Commonplace diary

 Al surfend en scrollend door artistiek dagboekland, kwam ik wat nieuws tegen: Commonplace diary. Voor mij nieuw. De term blijkt al even te bestaan. Al sinds de Renaissance, aldus Caran d'Ache. (ja, die van de tekenbenodigdheden) Eigenlijk is het gewoon een boekje, waarin je (dagelijks of regelmatig) tekent en schrijft, niet per se over wat je die dag gedaan hebt, maar meer wat je denkt en tegenkwam. Of, zoals Ayushi Thakkar het op haar blog zegt:

Historically, commonplace books have been used by thinkers and writers as a way to collect ideas, quotes, and insights. They’re a blend of journal and scrapbook, less about keeping a diary of events and more about capturing the essence of what sparks your curiosity. A commonplace book is a personal record—a way to build a map of your thoughts, discover connections between ideas, and revisit them in new ways over time.

Eigenlijk dus iets wat ik al jaren/decennia probeer te doen, maar steeds niet volhoud. Dat dus. Maar nu in woorden onderbouwd. Scrollend door allerlei voorbeelden op google en Pinterest zie ik weer geweldig mooie voorbeelden en ideeën. Drie keer raden wat ik mij weer eens voorneem? 

Naar verwachting raad je het in één keer goed. 

Geeft niet. Ik zie weer leuke ideeën, krijg er weer zin in en houd het misschien wel drie dagen vol.  Maakt allemaal niet uit. Kijken naar wat anderen maken blijf ik leuk vinden. Een andere zoekterm brengt weer andere ideeën, dat is duidelijk. En dat is ook leuk. (mensen maken echt mooie dingen). 

En misschien, ooit, houd ik zo'n creatief (dag-)boekje wel langer vol. Gewoon omdat ik tijd en rust heb me met m'n hobby bezig te zijn en omdat ik eindelijk minder kritisch naar de resultaten kijk. (of ik ben ineens zó goed, dat ik zelfs kritisch tevreden ben)

Een commonplace notebook of diary of hoe je het noemt, lijkt overigens wel wat op een bulletjournal. Ik zie zelfs instructies voor het maken van een index. Er is ook een hele marketing omheen hoe je zo'n notebook inricht, net als bij de bulletjournals. Sja.. het blijft gewoon een schetsboekje dus bij mij. Zo gestructureerd ben ik niet. Ga ik ook niet worden. Opvallend: mijn eerste gedachte was niet eens 'hier moet ik een boekje voor kopen'. Zou ik het leren? Of heb ik nu gewoon zóveel boekjes in huis, dat zelfs in mijn hersens is doorgedrongen dat het eerst genoeg is? Is dit mogelijk? 

Voorlopig ben ik in elk geval weer even zoet met rondkijken op het wereldwijde web. Bovengenoemde blog van Ayushi Thakkar, waar ik dus toevallig als één van de eerste op klikte, geeft wel een mooie uitleg en gaat ook dieper in op terugkijken en waarom heb je dit toen en toen opgeschreven. Interessant. Zo diepzinnig ben ik waarschijnlijk niet, maar mooi om te lezen hoe mensen met zo'n boek om kunnen gaan. 

A commonplace book is more than just a collection of quotes and thoughts; it’s a personal archive of inspiration and growth. In a world where we’re constantly bombarded with information, a commonplace book is a way to capture what matters, to make sense of the noise, and to hold onto the ideas that resonate with us. It’s a space for curiosity, reflection, and creativity—qualities that are often neglected in our fast-paced lives.

Zoals ze het beschrijft, zou zelfs een blog een commonplace journal kunnen zijn. Een overzicht van wat je las is tenslotte een onderdeel van het commonplace journal en dat doe ik hier al. Goed bezig van mij! Flow magazine ontdekte in maart vorig jaar al het commonplace book en schreef er een duidelijk artikel over en ook hier zie ik nog ideeën, waar ik wat mee kan. Een Nederlandse vertaling voor commonplace book ben ik nog niet tegengekomen. 

Uiteindelijk vond ik nog een uitgebreide beschrijving van een commonplace journal op de site van Masha Plans. Zij beschrijft wat een commonplace journal is, wat het verschil is met een dagboek en bulletjournal (wat ze zelf al heel lang doet), hoe je kunt beginnen, enzovoorts. Door terug te bladeren, wat Ayushi Thakkar ook tipte, leer je meer over jezelf. 

A commonplace journal — sometimes called a commonplace book — is basically a personal collection of everything that resonates with you. Quotes, ideas, notes, reviews, lists, observations, things you’ve learned, things you want to remember.

Ohja, dé tip om te beginnen is dus: begin nu! Schrijf iets op dat je wil(de) onthouden. Kijk later hoe en of je dit eventueel nog wilt opleuken met kleurtjes, knipsels, tekeningen, enzovoorts. Ze zegt tevens dat een commonplace journal heel geschikt is om één keer per week te schrijven, terwijl je door de week op je telefoon of wat anders handig is, dingen bewaart. Kijk, dat is misschien te doen. Nu eerst een begin. 

Wat ik nu al heb geleerd: Deze stiften zijn niet geschikt voor dit boekje (en de vraag is of ze überhaupt wel voor een boekje geschikt zijn) en ik ben niet goed in iets mooi opschrijven of 'lettering' maar het begin is er. Als het goed is, heb ik inderdaad al in boekjes en op de telefoon quotes verzameld. In boekjes vooral van boeken voor de leesclubs of wanneer ik eens een recensie moest schrijven. Daar maar eens naar op zoek dan. En verder ga ik waarschijnlijk gewoon door zoals ik bezig was, met tekeningen en ideeën voor de bloghop en andere dingen die ik leuk vind. 

Takkie en Siepie onderaan zijn perforators te koop bij de HEMA met nog heel veel ander leuks van deze vriendjes. (ik wil het állemaal!) Ze zijn er ook van Nijntje..  

Foto van HEMA