Boeken van augustus

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. 

Mijn boeken van augustus

op 30 augustus 2018 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Een dagje te vroeg, maar de boeken waar ik nu in bezig ben, krijg ik toch voor morgenavond niet uit, dus..
Wat las ik deze maand?

Kolja - Arthur Japin (luisterboek)
Ik begon aan het boek, omdat het gratis te luisteren is bij de vakantiebieb en ik wel eens wat van Japin wilde 'lezen'. Geen hoge verwachtingen, geen idee waar het eigenlijk over ging, maar vanaf het begin werd ik gegrepen. Wat een prachtig boek. Japin zelf leest het voor en dat geeft het waarschijnlijk een extra dimensie. De passie die hij in zijn vertelling door laat klinken. Het boek beviel mij zo, dat ik 'm toevoegde aan mijn favoriete 25. De Da Vinci code moest ervoor wijken.
waar gaat het boek over? De doofstomme jongen, Kolja, wordt opgevoed en onderwezen in spraak en 'horen' door Modest Tsjaikovski, de broer van de beroemde componist Pyotr Ilitsj Tsaikovski. Wanneer deze laatste overlijdt, zoekt Kolja uit hoe dit heeft kunnen gebeuren. Ondertussen lezen we over het verleden, door middel van de dagboeken (cahiers) die Modest bijhield.

Zonder dat ik erbij stilgestaan had, kon ik met dit boek ook een categorie afvinken: het boek is aanbevolen door boekverkopers.

Met dit boek sluit ik ook mijn Hebban Readingchallenge af! Tweeënvijftig boeken heb ik uitgelezen (geluisterd) op 3 augustus. En dat, terwijl ik zo traag begon. Vorig jaar was ik een maand later.

Niets dierlijks is mij vreemd - E. Hendrix
Op zoek in mijn boekenkast naar een 'beestachtig boek' kwam ik vele boeken tegen. Van deze achtenvijftig pagina's met kleine, beestachtige, gedichtjes genoot ik enorm. En ik vinkte de categorie af.

De buitenstaander - Stephen King
Een gruwelijke moord op een klein jongetje. Wie de dader is, is duidelijk. Vingerafdrukken, DNA en ooggetuigen. Dat kan niet misgaan, toch? Nou, het is wel een King, natuurlijk.

Kleihuid - Herien Wensink
Dit boek één van de drie boeken, die zijn genomineerd voor de Hebban Debuutprijs. De andere twee had ik al gelezen, omdat ik bij de lezersjury zat.

Dit boek verraste me. Als het aan mij ligt, is dit de absolute prijswinnaar.
Het is een roman, dat zich afspeelt tijdens de eerste wereldoorlog. Twee mannen, een luitenant en een soldaat, ontmoeten elkaar in een ziekenhuis. Elk zijn ze op hun eigen manier beschadigd. Terwijl ze elkaar leren kennen, leer je door flashbacks wat zich afspeelde voordat ze in het ziekenhuis terecht kwamen.
Ik check de categorie 'boek bekroond met een Hebban Award' vast af, aangezien ik alledrie de boeken van de shortlist voor de Hebban Debuutprijs nu gelezen heb.

Max Havelaar - Multatuli (luisterboek)
Volgens de beschrijving van dit boek op Hebban, is het het beste boek dat de Nederlandse literatuur heeft voortgebracht. Toen ik dat las, besloot ik door te zetten, hoewel ik het luisteren moeizaam vond. Ik weet niet of het boek me meer geboeid zou hebben, wanneer ik het zelf zou lezen in plaats van ernaar te luisteren. Zinnen zijn omslachtig, net als het verhaal in het begin. Het verbaast me wel hoelang het lezen van dit toch dunne boekje duurt. Wanneer er volgens het boek, dat ik ook al jaren in de kast heb staan, nog zo'n vijftig pagina's moeten, duurt het lezen nog bijna drie uur! Tijdens die laatste vijftig pagina's, ga ik het boek wel ineens meer waarderen. Ik snap dat juist de vorm, waarin dit boek gegoten is, bijzonder is.
Het is een boek dat zich afspeelt in Azië en dat ik voor de lijst moest (had kunnen) lezen, dus die categorieën streep ik af: dubbelcheck

Leven of dood - Michael Robotham
Een boek voor m'n leesclub. Ik had nog nooit van de schrijver gehoord, maar wat een heerlijk boek. Een anders dan andere thriller, waarin je als lezer door wilt, want hóe zat het nou precies? Wát speelt hier?

Dolende geesten - Amanda Stevens
Ik had het laatste deel van de Dodenrijkserie van Stevens aangeschaft en dacht alle voorgaande delen gelezen te hebben. Dat dacht ik fout. De serie bestaat uit zes boeken en nummer vijf had ik niet gelezen. In afwachting van de aanschaf las ik toen deze proloog in feite van de serie. Niet dik, achtenzeventig bladzijdes, en leest lekker snel weg.

Rusteloze zielen en De Ontwaakten - Amanda Stevens
De laatste delen van de Dodenrijkserie. Naarmate de krachten van Amelia Gray sterker worden, worden haar tegenstanders dat ook. Ondertussen lijkt er een toeschouwer te zijn, die over haar waakt. Uiteraard zijn er weer avonturen met geesten.

De boekenmoordenaar - Maja Wolny
Dit boek kreeg ik in april via Hebban. Hij bleef een tijdje liggen, maar ik ben heel blij dat ik 'm nu gelezen heb. Prachtboek!

En zo sluit ik augustus alweer af. Er zat veel variatie in mijn boeken.

Bewondering en trots

Er zijn een aantal mensen waar ik grote bewondering voor heb. Bekende mensen, zoals Nelson Mandela en Maarten Luther King, die opstonden voor hun recht. Ook voor bekende mensen met fibromyalgie, zoals Sinaed O'Conner, Morgan Freeman en Lady Gaga, en ik ben ze bijna dankbaar dat ze uitkomen voor hun pijn en op die manier hopelijk meer begrip genereren bij het grotere publiek.

Maar er zijn ook onbekende mensen, voor wie ik bewondering heb. Één van hen is mijn zus. Mijn zus is vier jaar ouder dan mij en werkt in het onderwijs. Naast haar baan is ze erg druk met allerlei activiteiten. En deze vakantie liep ze samen met haar man de Incatrail in Peru.

De wat?

De Incatrail. 

Hoog in het Andesgebergte van Peru loopt een route, die de Inca's in vroeger dagen liepen. Hij eindigt bij Machu Picchu. De reis duurt vijf dagen en vier nachten; is vijfenveertig kilometer lang.

Terwijl ik hier trots zat te verkondigen dat ik al vijfenveertig dagen mijn tienduizend stappen per dag haal, liep mijn zus op één dag elf uur op grote hoogte. In de kou ook nog. Nadat ze deze route gelopen hadden, niet elke dag elf uur gelukkig, gingen ze nog naar Rainbowmountain. Zeveneneenhalf uur wandelen over bergtoppen en door een dal, door sneeuw, hagel en onweer.

Ondanks dat ik haar 'niet wijs' verklaar, want wie gaat er nou voor z'n lol door hagel en sneeuw lopen, terwijl het in Nederland over de dertig graden is,  heb ik ook diep respect. Mijn zus leeft namelijk ook met pijn en toch doet ze dit maar even, dagen wandelen op vier kilometer hoogte, terwijl ik vorig jaar nog geen tien minuten volhield in de Alpen. Heuvels, in vergelijking.

Ze hebben de afgelopen weken geweldige dingen gezien, wij zien de foto's, die ze veelvuldig maakt. Het is geweldig, wat ze toch maar weer voor elkaar gekregen heeft.

Respect.

Vandaag kregen we een kaartje, leuk he.

De stappenteller(s)

Vakantie; 3 juli 2018*
Ik heb een zorgzame man. Hij haalt 's morgens brood van 'voor', hij dekt de ontbijttafel lekker in de zon en maakt voor mij mijn (oplos-)koffie. En als dat allemaal gedaan is, kom ik nog eens uit bed.

Wanneer we vervolgens op pad gaan, heb ik al snel toch meer stappen gedaan dan hij, volgens onze stappentellers. We hebben dezelfde, door hem op hetzelfde moment aangeschaft. Een luxe exemplaar, die niet alleen de stappen meet, maar ook tijd aangeeft, net als temperatuur en eventueel je hartslag en bloeddruk. Daarnaast kan hij aangeven, wanneer je berichten op je telefoon ontvangt.

Volgens onze oudste, die een week mee is met vakantie, komt het verschil in stappen doordat ik kleinere stappen neem. Bovendien loop ik de afstand dubbel, aangezien ik vaak even terug of zijwaards ga, voor (weer) een foto; stapje naar voren, twee stapjes terug, zoiets. Het klinkt logisch, maar volgens man kloppen de tellers gewoon niet. Tijd voor een experiment.

Omdat ik om een aantal redenen niet helemaal tevreden met m'n nieuwe stappenteller was (hij verliest vaak de connectie met de telefoon en lijkt de stappen van dagen terug niet vast te houden, zodat ik niet echt een overzicht heb van de gelopen stappen) nam ik ook m'n vorige stappenteller mee. Op een dag switchten we 's nachts op twaalf uur, toen alle stappentellers 0 stappen aangaven, van exemplaar. Man ging een dag met twee bandjes op stap, ik nam m'n oude.

Het was voor mij een goede dag. Ik blijk tijdens onze uitjes dus inderdaad veel meer stappen te nemen dan man. Beide stappentellers om zijn arm, gaven nagenoeg hetzelfde aantal stappen aan, terwijl ik veel meer gelopen had. Man snapt het niet, ik eigenlijk ook niet. Zijn mijn stappen echt zoveel kleiner? Loop ik écht zoveel heen er weer met m'n fototoestel?

Nu
Inmiddels zijn we ruim zeven weken verder en onze vakantie is alweer zes weken geleden. Ik heb m'n oude stappenteller omgehouden, of eigenlijk m'n tweede. De eerste ging immers na een half jaar kapot. Eigenlijk bevalt deze best goed. De meldingen bij berichtjes op de telefoon, gingen al snel irriteren (ik heb een vriendinnengroep, die af en toe flink los kan gaan). Het leidde maar af van andere bezigheden. De hartslag kan deze ook meten en bloeddruk mat de nieuwe ineens niet meer.

En ik ben trots. Het stappendoel staat op 9000 stappen en ik heb dit doel inmiddels vierenveertig dagen achter elkaar gehaald! En vijfenveertig dagen terug zat ik er nét niet aan, doordat ik een rondje met de hond als meer stappen ingecalculeerd had en het ineens 's nachts twaalf uur geweest was, waardoor de stappen weer op nul stonden. Maar in feite haalde ik het doel toen bijna.
Van die vierenveertig dagen zat ik zeker negenendertig boven de 10.000 stappen.

De reden dat het momenteel zo goed gaat, is dat ik wandelen met een luisterboek ontdekt heb. 's Avonds na het eten kijk ik hoeveel stappen er gezet zijn en aan de hand daarvan kies ik in m'n hoofd een wandelrondje uit. Het maakt niet uit of ik elke avond hetzelfde rondje loop, want ik luister naar een boek. En met een fijn boek, wandel ik zo een iets grotere ronde, om wat langer te kunnen luisteren. (Kolja van Arthur Japin en door hem zelf voorgelezen, is als luisterboek een aanrader. Nog zeven dagen gratis in de luisterbieb) Wat mij opvalt tijdens het wandelen, kun je op mijn andere blog zien.

Ondertussen houd ik ook m'n eten alweer bij, dus ik ben goed bezig, al zeg ik zelf.

* Het eerste gedeelte schreef ik tijdens onze vakantie.

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik nu, eind 2025, oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten.

Mijn boeken van juli

op 31 juli 2018 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Juli is alweer ten einde. Tot mijn verrassing heb ik toch nog zeven boeken gelezen en één geluisterd. Op een gegeven moment leek ik niet op te schieten, maar de eerste weken was ik natuurlijk nog met vakantie.

Wat las ik?

De verschijning - Amanda Stevens
Hier vierde deel van de dodenrijkserie. Amalia komt in contact met een geest, die er precies zo uitziet als zij. Ook komt ze op mysterieuze wijze in aanraking met foto's, waarop deze vrouw staat. Terwijl ze gevraagd wordt een bouwvallige begraafplaats te restaureren, komt ze achter het geheimen van de vrouw en de mensen, bij wie zij leefde.
Weer een boek, waarvan ik graag het volgende deel wil lezen, want het verhaal van Amalia en Devlin is nog niet af. Gelukkig is daar Hebban, die mij leert dat dit boek al uit is. Hij staat inmiddels op m'n e-reader.

Het eiland - John Grisham
Van Grisham ben ik gewend dat hij schrijft over advocatenkantoren en rechtzaken. Zo niet dit boek. Er worden manuscripten van F. Scott Fitzgerald gestolen en een jonge schrijfster wordt gevraagd of zij wil helpen de daders te vinden. Veel informatie over de schrijverswereld en de wereld van de verzamelaars. Slechts weinig mensen zijn helemaal eerlijk. De locatie zou ik wel eens willen bezoeken, net als de boekwinkel, die centraal staat in het boek.
Een boek over boeken, dat zich afspeelt op een eiland. Ik had deze categoriën al afgevinkt, maar voor degene die ze nog moet, bij deze.

Kleine zwarte leugens - Sharon Bolton
Dit boek speelt zich af op de Falklandeilanden en wordt geschreven vanuit drie personen. Eerst lezen we Catrin dan Callum en vervolgens Rachel. Deze mensen zijn met elkaar verbonden door een gruwelijk ongeluk: het overlijden van de twee zoontjes van Catrin.

Ik las dit boek met mijn leesclub. Niet iedereen legde bij de laatste zinnen gelijk een bepaalde link. Daarom zou ik eventuele lezers willen aanraden, hier extra op te letten.

Sterf voor mij, Schreeuw voor mij en Moord voor mij -  Karen Rose. De Vartanian-trilogie
Een gruwelijke trilogie, waar ik na het eerste boek beslist niet mee kon stoppen. Deze boeken moeten ook zeker op volgorde geschreven worden. Ondanks de gruwelijke misdaden, die Rose beschrijft, gelooft ze wel in liefde op het eerste gezicht, zoals blijkt. Dat gaat mij allemaal wel heel snel, en de seks wordt nogal gedetailleerd beschreven, maar ach, dat is ook wel een fijne tegenhanger.

De wereld van Sofie - Jostein Gaarder
Sofie krijgt les in de filosofie van een zonderlinge man. Het begint met geheimzinnige brieven, later ontmoet ze hem ook in het echt. Alle belangrijke filosofen als Aristoteles, Descartes, Kant, Kierkegaard en de Nederlander Spinoza komen voorbij. Langzamerhand komen ze erachter dat hun wereld anders is dan ze dachten. Ik kom er slechts moeizaam doorheen.
Ik vink wel de categorie "een verhaal in een verhaal" af.

20.000 mijlen onder zee - Jules Verne (luisterboek)
Een fantastische vertelling over de avonturen van Professor Aronnax, die door een ongelukkige gebeurtenis passagier wordt van de onderzeeër Nautulus. Nemo is de kapitein van dit bijzondere schip.
Het boek zit vol met gedetailleerde informatie over natuurkunde, biologie, geschiedenis en geografie. Teveel details voor mij misschien, maar toch is een fijn boek om te luisteren. De stem van Bart de Leeuw past bij het verhaal van Aronnax.
Het luisteren van dit boek deed mij wel beseffen, dat het voor mij geen goed idee is om een spannende luisterthriller te kiezen. Ik heb moeite tijd te vinden voor het luisteren en een spannend verhaal moet op een gegeven moment gewoon úit. Daarnaast lijken twee thrillers door elkaar me niet zo'n goed idee.

Ik zie net dat ik met Het Pauluslabyrint in juni ook de categorie "een boek uit de leesclub Hall of Fame" kan afstrepen.

En zo kijken we alweer uit naar augustus. Nog één boek en mijn hebban readingchallenge is voltooid. Ik koos daarvoor De buitenstaander van Stephen King uit, maar momenteel lijkt het luisterboek Kolja van Arthur Japin sneller te gaan. Ook dat is een mooie laatste.

Bij een concert

In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik nu, eind 2025, oude blogs hierheen. 

Ik ga naar een concert en...

op 02 juli 2018 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Man en ik zitten in Lissabon in de Altice Arena. We zitten op het tweede balkon, recht tegenover het podium. Onder ons loopt de zaal langzaam, echt heel langzaam, vol. We zijn veel te vroeg en wachten tot het concert van Lenny Kravitz gaat beginnen. Ik kijk rond en zie schuin achter me een dame lezen. Mijn interesse is gewekt. Helemaal wanneer ik zie dat het een boek van Stephen King is, maar wélke?

Op de cover staat een boze hond, dus Cujo komt in me op. Maar daarvoor is de titel, die ik maar half zie, te lang. Denk ik. Ik spui mijn frustratie op de facebookpagina van 'Samenlezen is leuker'.

Ik zit in een zaal/Arena in Lissabon waar over een half uur Lenny Kravitz gaat optreden. Schuin achter mij zit iemand een Stephen King te lezen en in ben benieuwd welke.
Ook begrijp de Portugese titel niet

Er komt al snel reactie "Ga het vragen!" maar dat durf ik dus niet. Een foto van de cover maken ook niet. Cujo is in het Portugees ook gewoon Cujo, reageert mijn nichtje direct. Zij introduceerde me ooit op Hebban én op Samenlezen is leuker en heeft me weer echt aan het lezen gekregen. Nog bedankt Sandra!

Ik noem in mijn beste Portugees de paar woorden, die ik dacht te ontcijferen: Meie-noite. En jahoor, terwijl wij genieten van het voorprogramma, wordt er in Nederland druk gegoogled. Evi komt met het verlossende antwoord: Meia-noite e quatro of Four past Midnight. Het is geweldig. 

Inmiddels is de zaal onder ons voor het grootste gedeelte gevuld, de balkons nog lang niet. Het voorprogramma is afgelopen, leuke Engelse band met fantastische zangeres, helaas heb ik geen idee hoe ze heten en Lenny komt op. Luid applaus, de zaal wordt gék. Ook de dame, die zo rustig had zitten lezen (en in wiens tasje ik zonder Evi mogelijk nog had gegluurd, toen ze naar de wc was)
Ik ben blij dat ik me op de muziek kan richten en niet steeds dat 'wormpje' in m'n hoofd houd..

Wat leest ze nou?

 

Boeken van juni

In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik nu, eind 2025, oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. 

Mijn boeken van juni - Vakantielezen

op 30 juni 2018 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

De laatste dag van de maand, dus weer tijd voor een lijtje. Een beste lijst dit keer, dankzij mijn vakantie.

Ik ontving een buzzboek, begin juni, maar ik zat nog vol in de serie met Cormoran Strike in de hoofdrol en besloot deze eerst uit te lezen. Met het tempo dat ik in mei las, had ik toch wel het vertrouwen het buzzboek ruim op tijd uit te lezen.

Dus ik las eerst nog Zijderups en Het slechte pad van Robert Galbraith a.k.a. J.K. Rowling. Doordat ik wist dat Rowling achter het pseudoniem zit, herkende ik regelmatig haar humor. Strike en zijn assistent Robin kunnen eenzelfde 'snappy' reactie hebben, als Harry, Hermelien of Ron en niet te vergeten Fred en George. 

Daarna las ik

Soms lieg ik - Alice Feeny
Dit was het buzzboek. Een spannend verhaal, waarin het verhaal vanuit met veel flashbacks verteld wordt. Wanneer de mozaïek eindelijk een duidelijk plaatje lijkt te vormen, draait het geheel als een caleidoscoop. 

Ik kan er nét niet bij - Sander Verheijen
Mijn eerste luisterboek. Het was zoeken waarbij ik wel en niet kan en wil luisteren. Het verhaal is ontroerend en een aanrader. 

Schone slaapsters - Stephen en Owen King
Wat kan ik ervan zeggen. Een echte King. Spannend van begin tot eind. Bizar, uiteraard. Met een sterke boodschap; de King's hebben een mening over de manier waarop vrouwen behandeld worden. En knap, zoals vader en zoon samen een project oppakten.

Bloed en Beenderen - Tomi Adeyemi
Een fantastische fantasy. Mooi, onvoorstelbaar en ik hoop op een vervolg.

Super de Luxe - Suzanne Vermeer
Een luchtige crimestory, dat zich afspeelt in Monaco. Daar was ik vorig jaar met vakantie en het is dan leuk over zo'n plek te lezen. Na de paar dikke boeken, die ik las, een tussendoor boekje. 

Thuis in Portugal - Marieke Woudstra
Een fijn boek om te lezen in de warme voorjaarszon van de Alentejo in Portugal, de streek waar dit boek zich afspeelt. De schrijfster beschrijft het proces waar ze doorheen gaat, om een huis te kopen in Portugal. Onderwijl beschrijft ze de Alentejo en de mensen die hier wonen. Iets te idyllisch af en toe, maar dat is mijn mening. Ik houd van de streek, herkende de geuren en de beelden die ze beschrijft, maar wanneer ze nostalgisch vertelt over het eerlijke werk en de lange relaties, ben ik enigszins sceptisch. Van de omgeving waarin ik vaak verblijf, ken ik vooral geweldadige relaties, waar de vrouwen niet uit kunnen ontsnappen. Hun dochters stappen nietsvermoedend in dezelfde gevangenis. Nouja, zo lijkt het mij, natuurlijk.
Verder zitten er regelmatig dubbelingen in het boek. Twee keer beschrijft Woudstra tot in detail hoe je olijven oogst en diverse keren lees je dat de jeugd het platteland verlaat. Ik zou graag, net als hoofdpersoon Marjolein, een huisje in deze streek hebben, maar voor het harde werk ben ik niet geschikt. Bovendien houd ik wel van de luxe van gekocht eten en een eigen auto.
Ik herken zeker haar liefde voor het land.

De Crypte, Grafstilte en Schemerzone - Amanda Stevens
'Het boek grijpt je vanaf de eerste zin bij de keel', zo staat op de cover van De Crypte. Waarschijnlijk ben ik afgehard na ruim 35 jaar Stephen King, want van het zien van een geest door een 9-jarig meisje word ik niet koud of warm. Het maakt me wel nieuwgierig.
De boeken gaan over Amelia Gray, een jonge vrouw die geesten ziet. Haar vader gaf haar regels, met betrekking tot deze geesten, maar vanwege de liefde betrad ze die met beide voeten. Spannende verhalen, maar ook met veel romantiek.
Het beroep van Amelia is bijzonder: grafrestaurateur. Ik kan het na deel 1 niet laten om verder te gaan met 2 en 3.

Het geluid van de nacht - María Dueñas
Natuurlijk was het de bedoeling tijdens de vakantie boeken te lezen, die zich in het vakantieland afspeelden. Deze was daarbij aangeraden. Ik schrik even van het aantal pagina's: 598 (op de e-reader), maar het boek leest lekker weg. Echt veel Portugal kom ik niet tegen. Pas op pagina 469 stapt hoofdpersoon Sira op een perron in Lissabon. Ze woont voor een groot gedeelte in Madrid, maar ook jarenlang in Marokko. Ik leer over de burgeroorlog van Spanje, geen bekend historisch terrein voor mij, en het vooroorlogs Marokko.

Het Pauluslabyrint - Jeroen Windmeijer
Nadat ik me al tijden op dit boek verheug, valt het me wat tegen. Op zich is het verhaal best origineel, maar vooral in het begin zijn er veel dialogen. Ook lijkt de opzet van het boek wat gekunsteld in elkaar te zitten, met visioenen, een terugblik en het heden. Het verhaal is wel spannend, maar verzand in veel en uitgebreide informatie uit en over de bijbel. Daar raakt Windmeijer me toch af en toe kwijt. Ik merk dat ik over de teksten heen ga lezen, omdat ze me niet echt boeien, terwijl het gegeven een nieuw licht werpt op het christelijke geloof. Voor mij dan.

Vandaag las ik 'm uit. De vakantie is nog niet voorbij, dus ik lees nog even lekker door. Verder met deel 4 van de Dodenrijk-serie met Amelia Gray.

Ik kom hier voor m'n rust!

Het klinkt idyllisch, ons huisje in Portugal; middenin het groen met wuivend gras, geurende eucalyptus en ruisende dennen. Dé plek om tot rust te komen, het Portugese equivalent van het 'hutje op de hei'.
Totdat je wilt slapen. In de verte blaffen honden, om m'n hoofd zoemt een mug, onder de dakpannen (van metaal, dus geluid dringt door) nestjes van musjes en zodra het licht wordt een aantal duiven aan het 'roekoe-en' om ons heen.

Op zich kan ik er wel tegen. Als ik moe ben slaap ik (alleen die muggen kunnen me wakker houden), maar het werpt wel een ander licht op het ge-ijkte 'hutje op de hei', voor mensen, die niet tegen de herrie in een stad kunnen. Stil is het in de natuur ook niet.

Ondertussen genieten we weer enorm. Het is warm, wat goed is voor m'n pijn. Het is rustig, nouja, op al die vogels na dan, maar die horen erbij. We lezen, doen spelletjes Kolonisten van Catan, zwemmen en  hebben nu twee keer wat in de omgeving bezocht en ik heb ook al twee keer zelf gekookt.

Gisteren gingen we naar Praia de Galé, schitterende zandrotskust, maar moeilijk te bereiken.

Gelukkig rusten we vandaag. Mijn knieën branden.

Morgen gaat de oudste, die voor een weekje mee is, alweer naar huis. Man en ik gaan naar een muziekfestival in Lissabon. We slapen in een hotel.

Daarna nog twee weken vakantie. En rust.  Want die krijgen we echt wel.

Leesoverzicht mei

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik nu, eind 2025, oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. 

Mijn boeken van mei

op 31 mei 2018 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Hoe lees ik? - Lidewijde Paris
Vorig jaar mei kocht ik dit boek al en begon er gelijk in te lezen. Helemaal enthousiast was ik na een lezing van de schrijfster. Toch bleef het liggen. Waarom? Ik denk dat ik liever een verhaal lees, dan dat ik er óver lees. Bovendien ben ik niet zo van het ontleden, kwam ik lezenderwijs achter. Ik ben meer een 'Dan Brown'-lezer; lees het verhaal zoals het me voorgeschoteld word. Ik zoek niet naar diepere lagen en wil liever niet te hard werken tijdens het lezen.

Waarom las ik het nu dan toch?
Sja, uiteindelijk ben ik natuurlijk nog steeds geïnteresseerd in Paris' manier van lezen. Waar kun je op letten in een boek. Wat valt op, waar kijk je dan verder naar. Bovendien ben ik geselecteerd voor de jury van de Hebben Debuutprijs en hoopte op tips om dieper in een boek te duiken. Dat is wel gelukt, denk ik. Gelijk bij het eerste boek lette ik al op metaforen en tegenstellingen.
Inmiddels vraag ik me wel af wat Paris zou maken van de obsessie voor haakjes in toiletten van Ferdinand, de hoofdpersoon in het boek De Partituur voor De Toverfluit. Zelfs na Hoe lees ik? zie ik geen verbanden. De vraag blijft me bezig houden.

Hebban Debuutprijs
De komende tijd zal ik vijf boeken lezen voor de Hebban Debuutprijs. Ik mag geen oordeel over deze boeken geven, voordat de prijs uitgereikt is. Daarom zal ik van deze boeken alleen een korte inhoud geven.

Noord - Sien Volders
Hiermee kan ik de categorie 'Vlaams debuut' afstrepen. En het speelt zich af in Canada, een land waar ik heel vorig jaar niet over las. Een vrij nieuw land voor mij. Het speelt zich af in 1982 en hoewel ik die jaren heel bewust meemaakte, viel het me wel op hoe ver die wereld, zonder onze moderne technologie, inmiddels van mij afstaat. Want ja, een dorp met 3 telefoons, informatie zoeken bij de bibliotheek en cassettebandjes voor onderweg.

Aantekeningen over het verplaatsen van Obelisken - Arjen van Veelen
Weer een land dat ik niet vaak lees: Egypte. En de categorie 'Nederlands debuut'. Moeilijk om een samenvatting van te geven, merk ik.

Alya - Hay van den Munckhof
Deel één van een tweeluik, helaas. Toen ik het boek uit had, wilde ik wel gelijk door.
Het boek vertelt over een 14 jarig meisje, dat vanwege haar talenkennis mee mag als gezant voor de Emir in Andalusië. Helaas gaat er iets mis met de missie. Alya wordt geroofd en verkocht als slavin. Zo reist ze heel Europa door. Een roadtrip? Ik streep deze categorie af. De leesclub is inmiddels bezig.

Een stad, het meisje en de duivel - Svealena Kutschke
Dit boek las ik als feuilleton via Hebban. Gelukkig was er een leesclub, waarin we erover konden praten. De meningen zijn zeer verdeeld en ik weet nog steeds niet echt wat ik van het boek vond. Er gebeurt veel in het boek en ik heb het idee dat ik door de fantastische beschrijvingen de helft gemist heb.

Glorie - Patricia Jozef
Weer een boek voor de Hebban Debuutprijs.

Vind haar - Lisa Gardner
Ik had echt weer eens zin in een thriller. Nadat ik Glorie uit had, besloot ik voor het slapen gaan nog 'eventjes' een hoofdstuk te doen. Tachtig pagina's later moest ik het licht wel uitknippen, omdat m'n ogen dichtvielen. Een boek waar je gelijk inzit dus. En een boek dat je moeilijk weglegt. Ik tenminste. Van mijn thrillerleesclub was niet iedereen gelijk enthousist, maar voor het eerst in lange tijd moest m'n nachtrust het weer bezuren.
Ik geloof niet dat ik nog een categorie af kon vinken na dit boek.

Ongemakkelijke mensen - Elly Biesters
Ook dit boek lees ik voor de Hebban Debuutprijs. Net als Glorie en Het verplaatsen van ongemakkelijke mensen vertelt dit boek het verhaal, door veel terug te gaan naar de jeugd van de hoofdpersoon. Het boek brengt me wél op de helft van mijn leeschallenge van dit jaar! Bovendien heb ik dankzij de Debuutprijs deze maand al meer boeken gelezen dan in de maanden februari en maart samen.

Carrie - Stephen King
Ik deed een zoektocht naar schrijvers jonger dan 30, maar het bleek lastig. Toen besloot ik eens te kijken bij boeken, die ik toch wil herlezen en die geschreven zijn toen de auteur nog geen 30 jaar was. Dit eerste boek van Stephen King valt in deze categorie. Het was ook ooit het eerste boek van King dat ik las, nadat ik de film gezien had. Net als veel verfilmingen van King's boeken, was de film erg goed. Het boek uiteraard beter.

Mijn vader is een vliegtuig - Antoinette Beumer
Dit is alweer het laatste boek dat ik las voor de Hebban Debuutprijs. Het was echt een leuke ervaring.

Het Koekoeksjong - Robert Galbraith
Zodra ik las dat Robert Galbraith een pseudoniem is van J.K. Rowling én dat het thrillers/detectives zijn, wilde ik deze boeken lezen. Rowling is met haar Harry Potter serie tenslotte één van mijn favoriete schrijfsters*, zou ze dat ook in dit genre waar kunnen maken?
Het antwoord is ja en nee. Ik miste het fantasievolle, dat Harry Potter zo bijzonder maakt, maar dat is natuurlijk logisch. Aan de andere kant is het een prima boek in z'n genre, met verschillende mogelijke daders en mogelijk wat veel details over de omgeving en interieurs. Cormoran Strike is een prima kerel en ik lees graag over hem verder.
En ja, ik kan 'boek geschreven onder pseudoniem' afvinken.

Belofte maakt schuld - Sarah Pinborough
Samen met 100 anderen van Hebban was ik uitverkoren tot een pre-read van dit boek. Op 4 juni komen de recensies online. Dat ik het vijf sterren gaf, zegt vast al genoeg.

Na twaalf boeken is ineens de maand voorbij. Onvoorstelbaar, zoveel als ik las. Op dit moment ben ik bezig in twee boeken, voor het eerst in lange tijd een luisterboek. Uiteraard houd ik deze leessprint niet vol, toch?, maar wat heb ik genoten.

NB 2025: gezien Rowlings visie op trans mensen en vooral haar actieve acties tégen de trans community is zij allang geen favoriete schrijfster meer van mij en koop ik zeker haar boeken niet meer. Geen haar op mn hoofd dat er aan denkt om anti-trans activiteiten te financieren en Rowling gebruikt haar geld daar dus wel voor. 

Hobby: Lezen!

Je zou kunnen zeggen dat lezen op dit moment de hobby is, waar ik me het meest mee bezig houd. Een makkelijke hobby ook voor iemand met pijn, zou je kunnen denken, maar dat valt nog best tegen. Vanwege zere handen lees ik al met e-reader, in plaats van de (dikke) papieren boeken. Voor de pijn (of er tegen eigenlijk) is regelmatig bewegen van belang. Mijn man moet altijd een beetje lachen, als hij me op ziet staan van de bank, na weer nét een hoofdstuk teveel.

Nogal stijf ja. Kreunend en steunend ook. Tegen de tijd dat ik in de keuken ben, meestal sta ik op voor een nieuwe kop thee of om wat te eten, is de ergste stijfheid dan gelukkig wel weer voorbij.

Begin dit jaar zat ik in een enorme leesdip, terwijl juist de winter zo geschikt is voor lezen, zou je zeggen. Ik zat wel compleet in een serie, Drop Dead Diva, dus zat/lag ik alsnog veel op de bank. Ik las net niet één boek per week, m'n readingchallenge op Hebban (52 boeken dit jaar) hoefde ik nog niet bij te stellen, maar het werd me wel angstig te moede, ging ik het wel halen?

Stress krijg ik er niet van, trouwens. Mijn uitdaging staat op één boek per week, vorig jaar kwam ik daar met gemak overheen, maar dit jaar zette ik niet hoger in. Gewoon, omdat ik één boek per week wel een mooi streven vind. En lukt het niet? Nou, dan lees ik dus minder.

Tot en met maart duurde de dip. Wat er toen gebeurde weet ik niet, de serie was in februari al uit, maar ineens ging ik weer lezen. Na drie boeken in maart las ik in april ineens acht. ACHT! Dat is zelfs voor mij veel, maar het kan erger. Met de maand mei nog niet eens voorbij, zit ik al op tien boeken! TIEN! Watskebeurt?

Net zoals ik niet weet waar de dip vandaan kwam, heb ik ook géén idee hoe het komt dat ik nu weer kies voor lezen in plaats van (weer) een serie op tv, maar ik geniet er wel van. Meer dan van een serie? Ik weet het niet. Nog steeds kan ik na een drukke dag op het werk erg genieten van een paar afleveringen Friends of Modern Family, de serie die ik twee jaar terug binchwatchte.

En dus, dankzij deze tegenhanger van de leesdip, leesgekte?, ben ik al over de helft met m'n readingchallenge van dit jaar. Het enige waar het soms nog aan mankeert is de concentratie, ook bij spannende boeken ben ik nog redelijk snel afgeleid. Totdat het nacht is, ik nog één hoofdstuk wil lezen en zomaar tachtig bladzijdes verder ben. Oh oh.

En dan komt er binnenkort ook nog een nieuw boek uit van mijn favoriete schrijver Stephen King. Ik kan me er nu al op verheugen.