Wat las ik zoal deze maand?
In het boek is Robert Langdon met zijn vriendin Katherine Solomon in Praag (ja, nieuw land) waar zij een lezing geeft over een baanbrekend onderwerp. Het boek dat ze schreef is nét klaar en ligt bij de uitgeverij om geredigeerd te worden. En dan gebeurt er vanalles. Uiteraard. Het is wel een boek van Dan Brown.
Het onderwerp van het boek van Katherine Solomon is baanbrekend en grensverleggend op het gebied van de menselijke geest. De manier waarop wij dingen waarnemen en waar zouden kunnen nemen. Brown gaat hier diep op in. Ik kan me voorstellen dat dit onderwerp te ver gaat voor veel mensen, die het boek daarom minder waarderen dan anderen. Voor mij ligt het in het verlengde van veel boeken van Stephen King. Volgens Brown bestaan alle onderzoeken, experimenten en technische resultaten die in het boek beschreven zijn. Intrigerend.
Het is een spannend verhaal, vlot geschreven, waarin veel dingen in elkaar passen. Er wordt veel verteld over de geschiedenis van Praag zelf. Soms had dat wel iets minder gemogen, maar mocht je nog een citytrip naar deze stad willen maken, is dit boek aan te bevelen om je in te lezen over bezienswaardigheden. Er zit zelfs een plattegrond voorin, wat weer een mooie check is voor de Hebban Checklist.
Het zen tekenboek - Michelle Dujardin
Dit boek heb ik al een tijd in huis en ook al eens gelezen. Dat maak ik op uit het feit dat er zinnen onderstreept zijn. Dit keer lees ik het boek gelijk helemaal uit, voordat ik aan de oefeningen begin. Als ik me goed herinner ben ik de vorige keer (dertien jaar terug!) gestopt bij de eerste oefening en dat was nog niet eens het zen tekenen.
Grappig genoeg sluit veel theorie in het boek aan op het boek van Brown, betreffende waarnemen en hersenen. Zen tekenen gaat uit van observeren en tekenen, vooral met je rechter hersenhelft. Niet denken en oordelen, kijken naar je object en dat tekenen, zonder naar de papier te kijken. Een uitdaging op zich. Met je rechter hersenhelft teken je meer wat je ziet, met je linker hersenhelft wat je dénkt te zien. Dujardin vertelt over neurologe Jill Bolte Taylor, die een hersenbloeding kreeg in haar linker hersenhelft en hierdoor ontdekte dat ze met rechts de wereld veel meer en ánders waarnam. Zoals ook verteld wordt in The secret of secrets dus. Fascinerend.
Dertien jaar terug nam mijn linker hersenhelft het in elk geval over, voordat ik überhaupt de rechter een kans gaf. Nu is er het vaste voornemen het dit keer anders te doen. En dat lukt redelijk/matig. Ondertussen onderdruk ik met grote kracht (en tegenzin) de neiging hier speciaal een nieuw schetsboekje voor te kopen. Eerst alle andere lege pagina's in half gevulde boekjes vullen. Ik voel me sterk. (dit zei ik ook al in m'n blog over het reisdagboekje en ik ben nog steeds sterk! Maar m'n dagelijkse schetsboek is inmiddels wel bijna vol, dus dan mag ik weer)
Will Moogley Agência de Fantasmas (Will Moogley Spokenbureau) Pierdomenico Baccalario
"Ria leest zelfs boeken in het Portugees!", zegt een vriendin in een groepsapp, wanneer anderen in de app het nut van Duolingo minder enthousiast benoemen.
Goh ja, ik lees in het Portugees, dat zeg ik. Ondertussen ligt het laatste boek waar ik aan begon al ruim een half jaar op m'n nachtkastje. Een kinderboek, dus niet echt dik. Af en toe lees ik één pagina. Soms een hoofdstuk. Vaak moet ik teruglezen wat er nou eigenlijk gebeurde. Zo kom ik er natuurlijk nooit 'in'.
Begin deze maand stonden er vijf boeken op mijn 'lees ik nu'-plank. Dan Brown was daar één van, de verhalenbundel van Tom Hanks ook en dit boek. Tijd om deze plank wat minder vol te maken. Tijd om deel één van Will Moogley uit te lezen. (waarna ik deel twee op de plank zal zetten, dus echt leger wordt het er niet van, maar oké)
Tijdens het lezen gaat mijn begrip op en neer. Soms lees ik een pagina en heb ik géén idee wat ik nou las. Bij het overlezen van dezelfde pagina vallen er dan wat kwartjes. Andere keren gebruik ik toch maar weer google translate. Achterin het boek heb ik een woordenlijst aangelegd. Deze had ik eerst op een apart papiertje, toen in een schrift, nu in het boek.
Het boek gaat over Will Moogley, die in een wolkenkrabber in New York leeft en van z'n oom Alvin een spokenuitzendbureau erfde. Het gaat niet zo goed met het uitzendbureau en wanneer Will met z'n vriend Tupper de klandizie wil opvoeren, merkt hij dat hij concurrentie heeft in de arrogante Fullerton. Hier gaan ze op een kwajongensmanier mee om. Leuk boek en eindelijk uit. Ook een luek boek, overigens.
Heeft iemand Charlotte Salter gezien - Nicci French
Terwijl ik nog druk bezig was (in m'n hoofd) om m'n 'lees ik nu'-plank leger te maken, popte de herinnering [Leesclub] op in m'n agenda. De thrillerleesclub koos dit keer voor een (niet al te) nieuw boek van Nicci French. (als ze niet al te nieuw zijn, staan ze in de online bieb). Meestal wel goed voor een aantal uur leesvermaak, dus die mocht best wel even op de 'lees ik nu'-plank staan. Is er toch ook snel weer vanaf.
Heeft iemand Charlotte Salter gezien is het eerste deel van de serie met rechercheur Maud O'Conner. Deel 2 en 3 van deze serie heb ik al gelezen (en deel 4 is net uit), maar ik dacht dat deze daar achteraan kwam in plaats van ervoor. Gedurende het boek heb ik mezelf dus een beetje op m'n kop geslagen, dat ik niet meer wist wat er eerder met Maud was gebeurd. Dat bleek niet nodig.
Het verhaal begint in 1990, wanneer in Charlotte Salter verdwijnt en gaat verder in 2022. Pas op tweederde van het boek komt Maud erbij, maar dan komt er ook (eindelijk) tempo in. Ik vond het een spannend boek. Vlot geschreven en gelezen, zoals de meeste boeken van Nicci French. Het is een kunstje dat ze goed beheersen, maar dat maakte het niet saai. De ontknoping was verrassend.
Zielsgeheim - Sharon Bolton
Het was lang geleden dat ik een boek van Bolton las en tijdens het lezen vraag ik me af waarom? Haar boeken zijn altijd spannend, ze zou een favoriet moeten zijn!
In dit boek wordt veel gerefereerd aan Jack the Ripper. Het speelt zich af rond de woning van mijn oudste in Londen en op een gegeven moment wordt er zelfs een moordenaar achtervolgd door de straat van de nursery van mijn kleinzoon! Het komt wel heel dichtbij!
Tegen mijn oudste zeg ik vaak als grapje dat er altijd lijken drijven in de Theems, want ja, dat zijn de boeken die ik lees. Maar Bolton bevestigt in dit boek dat er inderdaad regelmatig lijken drijven in de Theems. Oeps.
Maar goed, het boek. Spannend, met plotwendingen en een gedegen onderzoek naar de historie van The Ripper. Al met al een heerlijk boek.
Petit Café du Bonheur - Ilja Gort
Het zomerleesboek van dit jaar. Een leuke vlotte feelgood. Ik las nog nooit een boek van Gort, dit is wel een leuke binnenkomer.
En Frankrijk! Dat land had ik nog niet.
Uncommon type - Tom Hanks
Een boek dat ik ooit kocht op Gatwick Airport. In april begon ik er aan in, vlak voordat we op vakantie gingen dus, maar het zijn verhalen dus kon ik er best in stoppen om later mee door te gaan.
Verhalenbundels, ik ben er eigenlijk niet zo van. Ben je lekker aan het lezen, is het verhaal afgelopen en het volgende verhaal gaat ineens over hele andere mensen. Het boek even wegleggen was dus wel een goed idee. Deze maand probeerde ik steeds tussen twee boeken een verhaal (of twee) te lezen. Het zijn ; 'charmante' verhalen (aldus de achterflap over normale mensen en gezinnen. Geen opzienbarende of heel spannende gebeurtenissen, met zekere humor geschreven. Wel een fijn boek om te lezen.
Een leuk detail is, dat in elk verhaal een typemachine voorkomt. Hanks vertelt in zijn voorwoord dat hij typemachines spaart (hij heeft er heel veel) en dat hij ze daarom in het boek terug laat komen. Aan het eind van het boek wil ik ook weer een typemachine, want er worden zulke leuke ideeën beschreven wat je ermee kunt doen! Waarschijnlijk toch beter van niet.
Het boek stond al een tijdje in de kast, dus ik kan weer een luek-boek afstrepen. Voor de checklist: een verhalenbundel.
Het eerlijkheidspact - Jade Vening
Een aankondig op Hebban, een leesclub. De eerste zin van de boekbeschrijving: "Laura heeft ADHD maar wil normaal zijn..." de nieuwe buurman is van de structuur. Ik heb geen (diagnose) ADHD, maar zo af en toe komt mijn gedrag redelijk in de buurt van wat mensen beschrijven. Ook op vragenlijsten scoor ik hoog. Reden voor mij om me in te schrijven voor deze leesclub, ook al is het een feelgood, niet echt mijn genre. Ga ik mezelf herkennen of juist helemaal niet?
Het duurde even voordat ik het boek daadwerkelijk in bezit had. UPS en de uitgeverij HarperCollins meldden beide dat het er op woensdag 'aan het eind van de dag' zou zijn. Aangezien ik 'het eind van de dag' een wat wazige tijdsaanduiding vond, zat ik vanaf één uur te wachten. Om vijf uur werd ik ongedurig en om half tien vroeg ik me af of ik nou wel of niet naar bed kon gaan. Uiteindelijk toch maar wel.
Dan de volgende dag, misschien... toen ook donderdag 's avonds het boek nog niet gearriveerd was, klikte ik maar weer eens op de track en trace. Tot mijn verbazing bleek ik het boek geweigerd te hebben! Dat was zeker toen ik de deur niet open deed omdat er niet aangebeld werd. Ofzo. Dus stuurde ik gelijk een boze mail naar HarperCollins. Zij reageerden gelukkig zeer correct en stuurden direct een nieuw exemplaar. Deze werd op zaterdag bezorgd. En omdat ik niet thuis was die zaterdag, zette de bezorger hem achter een bloempot bij de voordeur. Gelukkig stond hij daar zondags ook nog.
Inmiddels was ik al begonnen in Ik zal de wereld breken van Lex Noteboom, heb Mezza boek van deze maand. Ik loop met de boeken van de maand enigszins achter, dus een inhaalslag leek me wel nodig. Het is een dikke pil en dus ook nog niet uit, wanneer het leesclubboek eindelijk binnen is. Aangezien de eerste leesclubvragen pas in juli gesteld gaan worden, besluit ik eerst dit boek uit te lezen.
Omdat het een dikke pil is, schafte ik het digitale exemplaar aan. Is goedkoper, ligt beter in de hand en, ohja, de boekenkast moest leger, niet voller. (😁) Ik zal de wereld breken is een thriller dat zich afspeelt in de toekomst. Hij begint in onze tijd, maar gaat al snel verder in een tijd dertig jaar verder. Daarom vind ik het wel even teleurstellend dat een (vooraanstaand) persoon als Marokkaan aangeduid wordt. Echt? Dan nog steeds? Zó 2026!
Af en toe wil ik even terug naar de proloog. Dan is een boek van papier eigenlijk handiger, maar natuurlijk kan dat op een e-reader ook. In het boek worden de (mogelijke) gevaren van vergevorderde technologieën en digitale identiteiten verweven met complotten en goede bedoelingen. Als je niet meer kunt bewijzen wie je bent, besta je dan nog? Aan de andere kant komen ook voordelen van de technologie aan bod. Voor mensen met handicaps, bijvoorbeeld. Wel mooi dat dat ook uitgelicht wordt.
Al met al een spannende thriller, waarin je van links naar rechts geslingerd wordt. De bijzondere toekomst van mijn provincie vind ik wel leuk gevonden.
Bij de Hebban Checklist kan ik 'boek met perspectief op de toekomst' afstrepen, maar ook 'boek met plant op de cover'.
Toen was Het eerlijkheidspact echt aan de beurt. Enigszins huiverig begin ik eraan. Ga ik het wel leuk vinden? Binnen de kortste keren zit ik in het verhaal. Herkenning? Jazeker! Gelijk in het begin al met 'niet op woorden kunnen komen en hersenmist', iets wat voor mij niet duidt op ADHD maar fibromyalgie en migraine, maar dat terzijde. Ik ben chaotisch, maar nog nét niet zo chaotisch als Hannah in het boek. Gelukkig.
Het verhaal klinkt voorstelbaar, nouja, het is een feelgood tenslotte. Chaotische vrouw met rustige en gestructureerde buurman starten een pact om elkaar te helpen meer als de ander te worden. Zij minder flapuit en vergeetachtig, hij juist opener. Dit leidt tot allerlei verwikkelingen, die heerlijk beschreven zijn. Het is een boek waarin ik bij de ene pagina zat te huilen, om bij de volgende pagina weer te zitten grinniken of zelfs hardop lachen. Je leest het verhaal chronologisch afwisselend vanuit Hannah en Bram. Bij Hannah voel je echt de drukte en chaos in haar hoofd, terwijl je leest. Bij Bram de voorzichtigheid en terughoudendheid. Goed gedaan.
Al met al heb ik zeer genoten van dit boek. Nu wachten op de vragen van de leesclub online en een recensie schrijven.
Son - Thomas Enger en Johana Gustawsson
Ook het Mezza boek van de maand mei is een thriller. Deze speelt zich af in Noorwegen. Dat land las ik dit jaar nog niet. Komt dat allemaal even lekker uit!
Het is een spannend boek, een echte Scandinavische thriller. Kari Voss, psycholoog en adviseur bij de politie, verliest haar zoon op z'n zevende verjaardag. Zeven jaar later komen er twee meisjes op gruwelijke wijze om het leven. Zij waren vriendinnen van Kari's zoon. Zijn vriendje lijkt de dader. Het vriendje, dat ook als laatste haar zoon in leven zag. Kari heeft zich gespecialiseerd in het lezen van non-verbale lichaamstaal en twijfelt. Langzamerhand komen er allerlei geheimen aan het licht in deze kleine gemeenschap vlak onder Oslo.
Kari is de hoofdpersoon in het verhaal, maar je leest ook vanuit het perspectief van andere personages. Ondanks goede alibi's lijkt op een gegeven moment iedereen wel reden en mogelijkheid te hebben gehad, om de meisjes te vermoorden. Maar wie is de dader?
De laatste zin van het boek doet mij vermoeden dat er nog een vervolg komt.
Alles voor de reis - Adriaan van Dis
Deze maand heb ik een abonnement genomen op bookchoice. Ik twijfelde al langer. Regelmatig kreeg ik een code voor een gratis maand proberen. Acht boeken, waarvan ik er meestal maar één of twee lees. Deze maand was er geen code voor gratis abonnement, maar wel boeken die ik mogelijk zou willen lezen. Een jaarabonnement is nog geen vier euro per maand. Een e-boek kost meestal al meer. De andere boeken zijn dus bonus, als ik er tenminste één lees. De e-reader staat vol met ongelezen boeken, die ik via de gratis abonnementen verzamelde, netjes onderverdeeld in de verschillende genres. Dat zoekt wat makkelijker.
Deze Van Dis is het bookchoiceboek van de maand, om het abonnement te rechtvaardigen. Op de laatste junidagen begin ik eraan, in de hoop 'm nog uit te krijgen.
Van Dis beschrijft reizen die hij samen met zijn geliefde maakte, terwijl hij aan haar sterfbed zit. Hij kan mooi schrijven, dat is bekend. Met enkele woorden schetst hij een verhaal. Toch heeft het bij mij een nare nasmaak. Zijn liefde is namelijk met iemand anders getrouwd. De Ander, zo noemt hij hem. Die ander weet wel/niet over de relatie met Van Dis. Aan het eind van het boek leert Van Dis dat zijn geliefde tegen de Ander zei dat ze met vriendinnen was, terwijl ze eigenlijk met hem was. Tijdens de crematie is er een kant voor Van Dis en de Ander in de zaal.
Net als in het boek Schaduwweduwe van Christine Visser voelt dit verhaal als een roep om erkenning. 'Ik was er ook!' schreeuwt Van Dis bijna uit in dit boek. 'Ze hield ook van mij!'
Wanneer iedereen in een driehoeksverhouding ervan weet en ermee instemt, heb ik er geen problemen mee. Dan kan ook zo'n verhaal. Maar dit voelt als een soort trap na, die niet had gehoeven. Soms kun je ervoor kiezen een memoire niet uit te geven, maar gewoon voor jezelf te schrijven.
Mooste boek deze maand
Dat was de leesmaand juni. Een goede leesmaand, met veel mooie boeken. Welke vond ik het mooist? Lastig. Qua spanning zaten Secret of Secrets, Zielsgeheim en Son goed. Nicci French is natuurlijk ook altijd een lekkere doorlezer. Tegen de verwachting in, heb ik ook enorm genoten van Het Eerlijkheidspact. Er springt dus niet één boek uit. Misschien is negatieve zin en dat is dan Van Dis, het laatste boek.
Juni was een warme maand, wat ik heerlijk vind. Dat het een goede leesmaand zou worden, had ik niet verwacht. En dan begint morgen juli al. Zijn we over de helft van het jaar. Komt er een vakantie aan. Het lijkt erop dat de challenge dit jaar gehaald gaat worden.
Statistieken na deze maand
10 boeken gelezen deze maand, dus totaal nu 40 van de voorgenomen 75 gelezen
2 boeken uit eigen kast, brengt het totaal op 12
3 nieuwe landen, maakt totaal 16 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)
Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten