Negenenvijftig jaar terug blies mijn moeder op de avond van de 27e maart ballonnen op voor haar jarige dochter. Vier jaar werd deze dame alweer. Mijn moeder was hoogzwanger en met het opblazen van de ballonnen zette ze kennelijk de bevalling in werking, zo vertelde ze altijd. Dientengevolge hebben zowel zus als ik op de vooravond van de uitgerekende data ballonnen op zitten blazen, maar bij ons hielp het dan weer bitter weinig. Toch jammer.
Negenenvijftig jaar terug belandde mijn moeder dus op de kraamafdeling, terwijl anderen haar jarige dochter opvingen. Mijn oma en tante, waarschijnlijk. Mijn vader bevond zich ook in Huize Tavenier, waar mijn moeder lag te bevallen.
Het product van deze bevalling ben ik. Ja, geboren op de verjaardag van mijn vier jaar oudere zus. Iets wat voor heel veel mensen heel bijzonder klinkt, maar voor ons normaal voelde. Mijn vader en z'n jongere broer deelden ook een verjaardag, dus kennelijk zat het in de familie. Ofzo.
Zolang we thuis woonden, was dit geen probleem. Voor de familie vierden we de verjaardag op dezelfde dag, soms ook nog met onze moeder die een week eerder verjaarde of zelfs met m'n opa, die daar weer een week voor jarig was. Een groot deel van de familie woonde ver in het zuiden van ons land, dus dit was wel praktisch. Voor ons voelde dat dan wel een beetje als Sinterklaas, al die cadeautjes over en weer.
Nadat m'n zus en ik uit huis waren, werd het al lastiger. Ja, vaak vierden we bij onze ouders, in het weekend tussen de verjaardagen in, maar dat lukte ook niet altijd. Doordat deze in Spanje overwinterden, bijvoorbeeld. Eén keer vierden we onze verjaardag op Virgin Gorda, een Brits maagdeneiland in de Caribische zee. Dat was wel speciaal. Een lieve vriendin van mij bracht die dag een bosje bloemen naar mijn moeder, omdat haar beide jarige dochters er niet waren.
Maar goed, negenenvijftig dus. Aangezien de bedoeling is met zestig te stoppen met werken, is het aftellen nu echt begonnen. Mijn zus is ook met zestig gestopt en net op tijd terug van weer een grote reis, om haar verjaardag in Nederland te vieren. Straks ga ik naar haar toe. Of we na volgend jaar elkaar nog op onze verjaardag treffen, is de vraag. Als het goed is, zitten wij dan (nog) in Portugal, maar wie weet hoe het allemaal gaat lopen. Elkaar treffen hoeft niet per se op de verjaardag. Elkaar zien is elke dag leuk. Maar eerst m'n zestigste levensjaar maar goed doorkomen.
 |
| Mijn zus en ik, 3 en 7 jaar oud |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten