"Dit boek moet je gaan lezen", zei mijn zus meer dan veertig jaar terug. "Het is dun en hilarisch" Heel geschikt voor de Nederlandse boekenlijst dus. Over het algemeen hebben m'n zus en ik dezelfde humor, maar ik vond De Avonden van Gerard 't Reve helemaal niet hilarisch. Ik vond het doodzaai en kwam er niet doorheen. Probeerde het verschillende keren en gaf het op. Uit dat ik op het proefwerk over existentialisme en dit boek wel een voldoende haalde, bleek wel dat ik het boek wel snápte. Kon een scene uitleggen, waar ik nog niet aan toegekomen was.
Bij Hebban is april sinds jaar en dag de 'Lees Eens Wat Anders'-maand (LEWA). Door Hebban lees ik al zo breed, dat 'wat anders' lastig te vinden is. Toen kwam De Avonden dus bij me op. Helaas is deze niet bij de online bieb te lezen en een boek aanschaffen, dat ik al twee keer niet uitlas, dat gaat me even te ver. Hoewel hij bij de boekenbalie niet eens zo duur blijkt te zijn. Een medelezer van mijn leesclub zei, naar aanleiding van mijn opmerkingen over dit boek, dat je het eigenlijk in december moet lezen, de dagen dat het boek zich afspeelt. Dus.. mogelijk lees ik in december ook nog eens wat anders. Nu even niet.
Maar wat anders lees ik dan?
Cleopatra - Saari El-Arifi
Dit boek kocht ik om verschillende redenen. Zo leek het verhaal me interessant, speelt het zich af in Egypte, een land dat ik niet zo vaak lees, en ziet het er ook nog eens schitterend uit. Daarom kon ik het tijdens de Boekenweek niet laten liggen.
In het boek vertelt Cleopatra haar verhaal over haar leven. Dit leven is al vaak beschreven, maar voornamelijk door mannen en die bezagen (en bezien) een vrouw aan de top toch anders dan dat zo'n vrouw daadwerkelijk is. Zo werd Cleopatra een heks, hoer en verraadster genoemd. Door die mannen, natuurlijk. Om een hoer te zijn, hoef je maar met één man te slapen zonder getrouwd te zijn. Die man? Die is/was gewoon een man. Duh.
Cleopatra was een slimme en ambitieuze vrouw. Ze sprak en schreef zeven talen, maakte van Egypte een bloeiende natie, opende ziekenhuizen en kreeg ook nog eens vijf kinderen. Toch wordt er vaak alleen over haar uiterlijk gesproken. En dat ze die kinderen met getrouwde mannen kreeg. Romeinen ook nog. Julius Caesar en Marcus Antonius. Niet de minste! Natuurlijk zeggen mannelijke geschiedschrijvers graag dat haar successen te danken waren aan die mannen en niet aan haar intellect en kunde.
Ik leerde weer wat geschiedenis door dit boek. Geschiedenis over de vrouw Cleopatra in plaats van het mooie mensvormige aanhangsel van Julius Caesar en Marcus Antonius. Ook wat geschiedenis van Egypte, logisch, en het Romeinse Rijk.
Met het boek en de schrijfstijl had ik in het begin wat moeite. Daardoor kwam ik er moeilijk in. Maar al snel werd het interessanter en ja, dat is haar leven ook, natuurlijk. De schrijfstijl bleef wat kinderlijk.
Afijn, voor de checklist is deze auteur jonger dan ik, las ik nog nooit een boek van haar en volgens mij ook nog nooit een boek dat in Egypte afspeelt. Drie keer 🗸
Warme Oorlog - Marcel Houtzager
Houtzager is de man van een vriendin en vroeg me zijn boek te lezen. Het is een bijzonder en origineel verhaal over een eigenzinnige man, die als spion door Afrika reist. Het boek is geschreven in 2001 en zodoende komen er nog wereldleiders in voor, waarvoor ik nu even in m'n herinnering moest graven. En.. er was nog geen euro.
Marcel Houtzager is een kunstzinnig man, die zich nu vooral bezighoudt met schilderen. Hij maakt portretten in opdracht. Hij vroeg mij zijn boek te lezen. Ik kan het verder nergens vinden online, dus aanraden wordt lastig.
De bijenhouder van Aleppo - Christy Lefteri
Een van de boeken die ik kocht voor m'n verjaardag. Een bekroond boek. Een emotioneel boek ook. Gelijk in het begin begonnen de waterlanders bij mij al te komen. En door de beelden op tv van andere oorlogen, kon ik eerst nier verder lezen.
Dus begon ik eerst inHet duistere meer - Sarah Bailey
Ook een boek dat ik kocht in de boekenweek, het was een aanbieding en rolde zo in het mandje, en dat ik vervolgens las voor de thrillerleesclub. Goed dat ik de leesclub had, want de bijenhouder had me een beetje in een leesdip gekregen en dat is natuurlijk altijd jammer.
Dit boek haalt me wel uit m'n dip, maar ik vind 'm wel lastig. Er is heel erg veel drama in het leven van de hoofdpersoon, en dat wil de schrijfster graag allemaal in de eerste hoofdstukken duidelijk maken. Verder gaat het verhaal, met uitgebreide beschrijvingen, af en toe van links naar rechts en terug.
Hoewel het concept voor spanning er is, wil de echte spanning bij mij niet komen. Ja, natuurlijk wil ik weten wie de moord gepleegd heeft en hoe alles in elkaar valt, maar bepaalde dingen zag ik ook al van verre aankomen. En een aantal dingen irriteerden me enorm. Daarnaast klopten er zaken volgens mij niet.
Nouja, al met al wel een leuk boek om te lezen, als zou je dat uit mijn commentaar niet opmaken, maar toch blijf ik met een mweh-gevoel achter. Er had meer in gezeten en er had wat uitgelaten kunnen worden. Ook hoef je volgens mij geen vliegtuig naar een grote stad te nemen, als je vanuit je achtertuin het vuurwerk van diezelfde stad kunt zien. (irritatiepuntje)
Een andere deelnemer aan de leesclub merkte nog op dat de vertaling ook wel wat te wensen overliet. Dat kan ook storend zijn bij het lezen. Mij valt het meestal niet op, maar in dit boek inderdaad wel.
Het verhaal speelt zich overigens af in Australië. Een nog niet gelezen land dit jaar.
Na dit boek ga ik weer verder met De bijenhouder van Aleppo. Het schiet niet echt op, omdat ik het niet wil lezen. En toch weer wel. Het boek vertelt van ellende en hoop. De tweede helft lees ik uiteindelijk toch in een (zaterdag-)avond uit. Af en toe leg ik het weg en speel ik een spelletje op m'n telefoon. Even afleiding van de moeilijkheden en het verdriet. Even niet verder willen lezen, als de schrijfster hint naar weer een nare gebeurtenis. Al met al een aangrijpend verhaal en mooi geschreven.
Hoewel Nuri en Afra een reis maken door verschillende landen, neem ik toch Syrië als land van het boek. Dat land is de basis van het hele verhaal. De basis van de reis. De basis van Nuri, Afra, de kleine Sami en de bijen. De basis, die door bommen vernield werd.
Na dit boek was het echt wel tijd voor wat luchtigers, dus haalde ik De verwarde cavia, terug op kantoor van Paulien Cornelisse uit de kast. Dit bracht me precies wat ik zocht. Prietpraat, kantoorkarikaturen en opmerkingen over opmerkelijk taalgebruik. Heerlijk. Dit keer werd er wat minder nadruk gelegd op het feit dat Cavia een Cavia is en dus niet overal bij zou moeten kunnen, volgens mij.
Broers - Carolijn Visser
Mijn eerste 'boek van de maand' van dit jaar. Na de cavia kon ik het aan, zeg maar. Ik verwachtte een boek met veel oorlog, want daarover wordt steeds verteld, maar dat valt erg mee. Eigenlijk gaat het gewoon over de geschiedenis van de vader van Visser en zijn broers, nog een stukje opa en oma, die de stamoudsten zijn. Het is een kunstzinnige en creatieve familie, die ook veel in contact is geweest met bekende kunstenaars van naoorlogs Nederland. Op den duur werd het me wel teveel opsomming van feiten, maar het schets wel een mooi beeld van Nederland in de jaren vijftig. En ik heb wat geleerd over kunst, in elk geval over de kunstenaars Visser. Het verwarde me wel af en toe dat ze het de ene keer over haar vader en moeder had en ze de andere keer Ar en Sophie noemde.
Het was even zoeken na dit boek. Neem ik een boek dat deze week nog uitgaat of neem ik een boek, dat mee kan op vakantie en daar achtergelaten kan worden. Ik koos voor het laatste.
Uncommon type van Tom Hanks kocht ik met korting op Gatwick Airport. Daar is een 'gevaarlijke' winkel voor de boekliefhebbers, met altijd aanbiedingen met 'de tweede halve prijs'. Dit boek stond sinds het uitkwam al op m'n 'wil ik lezen'-lijst, dus die aanbieding kwam goed uit. En het boek kwam zo mee.
Al lezend kwam ik erachter dat er nog een derde optie is. Het is een verhalenbundel, dus ik kan ook gewoon een paar verhalen lezen en dan het boek thuislaten. Dat is waarschijnlijk hoe het zal gaan. Deze maand komt het boek in elk geval niet meer uit, dus eigenlijk behoort het niet tot het overzicht.
Op naar mei!
Statistieken na deze maand
6 boeken deze maand, dus totaal nu 24* van de voorgenomen 75 gelezen
1 boek uit eigen kast, maakt een totaal van 10
3 nieuwe landen, maakt totaal 11 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)
In totaal nu 21 van de 52 categorieën afgevinkt van de Hebban checklist, denk ik. Ik heb dat even niet zo bijgehouden deze maand.
Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.
* Is een boek gelezen als je hem niet af kunt vinden op Hebban? Ja, natuurlijk wel. Maar Warme Oorlog kon ik niet toevoegen, want heeft geen ISBN. Het aantal gelezen boeken dit jaar en wat de Hebban Readingchallenge online zegt, verschilt nu dus.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten