Crea Bloghop #3: Stapelen

Het is altijd zo'n mooi gezicht, vind ik. Hoge torens van gestapelde stenen. Zelf maakt ik ook eens een stapel(tje) in Frankrijk bij  Entrevaux. Jaren later bij, Vila Nova de Millfontes in Portugal, fotografeerde ik stapels van anderen. Zo hoog kon en durfde ik niet stapelen. 

Thuis stapelt zich van alles op. Boeken, bijvoorbeeld. Afwas en gewone was. Troep op tafel stapelen we ook af en toe, om de tafel 'leeg' te maken, zodat we er kunnen eten. Ideeën stapelen zich op in m'n hoofd (en die stapels vallen regelmatig om) maar wát kan ik nou eens gebruiken voor deze creablog. Iets nieuws. Iets anders, iets verrassends.. deze ideeën komen dan weer niet in m'n hoofd (of liggen onderop een stapel?). Zal ik in huis gewoon willekeurige dingen gaan stapelen? Giraffes? 

Een advertorial van Flow voor Paperlovers brengt me op een ander spoor. In het filmpje maken ze rondjes van verschillende soorten papier en stapelen die.

 Wacht

Ik kan ook andere dingen knippen uit papier en dat 'stapelen'. Er liggen ook nog wel een paar Flows voor Paperlovers in de kast, dus bedrukt papier genoeg. (dit lijkt wel en niet een reclame voor deze Flows, ik vind ze geweldig maar doe er dus weinig mee en dan zijn ze best prijzig) 

Toen ik nog alleen woonde, was ik een ster in het stapelen van afwas. Een Meester in het stapelen, misschien wel, als deze titel zou bestaan. Eerst vuil, daarna schoon. Het aanrecht was maar klein, de afwas werd niet dagelijks gedaan, koken wel. Stapelen was noodzaak.

En zo kom ik tot deze uitwerking: Papieren servies stapelen. 

Het werd helaas niet helemaal zoals ik het voor me had gezien. Zoals vaker kloppen de verhoudingen niet, maar het idee is leuk, al zeg ik het zelf. 

Hieronder nog het stapeltje stenen dat ik maakte bij de Var in de buurt van Entrevaux. 

Dit was natuurlijk weer een bijdrage voor de Creabloghop van Conny's Quilts, die deze uitdaging bedacht. Meer creaties van andere bloggers kun je vinden via haar blog. 

Bibliotherapie: boek tegen eenzaamheid

Ik kwam het tegen op Hebban, want waar anders kom ik aan mijn boeken-informatie. In de Week tegen de eenzaamheid (24 t/m 30 september) is Made-life op zoek naar boeken als 'boekensteun' voor mensen die zich eenzaam voelen. Ze noemen het Bibliotherapie. (biblion = boek, therapeia = behandeling, genezing)

Bibliotherapie is een therapie waarbij gebruikgemaakt wordt van geschreven teksten zoals zelfhulpboeken, handleidingen, romans en prentenboeken om mensen van alle leeftijden te helpen met hun psychische en fysieke problemen. Bron: Wikipedia

Zelf ken ik het niet zo, eenzaamheid. Ook toen ik alleen woonde, voor het internettijdperk, vond ik het alleen zijn geen probleem. Dat is fijn voor mij, maar daar hebben anderen niet zoveel aan. 

Op tv wordt er aandacht aan eenzaamheid besteed via spotjes in het reclameblok. Nodig eens iemand uit op de koffie of om mee te doen met voetbal. Zie je iemand die alleen is, maak er eens een praatje mee. OP de website 'één tegen eenzaamheid' staan nog meer ideeën en ook initiatieven van mensen die zelf eenzaam waren. Dit zijn niet alleen oude mensen, maar ook veel jongeren blijken eenzaam. Het is alleen zo lastig toegeven. Er ligt een taboe op, want hoe kun je nou jong zijn, een leven voor je hebben, alle energie om wat te ondernemen, en toch eenzaam zijn. 

Hoewel ik mijzelf best sociaal vind, vind ik het lastig om te zien dat iemand eenzaam is en hoe ik die zou kunnen helpen. Op veel willekeurige momenten maak ik praatjes met vreemden, maar bij mensen in de buurt gaat het toch vaak niet verder dan een 'Hallo'. Het is me amper bekend wie er alleen woont en wie niet. En aangezien ik zelf graag alleen ben, maar er meestal wel iemand thuis is, nodig ik ook niet snel iemand uit op de koffie. 

Daarom vind ik het initiatief van Bibliotherapie mooi. Dit ligt wél in mijn lijn. Iemand een boek aanraden, dat kan helpen bij eenzaamheid. Nadeel is dat ik géén idee heb wat voor boek zou kunnen helpen. Een zelfhulpboek? Lekkere feelgood? Thriller? (dat ze blij zijn niet met díe persoon te wonen) Zouden al die gezellige boeken het gevoel van eenzaamheid niet vergroten? Of juist iemand op een idee brengen om bijvoorbeeld ook eens een briefje achter te laten in een boek dat ze achterlaten in in een minibieb. Helpt een volgend zelfhulpboek ze wél over de streep om iets te ondernemen? 

Ik heb (nog) geen idee, maar jij misschien wel. Deze kun je tippen bij boekensteun. En als er via mijn blog toch nog een behulpzaam boek bij een eenzame persoon komt, die daar wat aan heeft, heb ik toch nog wat kunnen doen. 

Crea Bloghop #2: Wat zit er in mijn tas?

Wat er in mijn tas zit? Veel. Vooral veel. Ik sleep ook altijd een tas mee. Ik heb geprobeerd me te beperken tot een kleinere tas, maar die puilt dan uit, wil niet dicht of sneuvelt voor z'n tijd. Heel sneu. 

Want ja, ik gebruik het waarschijnlijk niet, doe er vast níets mee, maar m'n tekenboekje moet altijd mee. Dientengevolge moet ook het etui mee. Portemonnee spreekt voor zich, maar in mijn tas zit ook een soort etui met medicatie, gevuld met pijnstillers, allergiepillen, anti-migraine-neusspray en zalf tegen koortslip. Een opschrijfboekje, gaat ook mee 'voor het geval dat'. In een schattig giraffe-etuitje zit mijn powerbank. Als laatste zit m'n brillenkoker met zonnebril ook altijd in de tas. Sterker nog, soms neem ik alleen een tas mee, omdat m'n zonnebril mee moet. Dan durf ik tekenboekje, etui, medicatie en opschrijfboekje thuis te laten. Met de telefoon kan ik ook betalen, dus portemonnee is ook niet per se nodig, maar de zonnebril, ja, die toch dan weer wel. 

Optioneel zit er nog een kleiner schetsboekje in m'n tas. Deze zit er (ook) standaard in, omdat ik het grotere schetsboek soms vergeet terug te stoppen, en stel dát ik ineens de geest krijg en wil tekenen. Dan is er nog m'n e-reader. Daarnaast ook regelmatig een boek-om-weg-te-leggen van bookcrossing, want stel dat ik een minibieb tegenkom, ergens. 

Wanneer we op vakantie gaan zit ook de laptop en m'n camera nog in de rugzak. Dit is een andere rugzak dan de dagelijkse rugzak. In deze zit inmiddels ook standaard een reparatiesetje, omdat hij uit z'n voegen barst. Helaas heb ik nog geen goede vervanging kunnen vinden. Aan het begin van de reis zitten er dan zelfs meerdere bookcrossingboeken in de tas. En een flesje water en/of ander drinken. (en... want stel je voor dat ik heel veel dorst krijg) 

Nu ik dit allemaal opschrijf, kan ik verschillende keren een oogrol nauwelijks onderdrukken.

Een crea-opdracht over mijn tasinhoud kan dus alle kanten op. Zo zou ik me kunnen beperken tot 'zere voeten', want al dat gewicht heeft nogal wat impact met lopen. Hier kwam ik achter, toen man tijdens de vakantie eindelijk mijn toestemming kreeg mijn rugzak over te nemen. Wandelen ging gelijk een stuk beter. Voor mij dan.

Uiteindelijk voerde ik nou eindelijk eens het idee uit, dat ik eigenlijk graag wilde: ik tekende een deel van de standaard inhoud van mijn tas. Niet op schaal. Ik begon met het zwarte etui linksboven en die lijkt nu kleiner dan mijn portemonnee en Raffie, maar dat is hij in het echte leven niet. 

Wanneer ik van huis vertrek, en alles nog netjes ingepakt zit, zit alles (ongeveer) zo in mijn tas. Keurig op z'n plek, makkelijk terug te vinden. Totdat ik iets zoek, meestal op de verkeerde plek van de keurig ingepakte tas, waarin alles zo makkelijk terug te vinden is. 

Voor het geval ik toch weer niet zou gaan tekenen, had ik ook al een foto van alles gemaakt. Hierop ook de schetsboekjes, die ik dom genoeg vergat te tekenen. En theezakjes, want ik vind thee op het werk niet zo lekker, dus heb ik mijn eigen thee op kantoor en wat zakjes in m'n tas voor de vergaderingen op andere locaties. Meestal zit m'n e-reader ook in m'n tas. Net als een potje kauwgum. 

Dat witte blikje met de giraffe zit normaliter in het groene etui met de pillenstrippen, die op het etui liggen. In het zwarte etui zit, naast pennen en potloden, ook standaard een pincet en een nagelvijl. 

Dit was natuurlijk weer een bijdrage voor de Creabloghop van Conny's Quilts, die deze uitdaging bedacht. Meer creaties van andere bloggers kun je vinden via haar blog. 

Open monumentendag

Volgend weekend is het weer zo ver: Open Monumentendag. 

Elk jaar, in het tweede weekend van september, zijn duizenden prachtige monumenten in heel Nederland gratis toegankelijk voor iedereen. De 40e editie van de VriendenLoterij Open Monumentendag is op 12 en 13 september 2026 en heeft als thema ‘Veerkrachtig erfgoed, in tijden van onzekerheid’. Op vrijdag 11 september is de landelijke opening in gastprovincie Flevoland. bron: openmonumentendag.nl

Al vaker bezocht ik in dat weekend een monument, maar vorig jaar stond ik voor het eerst als vrijwilliger in het Groninger Stadhuis. En dat beviel zo goed, dat ik er dit jaar weer sta! 

Afgelopen vrijdag was de bijeenkomst voor vrijwilligers van Groningen in het Stadhuis. Er was een toespraak van het organiserend comité, waarin uitgelegd werd wat de thema's dit jaar zijn, te weten: versterkt erfgoed, duurzaam erfgoed, herbestemd erfgoed, vakmanschap en jongeren. Ook werd iedere vrijwilliger hartelijk bedankt voor de inzet. Zowel de vrijwilligers die in een monument wonen en/of werken, als de 'losse' vrijwilligers zoals ik, die zich een keer per jaar inzetten. De studenten, die dit jaar ook meedoen, werden extra in het zonnetje gezet, omdat juist de jeugd onze monumenten ook in de toekomst moet beschermen.

De wethouder voor Erfgoed, Cultuurhistorie en Archeologie, Inge Jongman, hield een toespraak, waarin ze het belang van ons verleden in het heden benadrukte. 

Wat ik vooral erg leuk vond, was de uitleg van de grafisch ontwerpster Nur Liya over het beeldmerk dat ze gemaakt had. Nur komt van oorsprong uit Kazachstan en daar vertelde ze eerst wat over. Dat er daar geen heel oude monumenten zijn, bijvoorbeeld, omdat men vroeger vooral in Joerts leefde, waarmee ze rondreisden. Vervolgens legde ze uit dat ze, uitgaande van de kleuren van Open Monumentendag kleuren had toegevoegd, die stonden voor de thema's van dit jaar. De golven, die je ziet, staan voor de aardbevingen, die in Groningen natuurlijk impact hebben op ons erfgoed. De tulp staat symbool voor Nederland maar komt oorspronkelijk uit Kazachstan, werkende handen die deze bloem dragen en het sleutelgat, dat bij Open Monumentendag hoort. Uiteraard zie je nog silhouetten van Groninger monumenten, molens, de watertoren en de Martinitoren. 

Na alle toespraken en opstekers was er nog een hapje en een drankje, waarbij ik contact hernieuwde met een collega van vroeger. Bij de uitgang kreeg iedereen nog een doosje bonbons, als extra bedankje voor de inzet. Altijd goed. 

Heb je zin om komend weekend wat monumenten te bekijken in en om Groningen? Dat kun je hier vinden. Er schijnt tegenwoordig ook een handige app te zijn. De gemeente heeft in samenwerking met gemeente Noorderveld (Drenthe) een fietsroute langs een aantal monumenten. 

Huize Tavenier, waar veel Groningers geboren zijn, is dit jaar ook weer geopend. 

Crea Bloghop #1: Ondersteboven

Jaa, de creatieve bloghop is weer begonnen! En hoewel ik dit idee al een tijdje in m'n hoofd had, maakte ik de tekening vandaag pas. 

Ondersteboven. Je kunt ergens ondersteboven van zijn of iets kan ondersteboven staan. Op de kop, noem je dat ook wel. Dat klinkt wel als simpel: je zet iets op z'n kop,  maakt een foto en klaar is de opdracht. Maar hoewel er simpele oplossingen lijken te zijn, zo werkt mijn hoofd meestal niet. Hoewel het wel een uitvlucht kan zijn, bij te lang uitstellen. 

Maar hoe zet ik wat ondersteboven. Ooit, voor de fotoprompts waar ik vaker over schreef, zette ik gewoon het beeldscherm op de kop en maakte een foto. Ja, luie oplossing, maar élke dag een foto, dan mag dat ook wel eens. 

Maar nu, na ruim een maand nadenken mag er wel wat creatievers komen. En in mijn hoofd kwam dat ook. Geen idee hoe, maar de gedachte kwam op dat als je door je benen kijkt, je de wereld op z'n kop ziet. Yep, ondersteboven. 

Nu lukt mij dat al even niet meer, tussen m'n benen door kijken, maar hoe zit dat met giraffes? Die moeten heel raar staan, om te kunnen drinken. Kijken ze dan wel eens tussen hun benen poten door? En hoe ziet dat eruit? 

Nou, niet zo, want als je door de benen kijkt, zie je nog steeds de grond bij je benen/poten, toch?

Meer creaties van andere creatieve bloghoppers zijn te zien via Conny's Quilts, die deze uitdaging bedacht.