Opnieuw beginnen en weer doorgaan

Al vaker schreef ik erover. Ik vind tekenen leuk en een dagboek ook. Een getekend dagboek lijkt mij dus op het lijf geschreven. Meerdere keren begon ik hiermee, maar helaas, het lukt me niet dit bij te houden. (klik op het label 'tekenen' of 'dagboek' en vele blogs komen langs) (och jeetje, dat zijn er echt veel over dit onderwerp!)

Vorig jaar besloot ik het kleiner aan te pakken en te beginnen met een reisdagboekje. Tekenen en tekst, alleen de paar weken vakantie. Om te beginnen. Om in het ritme te komen. Tijd genoeg tenslotte, want vakantie. Het kost zestig dagen om een gewoonte ingesleten te krijgen, heb ik er met de vakantie alvast achtentwintig op zitten. (alsof gewoontes van de vakantie zich zo makkelijk doorzetten in het 'normale' leven).

Op internet zijn natuurlijk geweldige voorbeelden, zoek maar eens op 'travel sketchbook', 'draw your travel', 'draw your day' of 'art journaling'. Hier zie je zulke mooie schetsen, dat er een zekere drempel bij mij opgeworpen wordt, waardoor de uitvoering vaker achterwege blijft. Want zo mooi kan ik het lukt mij vast niet, het valt alleen maar tegen, enzovoorts. Dat is natuurlijk weer niet de bedoeling van zoeken naar voorbeelden. Ik ken mezelf. Soms zie ik iets, thuis of op reis, waarvan ik denk 'dát zou leuk zijn om te tekenen', maar vervolgens denk ik ook 'dat kan ik nooit'. Redenen daarvoor kunnen zijn dat ik wel details zíe, maar ze lastig vind te tekenen. En ik ben (heel) slecht in perspectief. Nou zei een docent bij de tekencursus dat zij dat eigenlijk ook niet kon en zij exposeert met stadsgezichten, dus kennelijk kun je je daar ook overheen zetten. 

Je wordt niet beter in tekeningen door te kijken naar andermans tekeningen 
bron: de schetsfabriek 

Ooit, voordat ik dergelijke zoekopdrachten op internet deed, maakte ik wel een leuk vakantiedagboekje in Polen. Het was het jaar van den Olympische Spelen in Londen en ook die komen erin voor. (Epke staat! Hij staat! Wij staan allemaal!) Het is zo leuk om af en toe eens in te kijken! Kijk dan!

Vandaar dat ik toch steeds weer opnieuw begin. Zoals vorig jaar dus. Bij de tekencursus kreeg ik een mooi schetsboekje, eigenlijk een dummy*. Hier plakte ik een paar enveloppen voorin, waar stickertjes en plaatjes in meegenomen kunnen worden. Ter voorbereiding zocht ik plaatjes van Servië, waar we heen gingen voor tafeltennis, maar ook landkaarten/maps van het land en de stad waar we heengingen. Omdat de volgende stop Portugal was, deed ik daarvoor hetzelfde. 

Uiteindelijk heb ik in Servië zo'n 5 dagen bijgehouden, in Portugal vrijwel niet. Die 5 dagen in Servië waren mij alweer ontschoten en het is nú al leuk ze terug te zien. Er zijn wel pagina's leeg gelaten, om nog tekeningen op te maken aan de hand van gemaakte foto's. Die foto's kunnen er ook altijd nog ingeplakt worden, natuurlijk, maar er mist nu wel een stukje tekst. 

Nu dus.. een goede reden om het weer te gaan proberen is Sardinië volgende week. De plaatjes zijn uitgezocht én al ingeplakt, dus aan de voorbereiding ligt het weer niet. Nu alleen de uitvoering nog. 

Zohier het schetsboek zelf en wat pagina's 

Natuurlijk moest de dummy eerst 'eigen' gemaakt worden. Er kwam een mooie ansichtkaart van een giraffe op de voorkant. Die clips zijn om het boekje open te houden, wanneer ik ga verven. 

De eerste twee pagina's zijn ingericht met fleurige enveloppen, waar plaatjes en stickers in kunnen. Er is ook een stukje met persoonlijke informatie. 

De eerste echte tekening laat mijn koffers en een rugzak zien. De rugzak gaat eigenlijk altijd mee, bij de koffers maakt het uiteraard uit hoe lang we gaan. De oefenschets viel wel beter uit, maarja, dit is m'n reisboekje. 

In 'wreck this journal' van Keri Smith (is ook leuk) zijn pagina's voor fruitstickers. Aangezien ik een echte theeleut ben, leek me een pagina voor theelabels wel grappig. Zo te zien heb ik vorig jaar toch niet zoveel thee gedronken. Of de thee kwam niet met een leuk apart label, kan ook. 

Dit is een beetje het idee. Zo ziet de eerste reisdag van vorig jaar eruit. Een stakende trein, een flixbus en het reisdoel. 

En dit was een ochtend tekenen in een park in Setúbal, terwijl m'n man aan het tafeltennissen was. Ja, dat tafeltennis is wel een thema in ons leven. Het brengt ons nog eens ergens, zoals Sardinië.

En hier is dan de eerste voorbereiding voor het weekje Sardinië. Ná Sardinië gaan we gelijk door naar onze oudste in Londen, trouwens. Het worden drukke maar leuke weken, denk ik, waarin ik hopelijk tijd heb (en neem) om dit boekje bij te houden. 

 

Terwijl ik dit blog schrijf, komt er op Flow een artikel langs over 'travel journaling', waarin tips staan hoe je aan een reisdagboek begint. Het is die tijd van het jaar, kennelijk.  Er staan leuke tips in en via het artikel klik je makkelijk door naar nog veel meer leuke en creatieve ideeën. (en voor je het weet, zit je weer een uur online te lezen, tijd die je ook creatief had kunnen gebruiken, maar doe je ondertussen wel leuke ideeën op)

Links:

De zeven beste art journals van de bulletjournalclub.

Een art journal beginnen van Flow.

Koosje Koene tekent elke dag. Ik volg haar (sinds de koffie-per-dag tekeningen in januari vorig jaar) op instagram, maar ze heeft ook een blog, waar ze haar tekeningen en mindset deelt. 

De schetsfabriek heeft ook veel tips en een cursus. 

Net als De Schildertuin  

Misschien moet ik nu ophouden met zoeken, want ik blijf kijken ipv doen.  

* De term 'dummy' komt van vroeger. Als een uitgever een nieuw boek wilde gaan uitgeven, werd er vaak eerst een zogenaamde dummy gedrukt; een boek met het formaat en de afwerking van het uiteindelijke boek, maar op een paar bladzijden na waren de pagina's leeg. Vroeger kocht ik voor een paar gulden dummy's bij de witte boekhandel. Tegenwoordig is een dummy gewoon een nieuw soort schetsboek, zo lijkt het.