis en het willen overbrengen, vind ik soms dat er zoveel theorie in Windmeijersboeken zit. Het past bij het verhaal, maar het is veel. En in dit boek vertraagde het het verhaal soms teveel, voor mijn gevoel. Ik heb in dit boek veel geleerd over de Paaseilanden. Dat vond ik erg leuk. Het verhaal leek soms een bijkomstigheid. De afwisseling tussen het verhaal in Middelburg en op Paaseiland ging me soms te snel, maar leidde naar een verrassend eind. 

Hoewel het verhaal me soms dus te lang duurde, geef ik het boek vier sterren, vanwege de enorme hoeveelheid informatie, die erin verwerkt is. Ja, tegenstrijdig, dat geloof ik. 

Blessings - Chukwuebuka-Ibeh
In het kader van 'lees eens een ander land', nam ik dit boek uit Nigeria mee uit de boekwinkel (wandelde zo achter me aan, eigenlijk). Ik kom niet vaak zomaar boeken tegen uit Afrikaanse landen, jammer genoeg. Het Engels van dit boek is af en toe lastig voor mij, het leest wat formeler (?) dan Amerikaans, denk ik. Soms heb ik het gevoel dat ik daarom wat nuances mis. Wanneer ik eenmaal in het verhaal zit, gaat het beter. 

Het verhaal van dat boek is een 'coming of age'- verhaal van de jonge Obiefuna. Zijn vader betrapt hem met een andere jongen en stuurt hem daarom naar een kostschool. De omstandigheden daar zijn onvoorstelbaar. Verhoudingen tussen oudere en jonge jongens onderling huiveringwekkend, zeker in het begin. Het verhaal wordt afwisselend geschreven vanuit het perspectief van Obiefuna en zijn moeder. Zij weet niet waarom haar zoon weggestuurd is en krijgt te maken met haar eigen demonen. 

Wanneer Obiefuna eindelijk het gevoel heeft dat hij zichzelf kan zijn, besluit Nigeria tot de anti-homo wet en staat het leven van hem en zijn vriendenkring op het spel. Dit verandert alles weer. 

Een aanrader. Ik ben blij dat ik dit boek in een impuls meenam, dankzij mijn persoonlijke landenchallenge. 
Dit is ook m'n tweeënzestigste boek dit jaar, waarmee mijn Hebban Readingchallenge gehaald is. Een waardig boek hiervoor. 

Black water. De overstroming - Michael McDowell
Over de Black water-serie werd afgelopen jaar (?) veel positiefs geschreven. Dit boek heeft een voorwoord van een zeer enthousiaste Thomas Olde Heuvelt, die ik tot mijn favoriete schrijvers reken. De verwachtingen waren dus hoog en ook de angst, dat dit weer een serie zou zijn die ik in een keer door wilde lezen. 

Het viel me wat tegen. Dit boek leest als een inleiding tot een spannend verhaal, maar wil het zelf nog net niet worden. Het is ook redelijk voorspelbaar, vond ik. Misschien heb ik al teveel Olde Heuvelt en King gelezen, om deze serie nog spannend te vinden. 

Het was het zeventiende LUEK-boek.  

Nadat ik dit boek uit had, zat ik even met een 'Wat nu' impasse. Ik mag meedoen met de leesclub van het boek van de maand augustus, maar het was nog net te vroeg om ermee te beginnen. Dus pakte ik een LUEK uit de kast, om er vervolgens achter te komen dat ik drie dagen later een fysieke leesclub had. Dus snel eerst dat boek geleend bij de online bieb.

Welk boek?

Halverwege morgen - Chris McGeorge
Een rommelig boek vond ik het. Het gegeven is leuk en had spannender gemaakt kunnen worden. Misschien toch net te kneuterig, met een zeventigjarige als hoofdpersoon. Wel grappige metaforen, zoals 'in gedachte schreef ik dit op een post it en plakte het aan m'n hersenen, maar ik wist natuurlijk dat de lijm snel weer los zou laten'. (niet het exacte citaat) Vond ik zo leuk gevonden!

En dan het boek-van-de-maand van augustus. Ben ik weer bij (en ik kijk weer uit naar het volgende)

Harthout - Amity Gaige
Ik doe mee aan de leesclub op Hebban met dit boek-van-de-maand, dus een recensie volgt daar nog, maar wát een boek! Een jonge vrouw raakt vermist in de bossen van Maine. Een vrouwelijke warden geeft leiding aan de zoektocht en elders in de USA heeft een oudere vrouw contact met een jongeman via internet. Uiteraard snap je dat dit met de vermissing te maken heeft, waarom anders komt dit verhaal voor in het boek? Maar hoe.. Door de verhalen heen zijn de verhalen van moeders en dochters. Hoe deze relaties kunnen verschillen en wat de overeenkomsten zijn. De kracht en de kwetsbaarheid. "De perfecte moeder bestaat niet, net als de perfecte dochter niet bestaat" zegt de warden ergens. 
Ik kijk uit naar wat de andere lezers vonden van dit boek. Bij mij kreeg het vijf sterren. 

Harthout is daarmee ook mijn favoriete boek van deze maand. 

En zo kwam de leesmaand augustus alweer tot een eind. Ik ga verder met m'n achtiende LUEKboek Troy van Stephen Fry. Weer heel wat anders. 

Leesoverzicht van de maand juli

Zoals in een eerdere blog genoemd, is het mijn plan om vanaf nu mijn maandelijkse leesoverzicht hier te gaan plaatsen, omdat de spots op Hebban stoppen. Hoewel ik inmiddels volgens mij wél doorheb hoe de nieuwe blogs op het Hebbanforum werken (brainfog is weer over), zet ik het plan verder hier over mijn lezen te bloggen toch door. Zo blijft er wat leven in dit blog. Steeds maar weer over pijn en ongemak bloggen blijkt lastig. En ook het lezen behoort tot mijn leven met pijn, tenslotte. 

Dus, wat las ik? 

Doggerland - Stil als het graf - Maria Adolfson
Het laatste deel van deDoggerland-serie. In juni las ik de eerste zes delen. Daaruit blijkt wel dat ik het heerlijke serie vind, want anders stopt het serie-lezen wel na twee of drie boeken. 

De laatste duivel die sterft - Richard Osmond
Ik moet er bij de Moordclub (op donderdag) altijd even weer inkomen, zoals altijd als ik na een paar jaar weer verder ga met een serie, maar het vorige deel las ik niet al te lang geleden, dus dat was nu geen al te groot probleem. Het oplossen van een moord, naast de verdrietige problemen die bij de ouderdom horen. Het blijft speciaal, vind ik. Hopelijk komt er ook hiervan snel een volgend deel. Het vorige deel las ik voor de luek '25. Deze stond gelukkig bij de online bieb. 

Waarom we logen - Karin Slaughter
Ik lees niet veel boeken van Slaughter, maar als ik er dan een lees, vraag ik me af waarom niet. Dit is het twaalfde deel van de Will Trent serie. Gelukkig is het niet nodig om de hele serie gelezen te hebben, om deze leuk te vinden. Mogelijk dat ik er toch nog meer van op ga pakken. Het is wel weer een bijzonder en afschuwelijk verhaal. 

Wie zonder zonde is - Bo Svernstörm
Een boek dat op de ereader staat, bij vele ongelezen boeken. Ik was nog op vakantie, dus dan kan ik eens in die map met ongelezen boeken duiken. Een intrigerend verhaal, waarbij je je eigen geheugen misschien wel anders gaat bekijken. Een spannend verhaal, waarbij je op het verkeerde been gezet wordt. 

In de schaduw - Liz Nugent
Dit boek kozen we voor onze thrillerleesclub. Ik was niet heel erg enthousiast. Kon me waarschijnlijk niet genoeg verplaatsen in het Ierland van de jaren tachtig van de vorige eeuw (dat klinkt verder weg dan het is). Al met al een verdrietig verhaal. Dat wel. 

Niet te stoppen - Angie Thomas
Dit boek heeft dezelfde energie als The hate u give van dezelfde schrijfster. Over een deel van de zwarte gemeenschap in Amerika, hoe ze leven, liefhebben, gezien en behandeld worden. Frustratie, machteloosheid maar ook kracht en vriendschap. Het hele verhaal over het rappen was niet zo aan mij besteed, maar verder een goed boek. Boek 16 van LUEK '25.

Vrees niet - Stephen King
Een onverwachts cadeautje van m'n man. Zo lief! In het begin had er wat moeite mee om in het verhaal te komen, maar dat lag meer aan mij dan aan het boek. Door migraine kon ik me slecht concentreren.Toen ik er gisten dan eenmaal echt in zat, wilde ik hem ook niet meer wegleggen en zo las ik 'm nog net in juli uit. Een boek, waarin verschillende verhalen samenkomen in een climax, die je van verre aan ziet komen, maar waarvan je wilt weten hóe dit dan gaat gebeuren. 

Het is moeilijk te zeggen wat mijn favoriet van deze maand was. Slaughter was spannend, maar King ook. Thomas was weer op een heel andere manier heel bijzonder. Toch denk ik dat Vrees niet van Stephen King de favoriete rol op zich mag nemen. 

Al met al: een heerlijke leesmaand. 

Voor de statistieken nog dit:

• Ik heb nu 57 boeken van mijn Hebban Readingchallenge gelezen. Mijn doel is 62, dus daar zit ik bijna aan. Vanwege het lezen in het Portugees is de uitdaging niet al te hoog gezet. 
  
  
• Deze maand las ik 1 boek uit eigen kast, ik zit nu op 16 van de 25
  
  
• Ik las geen boek uit een nieuw land. Tot nu toe las ik boeken, die zich (voornamelijk) afspeelden in: Noorwegen, Nederland, Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten, IJsland, Oostenrijk, Oekraïne, Ierland, Denemarken, Frankrijk, Zuid Korea, Maleisië, Zweden, Italië en Rusland. Het doel is 24 landen. De meeste gelezen landen tot nu toe zijn vrij gangbaar, op Maleisië en Zuid Korea na, dus het wordt steeds lastiger om een nieuw land te vinden. Maar dat maakt de uitdaging juist leuk! 

Over de afbeelding: boven het maandelijkse overzicht op Hebban zet ik altijd een foto, gemaakt in die maand. Dit is het beeld Vitoriano van Maria Pó. Het staat in het Jardim do Bonfim in Setúbal. Er staan meer van dit soort beelden en ik vind ze geweldig leuk.  

Leesblog

Al jarenlang houd ik een leesblog bij op Hebban. Niet veel bijzonders. Hij staat (stond?) hiernaast ook genoemd. Het is vooral elke maand een overzicht van wat ik las, met af en toe een los onderwerp tussendoor. Hier gaat verandering in komen. De Hebban-site verandert eind dit jaar en de persoonlijke blogs komen te vervallen. Hebban heeft tegenwoordig een forum en daarop kun je je persoonlijke blogs plaatsen. Er is een hele uitleg over. Van het forum ben ik nu al fan (dit gaat me leestijd kosten, net als Hebban zelf al deed) maar de blog hierop is voor mij nog onoverzichtelijk. 

Daarom zit ik erover te denken om het maandelijkse overzicht hier te gaan plaatsen. Dit blog is er toch en erg veel leven is er de laatste tijd niet op. Daar gaan zelfs een aantal recente blogs over. De WOW kan ik niet meer vinden of is gestopt. Deze hield nog wat leven in de blogbrouwerij. Ooit was er al het idee van een boek-van-de-maand, maar dat kwam niet van de grond. Toen kwam het plan van een illustratie per gelezen boek en dat hier plaatsen. Ook al niet gelukt. En nu dus een nieuw reanimatieplan. Ik zoek namelijk nog vaak in mijn blog de boeken die ik las, dus vind het voor mezelf vooral leuk en handig. De oude blogs op Hebban moet ik voor mezelf nog ergens opslaan. 

Het stelt niet veel voor. Van de boeken geef ik vaak een hele korte omschrijving, het is meer dat ik weet wat ik las en wat ik er ook alweer van vond. Daarnaast zijn er een paar challenges, waarvan ik aangeef of het boek daarbij past. Zo is er natuurlijk de Hebban Reading Challenge, waarmee ik aangeef hoeveel boeken ik van plan ben te lezen in een jaar. Maar ook mijn 24 verschillende landen challenge, de gezamenlijke lezen-uit-eigen-kast-25-in-2025 challenge (luek) en Hebban-boek-van-de-maand. Ik probeer ook de GV (grote vriendelijke) 100 te lezen, de 100 mooiste kinderboeken volgens de Hebbanners en 15 boeken van Jeroen Windmeijer, maar deze challenges vergeet ik vaak te noemen bij het overzicht. 

Ik heb nog geen idee wanneer ik op Hebban stop en hier begin. Deze maand? In het nieuwe jaar, wanneer Hebban spots echt stoppen? Beste lezer, u gaat het zien.

Een plan

 Ik heb (weer eens) een plan. 

Er zijn veel activiteiten die ik leuk vind en meestal houd ik me daar in vlagen mee bezig. Schrijven, deze blog of een dagboek, fotograferen, tekenen, planten en zelfs lezen. Lezen is wel een redelijke constante, maar de laatste tijd zit het toch in een dip. 

Een aantal van deze oplevingen postte ik hier al op de blog. De blog op zich is een en al opleving, samen met het lezen van andere blogs. Wekenlang schrijf ik in m'n hoofd en werk dat daarna uit. Voor inspiratie en de leuk lees ik andere blogs. Ineens is het dan weer weg.
- Poef - Leeg hoofd, lege pagina's.

De planten die bij mij nog floreren, kunnen tegen een stootje (lees, tijdelijke droogte) Fotografie zit al langere tijd in een inactief stadium. Vorig jaar (ja, een jaar geleden) nog wel een foto-per-dag-project gedaan, dat was erg leuk, maar met de telefoon. M'n camera ligt te verstoffen, helaas.

En dan tekenen: "Jaa.. ik ga (weer) tekenen!" denk ik zo'n twee keer per jaar. "En nu houd ik het écht bij" denk ik er dan achteraan. Lessen uit het verleden zeggen mij níets, zoveel is duidelijk. Twee keer per jaar is er een opleving, zo te zien in de diverse boekjes, want ik zet er altijd enthousiast een datum bij. "Kijk, het is mei/november en ik teken weer!" Regelmatig (meestal) gaat dit gepaard met de aanschaf van materiaal om mee of in te tekenen en al snel verdwijnt dat in de kast, die al vol zit met materiaal. En er blijft altijd wat naast de bank liggen, voor als ik plotseling zin en inspiratie krijg. Je weet maar nooit. 

Dit jaar deed ik het anders. Ik meldde me voor een tekencursus en zo tekende ik in elk geval negen weken achtereen. Mijn zoon deed er voor mij een schepje bovenop: Hij schreef een verhalenbundel, deze wordt uitgegeven (!!), en hij vroeg mij om bij elk verhaal een tekening te maken. 

- slik -

Enthousiast maar voorzichtig zei ik "Ja, leuk!". Vanbinnen had ik grote twijfels. Tekenen is leuk, dat lukt ook best wel af en toe, maar illustraties? Bij de cursus had ik ook veel betere tekeningen gezien dan ik maakte en nou zou ik ineens tekeningen maken, die gepubliceerd worden? 

- HELP - 

Ik kreeg een lijst met dertien onderwerpen om te tekenen. Na wat rommelen kreeg ik ook een deadline. Dat werkt bij mij toch beter. Onze eettafel werd mijn atelier. Ik nam vrij op de dagen dat m'n man niet thuis werkte, zodat ik lekker mijn muziek (Beatles) hard aan kon zetten en meeblèren. 

En het is gelukt! Dertien tekeningen zijn af. Sommigen aangepast. Zo zag ik de Hollywood-letters in de bergen niet zitten. Dit werd popcorn. En die is erg goed gelukt, al zeg ik het zelf. Anderen werden niet zoals ik wilde, maar zoon is tevreden. 

En wat is nu mijn plan? 

Eén van de redenen dat ik weinig teken, is dat ik geen inspiratie heb (zeg ik altijd). Zit ik daar met potlood in aanslag, geen idee wat te doen. Maar nu ontdekte ik illustreren. Nee, ik ga geen uitgevers aanschrijven dat ik dit kan en wil. (misschien wel ooit, je weet het niet) Ik wil per boek dat ik lees minimaal één illustratie maken. Wat een leuk idee hè? En die post ik dan op de blog. Deze of die andere, die speciaal voor dagelijkse tekening of foto was. Kan ik vervolgens mijn 'boek van de maand'-idee weer uit het stof halen. En.. nu ik een opleving van het blog aan voel komen, ook de WOW.

 

Wanneer ik met dit plan begin? Het nieuwe jaar natuurlijk. Heb ik gelijk een mooi goed voornemen. Eind januari begin ik ook met een nieuwe tekencursus van acht lessen.

 

Mijn mooiste boek van november

De herintroductie van een thema. 

Het was er dit jaar nog niet van gekomen, terwijl juist in tijden van blogrust een constante en herhaling wel handig is, maar hier is hij dan weer: 

mijn favoriete boek van de afgelopen maand

In november las ik zeven boeken en eigenlijk springt er niet één echt uit. Heb ik weer, haal ik een categorie uit het stof en kan ik er niet direct wat mee. Niet dat ik geen mooie boeken las, maar ze waren gewoon allemaal ongeveer even mooi, spannend of boeiend. 

Ik begon met One of us is Lying. Hier is ook een serie van op Netflix en daar had ik al van genoten. Van het boek nu dus ook. De 6:20 man van David Baldacci, Bezeten van Sander Blom en Escaperoom van Megan Goldin zijn allemaal leuke thrillers, heel andere insteek van het verhaal, maar spannend. Bezeten speelt zich af in de provincie Groningen, wat het af en toe nog iets leuker maakt, vind ik. 

Van Waar we niet over praten door Tracy Lien dacht ik dat het een thriller was, en hij is ook zeker spannend, maar gaat ook over Vietnamese vluchtelingen in Australië en hun problemen. Problemen die ik vorig jaar ook las in de boeken van Nhung Dam, een Nederlandse schrijfster wiens ouders ook vluchtten uit Vietnam. Best heftig en confronterend. Misschien is dit dan toch mijn mooiste boek. Of opvallendste boek.Of boek met meeste impact.

Via de actie Heel Nederland leest las ik Sonny Boy van Annejet van der Zijl. Ik had een roman verwacht, maar het was meer een beschrijving van het leven van Waldemar Nods en Rika van der Lans. Aangrijpend, frustrerend, maar wat een sterke mensen. Al jaren wilde ik dit boek lezen en ik ben blij dat ik het nu gedaan heb. Ook een boek met impact, trouwens, maar daarnaast een verhaal dat al vaker verteld en gelezen is. Dat gedeelte van de oorlog dan. Over Surinamers die in de jaren 1930 naar Nederland kwamen las ik eigenlijk nog nooit wat.

Als ik dan toch beschrijf welke boeken ik las, zal ik De dag dat de walvis kwam van John Ironmonger ook nog maar noemen. Weer een heel ander verhaal, interessant en vast met meer lagen dan ik erin teruglas, ondanks de bespreking achteraf in de leesclub. Een een boek over een pandemie geschreven in 2019 vond ik ook wel bijzonder. 

Dus, in plaats van mijn mooiste boek van de maand gewoon alle boeken op willekeurige volgorde. Ondertussen ben ik ook bezig in Eva van Cat Bohannon over het lichaam van de vrouw in de evolutie. Heel interessant, maar het leest niet zo snel. 

Kijk wat een leuk overzicht ik tegenwoordig heb door middel van een app!

(De WOT van deze week is vilein, hier kon ik echt helemaal niets bij verzinnen helaas)

Mijn favoriete boek van de afgelopen maand(en)

Oktober
Door een drukke eerste week in november ben ik mijn favoriete boek van oktober vergeten te beschrijven. Ik las elf boeken in oktober en daar zaten mooie bij. Zoals Natriumchloride, de nieuwste uit de serie Q van Jussi Adler - Olsen, bijvoorbeeld. Of The Match van Harlan Coben, wat het vervolg is op Wild. Boeken waar ik van genoot. 

Ook Magisch Dagboek, ontdek de heks in jezelf van Susan Smit vond ik leuk. Niet favoriet, ook niet echt een leesboek. Meer een boek om mee aan de slag te gaan. Ooit. Wanneer ik de moed vind om mijn innerlijke heks te omarmen, als ik die al heb.  

Maar deze boeken waren dus niet mijn favoriet. Dat was Dunkelblum zwijgt van Eva Menasse. Het boek speelt zich af in een slaperig stadje in Oostenrijk, vlakbij de Hongaarse grens. Onder dat slaperige uiterlijk, blijkt een geheim schuil te gaan en langzamerhand kom je erachter wat dat geheim is. 

Er zijn veel personages in het boek. Er blijkt zelfs al een .pdf op internet te staan, waarop deze beschreven staan, voor als je de draad kwijt raakt. Ik had daar geen last van, maar dat kan komen, doordat ik het in m'n vakantie las en weinig afleiding had. 

Het verhaal valt als een caleidoscoop in elkaar. Diverse levensverhalen uit Dunkelblum passen in elkaar als een grillig mozaïk. Het verhaal raast voort, dan weer die levensgeschiedenis en hop door naar de volgende. Situaties die in het ene verhaal zijdelings benoemd worden, komen in het andere verhaal door getuigenverklaring weer naar voren. Boeiend geschreven. Een aantal dingen kun je voor jezelf nog invullen. 

Ik las dit boek voor mijn leesclub en tijdens het bespreken, kwamen er nog veel dingen naar voren, die mij niet opgevallen waren of die ik vergeten was. 

November
Nu ik toch bezig ben, beschrijf ik ook maar gelijk mijn favoriete boek van november. Aangezien ik (tot nu toe) maar één boek uit las, kan het er ook maar één zijn. Nou was dit boek waarschijnlijk toch wel als favoriet geëindigd, dus dat komt goed uit. 

Het boek heet ook November en is de nieuwste van Thomas Olde Heuvelt. Olde Heuvelt kan zich wat mij betreft meten aan Stephen King. Niet alleen qua onderwerpen, ook qua schrijfstijl. 

In dit boek maak je kennis met de bewoners van Bird Street, Lock Haven in de staat Washington. De bewoners zijn succesvol en leiden een gelukkig leven. Alles lijkt voor de wind te gaan, behalve in november. In november zijn er de Donkerder Dagen. 

Wat dat inhoudt, moet je zelf maar lezen.

Mijn favoriete boek van september

Het is goed dat ik van de meeste boeken direct na het lezen even kort opschrijf wat ik ervan vond, want na een paar andere boeken kan dat speciale gevoel alweer voorbij zijn. 

Dat geldt in elk geval voor mijn boek van deze maand. NU denk ik "natuurlijk is Fairy Tale van Stephen King mijn favoriete boek van afgelopen maand". Maar dan lees ik mijn korte reactie op Duistere Dageraad van Jay Kristoff. Deel drie van de Nimmernacht-trilogie:

Deel drie van deze trilogie gaat verder waar deel twee stopte. Dit boek heeft een verhaal, waar m'n oren van suizen zo spannend, met voetnoten, waarin de schrijver zich vol humer tot de lezer richt. De eerdere boeken van de serie spelen een bijzondere rol in dit verhaal. Het was een genoegen om te lezen. De ontknoping was explosief en toen hij uit was, moest het stof in mijn hersenen even weer neerdalen

Hoe ik ook genoot van de twee boeken van King in september, dit heb ik daar niet bij gevoeld. Mijn favoriete boek van september is dus duidelijk Duistere Dageraad 

 

Neemt niet weg dat ik Fairy Tale iedereen kan aanraden. Geen horror van King, wel fantasy, kameraadschap en spanning. Op Hebban kun je zien wat ik verder las. 

Mijn favoriete boek van de afgelopen maand

Vorige maand besloot ik tot een maandelijks themablog: mijn favoriete boek van de afgelopen maand. Op Hebban houd ik al maandelijks met een blog bij wat ik zoal gelezen heb, hier dus alleen de favoriet(en). 

In juli las ik veertien boeken en het was nog best een klus daar een favoriet uit te kiezen. De afgelopen maand las ik slechts vijf boeken en tot een paar dagen terug was het een uitgemaakte zaak wat mijn favoriet zou zijn. Maar toen begon ik in Godsgraf, deel twee van de Nimmernachttrilogie van Jay Kristoff. Een erg spánnende trilogie. Zo spannend dat ik, zodra ik deel twee uit had, deel drie aanschafte. Voor de e-reader, want naast spannend zijn de boeken ook dik. 719 pagina's telt het derde deel Duistere Dageraad. 

Wat mijn favoriete boek van de afgelopen maand zou zijn, was ineens niet meer zo zeker. Maar toch..

Mijn favoriet blijft toch Sterk als een Leeuw van David Samwel. Het is een waar gebeurd verhaal van een jongen die geadopteerd is. Zijn Nederlandse ouders zijn fantastische mensen, maar David blijft toch zitten met vragen over zijn afkomst. Hij zoekt controle en die krijgt hij over eten. Eerlijk en open vertelt hij over zijn anorexia. Wat het met hem doet. Hoe goed het voelt om controle te hebben. Hoe moeilijk het is deze ziekte te boven te komen. 

Sterk als een Leeuw is een aangrijpend en bijzonder verhaal en ik ben blij dat ik het gelezen heb. 

(af en toe wel ontzettend jammer, dat je niet makkelijk 2 foto's naast elkaar kunt zetten.. of het kan wel en ik heb nog niet ontdekt hoe)

Het beste boek van de maand

Tussen een hele rij blogideeën, die ik zo her en der opdeed, stond onder andere "schrijf wat je mooiste boek is en waarom". 

Mijn mooiste boek. Één boek?

Kijk, dat kan ik dus niet hè. Bij Hebban mocht je ooit een toplijst maken met je vijfentwintig mooiste boeken. Inmiddels mag je er vijftig van maken en nog is dat eigenlijk niet genoeg. (ondanks dat ik er nog maar achtentwintig* op heb staan) De boeken die ik in deze lijst zette, waren niet alleen boeken die ik heel mooi vind, maar die ook voor een periode in mijn leven stonden. Zoals Winnetou, een serie die ik las en herlas en herlas. De nummer één in mijn lijst is Nevelen van Avalon door Marion Zimmer Bradley. Het verhaal van Koning Arthur vertelt vanuit de vrouwen, met een hoop oud geloof erin verwerkt. 

Wanneer ik mijn lijst bekijk, is dat waarschijnlijk niet het mooiste boek dat ik ooit las, maar het vertelt wel een verhaal dat veel indruk op mij maakte op een bepaald moment in mijn leven.

Afijn, mijn allermooiste boek allertijden benoemen? Ik kan het niet. Maar... wat ik wél kan doen, is elke maand hier eens stukje plaatsen over het mooiste boek dat ik afgelopen maand las. Tenminste, dat zou je denken. Sowieso plaats ik elke maand op Hebban een overzicht van mijn gelezen boeken van de afgelopen maand. De mooiste daaruit kiezen, hoe moeilijk kan dat zijn? Nou... 

Om te beginnen las en luisterde ik afgelopen maand veertien boeken. Dat is zelfs voor mij veel, maar er zaten een paar dunnetjes tussen. Er was ook een leuke variatie aan boeken; eigentijdse en historische romans, informatief over voeding en waargebeurde verhalen, zoals Etta Palm. 

En de winnaar is...
Na lang twijfelen kies ik toch voor Eilandpost door Mary Ann Shaffer.
Door middel van briefwisselingen wordt het verhaal verteld van het eiland Guernsey in de tweede wereldoorlog. Heftige verhalen. Maar ook mooie. Dit boek stond al lange tijd bij mij in de kast. Ik kreeg hem via bookcrossing en wilde hem graag lezen, voordat ik hem weer doorgaf. Even heb ik uiteindelijk getwijfeld hem zonder lezen door te geven, maar wat ben ik blij dat ik hem las! 

 

Een goede tweede was Birk van Jaap Robben. Een intens verhaal van een jongen die opgroeit met zijn moeder en een oude buurman op een eiland bij Noorwegen. Robben weet het gevoelsleven van zo'n jongen mooi te beschrijven. Dat was al duidelijk in het boek Zomervacht, dat ik ook van hem las.

In het kader van bloggen en plannen: dit zou dus een maandelijks terugkerend thema kunnen zijn.

*naar aanleiding van deze blog ben ik wat boeken toe gaan voegen, maar op het moment van schrijven waren het er achtentwintig