Pagina's

zondag 30 september 2018

Boeken van september

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval alle maandoverzichten


Mijn boeken van september

op 30 september 2018 door   

Steeds, wanneer ik aan het eind van de maand deze blog afmaak, verbaast het mij welke boeken er voorbij komen.  Gelukkig houd ik gedurende de maand al bij wat ik las en hoe ik de boeken vond, want gevoelsmatig is het eerste boek op deze lijst alweer veel langer dan een maand geleden. Die las ik buiten in de tuin!

Tijden van Vuur - Kate Mosse
Een boek in de stijl van de eerdere boeken van Kate Mosse Het verloren labyrintDe vergeten tombe en Citadel, alleen dit keer speelt het boek zich in één periode af en niet in verschillende eeuwen. Ook dit boek is gesitueerd om en nabij Carcassonne. Dit keer zijn het niet de Katharen maar de Hugenoten waarmee de katholieke kerk de strijd aangaat.
De proloog speelt zich wél veel later af dan de rest van het verhaal en zo lijkt dit boek één grote flashback of de proloog een promotie voor volgende boeken. En op die volgende boeken ga ik met smart zitten wachten, want natuurlijk wil ik weten hoe dit verder gaat.

Eline Vere - Louis Couperus (luisterboek)
Tijdens de 17 uur luisteren 'gevoelde ik mij af en toe een wijle ongesteld, van al die mensen die vermoeid in heure canapé neerzegen'.
Gedurende het luisteren heb ik mij regelmatig afgevraagd hoe een man dit heeft kunnen schrijven. Eind negentiende eeuw ook nog. Onder andere over roeseltjes en tirelantijntjes aan en op de jurken en natuurlijk de indringende gevoelens der dames, die geregeld snikkend om de nek of aan de voeten van iemand vielen.
Waarom is dit literatuur? Ik vraag me dat vaker af bij boeken, wat maakt iets tot literatuur, maar was Eline Vere ook tot de literatuur gerekend, als een vrouw het had geschreven? Af en toe had het een groot 'Cissy van Marxveldt' gehalte, maar op het eind komt er zeker diepgang.
Ik heb met plezier geluisterd, niet in de laatste plaats door de stem van Carola Janssen, die zo goed bij het verhaal past.

De Pelikaan - Martin Michael Driessen
Een bijzonder verhaal met een bizarre vorm van chantage. Maar ook over vriendschap, geluk versus ongeluk en de verschrikking die oorlog kan zijn. Het was mijn lees-uit-eigen-kast boek

Pittah de grijze wolf - Jack London (luisterboek)
Ook dit boek las ik als puber, maar er stond me weinig meer van bij. Mijn vader was ooit zo enthousiast over dit boek, dat we er een hond naar noemden. Geen wolfshond hoor, een Welshterrier.
Het boek vertelt over het leven van een grijze wolfshond, product van half hond half wolf moeder en een wolfvader. De omstandigheden zijn zwaar. Nadat z'n vader komt te overlijden en Pittah en z'n moeder honger hebben, vindt zij haar oude mensenstam weer terug en besluit daar te blijven. Pittah krijgt een moelijk leven bij de mensen, gaat van hardhandige eigenaar naar nog ergere eigenaar,  totdat hij een man treft, die hem wel aardig bejegend. Het einde is zo ontroerend, dat ik liep te huilen op straat, want ik luister tijdens wandelen.

Bij de luisterbieb kun je gratis luisteren naar deze klassiekers. Heerlijk, anders zou ik er nooit meer aan toe komen. Helaas staat het boek zelf niet los op Hebban. Ik kan wel zeggen dat ik nu met recht een beestachtig boek gelezen heb.

Wees onzichtbaar - Murat Isik
Nadat ik er wat moeizaam inkwam, las ik het boek in één adem uit. Het is totaal niet mijn genre, een 'coming of age' roman dat zich afspeelt in een Turks migrantengezin in de Bijlmer, maar het bleef me boeien. Vooral de kracht van deze jongen om in een op het oog uitzichtloze situatie iets van zichzelf te maken en uiteindelijk zichzelf te ontwikkelen tot een krachtige jongeman, die zichzelf en zijn omstandigheden overwint.

Percy Jackson and the lightning thief - Rick Riordan
De vriend van mijn oudste liet dit boek voor mij achter, want ik zou het vást leuk vinden. Eigenlijk stond De tattoo verzamelaar op de planning, maar het was bedtijd en ik was bang dat met een thriller dan niet zo'n goed idee was. Uiteindelijk bleek beginnen in dit boek ook geen goed idee, want het begon zo leuk, ik wilde het niet meer wegleggen!

Van de koele meren des doods - Frederick van Eeden (luisterboek)
Wederom een boek uit mijn jeugd. Als puber las ik dit boek een paar maanden voor Eline Vere aan en destijds vond ze erg op elkaar lijken. Toen ik dan ook merkte dat ook dit boek door Carola Janssen wordt gelezen, besloot ik eerst tot Pittah, de Grijze wolf.
Mijn herinnering zat voor wat betreft dit boek niet ver naast. Ook hier heftige gevoelens (aandoeningen), wederkerend luid gesnik en uitgebreide beschrijvingen van kleding en omgeving. Het verschil met Eline Vere is wel, dat het voornamelijk over het gevoelsleven van hoofdpersoon Hedwig de Fontayne gaat, terwijl Couperus ook veelvuldig over het wel en wee van andere personen schrijft.
Wat me tijdens het luisteren enigszins stoort, is dat Van Eeden het over de inmiddels zestienjarige Hedwig maar blijft schrijven in verkleinwoorden als handjes, gezichtje, manteltje en zelfs woordjes, alsof wat zij zegt er niet zo toe doet. Het zal liefdevol bedoeld zijn, en bij de tijd behoren, maar mij strijkt het tegen de haren in. Er was een moment dat ik zelfs met tegenzin verder luisterde.
Er zijn een aantal zaken die door Van Eeden nogal omzichtig beschreven worden. Vele hoofdstukken lang wordt er bijvoorbeeld over Hedwigs lustgevoelens gesproken, maar of en wanneer ze nou echt seks heeft en met wie, wordt amper duidelijk. Op het laatst is het boek vooral stichtelijk, vol goede lessen over hoe een jonge vrouw een 'goed' leven zal leiden.

Het meisje in het ijs - Robert Bryndza
Dit boek las ik voor m'n thrillerleesclub. Wat een heerlijk boek! Moeilijk weg te leggen ook. Gelukkig komen er nog meer boeken met Erika Foster in de hoofdrol, zag ik.

De Tattooverzamelaar - Alison Belsham
Zodra ik dit boek op Hebban zag, wilde ik het lezen. De omschrijving was een gruwelijke aanzet en dat werd zeker waargemaakt in het boek. Hoewel enigszins voorspelbaar, de titel van het boek zou je als spoiler kunnen zien, zit er toch veel spanning in het verhaal en is er aan het eind een verrassing.
Het boek is opgezet volgens een stramien, waarin boeken vaak geschreven worden; hoofdstukken zijn steeds vanuit een andere persoon, af en toe zelfs de dader. Wat mij betreft bleven er over de hoofdpersonen genoeg vragen over, om een volgend boek te beginnen.

Ronja, de roversdochter - Astrid Lindgren
Even wat anders. Even een meisje, met wie het goed afloopt. En wát voor meisje.
Zoals we dat van Lindgren gewend zijn, is Ronja een sterk meisje, dat haar eigen gang gaat. Vrijgevochten en met een eigen wil. Jammer dat het wel de moeder is, de enige vrouw in het rovershol, die degene is die de was doet, schoonmaakt, de dieren voed en eten maakt voor de mannen. Gelukkig heeft ook deze vrouw de wind eronder.
Een heerlijk boekje, waar ik me deze zondag uitstekend mee vermaakte.

vrijdag 28 september 2018

Doorlopen

Vandaag zit ik op dag tachtig-op-een-rij van elke dag negenduizend stappen of meer. Dat is dus al vanaf 11 juli, net niet vanaf onze vakantie, doordat ik die week door de leesclub één dag dat magische getal niet haalde. Peanuts. Het overgrote deel van de dagen, op vijf of zes na denk ik, zat ik boven de tienduizend.

Mijn doel is honderd dagen op rij boven de negenduizend stappen. Dit vergt soms planning. De meeste dagen lukt het wel, door de wandelingen met de hond, twee keer per week lopend naar het werk en extra wandelingen op de andere dagen (want de hond wil écht niet zoveel lopen). Van 't weekend had ik twee verjaardagen en wandelde ik dus al voor de visites aan. Komende dinsdag is weer een leesclubdag en nu al vraag ik mij af: hoe ga ik dat doen? Lopend naar het werk kan niet, tussen werk en leesclub door is niet veel tijd, weer met fiets aan de hand wandelen, totdat het polsbandje trilt? Zoiets zal het wel worden.

Ondertussen ben ik ook bezig gezonder eten en dus met afvallen. Bij het voedingscentrum houd ik af en aan al sinds augustus 2012 bij hoeveel ik weeg, uiteraard met het doel af te vallen. Er zitten nogal wat gaten in de lijst van dagen, weken en maanden dat ik me hier even wat minder mee bezig hield.

Het 'leuke' van zo'n archief, is dat je kunt zien hoe het de afgelopen jaren ging. Zo was mijn gewicht twee jaar terug eind september vrijwel hetzelfde als nu, rond de éénentachtig kilo. In de tussentijd ben ik alleen maar zwaarder geweest, net als daarvoor. Op 13 juli 2013 woog ik het laagst van die hele periode, tachtig kilo. De dag daarna gingen we met vakantie en de drie daarop volgende weken kwamen er vier kilo's bij. Dat is ruim vijf jaar terug! En al die tijd aankomen en afvallen en weer terug. Zeker zo'n dertig kilo in totaal, afgevallen maar dus ook weer aangekomen. Manman, wat een energie zat daarin. Wat een strijd.

Zo'n datum drukt je ook met de neus op andere feiten, bijvoorbeeld dat er ook al zo'n vijf jaar bepaalde broeken in de kast liggen, die ik nooit heb kunnen dragen. Ai.

In elk geval houd ik nu niet alleen m'n gewicht  maar ook wat ik dagelijks eet bij bij de eetmeter, zodat ik niet in de verleiding kom om door te eten. 

Maar wat is nu verder het effect op mijn lichaam?  
Er is duidelijk verbetering in mijn conditie. Trappen loop ik makkelijker op, benen lijken sterker. Tegen de wind in fietsen gaat makkelijker. Verder voel ik me vooral, zoals ik me voelde toen ik in een (winter-)periode hardlopen opbouwde tot de vijf kilometer. De pijn wordt niet minder. Als het de afgelopen tijd al minder was, kwam dat volgens mij eerder door het warme weer. Dat had ook grote invloed op mijn huid, kennelijk, want de eczeem komt ook overal weer terug. En ik maar denken dat dat wegbleef door m'n gezondere eten.

Wanneer de honderd dagen op rij gelukt zijn, blijf ik natuurlijk wandelen. Ik zal alleen minder streng zijn. Een leesclubdag loop ik dan wel zoveel mogelijk, maar ik doe geen moeite om de tienduizend stappen vol te krijgen. Tenslotte fiets ik op die dagen ook meer dan anders.








maandag 17 september 2018

Wat zou je doen met...

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. 

Wat zou je doen met...

op 17 september 2018 door   

Wie droomt er niet over: een (paar) miljoen winnen. De grote vraag is dan natuurlijk: Wat doe je ermee?

Zoals wel vaker droomde ik vanmiddag weg met deze gedachte. Het is niet dat wij het financieel zwaar hebben, maar af en toe droom ik toch graag over 'niet meer werken' en 'lezen wanneer ik wil', 'geen was' en 'een groot huis met één hele kamer vol met boeken...', vooral wanneer het werk saai is en m'n boek thuis spannend.

Maar, vanmiddag zag ik ook een artikel met de vraag "hoeveel ongelezen boeken heb jij in je kast?" en eigenlijk verstoorde dat de droom een beetje, want dan héb ik die grote kamer vól met boeken, lees ik ze dan wel? Lezen doe ik meestal digitaal, toch? Zet ik het papieren exemplaar dan tóch, keurig netjes, in de kast? Om te verstoffen? En ga ik met een paar miljoen op de bank niet liever naar een warm, tropisch eiland, waar ik in een heerlijke loungestoel kan lezen op het strand met uitzicht op de azuurblauwe zee en een tropische cocktail binnen handbereik?

Voordat ik in de stress raak over welke droom nou voorrang heeft, check ik mijn staatslot van augustus (ja, ik droom graag wat langer van die paar euro, die een vijfde staatslot me kost) Mijn totaalprijs: € 0,00

Daar kan ik nog niet eens een boek van kopen, laat staan een grote bibliotheek of een reis. Ik kan er net m'n fietsbanden mee oppompen, om morgen gewoon weer mee naar het werk te gaan. Onderweg even langs de kantoorboekhandel, de hoofdprijs bij de 1 oktober trekking is 30 jaar lang elke maand 10.000 euro. Wat je dáár toch mee zou kunnen doen....!

En dan kan ik gelijk even checken of er nog nieuwe boeken liggen.

zaterdag 15 september 2018

Op dreef

Het gaat goed. Je zou haast zeggen dat het niet beter kan. Ik loop al zesenzestig dagen mijn stappendoel van 9000 stappen per dag. De laatste dertig dagen zelfs meer dan 10.000 stappen en ook de weken daarvoor waren meestal boven dat zo mooie ronde bedrag! Het is ongekend en ik wil er niet mee stoppen. Toch...

Er is een maar, helaas. Al sinds enige tijd zijn mijn achillespezen dik en doen ze zeer. Gisteren had ik ook pijn in de kuitspieren, vermoedelijk door tafeltennis de dag ervoor en de yoga de dag dáárvoor. Aan anderen durf ik dit al niet meer te vertellen, want iedereen reageert met 'je moet naar de dokter', maar dat wil ik niet. Die schrijft natuurlijk rust voor en ik zit al op zesenzestig dagen!

Dus ik smeer tegen ontstekingen (noem geen merk), dat lijkt te helpen, en daarnaast koel ik een paar keer per dag. Ook heb ik, eindelijk, goede wandelschoenen gekocht. Het lijkt te werken, maar gisteren was wel een dieptepunt.

Naast het wandelen let ik ook goed op wat ik eet. Online vul ik dagelijks mijn voeding in. Dit heeft, samen met het wandelen, gelukkig resultaat en eindelijk verlies ik weer eens wat gewicht. Dat is een andere reden, waarom die stappen per dag zo belangrijk voor me zijn. Stel dat ik stop, wat dan? En stel dat ik slechts een week stop, is de motivatie er dan nog om weer te beginnen? Nu wring ik me in allerlei bochten om op dagen, dat ik geen tijd heb om tussendoor even drie kwartier te wandelen, toch aan die stappen te komen. Al een aantal keren liep ik 's avonds op de heenweg met de fiets aan de hand, om over die 9000 stappen verder te fietsen naar mijn activiteit van die avond.

Gelukkig is het weekend. Vandaag en morgen loop ik meerdere korte afstanden, in plaats van één lange wandeling. Mijn doel is om in elk geval de honderd dagen vol te krijgen. De pijn in de kuiten is al minder. Het gaat me vast lukken!




maandag 10 september 2018

De pelikaan komt uit de kast

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. Hier weer een 'lees uit eigen kast' boek, waar ik erg enthousiast over was. 

De Pelikaan komt uit de kast

op 10 september 2018 door   

Ik zag toevallig dat het weer zover is: lezen uit eigen kast.

Hoewel ik niet zoveel ongelezen boeken meer in de kast heb staan (of tellen digitale boeken op de e-reader ook?) heb ik natuurlijk wel meer dan één exemplaar. Zo is daar mijn vergeten boek van twee jaar terug, die nog steeds met dezelfde status in de kast staat. Vorig jaar ging deze nog mee op vakantie, ter ere van 'lees uit eigen kast'-maand. Dit jaar laat ik hem maar even links liggen; kennelijk is het een mission impossible dat boek ooit (uit) te gaan lezen.

Een boek dat al een tijdje in m'n kast staat, of eigenlijk ligt bij gebrek aan staruimte, is De Pelikaan van Martin Michael Driessen.  Dit boek werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs. Ergens in juni was er op Hebban een actie, waarin 250 boektitels te vergeven waren (het artikel kan ik zo snel niet terugvinden). Ik koos voor dit boek en sinds begin juli ligt het in de kast.

De timing is perfect; net nu ik er gevoelsmatig aan toe was dit boek te gaan lezen (ik moet soms een bepaalde 'bui' hebben voor een bepaald soort boek) is het ook nog eens 'Lees uit eigen kast'-maand.

Het boek


Op Hebban is de cover een prachtig plaatje van een trein, zoals hiernaast te zien is. De effen blauwe (hard)cover van mijn boek viel me dan ook even tegen. Ik heb nog in de verpakking gecheckt of er misschien nog een losse omslag miste, maar helaas.

Het verhaal gaat over Andrej, een postbode in een slaperig Joegoslavisch kuststadje en Josip, machinist op een bijzondere kabeltrein. Andrej ontdekt een geheim van Josip en hij besluit hem hiermee te chanteren. Op zijn beurt ontdekt Josip een geheim van Andrej en hij besluit hem hiermee te chanteren, om zijn eigen onkosten te dekken. Op deze manier start een onderlinge afhankelijkheid, waar ze zich niet bewust zijn. Ondertussen ontstaat er een vriendschap tussen beide mannen.

Er komt een kantelpunt, wanneer het land in de burgeroorlog beland.

Mijn mening
Het is een toegankelijk geschreven boek, dat plezierig leest. Langzamerhand leert de lezer beide mannen beter kennen en krijgt een zekere sympatie voor hen. In mijn geval wat meer voor Josip, die het beste probeert te maken van zijn ongelukkig huwelijk.
In het boek komen thema's als geluk versus pech, eerlijk versus oneerlijk en vriendschap aan bod. Wat goed is in tijden van vrede, draait om als de meningsverschillen tot oorlog dreigen. Vriend wordt vijand en kennissen veranderen in kameraden. De omgeving wordt ondertussen beeldend beschreven, waardoor ik de Kroatisch-Adriatische kust zo weer voor me kon zien.

donderdag 30 augustus 2018

Boeken van augustus

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. 

Mijn boeken van augustus

op 30 augustus 2018 door   

Een dagje te vroeg, maar de boeken waar ik nu in bezig ben, krijg ik toch voor morgenavond niet uit, dus..
Wat las ik deze maand?

Kolja - Arthur Japin (luisterboek)
Ik begon aan het boek, omdat het gratis te luisteren is bij de vakantiebieb en ik wel eens wat van Japin wilde 'lezen'. Geen hoge verwachtingen, geen idee waar het eigenlijk over ging, maar vanaf het begin werd ik gegrepen. Wat een prachtig boek. Japin zelf leest het voor en dat geeft het waarschijnlijk een extra dimensie. De passie die hij in zijn vertelling door laat klinken. Het boek beviel mij zo, dat ik 'm toevoegde aan mijn favoriete 25. De Da Vinci code moest ervoor wijken.
waar gaat het boek over? De doofstomme jongen, Kolja, wordt opgevoed en onderwezen in spraak en 'horen' door Modest Tsjaikovski, de broer van de beroemde componist Pyotr Ilitsj Tsaikovski. Wanneer deze laatste overlijdt, zoekt Kolja uit hoe dit heeft kunnen gebeuren. Ondertussen lezen we over het verleden, door middel van de dagboeken (cahiers) die Modest bijhield.


Zonder dat ik erbij stilgestaan had, kon ik met dit boek ook een categorie afvinken: het boek is aanbevolen door boekverkopers.

Met dit boek sluit ik ook mijn Hebban Readingchallenge af! Tweeënvijftig boeken heb ik uitgelezen (geluisterd) op 3 augustus. En dat, terwijl ik zo traag begon. Vorig jaar was ik een maand later.

Niets dierlijks is mij vreemd - E. Hendrix
Op zoek in mijn boekenkast naar een 'beestachtig boek' kwam ik vele boeken tegen. Van deze achtenvijftig pagina's met kleine, beestachtige, gedichtjes genoot ik enorm. En ik vinkte de categorie af.

De buitenstaander - Stephen King
Een gruwelijke moord op een klein jongetje. Wie de dader is, is duidelijk. Vingerafdrukken, DNA en ooggetuigen. Dat kan niet misgaan, toch? Nou, het is wel een King, natuurlijk.

Kleihuid - Herien Wensink
Dit boek één van de drie boeken, die zijn genomineerd voor de Hebban Debuutprijs. De andere twee had ik al gelezen, omdat ik bij de lezersjury zat.

Dit boek verraste me. Als het aan mij ligt, is dit de absolute prijswinnaar.
Het is een roman, dat zich afspeelt tijdens de eerste wereldoorlog. Twee mannen, een luitenant en een soldaat, ontmoeten elkaar in een ziekenhuis. Elk zijn ze op hun eigen manier beschadigd. Terwijl ze elkaar leren kennen, leer je door flashbacks wat zich afspeelde voordat ze in het ziekenhuis terecht kwamen.
Ik check de categorie 'boek bekroond met een Hebban Award' vast af, aangezien ik alledrie de boeken van de shortlist voor de Hebban Debuutprijs nu gelezen heb.

Max Havelaar - Multatuli (luisterboek)
Volgens de beschrijving van dit boek op Hebban, is het het beste boek dat de Nederlandse literatuur heeft voortgebracht. Toen ik dat las, besloot ik door te zetten, hoewel ik het luisteren moeizaam vond. Ik weet niet of het boek me meer geboeid zou hebben, wanneer ik het zelf zou lezen in plaats van ernaar te luisteren. Zinnen zijn omslachtig, net als het verhaal in het begin. Het verbaast me wel hoelang het lezen van dit toch dunne boekje duurt. Wanneer er volgens het boek, dat ik ook al jaren in de kast heb staan, nog zo'n vijftig pagina's moeten, duurt het lezen nog bijna drie uur! Tijdens die laatste vijftig pagina's, ga ik het boek wel ineens meer waarderen. Ik snap dat juist de vorm, waarin dit boek gegoten is, bijzonder is.
Het is een boek dat zich afspeelt in Azië en dat ik voor de lijst moest (had kunnen) lezen, dus die categorieën streep ik af: dubbelcheck

Leven of dood - Michael Robotham
Een boek voor m'n leesclub. Ik had nog nooit van de schrijver gehoord, maar wat een heerlijk boek. Een anders dan andere thriller, waarin je als lezer door wilt, want hóe zat het nou precies? Wát speelt hier?

Dolende geesten - Amanda Stevens
Ik had het laatste deel van de Dodenrijkserie van Stevens aangeschaft en dacht alle voorgaande delen gelezen te hebben. Dat dacht ik fout. De serie bestaat uit zes boeken en nummer vijf had ik niet gelezen. In afwachting van de aanschaf las ik toen deze proloog in feite van de serie. Niet dik, achtenzeventig bladzijdes, en leest lekker snel weg.

Rusteloze zielen en De Ontwaakten - Amanda Stevens
De laatste delen van de Dodenrijkserie. Naarmate de krachten van Amelia Gray sterker worden, worden haar tegenstanders dat ook. Ondertussen lijkt er een toeschouwer te zijn, die over haar waakt. Uiteraard zijn er weer avonturen met geesten.

De boekenmoordenaar - Maja Wolny
Dit boek kreeg ik in april via Hebban. Hij bleef een tijdje liggen, maar ik ben heel blij dat ik 'm nu gelezen heb. Prachtboek!

En zo sluit ik augustus alweer af. Er zat veel variatie in mijn boeken.

zaterdag 25 augustus 2018

Bewondering en trots

Er zijn een aantal mensen waar ik grote bewondering voor heb. Bekende mensen, zoals Nelson Mandela en Maarten Luther King, die opstonden voor hun recht. Ook voor bekende mensen met fibromyalgie, zoals Sinaed O'Conner, Morgan Freeman en Lady Gaga, en ik ben ze bijna dankbaar dat ze uitkomen voor hun pijn en op die manier hopelijk meer begrip genereren bij het grotere publiek.

Maar er zijn ook onbekende mensen, voor wie ik bewondering heb. Één van hen is mijn zus. Mijn zus is vier jaar ouder dan mij en werkt in het onderwijs. Naast haar baan is ze erg druk met allerlei activiteiten. En deze vakantie liep ze samen met haar man de Incatrail in Peru.

De wat?



Hoog in het Andesgebergte van Peru loopt een route, die de Inca's in vroeger dagen liepen. Hij eindigt bij Machu Picchu. De reis duurt vijf dagen en vier nachten; is vijfenveertig kilometer lang.

Terwijl ik hier trots zat te verkondigen dat ik al vijfenveertig dagen mijn tienduizend stappen per dag haal, liep mijn zus op één dag elf uur op grote hoogte. In de kou ook nog. Nadat ze deze route gelopen hadden, niet elke dag elf uur gelukkig, gingen ze nog naar Rainbowmountain. Zeveneneenhalf uur wandelen over bergtoppen en door een dal, door sneeuw, hagel en onweer.

Ondanks dat ik haar 'niet wijs' verklaar, want wie gaat er nou voor z'n lol door hagel en sneeuw lopen, terwijl het in Nederland over de dertig graden is,  heb ik ook diep respect. Mijn zus leeft namelijk ook met pijn en toch doet ze dit maar even, dagen wandelen op vier kilometer hoogte, terwijl ik vorig jaar nog geen tien minuten volhield in de Alpen. Heuvels, in vergelijking.

Ze hebben de afgelopen weken geweldige dingen gezien, wij zien de foto's, die ze veelvuldig maakt. Het is geweldig, wat ze toch maar weer voor elkaar gekregen heeft.

Respect.

Vandaag kregen we een kaartje, leuk he.











vrijdag 24 augustus 2018

De stappenteller(s)

Vakantie; 3 juli 2018*
Ik heb een zorgzame man. Hij haalt 's morgens brood van 'voor', hij dekt de ontbijttafel lekker in de zon en maakt voor mij mijn (oplos-)koffie. En als dat allemaal gedaan is, kom ik nog eens uit bed.

Wanneer we vervolgens op pad gaan, heb ik al snel toch meer stappen gedaan dan hij, volgens onze stappentellers. We hebben dezelfde, door hem op hetzelfde moment aangeschaft. Een luxe exemplaar, die niet alleen de stappen meet, maar ook tijd aangeeft, net als temperatuur en eventueel je hartslag en bloeddruk. Daarnaast kan hij aangeven, wanneer je berichten op je telefoon ontvangt.

Volgens onze oudste, die een week mee is met vakantie, komt het verschil in stappen doordat ik kleinere stappen neem. Bovendien loop ik de afstand dubbel, aangezien ik vaak even terug of zijwaards ga, voor (weer) een foto; stapje naar voren, twee stapjes terug, zoiets. Het klinkt logisch, maar volgens man kloppen de tellers gewoon niet. Tijd voor een experiment.

Omdat ik om een aantal redenen niet helemaal tevreden met m'n nieuwe stappenteller was (hij verliest vaak de connectie met de telefoon en lijkt de stappen van dagen terug niet vast te houden, zodat ik niet echt een overzicht heb van de gelopen stappen) nam ik ook m'n vorige stappenteller mee. Op een dag switchten we 's nachts op twaalf uur, toen alle stappentellers 0 stappen aangaven, van exemplaar. Man ging een dag met twee bandjes op stap, ik nam m'n oude.

Het was voor mij een goede dag. Ik blijk tijdens onze uitjes dus inderdaad veel meer stappen te nemen dan man. Beide stappentellers om zijn arm, gaven nagenoeg hetzelfde aantal stappen aan, terwijl ik veel meer gelopen had. Man snapt het niet, ik eigenlijk ook niet. Zijn mijn stappen echt zoveel kleiner? Loop ik écht zoveel heen er weer met m'n fototoestel?

Nu
Inmiddels zijn we ruim zeven weken verder en onze vakantie is alweer zes weken geleden. Ik heb m'n oude stappenteller omgehouden, of eigenlijk m'n tweede. De eerste ging immers na een half jaar kapot. Eigenlijk bevalt deze best goed. De meldingen bij berichtjes op de telefoon, gingen al snel irriteren (ik heb een vriendinnengroep, die af en toe flink los kan gaan). Het leidde maar af van andere bezigheden. De hartslag kan deze ook meten en bloeddruk mat de nieuwe ineens niet meer.

En ik ben trots. Het stappendoel staat op 9000 stappen en ik heb dit doel inmiddels vierenveertig dagen achter elkaar gehaald! En vijfenveertig dagen terug zat ik er nét niet aan, doordat ik een rondje met de hond als meer stappen ingecalculeerd had en het ineens 's nachts twaalf uur geweest was, waardoor de stappen weer op nul stonden. Maar in feite haalde ik het doel toen bijna.
Van die vierenveertig dagen zat ik zeker negenendertig boven de 10.000 stappen.

De reden dat het momenteel zo goed gaat, is dat ik wandelen met een luisterboek ontdekt heb. 's Avonds na het eten kijk ik hoeveel stappen er gezet zijn en aan de hand daarvan kies ik in m'n hoofd een wandelrondje uit. Het maakt niet uit of ik elke avond hetzelfde rondje loop, want ik luister naar een boek. En met een fijn boek, wandel ik zo een iets grotere ronde, om wat langer te kunnen luisteren. (Kolja van Arthur Japin en door hem zelf voorgelezen, is als luisterboek een aanrader. Nog zeven dagen gratis in de luisterbieb) Wat mij opvalt tijdens het wandelen, kun je op mijn andere blog zien.

Ondertussen houd ik ook m'n eten alweer bij, dus ik ben goed bezig, al zeg ik zelf.



* Het eerste gedeelte schreef ik tijdens onze vakantie.

dinsdag 31 juli 2018

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik nu, eind 2025, oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten.

Mijn boeken van juli

op 31 juli 2018 door   

Juli is alweer ten einde. Tot mijn verrassing heb ik toch nog zeven boeken gelezen en één geluisterd. Op een gegeven moment leek ik niet op te schieten, maar de eerste weken was ik natuurlijk nog met vakantie.

Wat las ik?

De verschijning - Amanda Stevens
Hier vierde deel van de dodenrijkserie. Amalia komt in contact met een geest, die er precies zo uitziet als zij. Ook komt ze op mysterieuze wijze in aanraking met foto's, waarop deze vrouw staat. Terwijl ze gevraagd wordt een bouwvallige begraafplaats te restaureren, komt ze achter het geheimen van de vrouw en de mensen, bij wie zij leefde.
Weer een boek, waarvan ik graag het volgende deel wil lezen, want het verhaal van Amalia en Devlin is nog niet af. Gelukkig is daar Hebban, die mij leert dat dit boek al uit is. Hij staat inmiddels op m'n e-reader.

Het eiland - John Grisham
Van Grisham ben ik gewend dat hij schrijft over advocatenkantoren en rechtzaken. Zo niet dit boek. Er worden manuscripten van F. Scott Fitzgerald gestolen en een jonge schrijfster wordt gevraagd of zij wil helpen de daders te vinden. Veel informatie over de schrijverswereld en de wereld van de verzamelaars. Slechts weinig mensen zijn helemaal eerlijk. De locatie zou ik wel eens willen bezoeken, net als de boekwinkel, die centraal staat in het boek.
Een boek over boeken, dat zich afspeelt op een eiland. Ik had deze categoriën al afgevinkt, maar voor degene die ze nog moet, bij deze.

Kleine zwarte leugens - Sharon Bolton
Dit boek speelt zich af op de Falklandeilanden en wordt geschreven vanuit drie personen. Eerst lezen we Catrin dan Callum en vervolgens Rachel. Deze mensen zijn met elkaar verbonden door een gruwelijk ongeluk: het overlijden van de twee zoontjes van Catrin.

Ik las dit boek met mijn leesclub. Niet iedereen legde bij de laatste zinnen gelijk een bepaalde link. Daarom zou ik eventuele lezers willen aanraden, hier extra op te letten.

Sterf voor mijSchreeuw voor mij en Moord voor mij -  Karen Rose. De Vartanian-trilogie
Een gruwelijke trilogie, waar ik na het eerste boek beslist niet mee kon stoppen. Deze boeken moeten ook zeker op volgorde geschreven worden. Ondanks de gruwelijke misdaden, die Rose beschrijft, gelooft ze wel in liefde op het eerste gezicht, zoals blijkt. Dat gaat mij allemaal wel heel snel, en de seks wordt nogal gedetailleerd beschreven, maar ach, dat is ook wel een fijne tegenhanger.

De wereld van Sofie - Jostein Gaarder
Sofie krijgt les in de filosofie van een zonderlinge man. Het begint met geheimzinnige brieven, later ontmoet ze hem ook in het echt. Alle belangrijke filosofen als Aristoteles, Descartes, Kant, Kierkegaard en de Nederlander Spinoza komen voorbij. Langzamerhand komen ze erachter dat hun wereld anders is dan ze dachten. Ik kom er slechts moeizaam doorheen.
Ik vink wel de categorie "een verhaal in een verhaal" af.

20.000 mijlen onder zee - Jules Verne (luisterboek)
Een fantastische vertelling over de avonturen van Professor Aronnax, die door een ongelukkige gebeurtenis passagier wordt van de onderzeeër Nautulus. Nemo is de kapitein van dit bijzondere schip.
Het boek zit vol met gedetailleerde informatie over natuurkunde, biologie, geschiedenis en geografie. Teveel details voor mij misschien, maar toch is een fijn boek om te luisteren. De stem van Bart de Leeuw past bij het verhaal van Aronnax.
Het luisteren van dit boek deed mij wel beseffen, dat het voor mij geen goed idee is om een spannende luisterthriller te kiezen. Ik heb moeite tijd te vinden voor het luisteren en een spannend verhaal moet op een gegeven moment gewoon úit. Daarnaast lijken twee thrillers door elkaar me niet zo'n goed idee.

Ik zie net dat ik met Het Pauluslabyrint in juni ook de categorie "een boek uit de leesclub Hall of Fame" kan afstrepen.

En zo kijken we alweer uit naar augustus. Nog één boek en mijn hebban readingchallenge is voltooid. Ik koos daarvoor De buitenstaander van Stephen King uit, maar momenteel lijkt het luisterboek Kolja van Arthur Japin sneller te gaan. Ook dat is een mooie laatste.