Leesoverzicht april

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. 

Mijn boeken van april

op 30 april 2018 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Zondeval - Marianne en Theo van Hoogstraten
Italië in de 16e eeuw en de tegenwoordige tijd komen samen in een zoektocht naar een bepaald document.
Een spannend verhaal, waarin de zusjes Emily en Julia uit Bloedlink opnieuw in een spannend avontuur verzeild raken.
Ik streep de categorie: speelt zich af in meerdere tijden af.

Go East! - Stine Jensen
Een ontdekkingstocht van de schrijfster naar de  Kunduliyoga en de manier om dit in te passen in haar leven. Wil ze dat wel? Ik kreeg een boek bij een lezing van Stine Jensen zelf.
Het boek is goed voor de categorieën: 'waar gebeurd' en 'een boek van een bekende Nederlander', want dat is Jensen na 'Wie is de mol' wel.

Een kille rilling - Bernard Minier
Een boek waar ik eerst wat moeilijk inkom, mogelijk doordat ik tussendoor delen van het feuilleton Een stad, het meisje en de duivel lees. Een andere reden kan zijn, dat er behoorlijk veel verhaallijnen door elkaar lopen met allerlei verschillende personen en hun verhalen. Doordat ik het vaak wegleg, raak ik de draad wat kwijt. Wanneer ik me er uiteindelijk even helemaal toe zet, kan ik het al snel niet meer wegleggen.
Voor dit boek check ik de categorie 'Een boek waarin muziek een rol speelt' af. De hoofdpersoon, Martin Servaz, is gek op Mahler, net als één van de moordenaars. Zijn assistent luistert weer hele andere muziek. Deze is gewoon te downloaden, zegt de schrijfster in haar dankwoord.

Ga lekker zelf in je kracht staan - Japke-d. Bouma
Een boekje, waarin Japke-d op hilarische wijze nieuwe kantoortermen  onder de loep neemt, want wat betekent nou eigenlijk 'de klant centraal zetten' of 'het beste uit jezelf halen' en wat doen managers nou eigenlijk en waarom zijn er zoveel (en hebben ze ineens Engelse titels) Ik legde dit boekje naast m'n bed om elke avond 1 of 2 stukjes te lezen, maar in 3 avonden was hij uit. Kan mijn man weer rustig verder lezen in zijn thriller, zonder mijn storende gehinnik aan zijn zij.

Een boekje om aan de gehele managementlaag op de werkvloer cadeau te doen. Misschien een idee voor het kerstpakket. Uiteraard streep ik 'een grappig boek' af bij de categorieën.

Tien kleine negertjes - Agatha Christie
Dit boek staat echt al jaren in mijn kast, hij was van m'n opa. Toevallig had ik Bouma net uit, toen ik De Vrienden van Hebban: Marieke Schreers las. Het boek is Mariekes favoriet en ik besloot het erbij te pakken.
Het is inderdaad een leuk boek. Wederom een plot, die ik niet zo had voorzien. Net als Moord in de Orientexpres.

Ook wel bijzonder: nooit las ik een Christie, dit jaar al 2. Tevens zijn er met dit boek 3 categorieën af te strepen: Er zit een getal in de titel, het staat al heel lang in mijn kast en het speelt zich af op een eiland.

De Cock en het sombere naakt - A.C. Baantjer
Het boek van Christie was de helft van een Dubbel Detective, die kennelijk in de jaren 60 populair waren. Baantjer is de andere helft en.. geschreven in mijn geboortejaar. Een goede reden om ook dit verhaal te gaan lezen.
Mijn eerste Baantjer en het was eigenlijk precies wat ik verwachtte. Behalve de beschreven kleding en de wat striktere moraal, was het niet echt tijdsgebonden, voor mijn gevoel. Hoewel de drugsproblemen in de jaren na dit boek duidelijk een vlucht namen.

De bazaar van boze dromen - Stephen King
Normaal ben ik niet zo van de boeken met korten verhalen, maarja, het is een categorie én het is Stephen King. Bovendien vind ik het lastig om meerde boeken tegelijk te lezen en duurt het feuilleton nog een paar weken. Misschien is een verhalenbundel dan toch wel handig, bedacht ik me.

Op zich is het handig, in het begin. Ik zit in de tuin te lezen en na elk verhaal kan ik weer even wat doen. Maar de verhalen zijn zo kort. Het is King, ik wil doorlezen, me erin verliezen, dagen met m'n gedachten bij de hoofdpersonen zijn, terwijl werk en leven me afleiden. Dat lukt dus niet met verhalen. Sterker nog, doorlezen is lastig, want steeds weer een ander verhaal, andere setting. Veel alledaagse situaties, die op z'n Kings een draai krijgen. Boeiend, maar niet lang. Korte verhalen zijn eigenlijk bij uitstek geschikt als 'verhaaltje voor het slapen gaan', denk ik, maar daar is King dan weer minder geschikt voor. In elk geval niet alle verhalen.
Maar goed, boek uit en categorie afgestreept.

Gelukkig
Het goede nieuws is, dat ik kennelijk over m'n leesdip heen ben.  Gelukkig maar, want ik heb net een boek gewonnen, doe mee aan de leesclub Alya en zit in de lezersjury van de Hebban Debuutprijs. Daarnaast moet ik voor mijn 'reallife thrillerleesclub' en boek lezen en komen er weer allemaal nieuwe boeken voorbij, waar ik graag in zou beginnen.

Aanvulling

De zeer vermoeide man en de vrouw die hartstochtelijk van bonsai hield - Peter Verhelst en Kaatje Vermeire
Op het randje van april, wetende dat morgen deel 6 van het feuilleton weer komt, zocht ik een boek waar ik niet te lang over zou doen. Dat lukte met gemak met deze graphic novel met zeer lange titel, dat ik kocht voor Bookstoreday 2018. Een bijzonder verhaal, waarvan ik niet precies weet wat ik ervan vond. In elk geval streep ik weer 2 catagorieën weg en zoek ik verder naar een volgend boek.

26-11-25

Groen, groen groen en oranje

Het kijken naar natuurlijk groen, geeft je voor langere tijd ontspanning, zo las ik laatst ergens. Daar dacht ik vanmorgen aan, toen ik met de hond door het park liep. Waar een paar weken terug nog knoppen vol zaten met belofte, is het park nu zo goed als groen. Op sommige plekken doet een enkele boom nog moeite z'n eerste blad eruit te persen, maar groen overheerst.

Mijn hond loopt dapper voor me uit. De afgelopen dagen namen we wegens omstandigheden (ik stond te laat op) een kortere route, maar hij wilde zo graag weer eens door een groter stuk park. Vandaag geef ik hem die ruimte. Ondertussen kijk ik genietend rond.

Toch, alle natuurlijk groen ten spijt, heb ik niet direct het gevoel dat ik aan alle kanten ontspan. Daar moet ik, ook tijdens zo'n wandeling, toch echt moeite voor doen.

Om mij heen hebben de vogeltjes een drukte van belang. Het lijkt erop dat zij met meer groen in eerste instantie juist meer stress ervaren. Nesten moeten gebouwd, eitjes gelegd en uitgebroed en dan moet hun nageslacht nog eten. Daarnaast dient ervoor gezorgd te worden dat de alom vertegenwoordigde katten, kraaien, eksters en vlaamse gaaien juist weer van dat nageslacht afblijven. Dan zijn er ook nog van die kleine drukke vliegers, die dat na het uitvliegen van hun kroost gewoon  nog een keer doen. Bij het verdwijnen van het groen keert voor hen de rust terug, denk ik dan. Heerlijk ontspannen, kale bomen en alleen je eigen eten maar om voor te zorgen.

 Voor het groen aan kleurde het park al geel met narcissen en speenkruid. Inmiddels zijn er witte en roze bloesems en andere fleurige bloemen.  De vergeet-me-nietjes, waar een aantal jaren terug  het park nog vol mee stond, laten het dit jaar afweten, helaas. Alleen in de bosjes kan ik ze nog vinden. Zou dat blauw ook net zo ontspannend werken als groen?

Een plek van stress, voor veel mensen, is de werkplek. Ik zit zelf in een geweldig mooie groene omgeving, maar kijk uit op de parkeerplaats. Dat vind ik jammer, maar het is niet anders. Regelmatig haal ik koffie of thee en sta dan even te genieten voor de ramen. Vanmorgen zag ik een stelletje futen baltsen. Daar kan ik natuurlijk niet uitgebreid foto's van gaan maken, maar tussendoor is het leuk om te zien.

Terwijl de natuur groen kleurt, kleurt morgen het land oranje. Vooral onze stad, want tijdens Koningsdag zal Willem Alexander met z'n gezin en gevolg Groningen aandoen. Dit levert mij een vrije dag op. Ik had mee kunnen helpen als vrijwilliger, maar ben bang dat dat teveel zou zijn geweest. Dus bekijk ik het thuis op tv. Ook heel ontspannen.

Earth Day

Volgens het nieuws de afgelopen weken, neemt het aantal insecten de laatste jaren dramatisch af. Behalve de dan teek, daarvan neemt het aantal dan weer dramatisch toe, als ik het goed gelezen heb.

Gelukkig voor moeder aarde dus, dat ik zo'n slechte tuinvrouw ben. Terwijl ik lekker zit te genieten in het zonnetje, wordt er druk om me heen gezoemd. Dit allemaal dankzij rijen met paardenbloemen tussen de tegels, blad en mos óp de tegels en onder allerlei attributen in de tuin en een overvol insectenhotel, waar ze elkaar gewoon uit jagen.

Ja, de tuin is weer een zootje. Veel losse troep heb ik inmiddels opgeruimd (sorry insecten) en zo kwam ik nog een verrassing tegen. Een holletje, gemaakt in een klein potje van de vacht van een 'meneer Nilsson'-knuffeltje, dat erbij op een tafeltje lag. Zou daar het muisje overwinterd hebben, dat ik vorige week zag? Het is echt te klein voor een heel nest, gelukkig.

Terwijl de bijen en vliegen vrolijk (en irritant) door de tuin zoemen, zoeken vogeltjes enthousiast onder blaadjes en stukjes mos naar zespotige lekkernijen. Zo schiet het niet op met de hoeveelheid insecten, maar vogeltjes zijn wel zo leuk.

Onkruid is ook maar een mening

Ten behoeve van insecten, vogels en wat kleur en fleur, ga ik vanavond ook bloemenbommetjes proberen te gooien op het eilandje in de vijver. Dat staat namelijk vol met bomen en struiken, maar ik zie altijd weinig bloemen. Ik hoop dat deze vredige bommen aanslaan, en dat ik dit jaar ver genoeg gooi, maar mogelijk eten eenden en vogels de zaden al eerder op. Hoewel de zaadjes al aan het kiemen zijn in een doos in de tuin. Ik hoop dat ik het goed gedaan heb en dat ik de goede zaden kocht. Komende week zal ik een actiepakket van natuurmonumenten ontvangen, waarin precies omschreven staat, hoe je door middel van bloemenbommetjes bijen aan kunt trekken in de omgeving en hoe je zo'n bommetje maakt. Ik zal dan zeker nog een poging wagen.

Als ik in de tuin bezig ben geweest, heb ik overal jeuk. Het voelt alsof er insecten over m'n lichaam kruipen, maar ik zie niets. Nee, écht niet. Ook heb ik uitslag, van de zon? Best mogelijk. Op mijn huid lopen kennelijk spookinsecten.

Het was vandaag 'Earth Day', 's werelds grootste milieubeweging. Ik at salade, genoot in de tuin en gooi vanavond bommen, als een echte activist, maar eigenlijk genoot ik vooral passief van de vogels, de bloemetjes en de bijtjes.

Bewegen

Lee Good van de Fibro Blogger Directory kwam met een nieuw idee: een blogchallenge. Wanneer de bloggers vastlopen met ideeën, kunnen ze bloggen over de door Lee bedachte prompt. Het eerste onderwerp: Excercise.

Terwijl zich hier in mijn hoofd langzaamaan een blog over vormde, was de week al voorbij. De nieuwe prompt was 'Wat heb je geleerd van fibromyalgie' en ik kon niets verzinnen, dus besloot ik alsnog over mijn beweegdoelen en de realiteit te schrijven. Een goed idee is een goed idee, tenslotte.

Eerste lentedag: Koud maar zonnig

Mijn beweegdoel:
In een goede week fiets ik drie dagen naar het werk en ik loop de vierde, op vrijdag. Wandelend doe ik zo'n half uur over de afstand. Twee keer per week heb ik verschillende werkplekken en fiets ik tussen de middag ook nog 20 minuten. In mijn goede week zwem ik op maandagmorgen voor het werk. Op maandagavond heb ik tafeltennistraining en op de donderdag vrij spelen of een wedstrijd. De dagen dat ik niet sport, probeer ik toch 9.000-10.000 stappen te zetten op een dag.
Liefst zou ik ook nog één tot twee keer per week aan yoga doen, maar dat lukt me (nog) niet. 
  
Mijn beweegrealiteit:
Het was koud de afgelopen weken en het waaide veel. Buiten zijn was voor mij geen pretje, de pijn was aanmerkelijk erger. Steeds vaker nam ik de auto naar het werk. Op tijd opstaan werd bemoeilijkt, doordat ik me echt extreem moe voel. Hierdoor kwam het zwemmen in de ochtend ook in het slop.
Tafeltennis doe ik nog wel, in elk geval één keer per week, maar zelfs dat werd lastiger.
Door de kou en de pijn en de vermoeidheid haalde ik ook regelmatig de 9000 stappen niet.

Hoe pak ik dit nu aan?
Wanneer ik weer wil voldoen aan mijn beweegdoel, ga ik er meestal op maandagmorgen weer vol voor. Zwemmen, fietsen, tafeltennissen, niet nadenken maar doen. 's Avonds de hond mee voor een wat langere ronde, geen probleem. Of, nouja, wel een probleem, want op vrijdagmiddag lig ik dan weer uitgeput op de bank, om in het weekend de beweging tot het minimum te beperken. Dat is niet hoe ik het leerde in revalidatie.

Dus
De afgelopen week heb ik me mentaal bij de lurven gepakt en elke dag de fiets naar het werk genomen. Het was Pasen, dus slechts drie werkdagen. Het weer op donderdag viel wel erg tegen, met een complete herfststorm tijdens het lunchtochtje naar de andere werklocatie, maar ik fietste. Vanwege Pasen was er op maandag geen training, maar dinsdag én donderdag had ik een wedstrijd, dus twee keer tafeltennissen is ook een feit. Nog geen zwemmen en van het werkwandelen heb ik ook even afgezien.

En nu

Mijn stok achter de deur
in het weekend

Gelukkig laat de weersverwachting een stijgende lijn zien. Meer zon en hogere temperaturen. Volgens mijn stappenteller heb ik een dagelijks gemiddelde van 7334 stappen in de afgelopen 30 dagen (zo'n 4,7 km) Dat valt me nog mee, eerlijk gezegd. In feite is het maar 15 minuten wandelen per dag van m'n dagdoel van 9000 stappen af, dat klinkt haalbaar. Wanneer ik weer stabiel op dat dagdoel zit, ga ik het verhogen, is mijn plan. Zo bouw ik stapsgewijs (ja, pun intended) mijn beweging uit.

Komend weekend heb ik het druk, met een tafeltennistoernooi op zondag aan de andere kant van het land. Aan de éne kant vind ik, dat ik me gewoon aan m'n planning moet houden en op maandagmorgen moet gaan zwemmen, aan de andere kant kan dat misschien beter nog één weekje wachten. Het hangt een beetje af van de zondagavond, denk ik. Het zou jammer zijn als ik door het zwemmen de training 's avonds weer afzeg.

Al met al: nieuwe plannen, nieuwe doelen en een nieuw seizoen. Hopelijk verdwijnt de komende tijd die extreme vermoeidheid, waar ik maar last van blijf houden. Dat helpt namelijk niet. Omdat ik weet dat mijn conditie snel achteruit gaat wanneer ik stop met het basisbewegen (fietsen naar het werk, stappen en tafeltennis) probeer ik dit keer echt rustig aan op te bouwen. Eventueelvoor de pijn maar weer eens aan de pijnstillers. Dan moet het over een paar weken toch allemaal weer lukken en misschien zal ik dan eindelijk ook die yoga weer eens oppakken. 

Leesmaand maart

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik een aantal van mijn blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten.

Mijn boeken van maart

op 02 april 2018 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Vorige maand vertelde ik al over een leesdip, deze maand werd het niet veel beter. Met hangen en wurgen las ik Hypnose uit. Ik had er veel enthousiaste verhalen over gelezen, maar kwam slechts met moeite in het verhaal. Pas op het eind wilde ik ook echt doorlezen, zoals dat wel vaker gaat met spannende boeken. Toch blijf ik het verhaal te gedetailleerd vinden. Waarom moet ik weten over welke route de hoofdpersoon precies loopt, welke gebouwen hij/zij voorbijgaat en welke kleur de deuren hebben? Op een gegeven moment is "hij gaat van A naar B" gewoon ook een optie. De sfeer van de omgeving was al in het boek verwerkt, daarna wil ik gewoon verhaal en actie.

Hoewel ik uiteindelijk het verhaal en de ontknoping origineel en spannend vond, gaf ik het boek dus toch maar drie sterren. Wel kon ik de categorie 'Een boek van meerdere auteurs' afstrepen.

Daarna zocht ik een boek, waar ik me dan wél in kon verliezen. Ouderwets, zeg maar, om toch het plezier een beetje terug te vinden en lezen weer voorrang boven andere activiteiten te geven. Dat vond ik gelukkig in Oorsprong van Dan Brown. In het begin las ik nog niet echt door, er zijn ook andere factoren van invloed op mijn lezen dan alleen de spanning van een boek, maar toen ik er eenmaal wat in kwam, werd dit boek inderdaad een prioriteit. Want waar komen we nou eigenlijk vandaan en waar gaan we nou eigenlijk naar toe? De centrale vragen in dit boek. Door de spanning in het boek en de uiteindelijke antwoorden gaf ik het boek uiteindelijk 5 sterren. Ik houd wel van de conclusie en de hoop, die Edmund Kirsch in het boek aankondigt. 

Ik vinkte de categorie 'een boek waarin religie een rol speelt' af. Is het boek ook aangeraden door boekhandelaren en is 'best verkochte boek van 2017' een award,  vraag ik me nog af.

Nog onder de indruk van het boek, zag ik Gezien de feiten van Griet op de Beeck op tafel liggen en  besloot deze eens te pakken. Voor eventussendoor. Het boek verraste me. In het Vlaams hoorde ik de stem van Griet, zoals ze klonk op tv. Even wennen. Het verhaal ontroerde me, sprak me aan en hoewel haar boeken me tot nu toe niet echt trokken, denk ik er nu toch over één van haar boeken te gaan lezen.
Hiermee kon ik ook twee categorieën afvinken: uitgekomen in 2018 en uit in een avond.

Inmiddels wordt het lastiger een boek te vinden, waarbij ik een categorie kan afvinken. Mijn meest gangbare categorieën heb ik inmiddels gehad, zoals: spanning, klimaat en een dikke pil.  Ik besloot tot Zondeval, een boek dat zich in twee tijden afspeelt. Ook weer meerdere auteurs en .. voor de landenchallenge die ik stiekem nog met mezelf doe: Italië. Het boek leest lekker weg, maar ik heb nog niet uit. Voor de volgende maand dus!

Drie boeken totaal, de dip is nog niet helemaal weg, maar intussen ben ik ook met vele anderen bezig in het feuilleton Een stad, het meisje en de duivel, elke week 100 pagina's en door de leesclub blijf ik actief.

Go East van Stine Jensen

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik een aantal oude blogs hierheen.

Ria las eens wat anders - Go East!

op 11 april 2018 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Is het een zelfhulpboek of een roadtrip langs de ervaringen van de schrijfster in het land van Yoga en andere manieren om tot jezelf te komen, dat vraag ik me af als ik met het boek in handen sta. Het is 8 maart en ik ben bij een lezing van Stine Jensen in verband met Internationale Vrouwendag. Om mij heen zitten ruim 70 vrouwelijke collega's, die zich voor deze lezing van ons vrouwennetwerk inschreven op het moment dat Jensen door velen nog volop als mol gezien werd. Dat was voor mij in elk geval wel een reden om me op te geven voor deze bijeenkomst van ons vrouwennetwerk. Daarnaast leek het me uiteraard interessant en weer eens leuk.

Stine Jensen
Schrijfster Stine Jensen is 'wereldberoemd' door iets wat ze niet is: Dé Mol. Ze is slecht in spelletjes en het binnenhalen van geld en moest voortijdig het programma "Wie is de mol" verlaten. Ze is ook filosoof, geboren in Denemarken en de helft van een ééneiige tweeling. Ze schreef onder andere de  boeken 'Dus ik ben' en 'Go east!'.

Jensen gebruikt het boek Dus ik ben, dat zij samen met mede-filosoof Rob Wijnberg schreef, als introductie voor haar lezing over het boek Go East! en vraagt ons hoe we ons voorstellen. We moeten 5 steekwoorden gebruiken. Mijn lukt het niet, ik kom niet verder dan moeder, secretaresse en nog iets, waar ik nu al niet meer op kan komen. Het schijnt dat de meeste vrouwen bij voorstellen benoemen dat ze moeder zijn en/of echtgenote. Mannen 'vergeten' dit detail vaak, wanneer ze zich voorstellen. Zij focussen zich meer op wat ze doen. Sommige vrouwen benoemen zelfs dat ze vrouw zijn, alsof dat niet te zien zou zijn.

Go East!
Het idee voor het boek Go East ontstond nadat Jenssen met een burn-out thuis zat. Om zich beter te leren voelen, besluit ze zich meer op yoga te gaan richten. Ze komt bij een Kundulimeester terecht.

In het boek begint Jensen met uitleggen, welke verschillen er zijn tussen de oosterse en westerse filosofiën. Dat we in het westen vooral dualistisch denken, waar het oosten non-dualistisch is. Geen wit-zwart, goed-slecht of mannelijk-vrouwelijk, hoewel over dat laatste de plek van vrouwen in de oosterse samenleving toch anders doet vermoeden. Non-dualistisch denken blijkt lastig, voor ons westerse brein.

Wanneer de yoga in de jaren 60 in het westen geïntroduceerd wordt, vinden vooral hippies en de geitenwollesokken-figuren zich hierbij thuis te voelen. Inmiddels heeft yoga een meer stoer karakter gekregen. Managers doen het, Dexter in te tv-serie doet het en op posters staan geen zachte vrouwen in losse fleurige stoffen meer, maar gespierde mannen. Yoga verwesterd. We hebben te maken met tulpenboedisme.

Terwijl Jensen steeds verder in de Kunduli duikt, en zich met tegenzin over lijkt te geven aan deze manier van leven, lees je hierover haar innerlijke strijd. Ze ziet in zichzelf ineens haar 'zweverige' moeder terug, terwijl haar nuchtere tweelingzus haar bekommentarieert.
Zoals ze zelf enigszins spottend concludeert: natuurlijk komt het goed met haar, zoals met vrijwel alle boeken, waarin de schrijver een nieuwe manier van leven ontdekt. Dus staat ze inderdaad 's morgens om 4 uur onder de koude douche (!) om daarna haar oefeningen te gaan doen.

Las ik wat anders?
Was dit nu een echt 'Lees eens wat anders', boek voor mij? Ja. Hoewel ik filosofie interessant vind, lees ik eigenlijk nooit een boek van een filosoof of over filosofie. Het boek 'De wereld van Sofie' staat al jaren in de kast, ik las alleen het eerste hoofdstuk en werd toen afgeleid. Een boek geschreven door een filosoof was voor mij dus nieuw, maar echt filosofisch is het niet. Het is meer de ontdekking van Jensen van deze manier van yoga beoefenen.

Ondertussen wil ik graag yoga gaan doen, maar ben ik niet van plan om 's morgens om 4 uur op te staan voor wat voor douche dan ook. Ik vraag me ook af hoe je deze levenswijze kunt inpassen, met een 'normale' baan van 9-5 (bij wijze van spreken) en een gezin. Zeker dat gezin zal aanpassingen moeten doen. Of meegaan.

Note 26-11-25: het is nit gelukt en het lukt nog steeds niet, ondanks dat de kinderen allang het huis uit zijn.