Leesoverzicht april

"Dit boek moet je gaan lezen", zei mijn zus meer dan veertig jaar terug. "Het is dun en hilarisch" Heel geschikt voor de Nederlandse boekenlijst dus. Over het algemeen hebben m'n zus en ik dezelfde humor, maar ik vond De Avonden van Gerard 't Reve helemaal niet hilarisch. Ik vond het doodzaai en kwam er niet doorheen. Probeerde het verschillende keren en gaf het op. Uit dat ik op het proefwerk over existentialisme en dit boek wel een voldoende haalde, bleek wel dat ik het boek wel snápte. Kon een scene uitleggen, waar ik nog niet aan toegekomen was. 

Bij Hebban is april sinds jaar en dag de 'Lees Eens Wat Anders'-maand (LEWA). Door Hebban lees ik al zo breed, dat 'wat anders' lastig te vinden is. Toen kwam De Avonden dus bij me op. Helaas is deze niet bij de online bieb te lezen en een boek aanschaffen, dat ik al twee keer niet uitlas, dat gaat me even te ver. Hoewel hij bij de boekenbalie niet eens zo duur blijkt te zijn. Een medelezer van mijn leesclub zei, naar aanleiding van mijn opmerkingen over dit boek, dat je het eigenlijk in december moet lezen, de dagen dat het boek zich afspeelt. Dus.. mogelijk lees ik in december ook nog eens wat anders. Nu even niet. 

Maar wat anders lees ik dan?

Cleopatra - Saari El-Arifi
Dit boek kocht ik om verschillende redenen. Zo leek het verhaal me interessant, speelt het zich af in Egypte, een land dat ik niet zo vaak lees, en ziet het er ook nog eens schitterend uit. Daarom kon ik het tijdens de Boekenweek niet laten liggen. 

In het boek vertelt Cleopatra haar verhaal over haar leven. Dit leven is al vaak beschreven, maar voornamelijk door mannen en die bezagen (en bezien) een vrouw aan de top toch anders dan dat zo'n vrouw daadwerkelijk is. Zo werd Cleopatra een heks, hoer en verraadster genoemd. Door die mannen, natuurlijk. Om een hoer te zijn, hoef je maar met één man te slapen zonder getrouwd te zijn. Die man? Die is/was gewoon een man. Duh. 

Cleopatra was een slimme en ambitieuze vrouw. Ze sprak en schreef zeven talen, maakte van Egypte een bloeiende natie, opende ziekenhuizen en kreeg ook nog eens vijf kinderen. Toch wordt er vaak alleen over haar uiterlijk gesproken. En dat ze die kinderen met getrouwde mannen kreeg. Romeinen ook nog. Julius Caesar en Marcus Antonius. Niet de minste! Natuurlijk zeggen mannelijke geschiedschrijvers graag dat haar successen te danken waren aan die mannen en niet aan haar intellect en kunde. 

Ik leerde weer wat geschiedenis door dit boek. Geschiedenis over de vrouw Cleopatra in plaats van het mooie mensvormige aanhangsel van Julius Caesar en Marcus Antonius. Ook wat geschiedenis van Egypte, logisch, en het Romeinse Rijk. 

Met het boek en de schrijfstijl had ik in het begin wat moeite. Daardoor kwam ik er moeilijk in. Maar al snel werd het interessanter en ja, dat is haar leven ook, natuurlijk. De schrijfstijl bleef wat kinderlijk. 

Afijn, voor de checklist is deze auteur jonger dan ik, las ik nog nooit een boek van haar en volgens mij ook nog nooit een boek dat in Egypte afspeelt. Drie keer 🗸

Warme Oorlog - Marcel Houtzager
Houtzager is de man van een vriendin en vroeg me zijn boek te lezen. Het is een bijzonder en origineel verhaal over een eigenzinnige man, die als spion door Afrika reist. Het boek is geschreven in 2001 en zodoende komen er nog wereldleiders in voor, waarvoor ik nu even in m'n herinnering moest graven. En.. er was nog geen euro. 

Marcel Houtzager is een kunstzinnig man, die zich nu vooral bezighoudt met schilderen. Hij maakt portretten in opdracht. Hij vroeg mij zijn boek te lezen. Ik kan het verder nergens vinden online, dus aanraden wordt lastig. 

De bijenhouder van Aleppo - Christy Lefteri
Een van de boeken die ik kocht voor m'n verjaardag. Een bekroond boek. Een emotioneel boek ook. Gelijk in het begin begonnen de waterlanders bij mij al te komen. En door de beelden op tv van andere oorlogen, kon ik eerst nier verder lezen. 

Dus begon ik eerst in

Het duistere meer - Sarah Bailey
Ook een boek dat ik kocht in de boekenweek, het was een aanbieding en rolde zo in het mandje, en dat ik vervolgens las voor de thrillerleesclub. Goed dat ik de leesclub had, want de bijenhouder had me een beetje in een leesdip gekregen en dat is natuurlijk altijd jammer. 

Dit boek haalt me wel uit m'n dip, maar ik vind 'm wel lastig. Er is heel erg veel drama in het leven van de hoofdpersoon, en dat wil de schrijfster graag allemaal in de eerste hoofdstukken duidelijk maken. Verder gaat het verhaal, met uitgebreide beschrijvingen, af en toe van links naar rechts en terug. 

Hoewel het concept voor spanning er is, wil de echte spanning bij mij niet komen. Ja, natuurlijk wil ik weten wie de moord gepleegd heeft en hoe alles in elkaar valt, maar bepaalde dingen zag ik ook al van verre aankomen. En een aantal dingen irriteerden me enorm. Daarnaast klopten er zaken volgens mij niet. 

Nouja, al met al wel een leuk boek om te lezen, als zou je dat uit mijn commentaar niet opmaken, maar toch blijf ik met een mweh-gevoel achter. Er had meer in gezeten en er had wat uitgelaten kunnen worden. Ook hoef je volgens mij geen vliegtuig naar een grote stad te nemen, als je vanuit je achtertuin het vuurwerk van diezelfde stad kunt zien. (irritatiepuntje)

Een andere deelnemer aan de leesclub merkte nog op dat de vertaling ook wel wat te wensen overliet. Dat kan ook storend zijn bij het lezen. Mij valt het meestal niet op, maar in dit boek inderdaad wel. 

Het verhaal speelt zich overigens af in Australië. Een nog niet gelezen land dit jaar. 

Na dit boek ga ik weer verder met De bijenhouder van Aleppo. Het schiet niet echt op, omdat ik het niet wil lezen. En toch weer wel. Het boek vertelt van ellende en hoop. De tweede helft lees ik uiteindelijk toch in een (zaterdag-)avond uit. Af en toe leg ik het weg en speel ik een spelletje op m'n telefoon. Even afleiding van de moeilijkheden en het verdriet. Even niet verder willen lezen, als de schrijfster hint naar weer een nare gebeurtenis. Al met al een aangrijpend verhaal en mooi geschreven. 

Hoewel Nuri en Afra een reis maken door verschillende landen, neem ik toch Syrië als land van het boek. Dat land is de basis van het hele verhaal. De basis van de reis. De basis van Nuri, Afra, de kleine Sami en de bijen. De basis, die door bommen vernield werd. 

Na dit boek was het echt wel tijd voor wat luchtigers, dus haalde ik De verwarde cavia, terug op kantoor van Paulien Cornelisse uit de kast. Dit bracht me precies wat ik zocht. Prietpraat, kantoorkarikaturen en opmerkingen over opmerkelijk taalgebruik. Heerlijk. Dit keer werd er wat minder nadruk gelegd op het feit dat Cavia een Cavia is en dus niet overal bij zou moeten kunnen, volgens mij. 

Broers - Carolijn Visser
Mijn eerste 'boek van de maand' van dit jaar. Na de cavia kon ik het aan, zeg maar. Ik verwachtte een boek met veel oorlog, want daarover wordt steeds verteld, maar dat valt erg mee. Eigenlijk gaat het gewoon over de geschiedenis van de vader van Visser en zijn broers, nog een stukje opa en oma, die de stamoudsten zijn. Het is een kunstzinnige en creatieve familie, die ook veel in contact is geweest met bekende kunstenaars van naoorlogs Nederland. Op den duur werd het me wel teveel opsomming van feiten, maar het schets wel een mooi beeld van Nederland in de jaren vijftig. En ik heb wat geleerd over kunst, in elk geval over de kunstenaars Visser. Het verwarde me wel af en toe dat ze het de ene keer over haar vader en moeder had en ze de andere keer Ar en Sophie noemde. 

Het was even zoeken na dit boek. Neem ik een boek dat deze week nog uitgaat of neem ik een boek, dat mee kan op vakantie en daar achtergelaten kan worden. Ik koos voor het laatste. 

Uncommon type van Tom Hanks  kocht ik met korting op Gatwick Airport. Daar is een 'gevaarlijke' winkel voor de boekliefhebbers, met altijd aanbiedingen met 'de tweede halve prijs'. Dit boek stond sinds het uitkwam al op m'n 'wil ik lezen'-lijst, dus die aanbieding kwam goed uit. En het boek kwam zo mee. 

Al lezend kwam ik erachter dat er nog een derde optie is. Het is een verhalenbundel, dus ik kan ook gewoon een paar verhalen lezen en dan het boek thuislaten.  Dat is waarschijnlijk hoe het zal gaan. Deze maand komt het boek in elk geval niet meer uit, dus eigenlijk behoort het niet tot het overzicht. 

Op naar mei!

 

 Statistieken na deze maand
6 boeken deze maand, dus totaal nu 24* van de voorgenomen 75 gelezen
1 boek uit eigen kast, maakt een totaal van 10 
3 nieuwe landen, maakt totaal 11 verschillende landen (en 2 verschillende fantasielanden)  
In totaal nu 21 van de 52 categorieën afgevinkt van de Hebban checklist, denk ik. Ik heb dat even niet zo bijgehouden deze maand. 

Nieuwsgierig naar de Hebban checklist? Klik dan hier.

Boeken van april

 In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

April, waarin ik wat anders las (en ook wel weer hetzelfde)

op 08 mei 2025 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

April is lees-eens-wat-anders-maand en daar doe ik graag aan mee. Voortvarend begon ik dan ook met de bingo-kaart, die Hebban daarbij uitdeelde. Ik ging goed, maar heb net geen rijtjes vol gekregen, tenzij lezen op een terras geldt als 'lezen in een café', maar dat vind ik eigenlijk niet. Het was leuk om te doen! Ik las gevarieerd, voegde een aantal nieuwe landen toe aan mijn eigen 'lees 24 landen'-challenge en las dankzij 2 dunne boekjes een goed aantal voor m'n readingchallenge.

Wat las ik?

Een raam, geen sleutel - Jussie Adler-Olson
Het laatste deel van de serie Q. In dit deel wordt het raadsel rond de aanslag op Carl Mørck en zijn twee collega's opgelost. Carl Mørck zit in de gevangenis op beschuldiging van medeplichtigheid. Rose, Assad en Gordon proberen in het geheim te ontdekken wat er echt gebeurd is.

Ik kwam wat moeilijk in het verhaal, want veel was alweer weggezakt de afgelopen jaren. Ook slachtoffers van eerdere zaken komen weer langs, maar wat was hun rol ook alweer? Uiteindelijk maakte dat niet zoveel meer uit. Het boek is spannend, uiteraard zou ik haast zeggen, en gelukkig weten we nu eindelijk wat er echt gebeurd is.

Denemarken als nieuw land voor m'n landenchallenge. Het boek is niet echt een lewa voor mij, uiteraard.

Vincent - Barbra Stok
Een stripverhaal over het leven van Vincent van Gogh in zijn periode in Frankrijk. Ik vond het mooi weergegeven.

Strips lees ik niet zoveel meer, dus wel een lewa-boek. En Frankrijk, als nieuw land voor m'n landenchallenge.

Hèhè - Paulien Cornelisse
Een heerlijk boekje over opvallende worden die we gebruiken in onze taal. Altijd fijn lezen, Cornelissen.

Lampje - Annet Schaap
Een mooi verhaal van het meisje Lampje, dat bij haar vader weggehaald wordt en bij andere mensen in huis gezet. In dit huis woont een  monster, zegt men, maar is dat zo?

Waarom we een zak chips altijd in één keer leegeten - Esther Aarts
Een interessant relaas over hoe we eten en waarom we zo eten. Overgewicht en lichamelijke klachten uitgelegd aan de hand van de werking van onze hersenen, of toch ook weer niet. Want eten we zo, omdat onze hersenen zo geprogrammeerd zijn of zijn onze hersenen zo geprogrammeerd door wat we eten?
De stof is wat droog opgeschreven en alle hersendelen uit elkaar houden blijf ik lastig vinden.

Dit boek las ik voor een recensie in een tijdschrift voor patiënten met fibromyalgie.

De vegetariër - Han Kang
Ik doe mee aan de uitdaging "Nobel daagt je uit" (code HJASR), minimaal één boek lezen van een winnaar van de Nobelprijs voor literatuur. Ik zocht gelijk op welke vrouwen gewonnen hadden en kwam uit een boekwinkel met twee boeken thuis. Dit was er één van.

Een bijzonder boek, dat zich afspeelt in Zuid Korea (ja, een nieuw land, alweer!). Een beetje traag soms, beklemmend zeker. Ik weet niet of ik het andere mensen aan zou raden, maar ik ben wel blij dat ik het gelezen heb. Het blijft me bij.

Optimisme zonder hoop - Tommy Wieringa
Een dun essay waar ik eigenlijk een beetje verdrietig van werd. Echt optimistisch was het in elk geval niet.

Voordat ze verdween - Lisa Gardner
Een heerlijke thriller. Anders dan andere. Een doodgewone (oudere? Ik schatte haar op mijn leeftijd) vrouw zoekt mensen, vooral meisjes, op die verdwenen zijn. Ondertussen komt deze vrouw met meerdere mensen in aanraking, die haar maar een vervelende indringer vinden.

De moord op Willemina Jansen - Marijke Verhoeven
Een cosy-crime dat zich afspeelt in mijn omgeving, maar dan ruim 100 jaar terug. De taal een beetje Cissy van Marxveldt-achtig, maar niet helemaal. Ik vond het vermakelijk om te lezen.

Het zuiden - Tash Aw
Hebben boek van de maand. Het is voor mij zeker een LEWA-boek. Het verhaal van een jongeman in Maleisië (nieuw land!) Ik vond het bijzonder om te lezen, maar weet niet zo goed wat ik ervan moest vinden.

Stille woede - Ida Axelsson en Asa Bonelli
Het verhaal is spannend, gebeurtenissen angstaanjagend, vind ik. De hoofdpersoon neemt misschien een beetje te veel risico, maar dat vindt ze zelf gelukkig ook.

Dit boek kreeg ik voor een recensie hier op Hebban. Die volgt nog.
Zweden was nog weer een nieuw land. Ik zit nu op 13 landen. En het was zeker geen LEWA.

11 boeken, 3 LEWA's. 4, als ik de 'zak chips' meereken, maar dat soort boeken lees ik ook al steeds vaker. Het was in elk geval een heerlijke leesmaand. Dat deed me goed.

Ik ben weer eens een week te laat met m'n maandelijkse overzicht. Ik was vergeten hem openbaar te zetten.

Boeken van april en mei

In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

April, LEWA en mei

op 31 mei 2024 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Elke maand ben ik verbaasd dat er wéér een maand voorbij is. En toch is het zo. Het was een goede leesmaand. Ik las mijzelf door een dipje heen.

Deze blog is al een maand klaar, maar ik ben 'm totaal vergeten te plaatsen. De boeken van mei komen er dit keer dus bij.

Wat las ik zoal in april?

Stad 40 - Natahsha Pulley
Dit boek las ik voor mijn thrillerleesclub. Het was eens wat anders (ook al) Geen getroebleerde rechercheur, niet echt een moord en een zoektocht naar de dader. Het was wel spannend en gaf een inkijkje in een (mogelijk -deels- waargebeurd) spel met mensenlevens in Rusland. Griezelig, omdat je je zo voor kunt stellen dat mensen echt zo in het leven staan.

De Tawl - Philip Dröge
Een rondreis op de fiets door delen van de Verenigde Staten en daarbij zoeken naar overblijfselen van de Nederlandse taal aldaar. Ik wist dat New York vroeger Nieuw Amsterdam heette en dat er, dus, meerdere mensen Nederlands gesproken moeten hebben, maar dat er nog tot halverwege vorige eeuw mensen waren die het bij overlevering de tawl beheersten, dát wist ik niet.

Verder een leuk reisverslag.

Wen er maar aan - Maike Meijer
Ik stelde me van dit boek niet zoveel voor. Ja, ik had vaker gehoord dat het grappig was, maar echt, wéér een boek over de overgang en alle ellende? Eigenlijk hoefde het van mij niet, maar op een dag stond hij in mijn minibieb en ik besloot 'm toch te lezen voordat ie weer verder zou reizen.

Gelukkig maar! Wat een leuk boekje! Aanrader voor iedereen van alle leeftijden. Heerlijk.

Interne dreiging - Matthew Quirk
Het boek van de maand april. Een spannend boek! Geen idee van geloofwaardigheid, want weet ik veel van militaire eenheden en hun kracht, maar spannend is het zeker. Ondanks de plattegronden voorin raakte ik de weg wel kwijt af en toe, tussen voorgang, achtergang en de A-B-C en D gang, maar dat maakte op zich niet zo uit.

Het las als een Baldacci. Is dat een compliment? Ja. Maar ook: misschien wordt er iets teveel gehamerd op hoe stoer en sterk de (geheim) agenten zijn.

Moederland - Milouska Meulens
De 'echte' LEWA van deze maand, die ik ontving vanwege de blinde keuze die we konden maken. Ik koos literatuur. In eerste instantie vond ik dit boek niet direct literatuur, omdat het een persoonlijk verhaal is. Niet geromantiseerd. Het is meer een non-fictie of auto-biografie, in mijn ogen, maar dat kan kennelijk ook tot de literatuur gerekend worden. Maar buiten dat, wát een mooi boek. Een intens boek. Een kwetsbaar en open boek. Een mooi geschreven boek, prachtige zinnen en metaforen kwamen langs. Wat heerlijk dat ik dit boek mocht lezen. Uiteraard schreef ik ook een recensie, zoals dat hoort bij een leesclub.

Morisaki's Boekwinkel - Satoshi Yagisawa
Het tweede boek van de maand dat ik deze maand lees. Ik had 'm al een tijdje in huis. Ik zocht een boek dat even niet te heftig binnen zou komen en niet teveel spanning zou hebben. Dat lukte. Maar wat een heerlijk boek om te lezen! En wat leuk dat er een lijst van boeken/schrijvers achterin staat, die in het boek genoemd worden. Helaas zijn de meeste niet vertaald en is mijn kennis van het Japans wat roestig (niet aanwezig, natuurlijk, nooit wat van geleerd). 

De dansvloer is van iedereen - Maaike de Wolf
De tweede LEWA van deze maand. Ik werd niet ingeloot voor dit boek, dus kocht m'n eigen exemplaar. Vooral om eens met mensen over gedichten en het lezen van gedichten van gedachten te kunnen wisselen.

Wat mij opviel is dat ze elke keer dat ik ze lees anders binnenkomen. In de leesclub wordt gevraagd om je mooiste en minst begrepen gedicht te noemen. Het gedicht dat ik bij eerste lezing het  mooiste vond, was bij tweede lezing nog net niet het minste begrepen exemplaar.

Door drukte in het hoofd en de andere leesclub heb ik helaas niet actief mee kunnen doen met deze leesclub. Ik ga nog wel eens nalezen wat er zoal gezegd is.

Short stories in Brazilian Portuguese for beginners - Olly Richards
Een van de manieren om een taal te leren, is verhalen lezen in die taal. Olly Richards 'ontdekte' dit en startte zelfs een website voor het leren van meerdere talen op deze manier. Het boekje bestaat uit korte verhalen. Sommige woorden zijn vertaald (naar het Engels) en aan het eind van ieder verhaal zit een samenvatting en wat multiple choicevragen. Alsof je een tekstverklaring op school doet, zeg maar.

De verhalen zijn niet heel erg spannend, maar leuk om te lezen. Nog leuker vond ik het dat ik, door ze globaal door te lezen, snapte waar het verhaal over ging. Op naar de volgende twee boekjes in dit genre, in Portugees Portugees dit keer. Kijken of ik het verschil merk.

De Pauze, waar ik eerder over schreef, werpt qua lezen van een Portugeestalig boek in elk geval z'n vruchten al af. (Qua 'kennis van de Portugese taal valt het allemaal nog tegen, vind ik zelf) En ondanks die pauze, toch nog acht boeken uitgelezen. Nou zaten er wel dunnetjes bij, maar goed.

Tot zover april, wat las ik vervolgens in mei?
Niet zoveel, eigenlijk. Daarom kunnen ze hieronder nog wel genoemd.

Openbaring - Jeroen Windmeijer en Tjarko Evenboer
Een spannend boek, waarmee ik ook nog weer een hoop leer over de geschiednis in de tijd dat Jezus leefde. (en de namen die men toen had) Ik heb zelf weinig kennis van de bijbel, maar de uitleg van oa Windmeijer in zijn boeken over de oudheid waarin verhalen zich afspelen, klinken mij logisch in de oren. Logischer dan wat ik meekreeg van verhalen uit de bijbel.

Maar zonder deze discussie te voeren, is het gewoon een spannend boek over een oud document, waarvan niet iedereen wil dat het openbaar gemaakt wordt.

De herinnerde soldaat - Anjet Daanje
Ik las met veel plezier Het lied van ooievaar en dromedaris van dezelfde schrijfster. Dit boek was heel anders en hard werken, vond ik. En een continue stroom van woorden, alinea's beginnen stevast met 'En' nog net niet 'en toen' Dit vond ik lastig. Het zet wel een sfeer neer en het verhaal is zeker bijzonder, maar ik deed er dus wat langer over.

Na dit boek zocht ik wat lichters en dat werd Fatsoenlijke mensen stelen olifanten - Peter Hammarbäck
Het boek van de maand mei dus. Een heel ander boek dan de andere boeken van de maand. Erg leuk, verdrietig en bijzonder.

Ik las het ook nog eens uit op de Hebbanuitleesdag, wat ik in eerste instantie niet verwachtte, want het lezen ging deze maand niet zo snel. Ik las mezelf in april door een dipje heen, maar in mei was dat dipje kennelijk weer terug.

Inmiddels ben ik begonnen in Alles wat had kunnen zijn van Ayobami Adebayo. Ja, weer een boek van de maand. Ik ben lekker op dreef. Een mooi boek, zeker weten!, maar nog niet uit, dus voor het volgende overzicht.

Lees eens wat anders

In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

Lees eens wat anders Boekenweekstijl: Duizend Vaders

op 12 maart 2023 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Voor de lees eens wat anders in het boekenweekthema 'Ik ben alles' koos ik voor een boek van Nhung Dam. Een boek dat al langere tijd op mijn WIL stond. Niet alleen vanwege het boekenweekthema. Nhung Dam groeide op bij mij in de buurt. Ze is de dochter van Vietnamese vluchtelingen, zoals meer kinderen in mijn buurt. Mijn oudste was bevriend met zo'n meisje en toch weet ik eigenlijk niets van hun cultuur af. Praten met de ouders was ook lastig, want ze spreken amper Nederlands. 

In deze blog deel ik mijn leeservaring. Ik weet nog niet of ik in het blog aanvullingen ga doen, of in de reacties hieronder. Op het moment dat ik met het blog begin, ben ik op ongeveer éénderde van het boek. 

Het verhaal speelt zich af in een dorpje bij de dijk. Water bedreigt het dorp, steeds meer grond verdwijnt in de zee. Aan de andere kant is een rivier. Nhung is 11 jaar en leeft met haar moeder in het dorp. Haar vader is plotseling vertrokken. Haar moeder heeft het daar moeilijk mee. Nhung ook, maar ze kan er niet met haar moeder over praten. Eigenlijk kan ze het bij niemand kwijt, behalve bij de vreemdeling op de boot. Nhung heeft één vriendin, Moes. Verder heeft ze geen aansluiting met de dorpelingen. Haar moeder kan haar er niet mee helpen. Ondertussen is er een probleem met Chinese maffia. 

Het verhaal is verwarrend. Misschien zoek ik teveel naar metaforen, in plaats van het verhaal van Nhung gewoon over me heen en binnen te laten komen. De wereld waarin Nhung opgroeit wordt beschreven vanuit haar fantasie met extreme personages. Wat gebeurt echt en wat is fantasie? Langzaam word ik er wel in meegezogen, ongeacht de bijzondere dorpelingen. 

Nieuwsgierig hoe het verder gaat, stop ik eerst met deze blog en lees ik verder. 

***

Duizend Vaders, mijn leeservaring (LEWA boekenweekstijl)

op 16 maart 2023 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Voor de lees eens wat anders deze boekenweek koos ik voor Duizend Vaders van Nhung Dam. Goed gekozen, want het was echt een heel ander boek dan ik normaal lees. 

Het verhaal gaat over het meisje Nhung in een Gronings dorp, vlakbij de zee. Nhung is de dochter van Vietnamese bootvluchtelingen, die via omzwervingen in het Groningse Beiahem terecht kwamen. Wanneer haar vader vertrekt en Nhung en haar moeder achterlaat, begint voor Nhung de winter. Het blijft winter, ook in juli en augustus, wanneer de bloemen en bomen doen alsof het zomer is. 

De moeder van Nhung raakt in depressie en Nhung probeert zichzelf zoveel mogelijk staande te houden. Ondertussen worden ze bedreigt door Chinese Maffia, wordt Nhung gepest door meisjes op school en is er een Gekke Tante, die hun tuin vergokt. Een vreemdeling op een boot en de vader van haar vriendinnetje Moes proberen haar te helpen. Tenminste dat zeggen ze. 

In het verhaal gebeuren veel absurde dingen. Het stadje zelf wordt bedreigd door de zee, die steeds verder de dijk over komt. Iedereen zit gevangen, wegkomen is niet mogelijk. 

 Ik vond het verhaal moeilijk te lezen. Zocht steeds metaforen, die ik wel of niet vond. Ik vond ook overeenkomsten met de plek waar Nhung opgroeide en die bijna dezelfde naam heeft als het stadje in het boek: Beijum. In de tijd dat Nhung zelf 11 jaar was, net als Nhung in het boek, leefde ik óók in Beijum. Pas als ik op het instagram van Nhung Dam een krantenartikel zie, begin ik meer van het verhaal te begrijpen. Vooral door het stukje dat je hier ziet. 

Ik zie ook in dat doorlezen en me onderdompelen in het verhaal eigenlijk de enige optie is. 

Ik word ontroerd door het meisje Nhung, dat zich in deze bizarre wereld staande probeert te houden. Die goed probeert te doen voor haar moeder, haar vader heel erg mist en zich afvraagt of ze heimwee kan hebben naar een land, dat ze nooit heeft gezien. Het land van haar ouders. 

Aan het eind van het boek weet ik eigenlijk nog steeds niet helemaal wat ik ervan vond. Het is fantasierijk. Het is ook bizar. Het is ontroerend, maar het is soms ook grof. 

Uiteindelijk gaf ik het 4 sterren. Ik ben blij dat ik het las en kijk uit naar het volgende boek van Dam, dat eind deze maand uitkomt. 

Headerfoto: sneeuw, ijs en eenden in Beijum. 

Boeken van april

In 2025 stopt Hebban met de blogs op de website. Daarom kopieer ik in november 2025 een aantal oude blogs hierheen. In elk geval de maandoverzichten. Soms nog andere blogs die het bewaren naar mijn idee waard zijn. 

Raar genoeg is de lay out steeds weer anders.

In april lees ik wat ik wil (zoals altijd, haha) en ook eens wat anders

op 30 april 2022 door Ria van Boeken tot Blog  

+1

Na de (voor mij) bijzondere maand maart van dit jaar, kwam ik in april eerst maar moeilijk aan lezen. En dan was ik ook nog bezig in een boek van 600 pagina's: Queen of Shadows van Sarah J. Maas. Ik doe niet vaak meer twee weken over een boek, maar in dit geval wel. Dat lag zéker niet aan het verhaal! Aangezien ik in mei vakantie heb, heb ik besloten de serie dan maar uit te lezen. Iets meer rust voor die dikke pillen. 

Wat las/luisterde ik verder? 

Sinds ik niet meer drink - Evi Hanssen (luisterboek; voorgelezen door Evi Hanssen)
Ik ben dit jaar dapper begonnen met Dry January, ging vervolgens verder met KortDroog en bleef nuchter met Fris de lente in. Dit alles op de site IkPas. Het gaat me zo makkelijk af, dat het eigenlijk geen uitdaging is. In het verlengde hiervan, ben ik podcasts gaan luisteren over mensen die ook besloten een tijdje niet te drinken (Eerlijk over alcohol van Koos van Plateringen) en luisterde ik vervolgens het boek van Evi Hanssen. Ze leest zelf voor en doet dat prettig. Toch erger ik me in het begin nogal eens aan het feit, dat haar leven ineens zo saaai is zonder alcohol. En dat ze kennelijk nooit eens niet gedronken heeft op feestjes en bijeenkomsten. Hoe kwam ze dan altijd thuis? Hoewel ik zeker genoeg gedronken heb in m'n leven, heb ik ook voor deze alcoholstop al menig feestje nuchter meegemaakt, omdat ik naar huis reed. Sterker nog, ik bood mij hier vroeger vaak voor aan, omdat ik dan zeker wist dat er nuchter gereden werd. 

Geen alcohol is voor mij dus niet zo'n heel groot probleem, gelukkig. Niet meer, in elk geval. Gaandeweg verandert ook Hanssen haar mening en gevoel over drinken. 

Monterosso mon amour - Ilja Leonard Pfeiffer
Het boekenweekgeschenk van dit jaar. De eerste keer dat ik een boek van Pfeiffer lees en ik ben erg enthousiast moet ik zeggen. Ik ga meer van hem lezen!

De wijsheid van de heks - Susan Smit
Zo'n twintig jaar terug las ik met veel plezier haar boek Heks, over haar ontdekkingstocht naar het wezen van de heks in de 21e eeuw. Ook dit boek las ik met veel plezier, maar het was wel wat moeilijker doorkomen. 

De filosoof, de hond en de bruiloft - Barbara Stok
Dit boek kocht ik bij het Groningse VVV-kantoor (in het Groninger Forum, een aanrader om eens te bezoeken!, maar dat terzijde) Stok is een Groningse, namelijk. Het boek gaat over de vrouwelijke filosofe Hipparchia in het oude Griekenland. Een tijd dat vrouwen niet meegeteld werden als 'inwoners', net als paarden. Een bijzonder verhaal, leuk weergegeven. Een grafic novel, dus die categorie heb ik ook gehad. Voor mij is dit het boek voor 'lees eens wat anders', want normaliter heb ik het niet zo op grafic novels (wel op stripboeken van bijvoorbeeld Asterix en Obelix, tellen die ook mee?)

Migraine is geen hoofdpijn - Hans Carpay
Als (hoofd)pijnpatiënt vind ik het steeds interessanter over deze materie te lezen. Dit boek kreeg ik als welkomsgeschenk, toen ik mij aanmeldde bij de website Alles over hoofdpijn. Het is een niet zo vrolijk boek, gezien het onderwerp, maar toch met een hoopvolle boodschap: de wetenschap weet steeds meer en er komen mogelijk steeds betere medicijnen. Wel dure medicijnen, waar dan weer niet iedereen voor in aanmerking komt. Ook de andere aandoeningen/ziektes, waar een migrainepatiënt mogelijk meer kans op heeft, stemt je niet optimistisch. Een makkelijk te lezen boek.

Het warmtefort - Marieke Lucas Rijneveld
Een mooi beschreven herinnering aan de lagere school, met de geschiedenis van het plaatsje Nieuwendijk op de achtergrond. Niet alleen een ode aan de lagere school en zijn leraressen, maar ook aan boeken, de jeugdliteratuur en natuurlijk het boek Matildha van Roald Dahl.

Ik zal je vinden - Linwood Barcley
Na een pauze van twee jaar (goh, waar zou dat nou door komen) gaat onze leesclub weer van start. De keuze viel op dit boek. Een makkelijk te lezen verhaal, waarin de nieuwe tijd met mogelijkheden om familieleden op te sporen via websites en je eigen DNA, macht en een bekende affaire van feesten van een beroemd iemand, zijn 'vrienden' en te jonge meisjes bij elkaar komt.

Daar waar de rivierkreeften zingen - Delia Owens
Ik kocht dit boek tijdens de boekenweek, omdat het er lag en omdat ik het vaak langs zag komen met enthousiaste beschrijvingen. En terecht. Wat een bijzonder verhaal en wat mooi beschreven! Ik heb er zeer van genoten. Wilde nog net niet zélf het moeras in duiken. (brr)

Kom Atir Kom! - Agnita de Ranitz
Een bijzonder verhaal. De reis van de eerste giraffe op Europese bodem. Ze loopt van Marseille naar Parijs. Het verhaal wordt verteld door Atir, een jongen uit Soedan die meereist om Zarafa (giraffe) te verzorgen en  Etienne Geoffroy Saint-Hilaire, een geleerde, uit Parijs die het convooi plant en begeleidt. Juist door het verschil in deze twee mannen, hun geschiedenis, wat ze weten en hoe ze de wereld om zich heen bekijken, maak je de reis ook mee uit verschillende referentiekaders. Saint-Hilaire weet alles over Frankrijk en z'n natuur. Atir weet (bijna) alles over de giraffe. Tijdens de reis wisselen ze regelmatig hun kennis uit. 

Ik zal je nooit meer - Tatjana Almuli (luisterboek voorgelezen door Almuli)
Almuli verloor haar moeder op jonge leeftijd en heeft het gevoel haar nooit los hebben kunnen laten. Ze wil naar Martha's Vineyard, waar haar moeder jaren woonde en haar ouders elkaar leerden kennen. Helaas steekt de pandemie hier een stukje voor. Almuli gaat daarom in Nederland op zoek naar haar moeder. Ze vertelt over haar weg van rouw en het familiegeheim, dat ze ontdekt. 

Almuli gaat voor mij af en toe teveel in op wat een en ander lichamelijk met haar doet. Het is mooi om over haar proces te luisteren, maar het is niet mijn weg. Ook dwalen herinneringen voor mij af en toe té ver af, van wat ze eigenlijk lijkt te willen vertellen. 

Toen boeken nog boeken waren - Jonathan Galassi
Een titel die doet denken aan frases als "Toen mannen/vrouwen nog mannen/vrouwen waren" en die bij mij altijd een wat bittere smaak in de mond doet komen. Ik pas namelijk niet in het beeld, van de vrouw die menm daarbij in de gedachte heeft.

Het boek lijkt de sfeer van deze uitdrukking ironisch te willen beschrijven en begint met een opsomming van de levens van diverse schrijvers, uitgevers en mensen daaromheen. Zeer uitgebreid worden de levens beschreven en diverse grote namen genoemd. Ik raak de draad van het verhaal kwijt en betrap mezelf erop dat ik regelmatig denk "wanneer wordt dit boek nou leuk?" Toch lees ik door. 

En het wordt leuk. Helaas pas op de helft van het boek. Er komt vaart in het verhaal en ook gevoel. Maar dan is het de essentie van het boek, of wat ik denk dat de essentie is, alweer voorbij en komt er nog een soort lofzang op 'het fenomeen boek' dat ooit was en nooit meer zal zijn. 

Qua categorieën valt dit boek uiteraard onder 'met boek in de titel' en het speelt zich ook nog af in New York, voor het grootste gedeelte. Aangezien het boek een lofzang is op dichteres Ida Perkins, zou het ook nog gebruikt kunnen worden voor 'een boek over een schrijver'. Handig. 

Mede door wat dunnere boekjes en aangrijpende verhalen deze maand, zit ik weer ruim op schema. Het lezen was weer helemaal terug, gelukkig. In de vakantiemaand mei begin ik waarschijnlijk met de vier boeken, die ik toegewezen heb gekregen als jurylid voor de Hebban debuutprijs. Handig op de ereader, lekker voor onderweg. 

Foto omslag de Shelfie van wereldboekendag.