Zelf maken

Naar aanleiding van mijn idee om zelf een poppetje te maken voor een 365-dagen fotoproject (of 30 dagen, meer of minder kan ook) begon ik met zoeken op internet hoe ik dat eens aan zou pakken. Er ging een wereld voor mij open, die op zich niet altijd nieuw was. 

Eén van de eerste hits was het laten printen van een jezelf in 3D. Dit is natuurlijk erg leuk voor een foto-per-dag project op vakantie. Zo van "Kijk, ik ben nu hier" en dan een poppetje van jezelf op de voorgrond. Grappig. Maar niet voor nu. 

Andere opties die ik tegenkwam, waren poppetjes van een houten kraal en macramé, van wol, van houten kraal en wol, klei (uiteraard) en bloempotjes. Ze zijn er in groot en klein, van sleutelhanger tot decoratie in huis.

In mijn leven heb ik veel (heel veel) knutselspullen verzameld, voor steeds weer andere leuke projectjes. Er zijn ook zeker dingen gemaakt hoor, kettinkjes van kraaltjes en bloemen van panty's. (ja echt), dus de vraag was nu: wat heb ik nog en wat kan ik gebruiken. Kan ik het überhaupt nog ergens vinden, behoort ook tot de vragen. Of is het toch weggegooid, omdat het al zo lang in de kast lag. 

Zo had ik ooit van die vrolijk gekleurde pijpenragers (chenilledraad noemen ze dat nu), maar die kan ik niet meer vinden. Echt geschikte kralen heb ik ook al niet meer. Toch ooit tijdens een opruimwoede weggegooid, kennelijk. Heel erg vond ik het niet, toen ik online precies vond wat ik zocht: beweegbare poppetjes! 

Zijn ze niet leuk? 

 

De zoektocht naar geschikte knutselspullen is hiermee niet voorbij. De richting is wel anders, want: wat trek ik deze leuke poppetjes aan? Hoe maak ik gezichtjes? Waarmee? En het haar? Is het vilt, waar ik een doos van vol heb (en ik weet ook waar), geschikt? Krijgen ze eenmalige kleertjes of een garderobe? Kunnen ze de klompjes aan, die we ooit als geschenk bij tafeltennistoernooien weggaven, en waarvan een er nog een hoop over zijn? 

(het was nogal zoeken naar een foto, maar tadaaa. Meestal hebben we verschillende kleuren, in 2023 toevallig niet)

En als dát dan allemaal klaar en geregeld is, dan blijft de vraag: wordt het een project, hoe lang duurt het project (dit keer) en lukt het om niet in herhaling te vallen (buiten boeken en plantjes dan.. die blijven 'nieuw' toch?) Of... begint het project bij de aankleding van de poppetjes. 

Ze zijn binnen.. wordt vervolgd!

Eten en gegeten worden

 De zomer. Warm weer, zon, veel buiten en vers fruit. Ik ben er gek op. Nadeel van de zomer is toch wel hooikoorts en het vliegend ongedierte. Nadat we ons huis aan alle kanten van horren voorzien hebben, zijn het binnen vooral nog de fruitvliegjes. Maar dan héb je er ook gelijk een aantal. 

Ook op m'n werk is dit een probleem. Dagelijks gaan er minimaal drie stuks fruit mee, waarop de fruitvliegjes meeliften. Vooral de bananen zijn een bron, maar die zijn ook zo lékker! In deze tijd van het jaar zorg ik ervoor dat ik de afvalzakjes wat vaker vervang, maar laatst was ik op vrijdag ziek en dat heb ik geweten. 's Maandags werd ik zo'n beetje aangevallen door een wolk van fruitvliegjes. Alsof ze mij ook wel op wilden eten. 

Er zijn veel tips en trucs voor het vangen van deze irritante beestjes. Er zijn speciale fruitvliegjesvallen, maar (appel-)azijn met wat afwasmiddel zou minstens zo goed werken. Of een banaan in een afgesloten pot met kleine gaatjes in de deksel, ranja in zo'n zelfde potje, met of zonder wijn/alcohol, of.. nouja, zoek maar op. 

Zelf ben ik erg gecharmeerd van de vleesetende plantjes. In een vorige blog plaatste ik al een foto van mijn favoriet. Helaas waren deze tijdens mijn vakantie gesneuveld, dus toog ik vorige week gewapend met een cadeaubon die ik kreeg op m'n verjaardag (vier maanden terug en ik had 'm nog!) naar een tuincentrum. Helaas... het aanbod was minibaal en mijn favorietje was er al helemaal amper. Slechts een klein sprietje. Toch gingen er een aantal mee, dan maar wat andere soorten, hoewel de Kaapse Zonnedauw (de favoriet) tot nu toe het beste resultaat gaf. Ook een bananenplantje ging mee. Dat ik een bonsailiefhebber ben, beschreef ik al eerder, en dan is zo'n kleine bananen'boom' toch wel heel lastig om achter te laten. Ik zag 'm al staan. Op kantoor, want thuis is er geen ruimte voor.  

 Afgelopen weekend liet ik een bloempot vallen en dus moest ik naar de bouwmarkt, waar deze vandaan kwam. En wat bleek? Daar was mijn favoriete vleesetende plantje nog wel! Precies twee stuks vond ik, na lang zoeken. Dus nu ben ik helemaal blij. Op kantoor staat er een mooi aantal op de vensterbank, boven de afvalbak, ook wel bekend als kweekbak voor fruitvliegjes. Thuis staat er, ook op de vensterbank, een ander assortiment.   

 

Dit zijn de plantjes op m'n werk. Linksachter een Kaapse Zonnedauw die de zomervakantie net wel/net niet overleefd heeft. Vooraan het sprietje dat ik in het tuincentrum vond, daarnaast de gewone Zonnedauw, wat een kleintje hè, en achteraan de Kaapse Zonnedauw uit de bouwmarkt. Met een volume, zoals ik ze graag zie. De banaan past er mooi tussen, als plant nog geen leverancier van voedsel voor z'n buren. Achterin staat een waterfles, om regenwater in mee te nemen, want deze plantjes zijn eigenzinnig en willen geen kraanwater. En een basilicum, voor bij de tomaatjes op m'n brood. 

 

Deze plantjes staan thuis op de vensterbank. Iets meer variatie. In de brede 'kokers' achterin zat ooit een vlieg klem. Ik geloof niet dat daar veel fruitvliegjes in komen. 

 Nu zou je kunnen zeggen dat het kweken van de fruitvliegjes belangrijk is, om de plantjes in leven te houden. Gáán met die banaan!

 

Boeken en dan vooral het crossen

Jaren geleden kwam ik op het pad van bookcrossing. Aangezien mijn boekenvoorraad groter was dan mijn boekenkast, vond ik het een leuk idee dat ik de boeken die ik wegdeed kon volgen. Waar gaat hun reis heen? De leukste reactie tot nu toe was een boek die binnen een dag van Schiphol via Londen naar Zuid Afrika ging. 

Als snel nadat ik mij op het bookcrossingforum bekend maakte als Groningse, kreeg ik reacties van bookcrossers uit de buurt. En zo deed ik weer eens nieuwe contacten op. Ook leuk. Met deze nieuwe contacten kwamen.... nieuwe boeken! Met tot gevolg dat ik nu misschien wel meer boeken heb dan voordat ik met crossen begon. En dat terwijl ik inmidels ook de trotse eigenaar van een minibieb ben.

 Vijf jaar al! 

Niet alleen van de medeboekcrossers krijg ik nieuwe boeken. Ook in mijn minibieb staan vaak nieuwe exemplaren en wanneer ik boeken rondbreng in andere minibiebs, komt er nog wel eens wat mee terug.

Ondertussen meldde ik me ook aan als Kinderzwerfboekenstation, een ondereel van de stichting Kinderhulp. Van deze organisatie krijg ik één of twee keer per jaar een doos met nieuwe boeken. Mijn minibieb heeft dan ook een paar planken met kinderboeken. 

De boeken die over zijn, zitten in grote boodschappentassen, die ergens in een hoek staan. Het teveel aan kinderboeken in de doos, waarin ze kwamen. (niet op de foto) Nieuw binnengekomen boeken komen automatisch bovenop, met tot gevolg dat er onderop boeken liggen, die ik al heel lang heb. Waarvan ik vergeten ben dát ik ze heb. 

Dus besloot ik vandaag deze tassen eens uit te zoeken. Niet zo handig, aangezien ik een zere rechter schouder heb, maar als de drang er eenmaal is, kan ik het beter doen, want anders komt het weer op de lange baan. Leer mij mijzelf kennen. 

Eigenlijk was het de bedoeling dat ik ook nog een rondje zou fietsen, maar m'n schouder doet erg zeer en m'n hoofd is niet helemaal helder. De boeken zijn nu redelijk gesorteerd, maar niet echt uitgezocht. Toch gaan ze zo weer in hun tassen. Nog niet geregistreerde boeken zijn geregistreerd, dus ze kunnen  weer zo uit de tassen gepakt. 

En om te voorkomen dat mijn gekregen boeken, die ik gratis weggeef, door anderen meegenomen worden ten einde ze te verkopen, zitten er stickers en stempels in. De stickers zijn van bookcrossing, daarop staat onder andere de code, waarmee ze gevolgd kunen worden. Er zijn hele leuke. Zelf heb ik er ook al een aantal gemaakt. Stempels kunnen niet verwijderd worden, daarom gebruik ik die ook. Er zijn namelijk echt mensen die minibiebs leeghalen voor de verkoop. Nadeel van stickeren en stempelen is, dat de kringloop ze soms weggooid als 'onverkoopbaar'. 

Ik weet dat er mensen zijn, die een hekel hebben aan stickers op en in boeken en mogelijk ook aan stempels. Dat is dan niet anders. Dan neem je ze niet mee. 

Ik schreef al eerder over bookcrossing en m'n minibieb, maar dit was m'n dag en ik vond het wel leuk hier (weer) eens over te schrijven. 

Bloggen in golven

Hoera, het blog leeft! Nu dan. Ineens is er inspiratie die het toetsenbord weer uitrolt, zo het wereldwijde web op. 

Er zitten altijd verhalen in mijn hoofd. Een stemmetje is continue aan het 'praten' en vertelt wat ik zie en wat ik zou willen doen. Of wat dan ook. Misschien is het ook wel meer dan één stem. Vroeger, toen ik nog bedden opmaakte in een hotel, was dit nog erger. Dagelijks schreef ik brieven van gemiddeld zes kantjes naar een vriendin. Geen idee meer wat daar allemaal instond, want zoveel beleefde ik nou ook weer niet, maar het hoofd is nooit stil. 

Ik ging ervan uit dat bloggen vooral gebeurde in vakantietijd. Tijdens drukke werkweken is het hoofd meer bezig met dagelijkse zaken, maar nu, nu het vakantie is en op het werk rustig, nu komt er weer vanalles in mij op. Toch zijn de drukke blogtijden niet alleen in de zomer, zie ik als ik scrol door de blogs. Kennelijk komt inspiratie niet alleen in een rustige(r) tijd, maar gaat de inspiratie op en neer. Met golven. Net zoals met het tekenen en de planten en de rest van mijn hobby's. 

Wanneer ik actiever blog, lees ik ook ineens meer andere blogs. Eigenlijk wel jammer dat ook dat in golven komt, want er zijn heel veel leuke blogs. 

Er staan nu in elk geval allemaal blogs in concept, klaar om te posten en omdat ik niet weet hoelang deze golf nou weer blijft, wil ik ze toch een beetje spreiden. Maar niet teveel, want dan zijn sommige zaken misschien weer achterhaald. En ik hoop natuurlijk op nóg meer inspiratie, zodat het blog wat meer blijft leven. 

Afijn, golven dus 

 

Mooi hè 

 

Wat was dat leuk!

Op zoek naar een bepaalde foto, scrol ik soms door mijn andere blog. Die met die foto's, zeg maar. Zo ook van de week, voor de bonusfoto bij het migraine-blog. Al scrollend kwam ik uiteraard langs de vele foto's met de Sonny Angels, waarmee ik een jaar lang een dagelijkse foto maakte. Of dat in elk geval probeerde. Scrollen door dat blog is een gezellige reis langs de Herinneringlaan* (Memory lane ja, haha**). 

Een 365-dagenproject. Het blijft toch kriebelen, maar het lukt me nooit. Niet elke dag een tekening, zelfs geen krabbel. Niet elke dag wat (voor mezelf) opschrijven of een foto, zelfs niet zonder dat ik ze plaats (want waarom en waarvan zou je elke dag een foto maken). Waarom wil ik het dan zo graag? Voor de herinneringen? Het terugscrollen? Het idee dat ik elke dag actief even wat anders doe dan een spelletje op de telefoon of op de bank voor de tv hangen? 

Oh, dat klinkt eigenlijk wel als een goede reden 

Dat andere blog begon zelfs als een 365-dagen project. Elke dag óf een tekening óf een foto óf een blog maken, wat variatie, me niet vastleggen bij één medium. Dit was nog voor de smartphone, dus een foto maken ging ook echt met de camera. Nét iets meer werk, maar dat was niet de reden dat ik het niet volhield. Instagram begon bij mij ook ooit als een 365-dagenproject, tenslotte. Net iets makkelijker, er hoeft geen foto overgezet te worden, geen blog geactiveerd, ook niets geworden. 

Dus blijft de vraag, waarom steeds die drang?  

• Ik ben elke dag even met wat leuks bezig
• Ik bekijk de wereld om me heen anders, want 'is dit een projectmoment' 
• Terugkijken is leuk (dus eigenlijk doe ik het ook voor later?)

Waarom lukt het niet? 

• Het blijft lastig iets élke dag te doen
• Het is lastig elke dag iets nieuws te verzinnen en als ik nu weer begin, zullen er waarschijnlijk herhalingen komen met het project in 2023. Werkplek, boek, plantje, etc. 
• Soms lukt het gewoon niet door gebrek aan inspiratie of leuke activiteiten, zie vorig punt

Of ik nou eigenwijs ben of dat het getuigt van een zeker doorzettingsvermogen, waarschijnlijk ga ik het binnenkort (uitstellen, nog een reden dat het niet lukt) weer proberen.  

En kijk nou...

Op m'n werk zit wel een heel leuk poppetje dat uitermate geschikt zou kunnen zijn voor een foto-per-dag projectje. Ze zit er al een tijdje. Eigenlijk al langer dan dat ik een geschikt poppetje zoek. Hoe opmerkzaam is dat van mij. 

Ze is wat warm gekleed, want eigenlijk is ze een kerstpoppetje. Misschien is het een idee om een paar van dit soort poppetjes te maken, één voor elk seizoen. Zet me gelijk weer aan het werk om iets anders te doen dan spelletjes op de telefoon of tv kijken. Of... waarschijnlijk maak ik de poppetjes terwijl ik tv kijk.  

 Het voelt nu al als een leuk project-idee dat niet uitgevoerd gaat worden, maar als ik over een (paar) jaar terugscrol door dit blog, dan is het wel een leuke herinnering. 

* Leuke naam voor een blog! 

 * * AI zegt: "Memory lane" kan op verschillende manieren in het Nederlands vertaald worden, afhankelijk van de context. De meest voorkomende vertaling is "een reis door het verleden" of "een tocht/wandeling langs herinneringen". Een meer letterlijke, maar minder gebruikelijke vertaling is "het geheugenlaantje". 

BINGO! (met migraine o_o)

Migraine is geen hoofdpijn. Ruim drie jaar terug schreef ik hier al een blog over, naar aanleiding van een boek dat ik had gelezen. Toch wil ik dat nog wel eens vergeten en heb ik het alleen over migraine wanneer ik hoofdpijn heb. 

Van de week zag ik onderstaande bingokaart en dat zet alles wel even op een rijtje. Zo zijn er maar zes symptomen waar ik echt vrijwel nooit last van heb, en met stip op één is dat toch wel 'loss of appetite'. Integendeel, zou ik haast zeggen. Eerder altijd trek, maar vooral rond de migraine-hoofdpijn.

 

Gelukkig geef ik ook nooit over (vorige week wel bijna, trouwens), kan ik me niet zo vinden in 'tunnel vision' en de 'chills', 'diarrhea' (ook hier eerder het tegenovergestelde, sorry voor teveel informatie) en 'partial paralysis' herken ik ook niet zo. Maar voor de rest? Ik denk dat ik wekelijks wel een rijtje vol krijg. Zes van de vierentwintig niet, achttien dus wel. Geluk of niet? En kijk eens naar het laatste vakje. Tinnitus! Dacht ik dat ik daar hoofdpijn van kreeg, kan het ook nog andersom zijn. (Ohnee, migraine was niet - alleen - hoofdpijn)

En nu?
En wat betekent dat nou? Kan ik niet meer zeggen dat ik één keer per maand migraine heb, omdat ik een aantal symptomen vaker heb? Migraine-medicatie gaan gebruiken bij duizeligheid of afasie?  M'n hoofdpijndagboek uit gaan breiden met alle symptomen? 

Zo'n bingokaart geeft een aantal antwoorden, symptomen die ik onder fibromyalgie schaarde blijken (ook) bij migraine te kunnen horen (of overgang...). Maar daarnaast dus ook een hoop vragen. Vragen, waarmee ik voorlopig waarschijnlijk niets doe, zolang de hoofdpijn-frequentie blijft zoals deze nu is. 

 

Bonus 

Als bonus nog een oude foto van een vleesetend plantje. 

Ik ging deze week weer op stap om zulke plantjes te kopen vanwege wolken met fruitvliegjes op het werk, maar helaas vond ik ze niet in dit formaat. Alleen een veel kleinere en een andere met bredere blaadjes. (gewone zonnedauw?)

Hopelijk groeien ze snel. Er is in elk geval voer genoeg voor ze. (en ik vind deze zo mooi, met die druppeltjes)

Helaas lukt het me weer eens niet de foto's mooi naast elkaar te zetten. Maar goed. Als positieve afsluiting dus dit plantje. Positief voor mij, niet voor de fruitvliegjes.  

 

Leesoverzicht van de maand juli

Zoals in een eerdere blog genoemd, is het mijn plan om vanaf nu mijn maandelijkse leesoverzicht hier te gaan plaatsen, omdat de spots op Hebban stoppen. Hoewel ik inmiddels volgens mij wél doorheb hoe de nieuwe blogs op het Hebbanforum werken (brainfog is weer over), zet ik het plan verder hier over mijn lezen te bloggen toch door. Zo blijft er wat leven in dit blog. Steeds maar weer over pijn en ongemak bloggen blijkt lastig. En ook het lezen behoort tot mijn leven met pijn, tenslotte. 

Dus, wat las ik? 

Doggerland - Stil als het graf - Maria Adolfson
Het laatste deel van deDoggerland-serie. In juni las ik de eerste zes delen. Daaruit blijkt wel dat ik het heerlijke serie vind, want anders stopt het serie-lezen wel na twee of drie boeken. 

De laatste duivel die sterft - Richard Osmond
Ik moet er bij de Moordclub (op donderdag) altijd even weer inkomen, zoals altijd als ik na een paar jaar weer verder ga met een serie, maar het vorige deel las ik niet al te lang geleden, dus dat was nu geen al te groot probleem. Het oplossen van een moord, naast de verdrietige problemen die bij de ouderdom horen. Het blijft speciaal, vind ik. Hopelijk komt er ook hiervan snel een volgend deel. Het vorige deel las ik voor de luek '25. Deze stond gelukkig bij de online bieb. 

Waarom we logen - Karin Slaughter
Ik lees niet veel boeken van Slaughter, maar als ik er dan een lees, vraag ik me af waarom niet. Dit is het twaalfde deel van de Will Trent serie. Gelukkig is het niet nodig om de hele serie gelezen te hebben, om deze leuk te vinden. Mogelijk dat ik er toch nog meer van op ga pakken. Het is wel weer een bijzonder en afschuwelijk verhaal. 

Wie zonder zonde is - Bo Svernstörm
Een boek dat op de ereader staat, bij vele ongelezen boeken. Ik was nog op vakantie, dus dan kan ik eens in die map met ongelezen boeken duiken. Een intrigerend verhaal, waarbij je je eigen geheugen misschien wel anders gaat bekijken. Een spannend verhaal, waarbij je op het verkeerde been gezet wordt. 

In de schaduw - Liz Nugent
Dit boek kozen we voor onze thrillerleesclub. Ik was niet heel erg enthousiast. Kon me waarschijnlijk niet genoeg verplaatsen in het Ierland van de jaren tachtig van de vorige eeuw (dat klinkt verder weg dan het is). Al met al een verdrietig verhaal. Dat wel. 

Niet te stoppen - Angie Thomas
Dit boek heeft dezelfde energie als The hate u give van dezelfde schrijfster. Over een deel van de zwarte gemeenschap in Amerika, hoe ze leven, liefhebben, gezien en behandeld worden. Frustratie, machteloosheid maar ook kracht en vriendschap. Het hele verhaal over het rappen was niet zo aan mij besteed, maar verder een goed boek. Boek 16 van LUEK '25.

Vrees niet - Stephen King
Een onverwachts cadeautje van m'n man. Zo lief! In het begin had er wat moeite mee om in het verhaal te komen, maar dat lag meer aan mij dan aan het boek. Door migraine kon ik me slecht concentreren.Toen ik er gisten dan eenmaal echt in zat, wilde ik hem ook niet meer wegleggen en zo las ik 'm nog net in juli uit. Een boek, waarin verschillende verhalen samenkomen in een climax, die je van verre aan ziet komen, maar waarvan je wilt weten hóe dit dan gaat gebeuren. 

Het is moeilijk te zeggen wat mijn favoriet van deze maand was. Slaughter was spannend, maar King ook. Thomas was weer op een heel andere manier heel bijzonder. Toch denk ik dat Vrees niet van Stephen King de favoriete rol op zich mag nemen. 

Al met al: een heerlijke leesmaand. 

Voor de statistieken nog dit:

• Ik heb nu 57 boeken van mijn Hebban Readingchallenge gelezen. Mijn doel is 62, dus daar zit ik bijna aan. Vanwege het lezen in het Portugees is de uitdaging niet al te hoog gezet. 
  
  
• Deze maand las ik 1 boek uit eigen kast, ik zit nu op 16 van de 25
  
  
• Ik las geen boek uit een nieuw land. Tot nu toe las ik boeken, die zich (voornamelijk) afspeelden in: Noorwegen, Nederland, Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten, IJsland, Oostenrijk, Oekraïne, Ierland, Denemarken, Frankrijk, Zuid Korea, Maleisië, Zweden, Italië en Rusland. Het doel is 24 landen. De meeste gelezen landen tot nu toe zijn vrij gangbaar, op Maleisië en Zuid Korea na, dus het wordt steeds lastiger om een nieuw land te vinden. Maar dat maakt de uitdaging juist leuk! 

Over de afbeelding: boven het maandelijkse overzicht op Hebban zet ik altijd een foto, gemaakt in die maand. Dit is het beeld Vitoriano van Maria Pó. Het staat in het Jardim do Bonfim in Setúbal. Er staan meer van dit soort beelden en ik vind ze geweldig leuk.  

Zo stil is het er niet

 In één van m'n vorige blogs vertelde ik over mijn tinnitus. Sinds dit voorjaar heb ik last van een voortdurende piep in mijn oren.  Hierin noemde ik de angst dat ik niet meer zou kunnen genieten van de stilte in Portugal. Deze angst bleek ongegrond. Dit had ik kunnen weten, had ik mijn eigen eerdere blog over Portugal gelezen. Het is daar namelijk helemaal niet stil! De hele dag hoor je de wind in de bomen en het (droge) gras, honden blaffen in de verte en vogels overal om je heen. Het meest de Turkse Tortel, een duif uiteraard. Zoals je overal altijd duiven hoort.

Tijdens een storm afgelopen voorjaar is de boom voor ons huisje omgewaaid. Ja, dat ging net goed, ons huisje staat er nog. Dilemma 'boom nu of straks weg' is ook voorbij. De haag is wat omlaag en het uitzicht is nu nóg mooier! En door veel regen, ook dit voorjaar, is het moerassige gebied waar we op uitkijken weer drassig. Dit levert een keur aan vogels op. Zoveel, dat ik de Merlin Bird ID downloadde, want wat vliegt daar nou allemaal rond? Het resultaat verbijsterde. Blijkbaar stikt het er van de bijeneters, maar die hoorden we alleen maar. Ze komen niet even gezellig bij ons in de heg zitten, jammer genoeg. Het Sint-Helenafazantje kende ik niet, maar die vliegen, weet ik nu, de hele dag kwetterend rond. De roodborsttapuit hoorden we niet zoveel, maar zag ik wel dagelijks. In de heg!

Vogels die we de hele dag door horen

 

's Avonds zijn er andere geluiden. Kikkers en krekels, maar ook de nachtzwaluw, houden zich niet stil. Af en toe is er een uil, waarvan ik nu weet dat het de bosuil is, die dus nooit in de boom voor het huisje zal gaan zitten, helaas. 

Al met al, nooit stil daar in Portugal. En zodoende weinig last van de tinnitus, die boven de 'stilte' uit te horen zou zijn. Sowieso minder last van de tinnitus. Inmiddels zijn we een week thuis en de piep dringt weer naar de voorgrond. Geen idee waardoor precies. Is het hier stiller waardoor ik het beter hoor, of is de piep écht harder? 

Een filmpje met 'stilstaand' beeld. Het gaat vooral om het geluid van kikkers en krekels.

Hieronder nog een foto van de ravage van de omgewaaide boom (niet mijn foto)

Leesblog

Al jarenlang houd ik een leesblog bij op Hebban. Niet veel bijzonders. Hij staat (stond?) hiernaast ook genoemd. Het is vooral elke maand een overzicht van wat ik las, met af en toe een los onderwerp tussendoor. Hier gaat verandering in komen. De Hebban-site verandert eind dit jaar en de persoonlijke blogs komen te vervallen. Hebban heeft tegenwoordig een forum en daarop kun je je persoonlijke blogs plaatsen. Er is een hele uitleg over. Van het forum ben ik nu al fan (dit gaat me leestijd kosten, net als Hebban zelf al deed) maar de blog hierop is voor mij nog onoverzichtelijk. 

Daarom zit ik erover te denken om het maandelijkse overzicht hier te gaan plaatsen. Dit blog is er toch en erg veel leven is er de laatste tijd niet op. Daar gaan zelfs een aantal recente blogs over. De WOW kan ik niet meer vinden of is gestopt. Deze hield nog wat leven in de blogbrouwerij. Ooit was er al het idee van een boek-van-de-maand, maar dat kwam niet van de grond. Toen kwam het plan van een illustratie per gelezen boek en dat hier plaatsen. Ook al niet gelukt. En nu dus een nieuw reanimatieplan. Ik zoek namelijk nog vaak in mijn blog de boeken die ik las, dus vind het voor mezelf vooral leuk en handig. De oude blogs op Hebban moet ik voor mezelf nog ergens opslaan. 

Het stelt niet veel voor. Van de boeken geef ik vaak een hele korte omschrijving, het is meer dat ik weet wat ik las en wat ik er ook alweer van vond. Daarnaast zijn er een paar challenges, waarvan ik aangeef of het boek daarbij past. Zo is er natuurlijk de Hebban Reading Challenge, waarmee ik aangeef hoeveel boeken ik van plan ben te lezen in een jaar. Maar ook mijn 24 verschillende landen challenge, de gezamenlijke lezen-uit-eigen-kast-25-in-2025 challenge (luek) en Hebban-boek-van-de-maand. Ik probeer ook de GV (grote vriendelijke) 100 te lezen, de 100 mooiste kinderboeken volgens de Hebbanners en 15 boeken van Jeroen Windmeijer, maar deze challenges vergeet ik vaak te noemen bij het overzicht. 

Ik heb nog geen idee wanneer ik op Hebban stop en hier begin. Deze maand? In het nieuwe jaar, wanneer Hebban spots echt stoppen? Beste lezer, u gaat het zien.

Leesoverzicht van juni

In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

Vakantiemaand juni

op 06 juli 2025 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

In juni ging ik met vakantie, om te beginnen naar Servië. Al eerder vroeg ik hiervoor boekentips, maar ik kwam terecht op Doggerland en van de Servische boeken is daardoor niets meer gekomen. Ik houd ze verder wel in gedachte! 

Ik begon de maand met The bullet that missed van Richard Osman. Het was even geleden dat ik van De Moordclub (op donderdag) gelezen had, dus ik moest er qua personages weer even inkomen. Ik kan er wel van genieten. Van kneuterig naar overdreven en met humor. 

Voor mijn thrillerleesclub begon ik toen in Misleiding uit de Doggerlandserie van Maria Adolfson. Ik had al vaker van deze serie gelezen, waarschijnlijk hier op Hebban (waar anders) maar juist door alle enthousiasme kan ik me wel eens tegen laten houden. Maarja... er werd gestemd en dit boek werd gelezen. Ik zat er al snel in en wilde Doggerland niet meer verlaten. Tot mijn vreugde zag ik dat de hele serie bij de onlinebieb te leen is. Dus dat deed ik en twee weken lang leefde ik mee met Karin Eiken en haar vriendengroep. Hoewel we met de leesclub af en toe wel verzuchten dat er nou nooit eens een rechercheur lijkt te zijn zonder trauma in het verleden en dat voor mij niet echt gehoeven had, mag ik toch deze rechercheur wel. Haar doelgerichtheid, het nét even buiten de lijntjes gaan en haar intuïtie, die haar op het laatste moment nog wel eens in de steek laat. Ondertussen gebeurt er ook vanalles in het privéleven van Karin, waarin zij echt een groei doormaakt. 

Van Adolfson vind ik het enorm knap dat ze een hele eilandengroep weet vorm te geven. Een land met een geschiedenis, cultuur en eigenaardigheden. Elk eiland z'n eigen identiteit, hoewel de bevolking is opgebouwd uit Engelsen, Nederlanders, Zweden en Denen. Omdat dit niet bestaande land zo compleet is weergegeven, dat je er bijna heen zou willen, komt hij op mijn 24-landenlijst. 

Na Misleiding las ik nog: Stormwaarschuwing, Tussen de duivel en de zee, Rennen of sterven, Valwind en Noodzakelijk kwaad. Ja, dan mist er inderdaad nog een deel, maar ik zat aan het maximum aantal boeken bij de online bieb, dus het laatste deel moest even wachten. 

Dus ik begon aan De wraak van Balthasar van Jeroen Windmeijer
Een boek dat ik al geleend had, omdat het me een goed boek leek om in de vakantie te lezen. En ik had gelijk. Ook zonder vakantie een fijn boek, trouwens. Ik heb echt bewondering voor de bijbelkennis van Windmeijer (die van mij is nihil) en zijn historische uitleg bij verhalen uit de geschiedenis. Het verleden komt echt tot leven en krijgt een soort echo in het heden. 

Het was weer een spannend boek. En toevallig las ik hem net uit toen de Jeroen Windmeijer-challenge startte. Of ik het gepland had. 

Inmiddels weer in Portugal aangekomen, ons vaste vakantieland, kocht ik een Dolle Tweeling in het Portugees en mijn leessnelheid zakte gelijk in. Hoewel ik de verhaallijn en dialogen wel kan dromen, gaat het toch minder snel dan gedacht. Maar dat geeft niet. Daarvoor heb ik m'n readingchallenge een stuk lager gezet dan anders en alsnog zit ik er al bijna aan. 

Op de foto trappen naar het Petrovaradin Fortress in Novi Sad