Hooikoorts

* Ha-ha-haHATSJIEEEE *

Daarrrr ga ik weer. 

Een van de voordelen van najaar en winter is dat er geen hooikoorts is. Denkt men. Was het maar zo'n feest. 

Hooikoorts is de verzamelnaam voor allergie voor stuifmeel (pollen) van bomen, grassen en bloemen. Aan de naam hooikoorts komt men denk ik, doordat de meeste mensen last hebben van de grassen. Of doordat de meeste bloemen en bomen tegelijk met de grassen bloeien, waardoor dat voor de meeste patiënten de heftigste periode is. Gras wordt hooi, dus hooikoorts. (nouja, ik verzin ook maar wat natuurlijk)

Buiten het grasseizoen bloeit er nog veel meer en met de huidige warmere winters bloeit het één langer door terwijl het ander eerder in bloei staat. Er zijn per jaar een aantal weken dat ik géén allergiepil hoef te slikken en daar valt zelfs een deel van de zomerperiode onder (kwam ik achter toen ik vergeten was op tijd nieuwe pillen te bestellen). Toch slik ik deze pil eigenlijk het hele jaar en gedurende een aantal weken minstens twee per dag. 's Winters kan ik zéker niet stoppen.

Na veel droge weken, regent het nu weer regelmatig. Hèhè, denkt de hooikoortspatiënt dan, even geen genies. Helaas, er bloeien een aantal zeer hardnekkige planten, als het gaat om allergieën, zoals de Ambrosia en de Bijvoet. Het hoeft ook maar even droog te zijn of ik begin weer te niezen. Geen opvallende bloeiers, maar bijzonder lastig dus. (en deze hooikoortspatiënt denkt ook nog 'hè bah, regen')

Hooikoorts het hele jaar door heeft in de meer heftige periodes, nu dus, wel tot gevolg dat ik vaker een zelftestje Covid doe. Zeker nu de besmettingen ineens weer toenemen. Positieve nieuws: nog steeds negatief. Maar niesen en snotteren doe ik dus wel.

Op onderstaande pollenkalender is te zien voor welke bloemen de meeste mensen allergisch zijn en wanneer die bloeien.

 

 

*Gezondheid*

Booster

Het gaat er veel over in de media, de 'boosterprik' en ja, ik kan niet wachten tot ik aan de beurt ben. Toch is er ook sprake van een andere booster, die steeds weer genoemd wordt: kou. 

Vorig jaar schreef ik hier ook al over. Dit keer word ik getriggerd door een artikel op Gezondheidsnet.nl: 9 positieve effecten van kou op je lichaam. Ik kan het  niet laten dit tóch weer te lezen, want is het nou écht gezond, zijn er nieuwe inzichten en wat kan ik doen? Om met mijn tweede vraag te beginnen: nee, er lijken zo geen nieuwe inzichten te zijn, maar de oude inzichten zeggen nog steeds dat koudetherapie gezondheidsvoordelen lijkt te hebben. Met nadruk op lijkt.

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik douche tegenwoordig koud. 

WAT? 

Ja, ik had het zelf ook niet verwacht. Deze gekte startte tijdens onze vakantie in Portugal. In plaats van wachten tot het water warm was, stapte ik er vaak alvast onder, om vervolgens klaar te zijn voordat het water echt opgewarmd was. Thuis ging ik hiermee gewoon door en nu douche ik dus koud. Dit heeft als bijkomend voordeel dat het energie en water bespaard, want het douchen is niet alleen aanmerkelijk korter, ook wordt er geen water verspild tijdens het opwarmen. Alleen m'n haren was ik onder een warme douche. Dat is ongeveer één keer per week.

En wat merk ik nu van de voordelen?

Ik vind het moeilijk te zeggen. Merk ik er wat van?

Oké, ik heb het minder koud. Sinds de hond overleden is, hebben we geen kleden meer op de bank liggen waar ik altijd onder kroop, en ik heb er nog geen behoefte aan gehad. De verwarming is ook nog niet omhoog gezet. Op zich is dit opmerkelijk te noemen. Ook bij m'n moeder heb ik nog niet over haar kamertemperatuur geklaagd, die ergens tussen de zestien en zeventien graden is. Ik draag wel een trui, maar geen extra shirt eronder of vest erover, wat ik voorgaande jaren wel deed. Maar goed, het is ook nog geen winter. We hebben wel vorst gehad, maar de echte kou moet nog komen. 

Het is wel zo, dat ik hierdoor vaker in een wat lagere temperatuur verblijf, rond de achttien graden, dan voorheen. En dat zou dus al die goede effecten van een koude douche moeten versterken. Dagelijks een (aantal) uur in zeventien graden is nog beter. Brr

Mijn eczeem is momenteel niet echt aanwezig. Soms een plekje en dat smeer ik vrij makkelijk weg. Maarja, het is dus ook nog niet echt droog/koud geweest. 

Pijn heb ik wel. De afgelopen periode was dat juist erger. Spierpijn, knieën, handen en hoofdpijn. Het wisselt elkaar af en soms heb ik het allemaal ineens. 

Daarnaast heb ik niet meer energie en, een ander voordeel waar ik écht wat aan zou hebben, ik val niet af. En ja, buiten de koude douches doe ik daar wél moeite voor door te letten op mijn eten en mijzelf in beweging te zetten. Het is niet zo dat ik wonderen verwacht van die douche. Mijn humeur is niet stralender dan voorheen, ziekteverzuim is niet minder (in verband met hoofdpijn) en hoe het met de weerstand is? Geen idee. Ik had al nooit griep. Covid is gelukkig ook nog aan onze deur voorbij gegaan, maar daarvoor neem ik toch maar die boosterprik. En ik blijf koud douchen. Baat het niet, schaden doet het ook niet. 

 

Koud

 

"Zag je van de week dat programma op tv, waarin mensen een koudetherapie gehad hebben?", vraagt mijn moeder aan mij. We zitten bij haar aan het ontbijt. Ik heb een t-shirt, trui en vest aan, alsmede een joggingbroek, sokken en sloffen. Zij zit met een dunne ochtendjas luchtig omgeslagen. Het is 16 graden in de kamer en ze vindt het wel aangenaam zo. Ik heb het koud. 

Kennelijk was er afgelopen week wat op de tv over de methode van 'Iceman', Wim Hof. De man die in een poolzee onder het ijs door zwemt met alleen een zwembroek aan, die rustig een anderhalf uur in een bak met ijs zit of op blote voeten de Kilimanjaro beklimt. Intrigerend. Bij het programma was een man, die een aantal jaren terug niet kon lopen door de reuma maar na deze 'Iceman-methode' weer alles kan én geen medicatie meer nodig heeft. Je zou je toch gelijk in willen schrijven, als het maar niet zo koud was.

Inderdaad had ik wel eens gehoord dat mensen profijt hadden van deze methode. Hier wordt ook onderzoek naar gedaan, begreep ik. Zelf heb ik vorig jaar vanaf de zomer steeds koud afgedoucht. Ik leek het minder koud te hebben vorig winter, maar of het daaraan lag? Tegen pijn en eczeem, waarvoor ik eraan begon, hielp het in elk geval niet. En nadat ik bij de dermatoloog ben geweest en nog maar 2x per week mocht douchen, besloot ik dat toch vooral niet koud te doen. Ook niet te heet, natuurlijk, want dat is helemaal slecht voor mijn huid.

Ik reageer enigszins afwijzend op m'n moeder, zoals ik bijna altijd reageer als weer iemand een geweldige therapie aanraadt, waar zoveel mensen mee geholpen zijn. Therapieën, diëten, pillen, kruidenmengsels. Er is altijd wel iemand, die weer iemand kent die dit of dat gedaan had en dat híelp. En dan kijkt men je vaak raar aan, dat je niet gelijk opspringt om een telefoonnummer te zoeken van betreffende therapeut, de leefregels van betreffend dieet of het plantje, waar een ander zo'n baat bij had. 

M'n moeder haalde haar schouders op. Het is duidelijk dat zij vrijwel geen last heeft van kou. Ze vindt dan ook dat ik zoiets best eens zou mogen proberen, als koukleum. Maar wat mij altijd opvalt, bij een succesmethode: je hoort nooit over mensen, bij wie het niet werkt. Alleen succesverhalen, maar vaak helpt iets voor een aantal mensen, terwijl het voor andere mensen juist niet werkt. Misschien zijn dat er nog veel meer, geen idee. Anders zou de regulieren gezondheidszorg er wel wat mee gaan doen, denk ik. 

Omdat ik toch nieuwsgierig ben, google ik maar eens op de Ice-man. De eerste hits zijn direct al negatief. Kritische programma's namen hem onder vuur en er schijnen door zijn methode doden te zijn gevallen. Wow.

Toch vind ik ook de resultaten van een onderzoek van het Radboud MC uit 2014, waaruit blijkt dat de methode wel degelijk positief kan werken. Vooral bij ontstekingen in het lichaam, waardoor eerder genoemde man met reuma er waarschijnlijk baat bij had. Ik heb geen ontstekingen. De website Skepsis is kritisch. Dat moet ook wel met zo'n naam. Ook hun reactie is van 2015, trouwens. Het nieuwste artikel, van maart 2020, dat ik zo kan vinden staat op Bedrock. Hierin wordt ook de onderzoeker van het Radboud weer aangehaald, die nog steeds enthousiast is. 

Steeds meer Ice-man fans: Ondertussen wordt de groep met aanhangers van Wim Hof steeds groter. Er komen verhalen naar boven van astmapatiënten die na de training geen puffers en medicijnen meer nodig hebben. Van mensen die nooit meer griep hebben en zich geestelijk steeds jonger voelen. En van mensen die hooikoorts hadden en dankzij de methode nooit meer medicijnen gebruiken noch symptomen hebben. (quote www.bedrock.nl)

Gezien deze quote, moet ik de methode misschien toch eens overwegen. Geen astma en hooikoorts meer. Het klinkt geweldig. Griep heb ik sowieso al nooit. (ik hoop dat ik deze weerstand ook tegen corona heb) Gelukkig lijkt de positieve invloed van de methode vooral uit de ademhaling te komen en niet zozeer uit het koude water (als ik het goed lees) Misschien dan eerst maar eens gaan mediteren. En koud (af)douchen, want wat minder last hebben de kou lijkt me aan het begin van de winter ook wel fijn, als eerste positieve gevolg van welke methode dan ook. 

Gelukkig had m'n moeder met kerst gewoon de verwarming wat hoger gezet.