Te weinig, genoeg of teveel?

 Ik voel me moe, moedeloos en gefrustreerd. Het lijkt wel of niets meer makkelijk gaat. Overal moet ik bij nadenken. 

Regelmatig houd ik op voedingscentrum.nl bij wat ik eet. Ook dit jaar weer, al enkele weken. Hieruit blijkt dat ik, mede door mijn vegetarische levensstijl, niet aan mijn eiwitten kom, maar ook bepaalde vitamines te weinig binnen krijg. Dus moet ik schuiven, kijken, rekenen. Wat wel en wat niet. Altijd ben ik bezig met 'is dit gezond', 'eet ik niet teveel' (want afvallen en zéker niet aankomen) en dan daarbij 'krijg ik wel genoeg binnen'. Hoewel mijn eten altijd wel lekker is, en ik vrijwel alleen gezonde producten eet, is eten niet een ontspannen bezigheid, maar heeft het bijna over de hele dag mijn aandacht. Dit mag en dat moet. En hóe dan. 

Bij een gezonde levensstijl hoort ook bewegen. Zeker voor mensen met pijn is dat belangrijk, want rust roest en van te weinig bewegen wordt de pijn erger. Maar van teveel bewegen ook! Mijn beweging bestaat momenteel vooral uit wandelen en fietsen. Een aantal keren wandelde ik naar het werk en weer naar huis en tussen de middag ook nog een rondje. Dat was kennelijk teveel. Sinds die tijd doen mijn voeten meer pijn dan normaal, dus ik fiets weer naar het werk en wandel alleen tussen de middag het rondje en soms 's avonds nog. Tijdens het wandelen heb ik meestal geen last, maar na een tijdje zitten, met de voeten omhoog of omlaag, doet opstaan vreselijke pijn. 

Dus ook bij bewegen: wat kan wel en wat kan niet. Doe ik dit, dan kan dat niet. Wat wil ik. 

Gisterenavond viel het me even aan. Het lijkt wel of ik naast werk alleen bezig ben met m'n gezondheid en hoe zo comfortabel mogelijk leven. Als m'n man voorstelt wat te gaan doen, zit ik bij voorbaat al te zuchten "jamaar... " 

Ik wil dit niet! Ik wil spontaan, ik wil blij, ik wil enthousiast. Ik wil MIJ.

En ja, natuurlijk kan niet alles. En ja, natuurlijk hoort bij gezond en volwassen leven het maken van keuzes en het nemen van verantwoording. Maar altijd?! Bij elke hap en stap?

Dat ik moe ben, heeft waarschijnlijk ook nog te maken met het slapen. Ik ga zoveel mogelijk op dezelfde tijd naar bed, maar ben vaak om 5.00 uur al wakker . Soms slaap ik ineens negen uur, nooit achter elkaar, maar ook dan word ik nog moe wakker. 

Hoewel ik mij het liefst opkrul in bed, met een reep chocolade binnen handbereik, ben ik weer op zoek naar oplossingen. Met de huisarts heb ik het gehad over vitaminetekorten en ik krijg hiervoor eerst een bloedonderzoek. Daarnaast adviseert hij mij een diëtiste aan, voor meer specifieke eethulp. 

Via ReumaNederland werd ik geattendeerd op een inloopdag bij verschillende sportcentra over fitness en reuma. Speciaal opgeleide fitnesstrainers helpen patiënten om verantwoord te trainen. Binnenkort heb ik een proefles bij mij in de buurt. Het is duur, het is (vind ik) niet echt bij mij in de buurt, maar ik denk dat ik het een paar maanden ga proberen. Natuurlijk weet ik dat pas zeker ná de proefles. 

En wat hopelijk naast deze stappen zal helpen, is de lente, die er weer aan zit te komen. Geen regen en storm, geen grijze dagen, weken en maanden, maar zon! 

Ik pas

 Nog een paar dagen en je leeft al 3 weken hartstikke alcoholvrij. Petje af!

 Afgelopen maand deed ik mee met  Dry Januari of Ikpas.nl  Elke dag kreeg ik een nieuwsbrief met opbeurende woorden, zoals hierboven. Ik deed het goed, was fantastisch en zo sterk ook. Zelf voelde ik dat anders, want ik had totaal geen zin in alcohol, dus hoezo Petje af? Sterk zijn is makkelijk als het geen moeite kost. De maand is (zo goed als) voorbij en omdat ik met kerst en de jaarwisseling ook al niet dronk, heb ik al zeker anderhalve maand geen alcohol gehad. Jeej ik.

Waarom Dry January
Het doel van deze campagne is dat mensen stilstaan bij hun drankgebruik. Een pauze inlassen, heeft vaak op langere termijn een positieve invloed op het drankgebruik. En positief is dan minder drinken Klinkt goed, maar waarom doe ik mee? Mijn drankgebruik is niet echt een probleem, dat durf ik wel te zeggen. En ja, dat zeggen alcoholisten vaak ook, maar ik drink ongeveer om het weekend een paar glaasjes, meestal wijn. Heel af en toe drink ik door de weeks een glaasje likeur. Omdat het lekker is en een soort cadeautje. Maar ja, waarom? Thee is toch ook lekker? En kan toch ook een cadeautje zijn? En is een stukje (pure) chocolade niet net zo'n beloning, maar gezonder? 

Met mijn deelname aan Dry January wil ik voor mezelf mijn drankgebruik toch eens onder de loep nemen. 

Waarom drink ik?
Ik vind het lekker
Het past bij de gelegenheid, zoals een etentje of een avond met vrienden
Het ontspant
Als beloning, omdat af en toe een speciaal biertje, wijntje of likeurtje gewoon erg lekker is na een moeilijke of enerverende dag/week. 

Hoeveel drink ik?

Gemiddeld zo'n zes glazen per maand, denk ik. Niet elk weekend en wanneer ik drink een paar glazen op een avond.

Wanneer vind ik het lastig niet te drinken?

Bij gelegenheden, verjaardagen, etentjes of festivals, wanneer ik niet hoef te rijden. Als ik moet rijden is nee zeggen tegen een wijntje geen probleem. Waarom neem ik dan wél zo'n wijntje als ik met de fiets ben? Of neem ik zelfs de fiets, zodat ik een wijntje kan nemen?

Is mijn drankgebruik een probleem?

Dat denk ik dus niet, dus  waarom dan minderen? 

Voordelen van niet drinken
Op Ikpas.nl worden verschillende voordelen genoemd van niet drinken. Maar steeds als ik het lees, denk ik "dit gaat niet over mij" Ze hebben het over dagelijkse of wekelijkse drinkers, die zich niet kunnen voorstellen bepaalde activiteiten zonder wijn te doen. Petra Moes van "De kunst van nuchter leven" vertelt zelfs dat ze zich gegijzeld voelde door de alcohol. De alcohol ging bepalen wie ze wel en niet wilde zien, op basis van het drankgebruik dat te verwachten is bij deze mensen. Wow, dat gaat wel heel ver. Als ik weet dat iemand geen alcohol in huis heeft, blijf ik daar echt niet weg. Wat een idee!

In de artikelen "Het domino-effect van stoppen" en "Daarom pauzeer jij in januari", zie ik niet echt mijn problemen of voordelen terug. Hoewel alle gezondheidsvoordelen natuurlijk niet direct terug te zien zijn, zo aan de buitenkant. "Alcohol is gif", zo zei arts Sigrid Sijthoff, directeur van twee verslavingsklinieken, bij de uitzending van Slokje Teveel? Als je alcohol drinkt is dat slecht voor hart en lever en je hebt een grotere kans op diverse soorten kannker. Daarvoor is élk wijntje er één teveel.

Maar ik slaap niet beter, voel me niet fitter, mijn huid wordt niet mooier (ik heb gewoon eczeem) en afvallen doe ik ook al niet. (alweer niet) Hoofdpijn heb ik nog steeds, het voelt zelfs soms alsof ik doorgezakt heb. Niet leuk en zeker niet motiverend (als ik dan toch hoofdpijn krijg, waarom dan niet na een lekker avondje doorzakken?)

Verder vond ik de maand niet langer duren dan normaal en was mijn humeur ook net als anders. Nee, dat is niet altijd vrolijk, maar ook niet chagrijniger vanwege minder alcohol. 

 

Automatische gedachten
In het artikel "Alcohol en automatische gedachten" herken ik dit wel: 'Als iemand me vraagt: wat zal ik voor je inschenken, zeg ik automatisch: een glaasje wijn', zelfs als ik me voorgenomen had nou eens niet te drinken. En ik snap nog steeds niet waarom ik dat doe en hoe dat werkt. Behalve dan dat wijn onbewust waarschijnlijk toch voor gezelligheid staat. Eigenlijk is dit de énige reden, die ik zo kan bedenken om mee te doen met Dry January. 

Dry January had dus wel tot gevolg dat ik een avondje met vrienden niet dronk. Als voorbereiding had ik alcoholvrije bubbelwijn in huis gehaald, maar ik hield het makkelijk vol met spa rood en gemberthee. Zónder de afspraak online en met vriendinnen niet te drinken, had ik waarschijnlijk wijn genomen. De afspraak  met mezelf is meestal niet zo bindend. De volgende dag had ik voelde ik me helaas niet fris en fruitig, ik had een katerachtig gevoel, maar dat kan ook komen doordat het een latertje werd, gelijk na een werkweek. Gewoon fibromyalgievermoeidheid in plaats van een kater dus. 

Conclusie

Het hele Ikpas-gebeuren lijkt aan mij niet zo besteed. De site lijkt vooral gericht op mensen die regelmatiger drinken dan ik. Zichtbare voordelen heb ik niet door minder te drinken. Mijn lijf is niet aan het 'detoxen' na 72 uur, maar is aan een redelijk alcoholvrij leven gewend. Of er wel aanmerkelijke voordelen zijn na bijvoorbeeld drie maanden? De site belooft meer energie en beter geheugen. Wat klinkt dat goed, maar realistisch? 

Omdat de site als stok achter de deur toch blijkt te werken, heb ik me inmiddels aangemeld voor Kortdroog, geen alcohol in februari. Daarna moet ik voor mezelf maar eens uitvogelen of ik nou alcoholminder of alcoholvrij door het leven wil. In beide gevallen zal vakantie waarschijnlijk dé grote uitdaging zijn. Voor de komende tijd heb ik, voor het geval sterk zijn niet meer lukt, wat alcoholvrije alternatieven in huis gehaald. 

Goede gewoontes

 "Ik doe niet aan goede voornemens, ik ga gewoon door met de goede gewoontes die ik al heb en probeer het niet zo goede gewoontes zo veel mogelijk te beperken". Dat is al jaren mijn motto bij de jaarwisseling. En ook dit jaar sta ik hier volledig achter, maar... 

1 januari is natuurlijk wél een goed moment om die goede gewoontes af te stoffen, te kijken hoe het daar nou mee staat en eventueel beginnen een nieuwe goede gewoonte in te laten slijten. Bovendien ben ik gék op lijstjes met bijvoorbeeld voornemens. Ook als ik daar vervolgens niets mee doe. Dus, hier komt het.

Welke gewoontes wil ik behouden? 

Hersengymnastiek
Laat ik beginnen met behouden wat ik inmiddels al bijna anderhalf jaar dagelijks doe: Duolingo Portugees. Mijn reeks is net iets langer dan een jaar nu! Conversaties in het Portugees gaan me voorlopig nog niet lukken, maar ik heb er plezier in! Ik zou me voor kunnen nemen om nu eens écht die online cursus op te pakken, die man en ik zijn begonnen, maar dat neem ik me elke week al voor. 

Daarnaast doe ik sinds de zomer van 2019 elke dag een 'puzzel van de dag' met sudoku en een woordpuzzel op m'n telefoon. En ik lees. Een hoop. Met mijn mentale sport zit het wel goed dus.

Beweging
Ook hier: vooral doorgaan. Met m'n horloge en met de ommetjes app ter stimulans en controle. 

Wat kan beter?

Dagboek
Het eerste dat ons verteld werd bij de cursus Sterk met Pijn is het belang van een dagboek. Dus ik deed wat ik altijd doe, als ik denk aan een dagboek: ik kocht een nieuw schriftje, stiften en stickers. Ik versierde de boel en was er helemaal klaar voor. Vervolgens hield ik het nog geen wéék uit. 
Dit keer begint anders. Géén nieuw boekje, maar gewoon verder waar ik gebleven ben. Of in een online document. Ik zit tenslotte elke dag wel achter computer of met iPad. Mijn man hield het afgelopen jaar vol, waarom ik niet? 

In het verlengde van deze goede gewoonte stof ik ook gelijk deze blog weer af. Regelmatig schrijven, het lijkt er weer in te zitten. Er rollen weer zinnen door m'n hoofd, die opgeschreven willen worden. de blog helpt me, meer dan een dagboek, om dat wat me bezig houdt op te schrijven. Met lijstjes als dit als bijvoorbeeld. We gaan zien hoe het loopt, maar kijk, de tweede blog van het jaar is al een feit. 

Gezond eten
In de basis eet ik gezond. Dit weet ik, doordat ik regelmatig een tijdje bijhoud op voedingscentrum.nl wat ik eet. Daardoor zie ik of mijn voeding genoeg bouwstoffen, vitamines en mineralen bevat. Hoe het zit met de energie-inname en wat eventuele alternatieven zijn. Natuurlijk versloft dat weer. Het bijhouden niet meer dagelijks, één handje nootjes worden er twee, of toch én nootjes én chocolade. Nouja, het is wel handig om dit regelmatig onder de aandacht te houden. 

Bewust ademen 
Nee, geen meditatie, maar zoiets. Slechts vijf minuten per dag, bijgehouden met een timer, zodat ik niet steeds hoef te checken hoelang ik al zit. (zijn er nu nóg maar 10 seconden voorbij..) De houding hoeft niet specifiek, het kan spontaan ergens op de dag. De eerste keer vond ik de tijd snel voorbij gaan. De tweede keer had ik de timer niet goed gezet en deed ik het waarschijnlijk al langer, de tijd van een reclameblok (en die zijn láng!). Maar goed, een nieuwe gewoonte van vijf minuten per dag, dat moet snel ingesleten zijn, toch? Wat ik al deed was elke ochtend bij het wakker worden even bewust ademen. Laat ik daar maar mee doorgaan. 

Dry january
Niet dat ik zoveel drink, maar toch heb ik me met een aantal vriendinnen aangemeld bij Ikpas.nl. Hiermee wil ik vooral de reden van mijn drinken onder de loep nemen en of ik nou wel of niet wil minderen of zelfs stoppen. Want zijn die paar glaasjes per maand nou echt een probleem? Hier denk ik nog even over en kom ik op terug. 

Dus, tot zover mijn voornemens die geen voornemens zijn. Of, zoals mijn zoon ook al zei: goede gewoontes, die ik mij eigenlijk elke dag voorneem om vanaf mórgen (of maandag, of de eerste van de nieuwe maand..) te gaan doen. En gedeeld met de rest van de wereld. Als dat geen motivatie is. 

Een positief nieuwjaar!

 
2021, het jaar waar in negatief een positieve klank kreeg, sloten wij af met met een negatieve positief. Corona. Eerst man, toen zoon en raar genoeg ik als laatste. (we gaan ervan uit dat man als eerste besmet was en zoon kwam later met z'n besmette vader in aanraking dan ik) En dat in de week dat man en ik onze boosterprik zouden halen. De afspraken stonden al gepland. 

Dit leverde een rustige laatste week van het jaar op. Bezoeken die we wel/niet met restricties zouden doen, gingen helemaal niet door. De hele 'zullen we wel/niet'-twijfel bleef uit. We konden niet. Klaar. Was het altijd maar zo duidelijk. 

Nadat man op zondag positief testte, gingen zoon en ik op maandag de test maar doen. Zoals gezegd testte ik tegen de verwachting in negatief. Ik snotterde die dag wel enorm. Het voelde als een enorme hooikoortsaanval, en dat was het dus waarschijnlijk ook. Woensdagavond werd het echt meer dan dat, met hoofdpijn en trillen. De test van donderdag bevestigde wat ik al vermoedde en verwachtte. 

De hoofdpijn, vol gevoel in de holtes en het snotteren zette nog een paar dagen door. Hoofdpijn is nu gelukkig weg, maar de rest nog zeer aanwezig. En moe. Moe moe moe. 

Toch voel ik me niet zoveel anders dan op een normale hooikoortsdag in juli. Daarom merk ik nu dat ik, net als op die dagen, me probeer met te verzetten tegen de lichamelijke grenzen. "Iedereen is wel eens moe" tenslotte. Maar nu ben ik 'echt' ziek! Echt, met test en alles. Ik mag dus toegeven aan deze vermoeidheid. (eindelijk?) Ik mag gaan liggen en kijken hoe het leven aan me voorbij gaat. Deze week ben ik ziek! Lig! Af!

Kennelijk is dat echt lastig. Niet dat ik normaliter zo'n enorm actief leven leid, maar dat ik nu m'n normale wandelingetjes niet kan (mag) maken, bij vermoeidheid mag (moet) gaan liggen, het druist een beetje tegen de gewoontes in, die ik heb ontwikkeld in mijn omgang met fibromyalgie. Het 'wat nou moe, wándelen', want bewegen is belangrijk. Het 'nee, je gaat niet liggen, je hebt net gelegen', als ik weer moe ben. Woorden en wijsheden stuiteren door m'n hoofd als pingpongballetjes. Nog iets dat eigenlijk niet anders dan anders is. 

Eén ding is in elk geval duidelijk: wij zijn het nieuwe jaar positief gestart. 

Ik wens mijn lezers (en de rest van de wereld) een mooi, positief positief en vooral gezond 2022

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

De laatste boeken van 2021

op 01 januari 2022 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Eind december/begin januari. Het is de tijd van terugblikken en vooruitkijken. Lijstjes van afgelopen jaar maar ook afgelopen maand. Mijn boekjaar heb ik al geblogd naar aanleiding van wat vragen van de Hebbancrew, maar mijn maandoverzicht kan ik natuurlijk niet voorbij laten gaan. Wat waren mijn laatste boeken van 2021?

Het Bourne bedrog - Robert Ludlum
Bourne-films zijn bijna altijd wel ergens op tv en ik zie ze graag (Matt Damon!), maar toen ik er, na het lezen van een ander boek van Ludlum, achter kwam dat het (ook) een boekenserie is, wilde ik ze lezen!

En wat ben ik daar blij om. Wel even apart, dat het in 1975 speelt. Geen computers, geen mobieltjes. Vanalles dat we nu heel normaal vinden niet. Maar wél spanning, en daar gaat het om.

Vijf vrolijke verhalen - Adriaan van Dis
De verhalen in dit boekje zijn niet echt heel vrolijk. Na een eerste optimisch maar toch sneu verhaal over een oudere vrouw, die contact wil leggen met asielzoekers, volgen er verhalen, die losjes gebaseerd lijken op Van Dis' jeugd. Een verhaal over een (zijn?) vader, met oorlogstrauma. Een dorpje in de Noord Hollandse duinen en het leven daar, in de jaren '50. Een journalist in oorlogsgebied. En het mooiste, wat mij betreft, een verhaal over een vrouw, die haar oorlogstrauma's verschuift naar een oorlog in een vorig leven. Hier is mijn recensie.

Het verborgen leven van bomen - Peter Wohlleben (luisterboek)
Een boek dat ik zeer interessant vond. Het vertelt over manieren, waarop bomen met elkaar en hun omgeving communiceren. Verbijsterend af en toe, de systemen zoals die in oerbossen voorkomen. 

Voorgelezen door Ad Knippels. Van hem luisterde ik dit jaar ook 'Mijn naam is Morgen'. Hij heeft een hele prettige leesstem, vind ik. Hij las het boek over de bossen, alsof het een spannend avontuur is. 

Nevenschade - Jens Vern
In dit spannende boek is een virus uit China tot staan gebracht door de Nederlandse regering. Reden voor opluchting dus, maar is dat wel zo? Ik schreef een recensie.

Stad vol balonnen - Femke van der Laan
Op 19 december 2019 overleed mijn vader. Exact 2 jaar later las ik dit boek. Natuurlijk was mijn vader geen bekende Nederlander en is een vader verliezen heel anders dan je partner, maar alsnog was er veel herkenning. Ik heb heerlijk zitten huilen, wat wel past bij zo'n dag. 

IJsprinses, Predikant, Steenhouwer, Zusje en Oorlogskind - Camilla Läckberg
Mijn zus zegt al jaren dat ik deze boeken moet gaan lezen, omdat ze zo geweldig zijn. Half december doneerde iemand de hele serie voor mijn minibieb. Sja, toen moest ik wel. En ja, ik was verkocht, dat lijkt me duidelijk. Hoewel ik vind dat Läckberg soms iets teveel focust op uiterlijk en gewicht, zijn het heerlijke boeken over Erica Flack en Peter Hedström. Zij is schrijfster en hij werkt bij de politie. Allebei zijn ze nieuwsgierig en duiken ze graag een onderzoek in naar mysterieuze gebeurtenissen en moorden. Ondertussen eist het gezinsleven z'n tol en vraagt familie aandacht. Zusje vond ik het minst sterke boek tot nu toe. 

Louis en Louise - Julie Cohen (luisterboek)
En interessant en vooral bijzonder geschreven verhaal. Het verhaal van 'Lou' wordt dubbel vertelt. In het ene verhaal is het een meisje, in het andere een jongen. Hoe gaat het leven als Louis en hoe als Louise? Er lopen paralellen, bepalende gebeurtenissen lopen net iets anders af, wat weer van invloed is op het verdere verloop van het levensverhaal van Lou. 

Het verhaal werd heel fijn voorgelezen door Ottelien Boeschoten. 

Elf boeken deze decembermaand. Soms las ik lekker door, dan weer las ik dagen niet. Honderdtwintig boeken in 2022. Een mooi aantal!

Booster

Het gaat er veel over in de media, de 'boosterprik' en ja, ik kan niet wachten tot ik aan de beurt ben. Toch is er ook sprake van een andere booster, die steeds weer genoemd wordt: kou. 

Vorig jaar schreef ik hier ook al over. Dit keer word ik getriggerd door een artikel op Gezondheidsnet.nl: 9 positieve effecten van kou op je lichaam. Ik kan het  niet laten dit tóch weer te lezen, want is het nou écht gezond, zijn er nieuwe inzichten en wat kan ik doen? Om met mijn tweede vraag te beginnen: nee, er lijken zo geen nieuwe inzichten te zijn, maar de oude inzichten zeggen nog steeds dat koudetherapie gezondheidsvoordelen lijkt te hebben. Met nadruk op lijkt.

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik douche tegenwoordig koud. 

WAT? 

Ja, ik had het zelf ook niet verwacht. Deze gekte startte tijdens onze vakantie in Portugal. In plaats van wachten tot het water warm was, stapte ik er vaak alvast onder, om vervolgens klaar te zijn voordat het water echt opgewarmd was. Thuis ging ik hiermee gewoon door en nu douche ik dus koud. Dit heeft als bijkomend voordeel dat het energie en water bespaard, want het douchen is niet alleen aanmerkelijk korter, ook wordt er geen water verspild tijdens het opwarmen. Alleen m'n haren was ik onder een warme douche. Dat is ongeveer één keer per week.

En wat merk ik nu van de voordelen?

Ik vind het moeilijk te zeggen. Merk ik er wat van?

Oké, ik heb het minder koud. Sinds de hond overleden is, hebben we geen kleden meer op de bank liggen waar ik altijd onder kroop, en ik heb er nog geen behoefte aan gehad. De verwarming is ook nog niet omhoog gezet. Op zich is dit opmerkelijk te noemen. Ook bij m'n moeder heb ik nog niet over haar kamertemperatuur geklaagd, die ergens tussen de zestien en zeventien graden is. Ik draag wel een trui, maar geen extra shirt eronder of vest erover, wat ik voorgaande jaren wel deed. Maar goed, het is ook nog geen winter. We hebben wel vorst gehad, maar de echte kou moet nog komen. 

Het is wel zo, dat ik hierdoor vaker in een wat lagere temperatuur verblijf, rond de achttien graden, dan voorheen. En dat zou dus al die goede effecten van een koude douche moeten versterken. Dagelijks een (aantal) uur in zeventien graden is nog beter. Brr

Mijn eczeem is momenteel niet echt aanwezig. Soms een plekje en dat smeer ik vrij makkelijk weg. Maarja, het is dus ook nog niet echt droog/koud geweest. 

Pijn heb ik wel. De afgelopen periode was dat juist erger. Spierpijn, knieën, handen en hoofdpijn. Het wisselt elkaar af en soms heb ik het allemaal ineens. 

Daarnaast heb ik niet meer energie en, een ander voordeel waar ik écht wat aan zou hebben, ik val niet af. En ja, buiten de koude douches doe ik daar wél moeite voor door te letten op mijn eten en mijzelf in beweging te zetten. Het is niet zo dat ik wonderen verwacht van die douche. Mijn humeur is niet stralender dan voorheen, ziekteverzuim is niet minder (in verband met hoofdpijn) en hoe het met de weerstand is? Geen idee. Ik had al nooit griep. Covid is gelukkig ook nog aan onze deur voorbij gegaan, maar daarvoor neem ik toch maar die boosterprik. En ik blijf koud douchen. Baat het niet, schaden doet het ook niet. 

 

Het boekenjaar 2021

In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

Het boekenjaar van Ria

op 14 december 2021 door Ria van Boeken tot Blog  

+2

Of ik over m'n boekenjaar wil bloggen? Ja, natuurlijk, dat was ik al van plan.

Of ik een boekenpakket wil winnen? Nou, wat denk je zelf?

En hoe ik een en ander dan doe? Door vragen van de Hebbencrew te beantwoorden. Vooruit dan maar. Ik ben ook de beroerdste niet, tenslotte. Hier volgen mijn antwoorden.

• Wat is je belangrijkste moment van 2021 op boekengebied?
  Zo, dat is gelijk al een lastige vraag zeg. Ik denk dat dat het moment was, dat de ereader van mijn man tijdens onze vakantie kapot ging. Ik had vlak daarvoor twee tassen met boeken gekregen van de eigenaar van onze camping en uit nood ben ik daar toen uit gaan lezen. Op deze manier kwam ik aan boeken, waar ik normaal nooit voor gekozen zou hebben. Vooral Eleonor Oliphant is completely fine en Het meisje met alle gaven zijn me bijgebleven. Zonder de kapotte ereader en het overschot aan boeken op de camping, was ik nooit aan deze pareltjes begonnen.
  
  Niet direct een boekenmoment, maar wel opvallend (vond ik zelf), is dat ik meer 'regenboogboeken' las. Zoals het verhaal van Emma J.J. Voerman Onder de radar, waar ik via twitter kennis mee maakte. Er staat ook meer non-fictie in m'n jaaroverzicht 2021 dan in dat van vorig jaar, denk ik.
  
  
• Heb je je Reading Challenge gehaald?
  Ja, vorige maand las ik mijn honderdste boek van dit jaar en voltooide daarmee mijn readingchallenge.
  
  
• Wat zei jouw jaarhoroscoop en is er iets van uitgekomen?
  Haha, ik begin het te lezen en het klopt gelijk. Volgens mij is dat een blog op zich! Zo startte mijn leesjaar moeizaam, maar dat was de schuld van Hebban! Het jaar startte met allerlei leuke acties, waar ik natuurlijk aan mee wilde doen. En ik ben blij te lezen dat het feit dat ik ineens allerlei net gepubliceerde boeken kocht, gewoon in de sterren beschreven stond. Ik kon er niets aan doen, het was groter dan mij!
  
  Het verhaal over de tweede leeshelft van het jaar klopt minder. Ik heb geen andere interessante lezers ontmoet en literaire klassiekers heb ik er ook al niet bijgepakt. Of valt het eerste deel van de Bourne-serie daaronder?
  Van de aanbevolen boeken heb ik er dit jaar welgeteld nul bijgepakt, maar nu ik ze weer zie, vind ik ze nog steeds interessant.
  
  
• Welk boek dat je in 2021 las is jouw boek van het jaar?
  Het was weer lastig kiezen, maar uiteindelijk werd het Duizend schitterende zonnen. Vooral omdat het op moment van uitlezen ineens weer actueel werd. Terwijl het boek positief eindigde, met vrijheid en scholing voor iedereen, nam de Taliban in Afghanistan de regering weer over. Ik werd er verdrietig van. 
  
  Een ander boek, dat mij ook zeker bij bleef, was Confettiregen. Een boek dat voor mijn gevoel iedereen zou moeten lezen, in elk geval ouders. Vaak hoor je ouders zeggen dat hun kind geen probleem zou hebben met een homoseksuele geaardheid, want ze zijn zelf zo vrij naar hun kinderen toe. Dan raad ik hen het boek van Splinter Chabot aan. Ja, ook zijn ouders waren open en vrij. Ook hem werd steeds verteld dat hij mocht zijn wie hij is. En toch leverde hij een intern gevecht en was bang z'n ouders teleur te stellen. We kunnen het zo goed menen met onze kinderen, uiteindelijk is het aan hen hoe ze ermee omgaan. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat de kinderen van deze ouders tegen eenzelfde intern conflict aanlopen. Misschien zullen ze inderdaad minder problemen hebben.
  
  
• Met welk boek ga je 2022 in?
  Daarvan heb ik echt nog geen idee. Er liggen nog zo'n zeven boeken op een fysieke NTL-stapel, we krijgen elke week een boek bij de adventkalender en over mijn digitale NTL-lijst kan ik maar beter helemaal niet beginnen. Het ligt er vooral aan waar ik die week zin in heb en hoe snel ik vervolgens lees. (of wat er nog nieuw uitkomt, want ik moet nog even gebruik maken van die sterren)
  
  
• Naar welk boek kijk je uit in leesjaar 2022?
  Ik heb me er nog niet zo in verdiept welke boeken uit gaan komen volgend jaar. Als het achtste deel van De Zeven Zussen uitkomt, lees ik van deze serie de laatste twee delen. Ik las deze serie echt door voor de clou: waarom zijn deze meisjes geadopteerd en wie of wat was Pa Salt. Ik hoop op een antwoord en ik begreep dat deel zeven dat nog niet geeft. Afwachten dus. 
  Verder komt Stephen King vast met een nieuw boek en ik las ergens dat er ook een nieuw deel komt van de Serie Q van Jussie Adler-Olsen. Het afgelopen jaar heb ik me laten verrassen door (voor mij) nieuwe schrijvers, dat hoop ik in 2022 weer.
  
  
• Hoe ziet jouw Hebban Reading Challenge 2022 eruit?
  Wie zal het zeggen? De challenge staat weer op honderd boeken, omdat twee boeken per week een mooi streven zijn. Tijdens vakanties lees ik (veel) meer, maar in andere periodes weer minder.