In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

Onderstaande blog plaats ik met reacties, omdat hier nog tips in staan, die ik mogelijk alsnog een keertje wil lezen. 

Boeken voor Servië?

op 23 februari 2025 door Ria van Boeken tot Blog  

+3

Mijn man heeft ook een hobby. Tafeltennis. Een hobby die goed met de mijne te combineren is. Hij gaat meerdere dagen per week op pad met z'n batje, ik lees thuis op de bank.

Een leuke bijkomstigheid van deze hobby, is een toernooi dat 1 keer per 2 jaar plaatsvindt: het open Europees Kampioenschap Tafeltennis voor veteranen. Iedereen van 40 jaar en ouder mag daaraan meedoen, maar als je een leuk balletje kunt slaan, is dat wel een pré. En dat kan mijn man wel, een balletje slaan.

Het leuke van dit toernooi is, dat het elke 2 jaar ergens anders in Europa plaatsvindt en zo komen we nog eens ergens. We gingen onder andere naar Alicante in Spanje, Boedapest in Hongarije, Sandefjord in Noorwegen, Helsingborg in Zweden en afgelopen jaar naar Rome. Plekken waar we zonder de hobby en het toernooi waarschijnlijk niet heengegaan zouden zijn. Wanneer het Wereldkampioenschap in Europa is, gaan we daar ook heen.

Ook leuk is dat je elk jaar weer allerlei mensen uit allerlei landen treft, allemaal in hun beste humeur, vooral zolang ze aan de winnende hand zijn. Vaak zijn mensen geïnteresseerd in elkaar en je maakt regelmatig een praatje met iemand. En soms herkennen ze je jaren later nog. En wanneer je de omgeving gaat verkennen, daar is tijd genoeg voor, kom je ze ook overal tegen in hun tafeltennisshirts.

Maar wat doet een verhaal over een tafeltennistoernooi nou in een boekenblog?

Wanneer ik ergens heenga, lees ik graag boeken, die zich in die omgeving afspelen. Zo ook bij de toernooien. De hele dag tafeltennis kijken, vind ik niet nou eenmaal zoveel aan. Zo las ik Menkell in Zweden, John Lier Horst en Merette Junker in Noorwegen (in de heuvels waar wij zaten, lagen de lijken voor het oprapen, kennelijk) en de bedoeling was Kiki van Dijk in Rome, maar toen was ik bezig in een lijvig boek in het Portugees.

Dit jaar is het toernooi in Novi Sad in Servië. Hopelijk is de politieke rust daar dan een beetje weergekeerd. Uiteraard zoek ik weer boeken, die zich in die omgeving afspelen. En waar kan ik beter tips vragen dan hier, waar mensen mijn hobby snappen.

Dus.. heeft iemand een geweldige tip voor een verhaal in Servië? Liefst van een Servische schrijver, maar als Kiki van Dijk (bijvoorbeeld) ook al een boek over/in Belgrado heeft geschreven is het ook goed. Liever niet alleen maar over de oorlog(en) die daar geweest zijn, een historische roman lijkt me wel bijzonder, thrillers en detectives zijn mijn favoriete genres. Servië stond helaas niet in de checklist van 2017, anders had ik daar al tips weg kunnen halen.

Op Wikipedia vind ik alleen oude auteurs, geboren in de 19e of begin 20e eeuw. Deze schreven vast hele interessante boeken, maar vooral protesten tegen het regime, voor zover ik kan zien. Zo ook bij de schrijvers op Reddit. Ik ga nog wel kijken naar boeken van bijvoorbeeld Milorad Pavic of Aleksandar Tišma, die zelfs werd geboren in Novi Sad, maar wat luchtigers voor de vakantie is ook wel prettig.

Ik kijk er weer naar uit.

REACTIES OP: BOEKEN VOOR SERVIË?

door *Tau*23 februari 2025

+1 vind ik ook leuk

Zelf kan ik me niet meteen een boek voor de geest halen uit dit land.
Maar ik vermoed dat er in de volgende lijst wel titels zullen zitten die jou aanspreken: link
Wat dacht je bijvoorbeeld van 'Het laatste boek' van Zoran Živković ( link ) ? Of ga je meteen voor de hele trilogie ( link ) ?
Of misschien is 'Unique Item' van Milorad Pavić ( link ) wel meer iets voor jou?
Alvast veel reis- en leesplezier gewenst! 😉

door Ria vanB24 februari 2025

+2

Bedankt! Ik ga de links bekijken.

door Francisca den Otter24 februari 2025

+1 vind ik ook leuk

Kan je hier wellicht iets mee: link
Lijst Servië via GoodReads: link
Als je niets leuks kan vinden uitover Servië eventueel iets wat met het buurland te maken heeft... De Camino van Anya Niewierra, gaat oa over een vluchteling uit Bosnië en Herzegovina.

door Ria vanB25 februari 2025

+1

Dank je Francisca. De Camino heb ik al gelezen. Dat was qua die geschiedenis inderdaad een bijzonder boek!

Grappig dat jij weer een heel andere lijst van Goodreads hebt dan Tau

door Francisca den Otter25 februari 2025

+1 vind ik ook leuk

Ik was al bang dat je De Camino al gelezen had!

Ik heb Servië ingetoetst in het zoekveld op GoodReads en Tau heeft bij de Shelves gekeken, en daar was er een met de naam Serbia...daarom koos ik bewust voor de Nederlandse spelling.

door Tinwara25 februari 2025

+1 vind ik ook leuk

Wat een interessante reisbestemming! Ik lees ook altijd graag boeken uit het land waarnaar ik op vakantie ga, maar in Servië was ik nog niet. Evengoed heb ik toch 2 tips voor je:
- Villa aan de rand van de tijd / Goran Petrovic link (het idee achter dit boek vond ik fantastisch, de uitwerking iets minder, maar dat zegt natuurlijk niks over wat jij ervan gaat vinden)
- De tijgervrouw van Galina / Tea Obreht link (de schrijfster komt oorspronkelijk uit Belgrado, maar woont inmiddels in de VS)
Het is ook altijd leuk om in andere landen boekwinkels te bezoeken, vaak is er wel ergens een plankje lokale literatuur vertaald in het Engels of een enthousiaste boekverkoper die je op weg helpt :-)

door Ria vanB25 februari 2025

+1

Jij ook bedankt Tinwara!

De boeken komen in elk geval op mijn plank 'boeken voor Servië' :-)
En een boekwinkel wordt sowieso bezocht, haha

Ik vrees..

 

Trots ben ik. Als een pauw! Of een hond met zeven staarten. Of.. nouja, vul maar een superlatief of metafoor in.

TROTS!

Waarom ben ik dan zo trots? Nou, mijn zoon schreef een boek en dat is nu uitgegeven! Hoe gaaf is dat?
In mijn overzicht van november schreef ik er al over, want ik maakte de illustraties in het boek. Ook spannend, doodeng zelfs.

Het boek heet: Ik vrees, ik vrees dat jij niet vreest. Het is een verhalenbundel met 13 verhalen. Verhalen over ongemakkelijke momenten, rouw en angst. Verhalen die van realistich naar absurdistisch gaan en weer terug. Soms omschreven met een vloed aan metaforen, andere keren weer rauw, persoonlijk en direct.

Af en toe vind ik het lastig lezen. Dit kan komen door het taalgebruik, maar ook door de persoonlijke ervaringen, die ik erin door zie schemeren. Eén verhaal is zelfs heel persoonlijk en maakt me verdrietig. Bij andere verhalen denk ik "hoe krijg je het verzonnen".

Ik vrees
Ik vrees nu ook. Ik ben zo trots op dit boek en op zijn werk, maar erg bang voor wat mensen ervan gaan vinden. Erover gaan schrijven. Daarom durf ik 'm bijna ook nergens aan te raden, terwijl ik 'm ondertussen overal wil promoten.

Ik las het al. Natuurlijk las ik het al. Ik redigeerde het. (schrijffouten zijn dus mijn fouten) en ik maakte bij elk verhaal een tekening. Waar ik niet altijd even enthousiast over was, maar die er wel erg leuk uit zien in druk. Al zeg ik het zelf.

 "Ik vind dat hij heel goed sferen neer kan zetten (bijna filmisch)" schreef een vriendin van mij, die er al in begonnen is. Qua taalgebruik vond ze de zinnen wat lang, met veel bijvoeglijke naamwoorden, maar de onderwerpen/verhalen wel leuk.

Het is een aparte ervaring, een boek in handen te hebben met de naam van je zoon als schrijver voorop. En je eigen naam bij het colofon als illustrator is ook zeker bijzonder. Ik ben er helemaal hoteldebotel van.

En nu?
Nu wil ik natuurlijk dat iedereen het boek koopt en het ook met veel plezier leest. Lovende kritieken zou geweldig zijn, haha. Het boek is uitgegeven bij Uitgeverij Boekscout en zij sturen geen oplages naar winkels. Het boek is alleen online te bestellen, ook via je eigen boekhandel, en wordt dan per bestelling gedrukt. Een bijzondere manier van werken.

Ik vind het vreselijk spannend.

Zo zat ik te tekenen

 

Zal ik nooit meer kunnen genieten van de stilte?

 Ik hoorde het af en toe en dacht er niet bij na. Een soort gebruis naast me, alsof er een glas verse fris stond te bubbelen, maar die stond er dan nooit. Dit af en toe bruisen ging over in een continue piep. Verkouden, dacht ik, al snotterend. (want ja, ik snotter bijna altijd) Een verstopte buis van Eustachius misschien. Maar een paar weken verkouden en/of verstopt? Dat leek me stug, dus stapte ik naar de dokter. Die was snel klaar met z'n diagnose: Tinnitus. 

Wat is tinnitus?
Veel mensen hebben last van oorsuizen. Zij horen geluiden zoals ruisen, piepen of fluiten, hoog of laag, hard of zacht, combinaties van geluiden, onafgebroken of bij vlagen. Maar behalve zijzelf kan niemand deze geluiden horen. Bron: kno.nl

Tinnitus komt bij ongeveer twee miljoen Nederlanders voor. Tien procent daarvan heeft er veel last van en bij enkele tienduizenden mensen zijn de klachten zo erg dat dit psychosociale problemen veroorzaakt. Poeh.

Mij viel het in het begin niet zo heel erg op. Achteraf heb ik er waarschijnlijk al langer last van, maar ineens werd de piep harder. Zo'n hoge, als na een avond stappen in de discotheek. En die discotheek is mogelijk nu nog de oorzaak. Of één van de oorzaken, aldus de dokter. Andere oorzaken kunnen zijn: stress, beginnende doofheid of zelfs een tumor. Dat laatste is het bij mij vast niet, want de piep zit in beide oren en een tumor eigenlijk nooit.

De huisarts leefde met me mee en bleek een ervaringsdeskundige te zijn. Helaas, vertelde hij, is er niets aan te doen. Soms zul je er last van hebben en andere keren weer niet. "Zoek afleiding en ontspanning", goh, waar hoorde ik dat eerder. 

Het is wel waar, natuurlijk. Gisteren overdag stoorde de irritante piep me de hele dag bij alles wat ik deed. 's Avonds had ik tekencursus en heb ik er niets van vernomen. Afleiding én ontspanning! Bovendien steeds geluid om me heen, waardoor de piep wat in het niets lijkt te vallen. 

Toch zit er aan die ontspanning ook een keerzijde: juist bij stilte valt de piep extra op. Bij lezen op een rustige plek of een gewone ontspanningsoefening (in stilte) is er continue die piiiieeep. Hier heeft het mogelijk ook mee te maken dat de laatste tijd m'n concentratie een stuk minder is, en die is over het algemeen al niet best. Word ik zo'n persoon die altijd muziek aan wil hebben?

Zo langzamerhand dringt ook tot me door dat dit dus blijvend is. Zal ik nooit meer kunnen genieten van de stilte in Portugal? Daar word ik eerlijk gezegd wel wat verdrietig van, maar laten we niet op de zaken vooruit lopen. Wennen aan deze piep is nu nog niet makkelijk, maar uiteindelijk is dat weer het nieuwe normaal, toch? Weer iets waar ik mee mag leren leven.

Nooit meer genieten van de rust en stilte?

Boeken van januari

In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

Januari, uitdagingen en boeken

op 01 februari 2025 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Het is januari. Een nieuw jaar, nieuwe kansen en nieuwe voornemens. 

Voornemens
Mijn Hebban Readingchallenge is dit jaar 62 boeken te lezen. 25 daarvan zullen boeken zijn die al in de kast stonden, voordat dit jaar begon. Luek dus. Met een heuse boekenplank. Als andere uitdaging aan mezelf start ik een landenchallenge in de app: 24 verschillende landen lezen. Voor deze uitdaging blijkt de luek25 niet echt te helpen. De 24 boeken op mijn plankje spelen zich af in 5 verschillende landen, als ik het zo vluchtig eens kan bekijken. Of één van de schrijvers moet me verrassen. En met één boek per land, anders dan de uitdaging van 2017 toen ik meerdere landen met één boek af kon vinken, moet ik ook echt 24 boeken lezen. 

Hopelijk is de Hebbancrew creatief met de Boeken van de Maand, want ook aan die challenge doe ik mee, maar de eerste speelt zich af in de ruimte. Is dat dan ook een 'land' of toch niet.

Afijn, wat las ik zo de eerste maand van 2025?

Het uur van de Wolf - Gunnar Staalesen
Deel 5 van de Varg Veum-serie. Dit boek leest als een tv-detective, waarbij de detective in kwestie in voice-over vertelt over wat hij doet. Staalesen gebruikt bloemrijke beschrijvingen voor een grauwe wereld om hem heen. Mooi taalgebruik maar weinig vaart in het verhaal. En dat het zich in 1983 afspeelt, zet mij qua jaartallen en leeftijden af en toe wat op het verkeerde been, maar dat ligt natuurlijk vooral aan mij. Een bijzonder verhaal met kleurrijke personages. 

Het speelt zich af in Noorwegen. Een belangrijk feit voor mijn landenuitdaging. Samen met deel 18, Grote Zus, staat dit boek op mijn luek. 

Brandoffer - C.W. Craven
Dit boek lees ik voor mijn fysieke thrillerleesclub. Dit boek kan er maar zo voor zorgen dat ik geen andere uitdaging haal dan de HRC, want ik wil meer van deze schrijver lezen. Wat een rollercoaster! Het leest in sneltreinvaart, het verhaal gaat alle kanten op. Je leeft mee met de hoofdpersonages, geen getroubleerde rechercheur maar een eigenwijze brigadier, en, nouja, ga het lezen zou ik zeggen. 

Voor de landenuitdaging kan ik nu ook het Verenigd Koninkrijk afstrepen. 

Grote Zus - Gunnar Staalesen
Mijn tweede luek. Deze stond misschien al iets langer in de boekenkast. Zowel Het uur van de wolf als deze stonden als goedkope exemplaren mij toe te schreeuwen vanaf een boekenstandje in het plaatselijke winkelcentrum. En, zelf een grotere zus hebbende, trok deze titel mij wel aan.

Dit is deel 18 van de Varg Veum-serie en er is veel gebeurd in het leven van Veum. Het is inmiddels ook 2003. Er is ook wat gebeurd met de schrijfstijl. Veums leven is minder grijs en grauw en de omschrijvingen zijn minder overdadig. Hierdoor zit er meer vaart in het verhaal. Het las heerlijk weg.

Luek nummer 2 van dit jaar!

Joe Speedboot - Tommy Wieringa
Het 'Nederland Leest' boek van afgelopen november. Eigenlijk had ik er geen hoge verwachtingen van, daarom las ik het waarschijnlijk nu pas, maar wat een fantastisch verhaal! Tijdens het lezen vergeet ik helemaal dat het geschreven is door Wieringa, gezond van lijf en leden, en niet door een opgroeiende jongen in een rolstoel. 

Luek nummer 3 en ook Nederland kan ik als derde land bij m'n 24 landen voegen. 

De Weyward-vrouwen - Emily Hart
Dit boek staat sinds december 2024 in m'n kast en telt dus mee voor de luek. Het speelt zich niet af in een nieuw land, maar gewoon hetzelfde gebied van het Verenigd Koninkrijk als Brandoffer. Die had ik niet zien aankomen, haha. 

Het verhaal is natuurlijk heel anders. Het zindert door m'n hoofd, zoals het Weywardbloed door de hoofdpersonen stroomt. Geschiedenis, mystiek en sterke vrouwen. Een geweldig verhaal, met veel verdrietige momenten. 

The secret garden - Frances Hodgson Burnett
Dit boek lees ik in het Portugees, met het Engelse origneel op de telefoon in de app van de online bieb ernaast. Eigenlijk lees ik het dus twee keer, zou je kunnen zeggen. Veel pagina's (later alleen alinea's) lees ik even na in het Engels, om te zien of er daadwerkelijk staat wat ik dacht te lezen. Meestal klopt het, gelukkig, maar het ging wel traag. Zo traag dat ik de laatste twee hoofdstukken alleen in het Engels lees.

Het is een bijzonder verhaal. Beetje voorspelbaar misschien. Ik kan me herinneren dat ik er vroeger veel meer van onder de indruk was.

Dit boek was luek 4 alweer.

De leraar - Freide McFadden
Ik vond dit wel een leuk boek met bijzondere twisten in het verhaal. Las in elk geval makkelijk weg. De meeste andere leden van mijn leesclub vonden het helemaal niets. Klachten waren 'veel herhaling' (jahaa, hij is knap en jij hebt schoenen), voorspelbaar, op het eind ongeloofwaardig, cliché en makkelijk geschreven. Erg lijkend op haar andere boeken. Die las ik niet, dus misschien hielp mij dat. En ja, misschien hadden ze ook wel gelijk, maar ik vond het een prettige leeservaring misschien ook wel omdat het zo makkelijk las. 

Afijn

Zo las ik 7 boeken in de eerste maand van 2025. Voor mijn persoonlijke uitdagingen 4 lueks en 3 landen. Een goed begin van dit jaar. 
Ik probeerde ook, in een compleet andere uitdaging, elke dag een kopje koffie of thee te tekenen. Dat is niet dagelijks gelukt, maar het was leuk om te doen. De headerfoto is één van de resultaten.