In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

Boekenweek 2024

op 27 maart 2024 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

"Nee hoor, we hebben er al vier", antwoordt een man vertrouwelijk als de verkoopster hem vraagt of hij een boekenweekgeschenk wil. Het is zaterdag 16 maart. De eerste dag van de boekenweek en dus de eerst dag dat het boekenweekgeschenk uitgereikt wordt.

Ik ben onder de indruk.

Zelf neem ik in betreffende winkel slechts mijn tweede boekenweekgeschenk in ontvangst. Ik ging wel naar meer winkels, maar daar waren niet de boeken die ik zocht.

Oké, dat is niet helemaal waar. Eigenlijk waren alle boeken die ik zocht (en nog veel meer) al in de eerste boekwinkel waar ik kwam. Tevens mijn favoriete boekhandel in Groningen, Van der Velde aan het A-Kerkhof. Maar... in het kader van 'ik steun de/mijn boekwinkel', vind ik het ook belangrijk dat onze Groningse boekwinkel, Godert Walter, klandizie heeft én houdt. Dus kocht ik één van de boeken op mijn 'vandaag te kopen lijst' daar. En kreeg ik een tweede boekenweekgeschenk. Ja, die nam ik dan weer wel in ontvangst.

Eigenlijk is het stapeltje gekochte boeken deze boekenweek niet zo heel erg groot (voor mijn doen). Dat had een reden. De dag voordat de boekenweek begon, werden er al drie boeken bij mij bezorgd. In februari bestelde ik Revolutie vooruit en, geheel per ongeluk, nog twee van Windmeijers boeken. Aanvinken ging zo makkelijk.

En ja, dan kun je roepen "dat was toch vorige maand!" Deed ik ook. Maar vorige maand kocht ik ook meer boeken, dan alleen die van Jeroen Windmeijer. En op een gegeven moment kan ik al deze uitgaves zelfs niet meer zo goed voor mezelf verantwoorden. Mijn man kijkt het alleen maar hoofdschuddend aan.

Aan de andere kant: beter de boekaankopen spreiden door het jaar dan alles kopen op de eerste dag van de boekenweek. Dat is natuurlijk beter voor de boekwinkels, maar het valt ook minder op op de betaalrekening. Zo sus ik mezelf dan een beetje met "het valt allemaal wel mee, met het obsessief aanschaffen van boeken", als ik weer eens met een zware tas zo'n pand verlaat.

Klein detail: na een weekje weg naar Londen vond ik acht nieuwe boeken in mijn minibieb, waarvan ik een paar ook nog wil lezen. En oja, op het vliegveld is ook een boekhandel... deze had de aanbieding 'tweede boek halve prijs', dus dan koop je er meer dan één, toch?

Afijn

De boekenweek is weer voorbij, ik zag allerlei leuke artikelen op Hebben, er werden ook erg leuke boeken gepromoot, maar ik kocht verder niets. Zo sterk. Ik kan weer even vooruit.

Mijn boeken van februari

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

Februari, ik mocht niet alles vertellen..

op 13 maart 2024 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

De maand februari begon ik met vier boeken voor de Hebban Thrillerprijs. Hier mocht ik dus niet zoveel over vertellen, maar dat was niet de reden dat ik hier niets postte. Ik kwam er door omstandigheden niet aan toe. Inmiddels mag ik ook de boeken van de thrillerprijs delen, dus tijd voor mijn maandoverzicht. 

Mijn thrillerprijs boeken waren:

De duiker - Mathijs Deen
Ik was blij dat ik dit boek toebedeeld kreeg. Het stond al op m'n LUEK '24, dus ik had 'm al in huis. Het is een tweede deel van een serie (De Wadden) maar het is niet echt nodig dat je het eerste deel las (ik was als gewoonlijk alweer veel vergeten). 

De duiker is een spannend verhaal, dat zich deels afspeelt op Nederlandse Waddeneilanden en verder in Duitsland. Naast moord is onderliggend thema wel de band tussen vader en zoon. Het boek las prettig, ik zou 'm aan anderen aanraden en ik heb ervan genoten. Helaas haalde hij de shortlist niet. 

Hierna las ik Het bedrog van Göring - John Kuipers
Met dit boek had ik veel moeite. Het speelt zich af in het Den Haag van 1941 en er is vast veel onderzoek gedaan naar het leven in die tijd. Het leven van alledag in Den Haag tijdens de oorlog, alsmede verschillende locaties, worden zeer gedetailleerd beschreven. Voor iemand die Den Haag niet kent misschien té gedetailleerd. Het verhaal gaat ook erg traag, passend bij die tijd waarschijnlijk. 

Gedurende het lezen vroeg ik me vaak af of agenten in die tijd echt zo makkelijk overal heen konden rijden, van Amersfoort tot Antwerpen, en of er nog zoveel gerookt werd. Maar gezien alle onderzoek, zal dat wel kloppen.

Het verhaal zit verder goed in elkaar. Dat wel. 

Het derde boek was Het perfecte gezin - Marieke Damen
Een familiedrama, waarbij ik me enorm heb zitten ergeren aan de verhoudingen onderling. De vader is een karikatuur van zichzelf en zo zijn er meer dingen, die wat te overdreven zijn, in mijn ogen. Het boek las snel, het verhaal was ook wel enigszins origineel, maar het werd geen favoriet van mij. 

Als laatste las ik Niet mijn droom - Eva Nagelkerke
Het lijkt heerlijk, met je man de wereld rond reizen op een boot. Mij wel, tenminste, maar het lijkt alsof het gezin in dit verhaal er niet aan toe was. De vader in kwestie had beter een vriend kunnen vragen dan z'n onwillige vrouw en dochter. Het verhaal is op zich wel leuk, maar ik las het te snel na Het perfecte gezin, denk ik. Teveel (vrouwen)drama met overheersende man kort achter elkaar. Ik werd er wat ongeduldig van. 

Wat las ik daarna? 

Hoe vermoord ik mijn familie - Bella Mackie
Een leuk boek, vond ik. Humoristisch. Fijn verteld. Maar de wending aan het eind van het verhaal kwam onverwachts en liet me gefrustreerd achter. Zo wilde ik niet dat het eindigde. Mijn zesde of zevende Luek '24 boek. Ik ben de tel wat kwijt. Nu al. 

Anna O. - Matthew Blake
Een apart verhaal over een 'Schone slaapster' en een 'Prince'. Leuk gevonden. Een verhaal dat alle kanten op gaat. Iedereen en niemand kan 'het' gedaan hebben. Hoe zit het nou echt? Pas als het verhaal afgelopen is, kom je erachter. Een dader, die ik al een beetje verdacht, omdat ik het van de anderen niet kon geloven. 

Nadat ik nét begonnen was in Oh dear Silvia van Dawn French, kwam ik erachter dat ik nog een boek te lezen had voor m'n leesclub de volgende dag: De krokodilvogel - Katrine Engberg. Oeps
Gelukkig een boek dat makkelijk leest en zo had ik 'm toch op tijd uit. Een leuke plot, maar soms schuurt het een beetje. Er zitten wat ongeloofwaardige dingen in (hoe doe je lipgloss op terwijl je ongeduldig op een liftknop blijft drukken) en de omschrijvingen zijn voor mij met wat teveel 'tierelantijntjes'. Goed dat je de ruimtes beschrijft, maar moet het zó? Dat gevoel een beetje. 

Hierna ging ik verder in Dawn French, maar dat is dus voor de volgende maand. 

WoW: uitstelgedrag

 "Ohja, ik moet een afspraak maken bij de fietsenmaker", bedenk ik mij wanneer ik moet remmen en de linkerrem veel te makkelijk aantrekt. Remmen die het doen is belangrijk, maar zéker op een elektrische fiets. In november kreeg ik al een mailtje van de fietsenmaker, dat de fiets weer eens toe was aan onderhoud, maar ja.. druk druk druk, hoofd vol met komend kleinkind (druk in hoofd dus vooral) en wanneer breng ik de fiets hoe weg? 

Uitstelgedrag: specifiek bij studeren ook wel studie-ontwijkend gedrag (‘sog’)) is het uitstellen van taken die men eigenlijk wil of moet doen en waarbij men weet dat het uitstel waarschijnlijk niet goed is en tot moeilijkheden of extra stress zal leiden. Daarom wordt dit soms ook irrationeel uitstel genoemd.
bron https://nl.wikipedia.org/wiki/Uitstelgedrag

Uitstellen, ik ben er goed in. Eigenlijk wel toe goed. 's Morgens na de wekker stel ik het opstaan uit, 's avonds op de bank stel ik het naar bed gaan uit. Daar tussendoor stel ik vanalles uit, behalve eten, haha. 

Net als bij het voorbeeld met de fiets hierboven, stel ik het bestellen van herhaalmedicatie tot het laatste moment uit. Zoals mijn hooikoortspillen. Wanneer ik dan 's avonds op de strip zie dat het nu écht moet, pak ik toch snel m'n telefoon (medicijnen voor elf uur 's morgens besteld, liggen drie werkdagen later bij de apotheek, dus dan heb ik nog een halve strip en lijkt het nog láng niet dringend). Gelukkig kun je de receptenlijn tegenwoordig dag en nacht bellen, want toen dat nog tussen acht en half tien moest, was bestellen écht een drama. Ik kon dan wel 'lenen' van een vriendin met dezelfde medicatie, maar dat is natuurlijk niet de bedoeling. En ja, terwijl ik dit typ, heb ik ook even snel de receptenlijn gebeld en niet eens gedacht "dat doe ik zo wel", om het vervolgens weer te vergeten. Ik ben namelijk aan de laatste strip begonnen en met al die bloeiende bomen zijn er soms twee pillen per dag nodig. 

Uitstellen, snel afgeleid zijn en iets eigenlijk niet willen doen dat wel moet waardoor ik uitstel, dat zijn zo ongeveer de ingrediënten die ervoor zorgden dat ik langer over de havo deed dan nodig en nooit een hbo-opleiding afmaakte. De reden dat ik mijn dagboek niet bijhoud, tekeningen niet gemaakt worden, kaartjes te laat gepost worden, foto's van de afgelopen vijfentwintig jaar niet zijn ingeplakt of gesorteerd op de externe harde schijf en deze WoW pas op vrijdag zaterdag online komt. 

Zelfs lezen stel ik wel eens uit, maar als ik eenmaal lees, is dat weer dé boosdoener voor uitstelgedrag. 

Dan moet ik nu de fietsenmaker maar eens gaan bellen. Eerst een kop koffie. 

 #WoW betekent Write on Wednesday of Word of Week. Iedere woensdag verzint een van de deelnemers, meestal Karin of Irene, een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen

Boeken van januari

In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

2024, de januariboeken

op 16 februari 2024 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Januari een warrige maand, die ik ziek begon, en bijhouden wat ik las is eigenlijk alleen op de app gelukt. Normaliter schrijf ik na het lezen gelijk even kort op wat ik ervan vond (heeel kort soms) maar dat deed ik dit keer dus niet. Ik maakte zelfs geen leuke foto, die ik als header kan gebruiken, dus daarmee heb ik gesjoemeld. 

Lezen deed ik wel, maar wat? 

1984 - George Orwell
Het klassieke 'Big Brother is watching' verhaal. Ooit, heel lang geleden, las ik het boek in het Engels. Niet eens voor school, maar omdat tijdens de vakantie m'n meegebrachte boeken op waren en in Spanje de keuze uit Engelstalig niet zo groot was. In mijn herinnering vond ik het een erg mooi boek. Mooier dan ik het nu vond. Ik vond het vooral grijs en erg anti-communistisch, wat voor die tijd natuurlijk logisch was.

Ik weet nu niet zo goed wat ik ervan moet vinden. 

Het dossier - Anya Niewierra
Weer zo'n fantastisch boek van Niewierra, waarin het verleden in het heden komt spoken. Het boek roept ook vragen op over kunst, vervalsingen en hoe je je eigen handtekening daarin kunt plaatsen. Een fleurig boek ook, na het grijs van Orwell. Een heerlijke aanrader. 

Een koffer vol citroenen - Hassnae Bouazza
Bouazza beschrijft in dit boek haar realatie met haar moeder en wat het met haar deed toen haar moeder overleed. Heden en verleden wisselen elkaar af. Mijn relatie met mijn moeder was heel anders, maar af en toe komt het behoorlijk dichtbij.

Het deed me ook beseffen dat er inmiddels twee volwassen mensen op deze wereld zijn, die zo naar mij kijken en waarschijnlijk zo om mij zullen treuren. Raar genoeg was het voor het eerst dat dat tot mij doordrong. Ik hoop dat ze daar nog lang van verschoond blijven. 

De leestip - Shelly King
Een boek dat ik in mijn minibieb vond en gewoon niet weg kon doen, zonder het eerst zelf te lezen. Gelukkig maar. Het is een leuk en origineel verhaal met bijzondere karakters. Het is ook een feelgood. Dat wel. 

Julia - Sandra Newman
Dit boek kozen we voor de (real life) leesclub en was de reden dat ik 1984 weer oppakte. Maar na het lezen van Orwell, had ik niet zo'n zin meer in dit boek. 

Op zich is de sfeer goed getroffen. Het is net zo'n grijs verhaal als Orwell's 1984. Daarnaast kan ik me goed vinden in dit vrouwelijke perspectief. Er gebeuren dingen, waar Orwell waarschijnlijk nooit bij stil had gestaan. Ik denk dat je in zijn tijd het leven en de wereld nog vooral vanuit de man beschouwde, terwijl vrouwen een soort van asseccoires waren, die je tegenkwam in de openbare ruimte, zo her en der verspreid. 

Net als bij 1984 weet ik niet zo goed wat ik van het boek vind. Het was in elk geval geen boek, dat ik makkelijk doorlas. 

Fayne - Ann-Marie MacDonald
Dit boek werd mij aangeraden door een vriendin. 'Als je niet weet wat je nu wilt gaan lezen, lees dan Fayne', of iets van die strekking. Dit vertelde ze al in december, dus kocht ik met een cadeaubon dit boek. Digitaal, want een pil van 644 pagina's kan ik helaas niet meer zo goed vasthouden. Jammer, want het is zéker een boek om in de boekenkast te zetten. Wat een klassieker!

Het is een familiedrama dat zich afspeelt eind het eind van de 19e eeuw. Vaak moest ik het boek even wegleggen, uit frustratie over de manier waarop er met vrouwen omgegaan werd, waarop en over er met vrouwen gepraat werd, of juist niet. Hoe er tegen 'het vrouwmens' aangekeken werd. Furieus werd ik af en toe. 

Gelukkig gaat het ook over moed en kracht, van diezelfde vrouwmensen. En zo werd het een bijzonder boeiend verhaal. 

De ring van Möbius - Franck Thilliez
Dit boek kreeg ik van weer een andere vriendin, omdat het écht een boek voor mij zou zijn. In het begin vond ik het wat warrig en ik kwam er slecht in. Dat lag zeker ook aan mij, want m'n concentratie laat het af en toe wat afweten. Maar toen ik er eenmaal in zat, werd wegleggen een probleem en zo las ik het tot diep in de nacht uit. 

Tijdens het verhaal kom je erachter wat er met de ring van Möbius bedoeld wordt en hoe dit speelt in het boek. Ik durf er verder bijna niets over te zeggen, anders dan 'ga het maar lezen, dan snap je het'.

Een man die Ove heet - Frederik Backman
Ook dit boek vond ik in mijn minibieb. En wat ben ik daar blij mee! Een boek met een lach en een traan. Oké, veel tranen in mijn geval, maar dat zegt misschien niet zoveel. Ove is een bijzondere man met veel verdriet over het overlijden van zijn vrouw. Hij weet eigenlijk niet hoe hij verder moet, totdat een overbuurvrouw hem bij haar leven en dat van andere buren betrekt. 

Het boek is verfilmd met Tom Hanks en aangezien Ove wat doet denken aan Forrest Gump, kan ik dat heel goed begrijpen. Ik zie hem zo in deze rol. En het is misschien wel een verhaal, waar ik de film ook van zou willen zien. Dat heb ik niet vaak. 

Ik doe mee met LUEK '24, 24 boeken lezen uit eigen kast/van eigen e-reader, die daar voor 1 januari al in of op stonden. En het begon dit jaar goed, want zes van de acht boeken komen hiervoor in aanmerking. Met 1984 erbij in feite negen, maar in de eerste plaats had ik deze al gelezen en vervolgens kon ik hem niet meer vinden in de kast. Gelukkig had de online bieb hem ook.

Ik plaatste de decemberboeken pas in februari, daarom komt dit overzicht ook wat later online.

WoW: Valentijnsdag.

Woensdag 14 februari een WoW. Logisch dat het Valentijnsdag werd. Hoewel dat een datum is, waar mijn man en ik helemaal niets mee hebben. Valentijnsdag is voor anonieme aanbidders, is ons ooit verteld, en wij kennen elkaar al een tijdje. Elkaar 'aanbidden' doen we zeker, maar al zo'n 30 jaar niet meer anoniem. En we noemen het liever liefhebben.

Valentijnsdag: is een dag waarop geliefden elkaar extra aandacht geven met bijvoorbeeld cadeautjes, bloemen of kaarten. Valentijnsdag wordt gevierd op 14 februari. Paus Gelasius I riep in 496 14 februari uit tot de dag van de Heilige Valentijn.
wikipedia.org

Toch kreeg man van mij dit jaar een kaartje. Anoniem ook nog, want ik vergat er een boodschap in de te zetten. 

Vorige week vond ik namelijk een lief kaartje van twee giraffes die elkaar kussen, met hartjes alom, zelfs op de giraffes. Een ideaal kaartje om aan mijn man te geven. Meestal doen we zoiets op onze 'verkeringsdag' of 'samenwoondag', maar die zijn nog ver, ver weg. En, mijzelf kennende, dan zou ik dat kaartje alláng weer vergeten zijn. Kwam Valentijnsdag toch een keertje goed uit.  

Was er geen Valentijnsdag in aantocht geweest, had ik het kaartje waarschijnlijk gewoon een keer op z'n bureau achtergelaten. Of teruggevonden in m'n tas. Ergens in september, zo tussen onze feestdagen in, te laat voor het één, te vroeg voor het ander. 

Elke dag is een goede dag om te zeggen dat je van elkaar houdt.
En dat doen we dan ook regelmatig.
Gelukkig.

 

 #WoW betekent Write on Wednesday of Word of Week. Iedere woensdag verzint een van de deelnemers, meestal Karin of Irene, een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen

De laatste boeken van 2023

In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

December, de laatste boeken van het jaar 2023

op 03 februari 2024 door Ria van Boeken tot Blog  

+2

Noujazég, blijk ik mijn laatste boeken van 2023 nooit gepost te hebben. Bij deze dan... Het meeste stond gewoon al klaar. 

Zo aan het eind van het jaar, de challenge gehaald, kijk ik nog even wat er aan categorieën te vullen zijn. Een aantal bleek ik toch al af te kunnen vinden met inmiddels gelezen boeken. Soms met wat creatief denken.

Wat las ik deze laatste maand van het jaar?

Eva - Cat Bohannon
In november begon ik al met Eva, maar er moest een leesclubboek tussendoor.

In Eva vertelt Bohannon over de geschiedenis van de mens, naar aanleiding van de evolutie die het vrouwenlichaam heeft doorgemaakt om te worden wat we zijn. Alle voormoeders waren eerdere Eva's. Van de Eva van de moedermelk, via de Eva van de baarmoeder tot de Eva van nu. Een reis door het verleden en de evolutie dus. Zowel biologisch als op sociaal gebied, waarbij er veel gekeken wordt naar andere primaten en hoe het bij hen gaat. Enorm interessant om te lezen. En voor iedereen die het boek teveel en te dik vindt, wil ik in elk geval het hoofdstuk Hersenen aanbevelen.

Duivelspiek - Deon Meyer
Voor de categorie was er nog een boek van een Afrikaanse schrijver nodig. Na lang zoeken op diverse sites, onder andere of ze te leen waren bij de online bieb, kwam ik bij Deon Meyer. En zodra ik met dit boek begon, vroeg ik me af waarom ik nog nooit eerder van deze schrijver las? Wegleggen was gelijk al lastig.

Het boek begint met verschillende verhalen van verschillende personen, waardoor je als lezen geboeid wordt én je afvraagt hoe deze verhalen ooit samen zullen komen.

13 uur - Deon Meyer
Weer een spannend boek, maar dit keer had ik wat moeite met de snelle scene-wissels. Pas aan het eind zat ik er goed in. 

Door de ogen van de koning - diverse auteurs
Dit boek was precies wat ik ervan verwachtte. Losjes een interview met Willem-Alexander, waarin je hem wat beter leert kennen. Leuk om te lezen, vind ik. 

En toen had ik alle categorieën gehad! Ik dacht dat ik nog een GV100 moest lezen, maar al zoekende zag ik dat Zolang de citroenbomen bloeien daarop staat. Dat had ik niet verwacht, maar zo kon ik weer een categorie afvinken.

Na die nacht - Karin Slaughter
Ik had al lange tijd geen Slaughter meer gelezen, maar deze smaakte eigenlijk wel naar meer. Spannend! Jammer dat ik een deel van de geschiedenis van de personages niet kende, maar dat was op zich niet echt nodig voor het verhaal. 

De reizigers op perron 5 - Clary Pooley
Een lief en vermakelijk boek, dat zich voornamelijk afspeelt op een Londens treintraject, waar ik half december zelf ook een aantal keren gebruik van maakte. Dat maakte het wel extra leuk, vond ik.

Op de foto St Prancas international station  in Londen, waar in december een grote boekenkerstboom stond. 

WoW: Dilemma

Dilemma: Een dilemma is een situatie of probleem waarin uit twee even onaantrekkelijke (of aantrekkelijke) alternatieven moet worden gekozen. De keuze kan daarom niet alleen op logische gronden gemaakt worden. De weg om uit een dilemma te geraken is dan ook vaak een zeer persoonlijke keuze. [bron Wikipedia]

Na lang twijfelen heb ik besloten weer te gaan zwemmen. Wandelen gaat nog steeds niet best en na het bekijken van wat sportscholen werd ik daar ook niet enthousiaster over. Wat mij tegenhield om te gaan zwemmen was eczeem en zere oren doordat er water in kwam. Mijn eczeem is momenteel voor een winter redelijk onder controle, gelukkig, en dat water in het oor besloot ik te proberen te voorkomen met een badmuts. Enige probleem was nog: geen goed badpak. Ik ging dus online. 

Badpakken online worden geshowd door slanke modellen. Dat stimuleert minder dan je misschien zou verwachten. Er zijn wel ineens meerdere badpakken met pijpjes en dat leek mij eigenlijk wel fijn. Een badpak kruipt altijd zo omhoog en tussen je billen. Bij mij dan. 

Aangezien ik het water uit m'n oren wilde houden, keek ik ook naar badmutsen. Online winkel B had deze niet. Wel een paar badpakken, waar ik interesse in had. Online winkel D had wél badmutsen, maar ik twijfelde over de badpakken. Om maar een knoop door te hakken, kocht ik daar zowel badpak (twee) als badmuts en vond dat het zo maar goed moest zijn. Wat kan er tenslotte misgaan.

Helaas was ik na bezorging niet direct enthousiast. Het badpak met pijpjes had geïntegreerde softcups. Ik was ervan overtuigd dat ik daar expliciet naar gekeken had, en dat klopte ook, maar bij online winkel B en niet bij D, waar ik uiteindelijk de bestelling plaatste. Na het passen van beide gekochte badpakken, vond ik wel het badpak met pijpjes, maar dus ook de softcups, het lekkerst zitten. Alleen softcups belemmeren het lekker zwemmen, is mijn ervaring. 

Wat te doen? Ja, zie hier mijn dilemma. Proberen toch met de softcups te zwemmen, waarna ik het badpak dus niet meer kon retourneren, alleen het andere badpak houden of bij B alsnog een badpak met pijpjes kopen. En dan wel of niet het andere badpak ook terugsturen. Hoe de badpakken mij verder staan, was niet echt een argument tot houden of retourneren. Met een buik alsof ik acht maanden zwanger ben, vind ik badpakken sowieso niet zo heel flatterend. En een corrigerend exemplaar verandert mij niet in een slank model als op de plaatjes online, dus die optie werd niet meegenomen bij de keuzes. 

Beide badpakken retourneren was eigenlijk al geen optie, omdat ik vandaag wilde gaan zwemmen en dan dus geen badpak zou hebben. De ervaring leert dat dat gelijk een enorme streep door goede voornemens kan zetten. Ik besloot dus het badpak zonder softcups en pijpjes te houden en bij B alsnog een badpak met pijpjes erbij te kopen. Moreel ben ik nu dus wel aan mezelf verplicht om wekelijks te gaan zwemmen, zo met twee nieuwe badpakken. Wat het ook met huid en oren doet.

En ja hoor, ik heb gezwommen. Hierbij kwam ik er tot mijn verbazing achter dat een badmuts niet alleen niet helpt tegen water in je oor, daar was ik op zich al bang voor geweest, maar je haar ook niet droog houdt. Teleurstellend wel. Toch wordt het haar niet kleddernat én hangt niet voor de ogen, dus badmuts blijft. Bij het zwembad zijn oordopjes voor zwemmers te koop, alleen deze week niet, dus die ga ik maar proberen dan. 

Het dilemma is dus weer van de baan, gelukkig. Ik moet alleen niet vergeten het ene badpak terug te sturen. Daar ben ik niet zo'n held in, terugsturen. Maar ook nog een derde badpak houden, hoe lekker hij ook zit, zou teveel van het goede zijn. 

De badpakken. Rechts gaat terug, links blijft

 #WoW betekent Write on Wednesday of Word of Week. Iedere woensdag verzint een van de deelnemers, meestal Karin of Irene, een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen

WoW: Maatje

Oh, als ik toch eens rijk was, wat ik dan allemaal zou doen. Wie droomt daar niet over? 

Het is niet dat ik een heel vervelend leven heb. Ik heb geen hekel aan mijn werk en geniet van mijn vrije tijd. Maar af en toe zie ik wat langskomen, dat ik óók zou willen doen. Helaas zit ik met een matig energielevel, dat ik goed moet verdelen over de week. 

Maatje: 1) persoon met wie je goed kunt opschieten en met wie je veel leuke dingen kunt doen, 2) een inhoudsmaat, 3) eerste haring van het seizoen, 4) vriend
woorden.org

Wat ik bijvoorbeeld zou willen doen is Taalmaatje zijn. Mensen, wiens eerste taal niet het Nederlands is, helpen met onze lastige taal. Of mensen helpen, die om wat voor reden dan ook nooit goed hebben leren lezen en schrijven. Of kinderen voorlezen! 

Zelf ben ik veel bezig ben met taal, qua werk, deze blog en (heel veel) lezen. Voor mij is het niet voor te stellen hoe het leven eruit ziet, wanneer je niet kunt lezen. Nee, je hoeft niet net als ik boeken te verslinden, maar een keer een tijdschrift oppakken of ondertiteling van een mooie film lezen, maar ook formulieren invullen, off- of online. Lezen is in ons dagelijks leven zo belangrijk. In het mijne dan althans. 

Mensen die niet kunnen lezen of schrijven voelen zich vaak dom. Er is een kans dat ze hierdoor ineen sociaal isolement komen. En dat is natuurlijk zonde. Ook tegen een sociaal isolement worden er maatjes gezocht. Bij mijn moeder kwam elke week een dame langs. Ik geloof niet dat ik daar geschikt voor ben. Hoe mooi het ook klinkt, ik ben niet zo goed in het op gang houden van gesprekken.

Helaas vragen ze bij het taalhuis inzet van minimaal drie uur per week. En daar komt als ik toch eens rijk was weer om de hoek. Want naast mijn baan wil ik gewoon geen wekelijkse verplichting, ook als is dat maar drie uur. Het is wel drie uur op mijn vrije dag, die ik nodig heb om weer op te laden. Niet elke vrije dag heb ik die energie. En als je ervoor gaat, dan moet je het ook een tijd volhouden, vind ik zelf. Om die reden zoek ik altijd vrijwilligerswerk, dat níet elke week hoeft. Misschien kan ik ooit na ons pensioen nog wat voor mensen met een taalachterstand betekenen, maar als ik toch eens rijk was, dan stopte ik met werken en werd een taalmaatje. Onder andere.

 #WoW betekent Write on Wednesday of Word of Week. Iedere woensdag verzint een van de deelnemers, meestal Karin of Irene, een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen

#WoW: Afvinken

Lijstjes, sommige mensen zijn er gek op. Lijstjes maken en dan afvinken wat je hebt gedaan. Ik las zelfs eens van iemand, die een lijstje maakte van de lijstjes die ze heeft. Echt onvoorstelbaar voor mij. 

Voor mij is dat teveel planning. Lijstjes maken alleen al, dan nog bijhouden ook. Ik verzand in een gebrek aan overzicht door iets overzichtelijk te maken. Bovendien ga ik er nog steeds vanuit dat de lijstjes die ik in m'n hoofd heb, wel werken. Jarenlange ervaringen die het tegendeel bewijzen ten spijt. Want natuurlijk maak je onbewust lijstjes. Wanneer je naar de winkel gaat of op vakantie. En meestal gaat dat goed. Soms wordt er eens wat vergeten, maar zolang je met vakantie paspoort, pinpas en medicatie mee hebt, zit het meestal wel goed. Opladers, ook belangrijk. (door ervaring leert men)

Afvinken is wel leuk, natuurlijk. Het gevoel hebben dat je wat gedaan of bereikt hebt. 

Afvinken is een term die vaak wordt gebruikt om aan te geven dat een taak of item op een lijst is voltooid of afgerond. Het wordt vaak geassocieerd met het visueel markeren van een taak door er een vinkje naast te zetten, meestal in de vorm van een ✓-symbool. Dit wordt gedaan om aan te geven dat de taak is voltooid of de vereiste actie is ondernomen.

https://chat.openai.com

Het is niet helemaal waar dat ik geen lijstje maak. Ik maak bijvoorbeeld via Hebban achteraf een lijstje wat ik heb gelezen in een jaar. Ik neem mijzelf een hoeveelheid boeken voor bij de Readingchallenge en elk boek dat ik lees vink ik af. ✓, weer een boek gelezen.

Dit jaar doe ik mee aan de 'lees-uit-eigen-kast' (luek) challenge. 24 boeken lezen, die je voor 1 januari al in ongelezen in je boekenkast had staan en die nodig gelezen dienen te worden. Ik zette er ook boeken bij, die ik in december nog kocht, maar het gaat eigenlijk om nog oudere boeken. (stiekem kocht ik nog snel een (e-)boek voor deze lijst)  

Het oudste boek op deze lijst kocht ik in 1995. Nog met guldens! Die dag won ik een bedrag op een kraslot en daarvan kocht ik een boek. In die tijd schreef ik zoiets nog op in het boek. Dat boek moet sowieso op de luek'24-boekenlijst, want het wordt toch tijd dat deze ook eens gelezen wordt. Er stonden nog meer vergeten boeken in de kast, wachtend op aandacht. Ook boeken op de e-reader doen mee. Die worden soms nog sneller vergeten, doordat ze niet 'in het zicht' in de boekenkast staan.

In plaats van 24 heb ik inmiddels 30 boeken op mijn luek-lijst staan. Ik twijfel nog of ik dit weer terugbreng naar de 24 die ik écht wil lezen of dat ik het zo laat. Maak ik vooraf de keuze welke 24 boeken ik ga lezen, of denk ik achteraf 'oh mooi, er zijn 24 van gelezen, maar er zijn nog boeken over'. Zie? Lastig, lijstjes. Kopzorgen krijg je ervan. Voorlopig is de luek '24 mijn enige afvinklijstje van dit jaar. Al 4 boeken zijn er afgevinkt en de 5e ben ik aan het lezen.

 

#WoW betekent Write on Wednesday of Word of Week. Iedere woensdag verzint een van de deelnemers, deze week Karin, een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen. Zie ook https://verwondervrouw.nl/

#WOT: gewoonte

 Gewoontes, iedereen heeft ze. Goede en slechte, waarvan men zelf uit kan maken wat ze tot een goede dan wel slechte gewoonte rekenen. De tijd voor afrekenen met slechte en het aanleren van goede gewoontes is weer aangebroken. 1 januari is bij uitstek de dag waarop men zich voorneemt nog louter met goede gewoontes bezig te zijn en de slechte achter zich te laten. Of eigenlijk 2 januari, want op de eerste moet men nog bijkomen van de feestelijke afsluiting van de wat mindere keuzes in het leven. 

Gewoontes zijn gedragspatronen of handelingen die regelmatig en vaak bijna automatisch worden uitgevoerd, meestal als reactie op bepaalde cues of stimuli. Ze vormen een integraal onderdeel van ons dagelijks leven en kunnen zowel positieve als negatieve invloeden hebben op onze gezondheid, productiviteit en algemeen welzijn. openai.com

Het aanleren van een gewoonte duurt zo'n zesenzestig dagen, heb ik ooit geleerd. Zesenzestig dagen! Dat zijn drie maanden! De meeste goede voornemens sneuvelen lang voor die tijd. Dat heeft te maken met 'snelwegen' en 'zandwegen' in je hersenen (metafoor, uiteraard, maar niet helemaal) waarbij de snelwegen de ingesleten, vaak makkelijke, gewoontes zijn en de zandwegen de lastigere. Om je aan te houden dan, voor veel mensen. Na zesenzestig dagen zouden de zandwegen meer geëgaliseerd zijn en er meer geplaveid uitzien, terwijl de snelwegen gebreken beginnen te vertonen, met wat hobbels en gaten. Als het goed is en gaat, tenminste. 

Al jaren bestaan mijn goede voornemens uit het prolongeren van de goede gewoontes en het trachten af te remmen van de minder goede. En op zich gaat dat heel goed. Met het geluk dat ik gek ben op groente en fruit, gaat gezond eten me over het algemeen goed af. Bewegen wat minder. Niet (alleen) door gebrek aan snelwegen in m'n hoofd, waarover mijn gewoontes zouden moeten lopen, meer door gebrek aan een goed mechanisme, die dat bewegen moet faciliteren. Ja, mijn lichaam dus.. 

De afgelopen maand was ik een aantal zandweggetjes in m'n hersenen aan het egaliseren. Nadat ik al bijna geen alcohol meer dronk, heb ik wekenlang de suiker kunnen weigeren. Suiker als in koekjes en chocolade. Wat er in de maaltijden zit die ik neem, meestal allemaal vers, niet altijd, daar kijk ik niet naar. Dat gaat over het algemeen om grammetjes en vind ik niet interessant. Dat ik rond Sinterklaas speculaaskoeken, pepernoten en chocoladeletters af kon slaan, vond ik een grotere impact hebben. En dat zonder moeite!

Wandelen pakte ik ook weer op en ik durfde zelfs op een gegeven moment twee keer twintig minuten te lopen. Mijn voeten accepteerden dit redelijk. Daarnaast begon ik aan fysiofitness, goed bezig dus! 

En toen kwam er een kleinkind. Gezond(er) eten was in Londen lastig. En om te vieren dat er een kleinkind was, nam ik ook een wijntje. En een toetje. Naar het ziekenhuis wandelden we, dus beweging kreeg ik wel, maar lang niet wat ik op een normale werkdag doe. 

Weer thuis was het ineens (ja, zo voelde dat) kerst en was er visite en lekker samen eten, zoals dat gaat. Na de kerst volgden, als gewoonlijk, meer vrije dagen en nog wat familiebezoek. En lekker eten én wijn. 

Ineens ben ik dus weer 'terug bij af', qua goede gewoontes. Al twee dagen niet gewandeld, suikerbrood bij ontbijt én lunch en veel te laat naar bed. Vandaag besloot ik dat 1 januari dé dag is om de betere gewoontes weer op te pakken. Al zo'n zevenentwintig dagen waren ze aan het inslijten, dus ik was op weg. Die paadjes zijn niet gelijk weer in hobbelige zandwegen veranderd, neem ik aan. Gelukkig maar, want daar zou ik vast m'n enkel op zwikken. 

De eerste dag van januari, ook nog een maandag, ga ik er weer voor. Dan pak ik de goede gewoontes weer op. Of misschien toch op de tweede ... (ja, uitstellen is ook een gewoonte, die ik af zou moeten leren, maar laten we niets overhaasten) 

Elke week weer een WOT hoort natuurlijk ook tot de weer op te pakken goede gewoontes. 

Doe je mee?

#WOT of Write on Thursday. Het idee is elke donderdag een blog te schrijven over het woord van die dag, dat door Verwondervrouw of Karin verzonnen wordt.