Al sinds 8 augustus hield ik een blog bij op Hebban, maar Hebban gaat veranderen en de blogs zullen verdwijnen. Hieronder staat de eerste blog die ik plaatste. Ook andere blogs van de afgelopen negen jaar zal ik naar deze blog kopiëren. Niet allemaal, maar in elk geval de maandelijkse boekenoverzichten.
De blogs zullen op de juiste tijd geplaatst worden in deze blog, geen idee of dat ergens nog 'oppopt' als nieuw. Alleen deze, de eerste, zet ik als een soort herinnering hier.
Boeken zijn je vrienden
Lezen is altijd een onderdeel van mijn leven geweest. Vroeger, op de woensdagmiddag, was ik bij mijn oma en zij las voor. Uit onder andere Pinkeltje en ‘In het warme vossenhol’ weet ik nog. “Boeken zijn je vrienden” zei ze streng, “daar moet je voorzichtig mee zijn en goed voor zorgen”. Ezelsoren maken of op de kop neerleggen was dan ook taboe, weggooien of geven not done.
Oma stamde uit de tijd, dat een boek verkrijgen nog niet zo makkelijk was. Ze vertelde van een winkel op de hoek, waar zij en haar moeder boeken leenden voor een cent, stuiver of dubbeltje, het exacte bedrag weet ik helaas niet meer precies. Een boek kopen was hoge uitzondering, voor verjaardagen. Vandaar waarschijnlijk de zuinigheid, die ik meekreeg.
Zodra het kon, las ik zelf. Dat begon met ‘Nijntje in de sneeuw’, daarna wat boeken met eenvoudige sprookjes en fabels. Gek was ik op ‘Valko Vos’, dezelfde hoofdpersoon als in ‘het warme vossehol’. Hoe graag wilde ik niet óók een vos als vriend en al die dieren helpen tegen de jagers? Weer wat later waren het vooral de boeken met diverse avonturen.
Ik las alles van Enid Blyton; dankzij ‘De dolle Tweeling’, Pitty en ‘de Grootste Belhamel’ wilde ik ook wel naar kostschool. ‘De vijf’, ‘de vijf detectives’ en ‘de Grote 7’ maakten dat ik de omgeving van onze nieuwbouwwijk afspeurde naar onraad, natuurlijk met onze honden in mijn kielzog. Met Arendsoog ( waarvan mijn vriendin en ik de eerste twintig delen van onze leraar in de vierde klas leenden) en Winnetou (‘voor vader en zoon’ maar mijn moeder, zus en ik waren er gek op) galoppeerde ik over de prairie, natuurlijk als grote indianenvriendin. Ik las ook toen al diverse genres, van westerns tot meisjesboeken. Op aanraden van mijn oma ‘Joop ter Heul’, bijvoorbeeld. Een geweldig boek.
Elke week trokken mijn vriendin en ik naar de stad om in de grote bibliotheek boeken te halen, de bibliobus was niet voldoende. Helaas mochten we maar 3 meenemen. Aangezien we van dezelfde boeken hielden, wisselden we halverwege de week om. Zo lazen we minimaal 6 boeken per week (en speelde ook nog buiten). Was ik toen een challenge begonnen, had ik ‘m met gemak op 300 kunnen zetten in plaats van de 30 van nu.
Toen ik ouder werd, en een baantje kreeg, ging ik boeken kopen. Mijn favoriete genres werden aangevuld met horror (Stephen King!) en de harde realiteit van mishandelde kinderen. Geen idee wat mij daarin trok. Langzaamaan vulde mijn boekenkast zich met dikkere boeken, waar ik ook wat langer over deed. Ik las nog veel en graag, maar werd tevens in beslag genomen door werk en studie. Het minst las ik in 4 en 5 havo, toen ik ineens moest lezen voor een lijst. Literatuur was op dat moment nog niet echt mijn ding.
Op de boeken die ik heb, ben ik nog steeds zuinig, maar ze allemaal bewaren lukt niet meer. Kopen en krijgen van boeken is algemeen goed, geen zeldzaamheid meer zoals bij mijn oma. De boekenkast stroomde over en een opruiming was gewenst. Twee dozen met boeken gingen naar een buurtcentrum, weggooien is tenslotte zonde, waar spontaan een ‘Leeskast’ ontstond. Je kunt er nu boeken halen en brengen.
Veel van mijn kinderboeken staan nu bij de kinderen, die ze niet lezen. Boeken van hen las ik dan weer wel, Harry Potter, bijvoorbeeld. Niet alleen las ik de hele serie aan de kinderen voor, ik las ze zelf vooruit in het Engels. Lezen doe ik bijna alleen nog maar digitaal. Hoewel ik liever het papier ruik en makkelijk heen en weer blader, is een boek me tegenwoordig te zwaar. Een e-reader ligt veel makkelijker in de hand en zo neem ik met gemak een hele ‘kast’ vol ‘vrienden’ in de tas mee.
In mijn jeugd waren er ook nog niet veel boeken in huis, ik ben van 1950. Op school konden we ook boeken lenen en dat deed ik ook graag. Later lang lid geweest van de bibliotheek. Toen was er ook nog geen internet en leende ik kookboeken en maakte daar fotocopieen van die ik netjes inplakte.
BeantwoordenVerwijderenVan een paar schrijvers heb ik de meeste boeken verzameld. Niet zo bekende schrijvers voor de meeste mensen. Hans Martin en James A. Michener. veel op MP gekocht en soms in kringloopwinkel.
Nu lees ik een boek alleen buiten in de zomer, binnen komt het er niet zo van. Ik heb wel een bookseat gekocht, kan je heerlijk boek op schoot zetten .
E-reader vind ik niet fijn lezen. Heb wel de luisterboeken ontdekt, heerlijk bij huishoudelijk werk en ook als ik onderweg ben met fiets of auto.
Ik hou van series kan van alles zijn, trillers of romans of iets ertussen in
Ik heb ook een plankje Michener! Ik begon met Cariben, toen ik in het vliegtuig naar Sint Maarten zat :-)
VerwijderenIk vind series ook wel fijn, maar lastig als er al meerdere boeken uit zijn. Ook lastig als je lang op een volgend deel moet wachten. Daarom is een stand alone ook wel een uitkomst, eigenlijk.
Heel herkenbaar voor mij, dit verhaal van jou. Van veel bekende titels tot het voorlezen van Harry Potter aan de kinderen. Ik was en ben altijd een echte veellezer en de bieb heeft een trouwe klant aan mij.
BeantwoordenVerwijderenIk weet nog goed dat ik erg moest huilen bij Harry Potter en de kinderen me ongeduldig aankeken van 'lees nou vérder!'. Ja, lezen is ook emotie.
VerwijderenJa je verhaal is ook voor mij heel herkenbaar. Geschiedenis... Maar ik lees nog steeds vaak en veel
BeantwoordenVerwijderen