Nog één keertje dan

Ik heb een verslaving en het loopt uit de hand, ben ik bang. Nee, het is geen alcohol of eten, gelukkig. Het is een spelletje op de telefoon. 

Een (hele) tijd terug is het begonnen. Een reclame kwam langs bij, vermoedelijk, een ander spelletje. Een reclame voor een spelletje zónder reclame. Op het juiste moment dus, want reclames in spelletjes zijn superirritant. Het leek een onschuldig spelletje. Iets dat ik al eerder online speelde, er zijn kleuren, vormen en/of juwelen, die je in een rijtje moet zetten en dan verdwijnen ze. Er zijn altijd obstakels die je weg moet spelen en als dat gelukt is binnen een bepaald aantal beurten, ga je naar het volgende level. Een soort Candycrush, denk ik. Dat heb ik nooit gespeeld. 

Dit spel heet Royal Match. Het begint redelijk makkelijk, maar de levels worden moeilijker en moeilijker. Logisch. De beloningen worden de eerste paar honderd levels ook leuker. Een extra speciale bom of een half uur extra speeltijd. Extra uitdagingen, waarbij je prijzen wint, waarmee je jezelf kunt helpen bij het spel. Je begint met vijf 'levens'. Heb je die verspeeld, dan komt er elk half uur weer een nieuwe. 

De verslaving van het spel ligt in het winnen door geluk. Sommige levels zijn lastig, je speelt ze keer op keer, gebruikt extra hulpmiddelen, die je eerst hebt gewonnen, en dan ineens... BAM, alle steentjes vallen op de goede plek en je hebt zelfs beurten over! Dus steeds als een level niet lukt, ga je voor een volgende keer. Je weet, één keer gaat het lukken en alles op z'n plek zal vallen. Letterlijk en figuurlijk. En misschien is dat de volgende keer wel. Als dat allemaal echt niet lijkt te lukken, kun je extra beurten kopen voor 900 munten. Ook die munten moet je eerst verdienen, uiteraard. Gelukkig gaat het niet om echt geld. 

Naast de gewone uitdagingen van de levels, zijn er ook nog andere spelletjes en puzzels. Uiteraand kun je deze alleen spelen met producten, die je wint als je een level haalt. En daarmee win je dan weer andere handige items. En ze zijn vaak ook gewoon leuk. 

De afgelopen tijd merk ik steeds vaker dat dit spel me afleid van andere dingen. Tijdens het televisie kijken pak ik het erbij, is er alweer een nieuw leven? Maar ook tijdens het lezen en andere hobbies als tekenen. Het leidt enorm af en de enige concentratie die ik nog langdurig op kan brengen voor één activiteit lijkt voor dit spel te zijn. 

Telefoonverslaving is natuurlijk sowieso een ding. Wanneer ik het spelletje niet speel, check ik op berichten van vriendinnen of familie. Of ik check facebook en instagram. De telefoon heeft dus al wat van mijn concentratie gesnoept, maar dit spel heeft het enorm verergert. 

Doordat ik deze verslaving begon te onderkennen, besloot ik het minder te gaan spelen. Hoe moeilijk kan het zijn. Gewoon alleen 's morgens en 's avonds even. Haha, zo werkt een verslaving natuurlijk niet. Zo langzamerhand ben ik tot de conclusie gekomen dat de énige manier om te stoppen is, dit spel van de telefoon te verwijderen. En daar hik nu nu al een tijdje tegenaan. Steeds als ik hierover denk, pak ik de telefoon om het spelletje te gaan spelen. Het (b)lijkt ook mijn activiteit om bij na te denken te zijn. En wanneer ik dan weer even lekker aan het winnen ben, pieker ik er natuurlijk niet over om het te verwijderen. En wanneer ik niet win, is het laten ontploffen van bommen echt heerlijk om te zien. Een reden om een level nóg een keer te doen. En de volgende keer, dan vallen alle steentjes vást wel op de plek. 

Wanneer ik het spel verwijder val ik vermoedelijk in een gat. Dat merk ik nu al wanneer alle levens gespeeld zijn. Een gat, dat ik op kan vullen met tekenen en lezen en zelfs tv kijken. 

Of met het opnieuw installeren van dit spel, zegt een stemmetje in m'n hoofd. 

Level niet en wel gehaald (2 beurten over!)

De koning (Royal) is blij

Bovenstaande plaatjes heb ik gemaakt in januari 2024. Toen wilde ik nog een 'kijk, ik heb een leuk spelletje' blog maken.